บทที่ 353 ราชาก็อบลิน

บทที่ 353 ราชาก็อบลิน

"ราชาก็อบลิน?" นี่เป็นครั้งแรกที่จ้าวฝูได้พบกับสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาที่มีคำว่า 'ราชา' อยู่ในชื่อของมัน เขาเคยเจอสัตว์ที่มีสมญานามเช่นนี้มาก่อน อย่างเช่น 'ราชาหมาป่าเทา' และ 'ราชาม้าพงไพรทมิฬ' แต่ไม่เคยเจอสิ่งมีชีวิตทรงปัญญามาก่อน

กลิ่นอายที่ก็อบลินแผ่ออกมานั้นทรงพลังมาก และสิ่งที่สร้างความตกใจให้กับจ้าวฝูมากยิ่งกว่าคือเขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังแห่งราชาอันเลือนลางจากร่างกายของมันไม่ว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตแบบไหน สิ่งใดก็ตามที่เกี่ยวข้องกับ 'ราชา' ย่อมทรงพลังมาก

เมื่อเขาเห็นว่าราชาก็อบลินคงจะปะทะกับทหารของเขาในไม่ช้า จ้าวฝูก็หยิบหอกบดขยี้ภูตผีออกมาและส่งพลังแห่งราชาเข้าไปข้างใน หอกบดขยี้ภูตผีเปล่งประกายด้วยแสงสีเงินเจิดจ้า และเส้นสายฟ้าไดปรากฏขึ้นรอบๆมันและแผ่ระลอกคลื่นอันทรงพลังออกมา จ้าวฝูตะโกนออมาเสียงดังก่อนที่จะขว้างหอกบดขยี้ภูตผีออกไป

ตู้ม!!!

เสียงระเบิดดังออกมาในขณะที่หอกบดขยี้ภูตผีเปลี่ยนเป็นลำแสงสีเงินอันใหญ่ยักษ์ ดูราวกับจะสามารถทะลุทะลวงทุกๆสิ่งได้ในขณะที่มันพุ่งเข้าใส่ราชาก็อบลิน

ปัง!

ราชาก็อบลินเหวี่ยงมาเชเต้ของมันออกมา ส่งคลื่นแสงเข้าปะทะกับลำแสงที่กำลังเข้ามาใกล้ เสียงระเบิดดังกึกก้องออกมา และพลังงานได้เปลี่ยนเป็นสายลมคลั่งที่กวาดไปรอบๆรัศมี 1,000 เมตร

"รีบถอยไปเร็ว!" จ้าวฝูสั่ง ในตอนนี้ จ้าวฝูมั่นใจว่าราชาก็อบลินจะต้องมีพลังแห่งราชาแน่ๆ - หรือว่ามันจะเป็นก็อบลินที่เป็นราชาจริงๆ? นี่เป็นครั้งแรกที่จ้าวฝูได้พบกับราชาคนอื่น!

ก็อบลินตัวนี้เพียงตัวเดียวก็สามารถฆ่าทหารของเขาได้หมดแล้ว และมันยังมีก็อบลินตัวอื่นอีก 2,000 ตัว

จ้าวฝูรู้ว่าพวกเขาต้องจบเห่แน่และพวกเขาต้องหาวิธีการอื่นเพื่อจัดการกับก็อบลินเหล่านี้ จ้าวฝูสั่งให้ทหารของเขาเริ่มหลบหนีไปยังหุบเขา - เขาไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะพบกับราชาในหมู่บ้านในระดับเงินแห่งนี้

ราชาก็อบลินรวดเร็วและกระหายเลือดเป็นอย่างยิ่ง และทุกๆสิ่งที่ขวางทางของมันได้ถูกแยกออกเป็นชิ้นๆด้วยมาเชเต้เล่มโตของมัน ถ้าพวกมันไม่ได้จำกัดความเร็วของราชาก็อบลินไว้ มันคงจะจับกลุ่มของจ้าวฝูได้แล้ว

จ้าวฝูคิดถึงทักษะอัญเชิญอันหนึ่งของเขาได้ในทันใด และพูดออกมา "ประตูแห่งขุมนรกเทพเจ้า!"

จ้าวฝูชูดาบอสูรนภาขึ้น และลำแสงสีดำได้พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เสียงดังกระหึ่มอันเลือนลางปรากฏขึ้นในขณะที่หลุมดำกว้าง 10 เมตรได้ปรากฏขึ้นในขณะที่ร่องรอยแห่งปรานปีศาจได้หลั่งไหลออกมา

"โฮก... โฮก... โฮก..."

