บทที่ 295 เชื้อสายเทพปีศาจ
บทที่ 295 เชื้อสายเทพปีศาจ
บทที่ 295 เชื้อสายเทพปีศาจ
บูม !!!
พลังที่รุนเเรงทำให้สวรรค์ชั้นฟ้าและแผ่นดินสั่นสะเทือนและเมฆสีเข้มก็กระจายเป็นแสงสีแดงเลือดไหลลงมาจากฟากฟ้าครอบคลุมพื้นที่รัศมี 10,000 กิโลเมตร
แสงสีแดงเลือดเหล่านี้ทำให้เกิดแสงสีดำชั่วร้ายและออร่าที่น่ากลัว สิ่งมีชีวิตทุกตัวที่อยู่ใกล้เคียงสั่นด้วยความกลัวอยู่บนพื้น - พลังมหึมานี้เป็น 'พลังของพระเจ้า!'
มองจากระยะไกล บริเวณนี้ดูเหมือนโลกสีแดงและเเสงสีเเดงที่น่าสะพรึงกลัวก็ย้อมทุกๆอย่างเป็นสีเเดง สภาพแวดล้อมรอบตัวกลายเป็นความเงียบที่ไร้ชีวิตเเม้เเต่สัตว์ตัวเดียวก็ไม่กล้าที่จะส่งเสียงออกมา
ผู้ปกครองป่าแห่งความพรั่นพรึงยืนอยู่บนอากาศและมองเข้าไปในแหล่งเลือดขณะที่พวกเขาพึมพำด้วยความตกใจกับตัวเอง "ปีศาจเทวะ!"
ย้อนกลับไปในดินแดนใต้ปฐพี เทพเจ้าเคอร์ได้ปล่อยพลังคลื่นที่น่าตกใจอีกครั้งหนึ่งและพื้นที่โดยรอบก็ทำให้เกิดเสียงบิดเบี้ยว บริเวณโดยรอบเริ่มยุบตัวลง
ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบตัวเทพเจ้าเคอร์เริ่มสั่นและพื้นที่ที่เขายืนอยู่ดูเหมือนจะกลายเป็นหลุมดำ แม้กระทั่ง จ้าวฝู ถูกผลักออกไปสิบเมตรโดยออร่าของเทพเจ้าเคอร์
เทพเจ้าเคอร์เดินออกจากหลุมดำและปล่อยออร่ากระหายเลือดออกมาขณะที่ดวงตาของเขาก็มองไปที่จ้าวฝู
เทพเจ้าเคอร์ได้เอาสามง่ามที่ขนาดใหญ่ขึ้นและกลายเป็นเเสงขณะที่มันกำลังพุ่งเข้าหาจ้าวฝู และแทงออกมาอย่างน่ากลัวด้วยสามง่าม
จ้าวฝูใช้ดาบของเขาเพื่อสกัดกั้น ดาบสังหารภูตผีกั้นระหว่างกลางของสามง่ามไว้ อย่างไรก็ตามสามง่ามก็มีความน่าสะพรึงกลัวที่ทำให้ จ้าวฝู กระเด็นไปสิบเมตรเลยที่เดียวก่อนที่จ้าวฝูจะลุกขึ้นเเละป้องกันการโจมตีของเทพเจ้าเคอร์
ในขณะนั้นเทพเจ้าเคอร์ควงสามง่ามทำให้ดาบสังหารภูติผีหลุดออกจากมือของจ้าวฝู
เทพเจ้าเคอร์หัวเราะอย่างโหดร้ายและคว้าโอกาสนี้ดึงสามง่ามด้วยมือเพียงข้างเดียวก่อนที่จะแทงออกไปที่จ้าวฝู
จ้าวฝู ได้โยกตัวหลบไปด้านข้างทำให้เเทงพลาด แต่เทพเจ้าเคอร์ก็คว้าสามง่ามด้วยมืออีกข้างหนึ่งและบิดตัวทำให้มีลมรอบตัวและเเทงสามง่ามไปที่จ้าวฝูอีกครั้งหนึ่ง
จ้าวฝู รู้สึกหนาวขึ้นในหัวใจของเขาและเขาไขว้แขนเป็นรูปกากบาทเพื่อให้เก้ามังกรทองคำมาปกป้องตน
เทพเจ้าเคอร์หัวเราะอย่างโหดร้ายในขณะที่เขาตะโกนว่า "แรงผลักดันปีศาจเทวะ!"
สามง่ามระเบิดด้วยแสงสีม่วงและกลายเป็นภาพสามง่ามขนาดใหญ่กระแทกเข้ากับร่างของจ้าวฝู
ปัง!
