บทที่ 266 เสียงโหยหวนแห่งความเศร้าโศก

บทที่ 266 เสียงโหยหวนแห่งความเศร้าโศก

ดาบของหลี่มู่เปล่งลำแสงดายสีเหลืองออกมา ทำให้มันดูราวกับดาบแสงยาวสามเมตร เขาเหวี่ยงมันออกไป และปรานดาบจำนวนมหาศาลที่มันบรรจุไว้ได้เปลี่ยนเป็นลมพายุดาบฉีกกระชากเข้าหาจ้าวฝู

จ้าวฝูมองไปที่หลี่มู่อย่างเย็นชาและส่งพลังแห่งราชาของเขาเข้าไปยังดาบอสูรนภา ดาบอสูรนภาแผ่ลำแสงดาบสีดำในขณะที่จ้าวฝูยกมันขึ้นมากัน

เคร้ง!

ดาบทั้งสองเล่มเข้าปะทะกัน ส่งผลให้เกิดเสียงโลหะดังกึกก้อง ลำแสงดาบสีดำและเหลืองพุ่งออกมา และในขณะที่พลังทั้งสองเข้าโรมรันกัน แรงกระแทกอันมหาศาลก็ได้ปะทุออกมา ส่งผลให้พื้นดินแยกออก

สายตาของหลี่มู่เริ่มโหดเหี้ยม - เขาไม่เคยคิดเลยว่าการโจมตีเต็มพิกัดจากเขาจะถูกป้องกันไว้ได้อย่างง่ายดาย เขาคำรามออกมาและโคจรโชคชะตาภายในร่างกายของเขา ส่งผลให้แสงสีเหลือรอบตัวเขายิ่งเจิดจ้ามากยิ่งขึ้น หลี่มู่กุมดาบของเขาและฟันลงมาทางจ้าวฝู

เมื่อรู้สึกถึงพลังนี้ จ้าวฝูก็ตกใจเล็กน้อยก่อนที่เขาจะเหวี่ยงดาบอย่างรุนแรงเพื่อบังคับให้หลี่มู่ถอยกลับไป จากนั้นเขาก็ทะยานไปข้างหน้า และแทงดาบเข้าหาหลี่มู่

ในการตอบสนอง หลี่มู่บิดไปด้านข้างและแทงดาบออกมาเหมือนกัน ดาบแผ่กลิ่นอายอันแหลมคมในขณะที่มันแทงเข้าใส่หน้าอกของจ้าวฝู อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูก็ก้าวหลบไปด้านข้าง และหลี่ได้คว้าโอกาสนี้ ดาบของเขาแผ่ลำแสงดาบออกมาในขณะที่เขาส่งมันไปยังหัวของจ้าวฝู

จ้าวฝูรีบแกว่งดาบของเขา และวาดคมดาบเส้นโค้งขึ้นไปยังดาบของหลี่มู่ ต่อจากนั้นร่างกายของจ้าวฝูก็หมุนในขณะที่เขาส่งลูกเตะออกมา ทำให้หลี่มู่กระเด็นออกไปกว่า 10 เมตร

"อั๊ก!" หลี่มู่กระอักเลือดออกมาอีกคำ และเขาก็จ้องมองไปที่จ้าวฝูด้วยความโกรธ เขาแทงดาบลงบนพื้นในขณะที่เขาค่อยๆยืนขึ้น พร้อมกับมังกรสีเหลืองยาว 10 เมตรได้ปรากฏขึ้นรอบตัวเขา

จ้าวฝูเฝ้ามองสิ่งที่เกิดขึ้น และเขาก็รู้ว่าหลี่มู่ได้ใช้โชคชะตาไปอย่างต่อเนื่อง จากประเทศชาติไปจนถึงปัจเจกบุคคล ทุกๆสิ่งล้วนมีโชคชะตาเป็นของตัวเอง

สำหรับพวกเขาเหล่าผู้สืบทอดมรดกราชวงศ์ พวกเขามีความสามารถในการกลั่นโชคชะตาของพวกเขา มันเป็นไปได้ที่พวกเขาจะกลายเป็นราชาและจักรพรรดิในอนาคต และโชคชะตาของพวกเขาก็ทรงพลังกว่าของคนทั่วไปมาก พวกเขายังมีโชคชะตาของมรดกอีก แต่เมื่อพวกเขาใช้โชคชะตาทั้งหมดไป มันก็จะมีผลข้างเคียงที่ร้ายแรง เช่นการลดทอนอายุไข

ในตอนนี้หลี่มู่กำลังเทหมดหน้าตัก!