ปีศาจตัวน้อยที่มีปีกและสามง่ามได้คำรามออกมาในขระที่พวกมันพุ่งออกมาจากหลุมดำ ความแข็งแกร่งของปีศาจตัวน้อยเหล่านี้อยู่ใกล้เคียงกับระยะที่ 1 และพวกมันก็มีด้วยกันมากกว่า 100 ตัว พวกมันบินอยู่ในอากาศและมองไปยังราชาก็อบลินด้วยความชั่วร้ายก่อนที่จะพุ่งเข้าไปโจมตีมัน

เมื่อเผชิญหน้ากับปีศาจตัวเล็กๆเหล่านี้ ราชาก็อบลินก็คำรามออกมาอย่างเกรี้ยวกราดและกวัดแกว่งมาเชเต้ของมัน ส่งคลื่นแสงขนาดใหญ่ออกมาและแยกปีศาจตัวน้อยออกเป็นชิ้นๆ

เมื่อเผชิญหน้ากับราชาก็อบลิน ปีศาจตัวน้อยก็ไม่สามารถตอบโต้ได้เลย อย่างไรก็ตาม พวกมันก็ทำหน้าที่ในฐานะเป้าหลอกของกระสุนปืนใหญ่ได้สำเร็จและชะลอราชาก็อบลินลงได้ จ้าวฝูและทหารของเขาใช้โอกาสนี้เพื่อวิ่งไปทางหุบเขาใกล้ๆ

ราชาก็อบลินจัดการปีศาจตัวน้อยทั้งหมดจนเสร็จสิ้น หลังจากนั้นก็นำพาก็อบลิน 2,000 ตัวไล่ตามจ้าวฝูและทหารของเขาต่อไป

หลังจากมาถึงหุบเขา จ้าวฝูก็ผ่อนคลายขึ้นมากเพราะสถานการณ์ในตอนนี้ได้รับการแก้ไขแล้ว และเขาก็สั่งให้ทหารของเขาจัดขบวนในทันที

ในไม่ช้า ราชาก็อบลินและก็อบลิน 2,000 ตัวก็มาถึง และราชาก็อบลินก็พุ่งเข้าใส่พวกเขาต่อโดยไม่สนใจอะไรเลย ถึงอย่างไรก็ตาม เหล่าก็อบลินก็ไม่ได้ฉลาดนัก และพวกมันก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

ร่องรอยของปรานปีศาจพวยพุ่งขึ้นมาจากพื้น เพราะหุบเขานี้แคบมาก ก็อบลินทั้ง 2,000 ตัวจึงกระจุกอยู่ด้วยกัน ในตอนนี้ นักลวงตาร้อยภูตผีได้ร่ายโลกภูตผีทมิฬ และพวกมันก็สามารถครอบคลุมก็อบลินทั้งหมดได้

อย่างไรก็ตาม โลกภูตผีทมิฬก็ไม่อาจหยุดราชาก็อบลินได้เลย มันพุ่งออกมาจากพื้นที่ที่เต็มไปด้วยปรานภูตผีในทันทีและแผ่บรรยากาศอันเกรี้ยวกราดในขณะที่มันพุ่งเข้าใส่จ้าวฝู

จ้าวฝูหรี่ตาลงในขณะที่เขาพุ่งเข้าไปยังหุบเขาต่อ นำพาราชาก็อบลินห่างออกไปจากทหารของเขาในขณะที่พวกเขาจัดการกับก็อบลินธรรมดา

เนื่องจากก็อบลินส่วนใหญ่กระจุกอยู่ด้วยกัน ทหารข้างนอกของโลกภูตผีทมิฬจึงสาดลูกศรและสลักเกลียวเข้าใส่พวกมันอย่างต่อเนื่องเพื่อเข่นฆ่าพวกมัน

ภายในหุบเขาชั้นใน จ้าวฝูยืนอยู่ในอากาศและมองไปยังราชาก็อบลินที่กำลังพุ่งเข้าใส่เขา เขาไม่กลัว - แม้ว่าราชาก็อบลินจะมีพลังแห่งราชา แต่เขาก็มี ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีอาชีพแห่งราชาและพลังแห่งลอร์ด ดังนั้นเขาจึงเริ่มโจมตี

ตู้ม!!!

จ้าวฝูชักดาบอสูรนภาออกมาและเปลี่ยนเป็นลำแสงสีดำในขณะที่เขาพุ่งเข้าใส่ราชาก็อบลิน ดาบของเขาแผ่ลำแสงดาบอันไร้ที่สิ้นสุดในขณะที่เขาฟันลงไปอย่างรุนแรง ราชาก็อบลินเหวี่ยงมาเชเต้ของมันออกมาอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้เกิดลำแสงมาเชเต้อันแหลมคม

เสียงดังกึกก้องดังออกมาในขณะที่พลังงานทั้งสองปะทะกัน ส่งผลให้เกิดแรงกระแทกที่ทำให้พื้นดินแตกออก และก้อนหินกับใบหญ้าปลิวว่อน

เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีเต็มกำลังของจ้าวฝู ราชาก็อบลินก็ถูกบังคับให้ถอยไป ความแข็งแกร่งของมันด้อยกว่าจ้าวฝูอย่างชัดเจน แต่ในเวลานั้นเอง มงกุฎของราชาก็อบลินก็เปล่งประกายด้วยแสงสีทองอันเลือนลาง และกลิ่นอายอันสูงส่งได้แผ่ออกมา

ในทันใดนั้นเอง มันก็ราวกับว่าพลังงานอันทรงพลังได้หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของราชาก็อบลิน กลิ่นอายของมันทรงพลังมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม และมันได้เหวี่ยงมาเชเต้เข้าใส่จ้าวฝูด้วยความรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง จ้าวฝูป้องกันในทันที แต่เขาก็ยังถูกส่งให้กระเด็นออกไปนับสิบเมตรก่อนที่เขาจะหยุดลง รอยเลือดไหล่ออกมาจากปากของเขาเล็กน้อย

สายตาของจ้าวฝูจริงจังมากยิ่งขึ้นในขณะที่เขาพบว่าความแข็งแกร่งของราชาก็อบลินส่วนใหญ่นั้นมาจากมงกุฎอันนั้น ความรู้สึกที่มงกุฎแผ่ออกมาทำให้เขารู้สึกราวกับว่ามันคือยุทธภัณฑ์ราชา แต่มันก็ดูจะแตกต่างจากยุทธภัณฑ์ราชาอยู่บ้าง

ถ้ามันเป็นยุทธภัณฑ์ราชาจริงๆ จ้าวฝูคงจะต้องพิจารณาถึงการใช้สรรพาวุธคู่บ้านคู่เมืองของเขา นี่เป็นเพราะยุทธภัณฑ์ราชานั้นทรงพลังเกินไป - ย้อนกลับไปเมื่อในอดีต โครงกระดูกลึกลับในพื้นที่ใต้ดินมีแค่เศษยุทธภัณฑ์ราชา แต่มันก็มีพลังทำลายล้างอันมหาศาล

ยุทธภัณฑ์ราชามีความแข็งแกร่งและคุณภาพที่แตกต่างกันไป แต่เพราะเศษยุทธภัณฑ์ราชานั้นมีพลังแห่งราชาโบราณอยู่ นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมมันถึงทรงพลังนัก

กลิ่นอายที่มงกุฎนั้นแผ่ออกมาด้อยกว่าเศษอันนั้น แต่มันก็ยังเป็นยุทธภัณฑ์แห่งราชาที่สมบูรณ์ - มันอาจจะมีหลังแห่งราชาบางอย่างซ่อนอยู่ก็ได้

จ้าวฝูตัดสินใจที่จะไม่ใช่สรรพาวุธคู่บ้านคู่เมืองของเขาในตอนนี้ และเขาได้ตัดสินใจที่จะดูว่ายุทธภัณฑ์ราชาอันนี้ทรงพลังแค่ไหน

จ้าวฝูยกดาบขึ้นอีกครั้ง และตราประทับสีทองและดำที่แผ่กลิ่นอายอันมหาศาลได้ปรากฏขึ้นเหนือหัวของจ้าวฝู ร่องรอยของออร่าสีดำได้หลั่งไหลออกมาจากมัน และเข้าไปในร่างกายของจ้าวฝู

จ้าวฝูปลดปล่อยพลังเต็มกำลังของตราประทับต้าฉิน และเขาได้ยืนอยู่ในอากาศ ผ้าคลุมสีดำของเขาโบกกระพือแม้จะไม่มีลม กลิ่นอายที่เขาแผ่ออกมานั้นน่าสะพรึงกลัวจนถึงจุดที่ราวกับว่ามันสามารถจับต้องได้ และมันได้กดทับลงมายังทุกๆสิ่งที่อยู่รอบตัวเขา

"ทิ่มแทงเทพปีศาจ!" จ้าวฝูชูดาบอสูรนภาขึ้นสูงในขณะที่มันแผ่ลำแสงปีศาจออกมาภาพของดาบขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นในอากาศ ส่งผลให้สายลมและก้อนเมฆหมุนวน และดาบก็ตกลงมา

ตู้ม!!!

เสียงระเบิดครั้งใหญ่ดังออกมาในขณะที่ภาพดาบขนาดใหญ่ยักษ์ได้ฟาดเข้าใส่ราชาก็อบลิน พลังที่มันแผ่ออกมาดูกับว่าเพียงพอที่จะแยกหุบเขาทั้งหมดออกเป็นสองส่วน และมันได้ส่งให้ราชาก็อบลินกระเด็นออกไปและก่อให้เกิดรอยแยกดาบยาว 100 เมตรขึ้นบนพื้น