ร่างของจ้าวฝูได้โดนระเบิดทำให้ร่างของเขากระเด็นกลับไปอีกครั้ง เทพเจ้าเคอร์กระโดดขึ้นและไล่ล่าจ้าวฝูเเละแทงสามง่ามไปที่หน้าอกของจ้าวฝู
อย่างไรก็ตามในขณะนั้นหอกที่ทำจากกระดาษยันต์ก็ปรากฏตัวขึ้นในมือของจ้าวฝู และจ้าวฝูจับหอกบดขยี้ปีศาจและส่งพลังของเขาเข้าไปทำให้มันส่องแสงด้วยคลื่นแสงสีเงินและลายสลักของฟ้าผ่าที่ปรากฏขึ้นรอบๆมัน.
ขณะที่เทพเจ้าเคอร์กำลังแทง จ้าวฝู ได้ขว้างหอกบดขยี้ปีศาจทำให้มันกลายเป็นแสงสีเงินขณะที่มันกระแทกเข้ากับเทพเจ้าเคอร์
ในระยะใกล้เเค่นี้เป็นไปไม่ได้ที่เทพเจ้าเคอร์จะหลบทันและเทพเจ้าเคอร์ก็ถูกหอกบดขยี้ปีศาจเข้าที่ไหล่ เทพเจ้าเคอร์ต้องการคว้าหอกบดขยี้ปีศาจ แต่ร่างกายของมันกลับถูกส่งกลับไปด้านหลัง 100 เมตรโดยแสงสีเงินก่อนที่จะหยุดลง
หอกบดขยี้ปีศาจกลายเป็นละอองเเสงและหายไป ทิ้งหลุมเล็กๆบนไหล่ของเทพเจ้าเคอร์โดยที่เลือดสีม่วงไหลออกมาอย่างช้าๆ
รู้สึกเจ็บปวดจากบาดแผลบนไหล่ของเขาการแสดงออกของเทพเจ้าเคอร์กลายเป็นป่าเถื่อนและเทพเจ้าเคอร์จับสามง่ามของมันขณะที่มันรีบพุ่งไปหาจ้าวฝูอีกครั้ง
ตอนนี้จ้าวฝูได้เห็นเทพเจ้าเคอร์พุ่งมาหาเขาอีกครั้ง จ้าวฝูได้ดึงดาบอสูรนภาจากเอวของเขาออกมา เขาแทงมันลงไปในพื้นทำให้พลังปีศาจไหลออกมาเข้าไปในดิน ทำให้ดินเป็นสีดำ ในเวลาต่อมาความมืดก็ขยายออกไปครอบคลุมพื้นที่รัศมี 1,000 เมตรโดยรอบ
ตอนนี้เทพเจ้าเคอร์ห่างจากจ้าวฝูเพียงสิบเมตรและจ้าวฝูยกมือขึ้นซึ่งมีจารึกสีดำปรากฎอยู่
ฟุบ,ฟุบ,ฟุบ ...
หนามสีดำนับไม่ถ้วนที่หนาพอ ๆ กับท่อนแขนพุ่งออกจากพื้นดิน สร้างความหวาดกลัวให้กับเทพเจ้าเคอร์ เทพเจ้าเคอร์ได้ใช้สามง่ามของเขาฟันไปที่หนามจำนวนนับไม่ถ้วน อย่างไรก็ตามมี หนามสีดำมากเกินไปและเนื่องจากพวกมันมาจากทุกทิศทุกทาง เทพเจ้าเคอร์จึงใช้ปีกของมันบินไปในอากาศ
อย่างไรก็ตามหนามสีดำมีอาการผิดปกติและเทพเจ้าเคอร์ถูกบังคับให้ใช้สามง่ามเพื่อป้องกันอย่างต่อเนื่อง มีหนามสีดำแทงเข้าไปที่เทพเจ้าเคอร์ ส่งผลให้เกิดบาดแผลมากมายทั่วร่างกาย
เทพเจ้าเคอร์กลับโกรธอีกครั้ง เทพเจ้าเคอร์บินขึ้นไปในอากาศเมื่อมองไปที่ดาบอสูรนภาของจ้าวฝูด้วยดวงตาสีแดงเลือดของเขาและพูดด้วยความโกรธว่า "เจ้าเป็นเพียง เเค่อสูรนภา กลับกล้าที่จะทำร้ายข้า!?"