“อ๊ากกก...” หลี่มู่กำดาบของเขาด้วยมือทั้งสองข้างในขณะที่เขากรีดร้องออกมา เปลวเพลิงสีเหลืองระเบิดออกมาจากร่างกายของเขา อำนาจไร้รูปร่างได้สาดซัดออกมาจากเขาเช่นกัน ส่งผลให้พื้นดิน 100 เมตรรอบตัวเขายุบตัวลง

จ้าวฝูประหลาดใจมากและกระโจนออกไปจากระยะนี้

"เจ้าต้องการตัดสินในกระบวนท่าเดียวงั้นเหรอ?" จ้าวฝูเองก็มีความตั้งใจเช่นเดียวกัน เขายกดาบอสูรนภาขึ้นในขระที่มังกรดำยาวกว่า 10 เมตรได้ปรากฏออกมาจากร่างของจ้าวฝู มังกรดำตัวนี้เป็นรูปธรรมมากกว่ามังกรสีเหลืองของหลี่มู่

เนื่องจากฝ่ายตรงข้ามได้สังเวยโชคชะตาของตน จ้าวฝูจึงต้องทำเช่นเดียวกัน เขาแค่นเสียงอย่างเย็นชาในขณะที่เปลวเพลิงสีดำปรากฏขึ้นรอบกายเขา

ทั้งสองฝ่ายต่างแผ่กลิ่นอายอันน่าหวาดหวั่นออกมา และพวกเขาได้เผชิญหน้าเข้าหากัน ส่งผลให้สายลมคลั่งก่อตัวขึ้นรอบๆพวกเขา ต้นไม้และก้อนหินที่อยู่ระหว่างพวกเขาปลิวขึ้นไปในอากาศ และแม้กระทั่งอาคารไม้ก็เริ่มแกว่งไกว ไม่มีใครกล้าขยับเข้าไปใกล้พวกเขาเลย

"อ๊ากกก!!!" หลี่มู่เปล่งเสียงเป็นครั้งสุดท้ายในขณะที่กลิ่นอายซึ่งดูเหมือนจะทำลายล้างได้ทุกสิ่งได้ระเบิดออกมาจากร่างกายของเขา ในตอนนี้ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเห็นรูปร่างของดาบของหลี่มู่ เพราะมันสามารถเห็นได้เพียงแค่สีเหลืองอันเจิดจ้า ประกายสายฟ้านับไม่ถ้วนส่งเสียงคำรามอยู่รอบตัวของเขา และพื้นดินใต้ฝ่าเท้าของเขาก็สั่นสะท้านไม่หยุด

ตู้ม!!!!!!

ในที่สุดหลี่มู่ก็เหวี่ยงดาบของเขาออกมา ส่งผลให้เกิดการระเบิดอันรุนแรง โลกทั้งใบดูจะสั่นสะท้านในขณะปรานดาบรูปมังกรยาวกว่า 10 เมตรทอประกายแสงสีเหลืองเจิดจ้าขึ้นทั่วบริเวณ พายุดาบเปล่งเสียงโหยหวนในขณะที่ปรานดาบสาดซัดเข้าหาจ้าวฝูด้วยพลังทำลายล้างอันรุนแรง พื้นที่ที่มันพาดผ่านดูราวกับจะระเบิดออกมา

ในเวลานั้นเอง จ้าวฝูก็เปิดการโจมตีเข้าหา เขาคำรามออกมาเสียงดังในขณะที่เขายกดาบขึ้น ส่งผลให้ลำแสงสีดำพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ดวงดาวสีม่วงเปล่งประกายออกมาในทันใดราวกับว่ามันถูกเรียกตัว และมันก็ร่อนลงมาอย่างรวดเร็ว

แสงเจิดจ้าของดวงดาวสีม่วงทะลุทะลวงผ่านความมืดมิดของยามราตรี และออร่าสีม่วงจากดวงดาวได้หลั่งไหลเข้าสู่ดาบของจ้าวฝู ดาบของจ้าวฝูแผ่ลำแสงสีดำและม่วงรวมทั้งกลิ่นอายอันทรงพลังและสูงส่ง

ในเวลานั้นเอง ปรานดาบมังกรจำนวนมหาศาลก็ได้มาถึงร่างของจ้าวฝู ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย จ้าวฝูยิ้มเล็กน้อยในขณะที่เขาตวัดดาบออกไป ลำแสงดาบที่ดูเรียบง่ายพุ่งออกไปในขณะที่ปรานดาบมังกรถูกฉีกครึ่งและหายไป

หลี่มู่ตะลึงงัน - เขาไม่เคยคิดเลยว่าการโจมตีอันน่าตกตะลึงของเขาจะถูกทำลายโดยการโจมตีง่ายๆของจ้าวฝู

ทันใดนั้นหลี่มู่ก็รู้สึกเจ็บที่หน้าอกของเขา และเขาได้ก้มลง โดยที่เขาไม่รู้ตัว แผลยาวได้ปรากฏขึ้นบนหน้าอกของเขา และเลือดได้สาดซัดออกมา ขาของหลี่มู่อ่อนแรงลง และเขาได้ล้มลงกับพื้น

จ้าวฝูยิ้ม เขาสามารถจัดการกับหลี่มู่ได้อย่างง่ายดายเพราะเขารู้แจ้งในโชคชะตาของตน นี่เป็นเพราะเขาคือบุตรแห่งสวรรค์ที่แท้จริง ในขณะที่หลี่มู่ถือได้ว่าเป็นแค่บุตรแห่งสวรรค์ตัวปลอม

จ้าวฝูเดินเข้ามาและพบว่าหลี่มู่หายใจรวยรินแล้ว แต่เขาก็ยังมีชีวิตอยู่ ดวงตาของเขาเงยหน้าขึ้นมองจ้าวฝูด้วยความอ้อนวอน

สิ่งนี้ทำให้จ้าวฝูชะงักไปเพราะเขาเข้าใจความหมายของหลี่มู่ - หลี่มู่กำลังอ้อนวอนให้เขาปล่อยต้าซุ่นไป และนี่ทำให้จ้าวฝูลังเลเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูก็คิดเกี่ยวกับมันและตระหนักได้ว่าถ้าตำแหน่งของพวกเขาสลับกัน หลี่มู่จะปล่อยต้าฉินไปไหม?

เมื่อคิดถึงเรื่องนั้น สายตาของจ้าวฝูก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาและเขาได้ยกดาบขึ้น หลี่มู่เข้าใจคำตอบของจ้าวฝูแล้ว และใบหน้าแห่งการอ้อนวอนของเขาได้เปลี่ยนเป็นความเกลียดชังและความโกรธในขณะที่เขาจ้องไปที่จ้าวฝู มันราวกับว่าเขาจะไม่ปล่อยจ้าวฝูไปแม้ว่าเขาจะกลายเป็นผี

ฉึก!

ดาบของจ้าวฝูฟันลงมาและปลิดชีพหลี่มู่ ในเวลานั้นเอง คนจากต้าซุ่นก็ได้รับการแจ้งเตือนว่าลอร์ดของพวกเขาตายแล้ว และพวกเขาก็ต่างพากันเสียใจกับการล่มสลายของต้าซุ่น

"ฝ่าบาท!!" แม่ทัพสาวตะโกนออกมาเสียงดังและถือหอกพุ่งเข้ามา เธอน่าจะเป็นหนึ่งในแม่ทัพที่มีชื่อเสียงของต้าซุ่น 'นายหญิงแดง'

เมื่อถึงเวลาที่เธอเข้ามาใกล้ เธอก็เห็นว่าหลี่มู่ตายไปแล้ว ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดง และเขาก็มองไปที่จ้าวฝูด้วยความเกลียดชัง

"ข้าจะฆ่าเจ้า!" เธอตะโกนออกมาพร้อมกับพุ่งเข้าใส่จ้าวฝู

จ้าวฝูมองไปที่เธอด้วยความเย็นชาและโบกมือของเขาอย่างสบายๆ ลำแสงเส้นโค้งพุ่งออกไปในขณะที่โลหิตได้สาดซัดออกมา ศีรษะของเธอกระเด็นขึ้นไปในอากาศในขณะที่ร่างไร้หัวของเธอล้มลงกับพื้น

ตัวตนในประวัติศาสตร์เหล่านี้ภักดีต่อลอร์ดของตน 100% ดังนั้นถ้าจ้าวฝูไม่สามารถทำให้พวกเขายอมจำนนได้ เขาก็ทำได้เพียงแค่ต้องสังหารคนพวกนั้น

ต้าฉินสยบต้าซุ่นได้แล้ว และในตอนนี้ที่หลี่มู่ตายลง กองกำลังของต้าฉินจึงเอาชัยเหนือทหารต้าซุ่นได้ หลังจากการต่อสู้จบลง ฝ่ายของจ้าวฝูสูญเสียทหารไปทั้งสิ้น 3,000 คน และมีผู้ได้รับบาดเจ็บอีก 15,000 คน

ส่วนต้าซุ่นนั้น แม่ทัพและทหารที่เป็นชาวโลกจุติสวรรค์ได้ตายไปทั้งหมด เพราะชาวเมืองต่างค่อนข้างจงรักภักดี ต้าฉินจึงต้องทำแบบนี้

จ้าวฝูสั่งให้ไป่ฉีจัดการกับสนามรบในขณะที่เขาไปยังโถงเมืองต้าซุ่นและมองไปยังลูกบาศก์สีทองซึ่งลอยอยู่ในอากาศ

The Lord's Empire - นิยายแปล

กลุ่มลับกลุ่มที่ห้าเริ่มต้นแล้วที่ตอน 265