อสูรนภาที่อยู่ในดาบดูกลัวเล็กน้อย ถึงแม้มันจะเป็นอสูรนภาผู้ซึ่งเป็นคนที่ไม่กลัวความเป็นอยู่ของอสูรปีศาจตนอื่น ๆ แต่ตอนนี้มันต่างกัน - ศัตรูคือเทพปีศาจ ดังนั้นเหตุใดอสูรนภาจึงจะไม่กลัว
ความกลัวนี้ทำให้ดาบอสูรนภาสั่นและเมื่อเป็นเช่นนี้ จ้าวฝูได้ส่งโชคชะตาแห่งราชลัญจกร ลงไปในดาบเพื่อนให้มันสงบลง
ในอากาศเทพเจ้าเคอร์ที่โกรธอยู่ได้ยกสามง่ามขึ้นและตะโกนว่า "ลูกบอลเพลิงเทพเจ้าอเวจี!"
เปลวไฟสามอันปรากฏขึ้นเหนือหัวของเทพเจ้าเคอร์ซึ่งเป็นรูปลูกไฟขนาดใหญ่สามก้อนที่มีความกว้างนับสิบเมตรและความร้อนที่มันเเพร่ออกมาก็ไม่ต้องพูดถึงเลย
เทพเจ้าเคอร์ชี้สามง่ามไปที่จ้าวฝูและลูกไฟขนาดใหญ่ทั้งสามก็บินตรงไปหาเขา
ปัง ปัง ปัง
ลูกไฟทั้งสามได้กระทบกับพื้นส่งผลให้เกิดการระเบิดขึ้นมากมาย แสงไฟลุกโชนไปทั่วและพื้นดินสั่นสะเทือนเป็นจำนวนมากฝุ่นเเละกระดูกก็กระจายไปตามอากาศ
บูม !!!
ในขณะนั้นแสงสีเงินขนาดมหึมาซึ่งนำมาด้วยพลังแห่งความชั่วร้ายได้ถูกยิงไปที่เทพเจ้าเคอร์จากทางด้านหลัง
เทพเจ้าเคอร์มองอย่างน่าตกใจและหันกลับจากนั้นก็แทงสามง่ามของมันเข้าไปเพื่อป้องกันแสงสีเงินทางด้านหลัง จ้าวฝูยังคงยืนอยู่โดยไม่มีเเผลอะไรเลยภายในซากปรักหักพัง
โชคดีที่จ้าวฝูเตรียมหินบินและเขาสามารถหลีกเลี่ยงการโจมตีได้โดยการบินได้ เมื่อเขามองไปที่หลุมที่กว้างประมาณ 100 เมตรบนพื้นดินเขารู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก
เทพเจ้าเคอร์ได้พุ่งเข้าไปหาจ้าวฝู จ้าวฝูได้ทำลายเขตแดนพระเจ้าด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวและบินไปนอกเขตแดนพระเจ้าและเทพเจ้าเคอร์ก็ไล่ล่าเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย
ในขณะนั้น ลำแสงสี่สายก็ส่องเเสง เเละสี่สัตว์ร้ายเทวะก็ปรากฎตัวเเละทำให้เทพเจ้าเคอร์ถูกผนึกไปชั่วขณะหนึ่ง
ถึงแม้ว่าค่ายกลปิดผนึกสี่ทิศได้ครับความเสียหาย แต่ก็ยังสามารถใช้ประโยชน์ได้แม้ว่ากำลังการปิดผนึกจะอ่อนแอกว่าเมื่อก่อนก็ตาม
มองไปที่การผลึกรอบๆ เทพเจ้าเคอร์หัวเราะเสียงดังกล่าวว่า "เจ้ามนุษย์ตํ่าต้อย เจ้ายังพยายามที่จะผนึกข้างั้นรึ?"
หลังจากที่พูดเทพเจ้าเคอร์ ยื่นมือออกมาและทำลายรูปเเบบการผนึกลง
จ้าวฝูหัวเราะอย่างเย็นชาและชี้ไปที่อีกาทองคำซึ่งส่องแสงอยู่ มันได้บินไปที้ทพเจ้าเคอร์
ปัง
อีกาสีทองได้ระเบิดออกมาทำให้เกิดการระเบิดขนาดใหญ่และเปล่งประกายในบริเวณใต้ดิน การระเบิดกลายเป็นคลื่นขนาดใหญ่กระแทกออกไป
"โลหิตเทพปีศาจ!"
ทันใดนั้นรูปร่างที่น่ากลัวปรากฏขึ้นข้างๆ จ้าวฝู ทำให้จ้าวฝูตกใจ
แคร็ก!
รูปร่างที่น่ากลัวนั้นได้จับแขนของจ้าวฝูและฉีกแขนของจ้าวฝูออกทำให้เลือดไหลนองไปทุกที่