บทที่ 260 ความเกรี้ยวกราดของต้าฉิน
บทที่ 260 ความเกรี้ยวกราดของต้าฉิน
บทที่ 260 ความเกรี้ยวกราดของต้าฉิน
สำหรับต้าซุน มันได้พัฒนาอย่างรวดเร็วก็เพราะคำแนะนำของซูหยาน และตอนนี้ประชากรของต้าซุนก็มีแล้วแปดหมื่นคน มีพลเรือนสี่หมื่นคนและผู้เล่นอีกสี่หมื่นคน ด้วยกองกำลังนี้ทำให้พวกมันกลายเป็นฝ่ายอันดับหนึ่งในเมืองแอพพริคอทเขียว
อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็โดนรบกวนและขัดขวางโดยฝ่ายที่เรียกตัวเองว่าเขี้ยวปีศาจในทุกๆที่ ทำให้หลี่มู่และชาวต้าซุนจำนวนมากชิงชังในฝ่ายนี้
เขี้ยวปีศาจเป็นฝ่ายที่จ้าวฝูได้สร้างขึ้น ส่วนมากจะเป็นพวกนักเลงและอันธพาล งานหลักของมันคือก่อกวนต้าซุน
ภายในร้านอาหารของต้าซุน มีกลุ่มประมาณสองถึงสามคนที่กินอาหารเข้าไปและพังโต๊ะทิ้งและตะโกนออกมาเสียงดังว่า “อาหารพวกนี้แย่ชะมัด”
หลังจากได้ตะโกนออกไป คนพวกนี้ก็ต้องการแค่สร้างปัญหาแต่ก็ถูกหยุดไว้โดยทหารของต้าซุน การต่อสู้ได้เกิดขึ้นแต่ฝ่ายของสร้างปัญหาก็ได้ถูกฆ่าอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลย
จริงๆแล้ว อาหารมันก็มีรสชาติที่ดีแต่คนของฝ่ายเขี้ยวปีศาจได้ใช้วิธีการนี้ในการปั่นป้วนธุรกิจของต้าซุน สำหรับผู้ที่ตายนั้นเป็นผู้เล่นที่ถูกจ้างวานมาเป็นจำนวนมาก อย่างไรซะพวกเขาก็ไม่ได้ตายจริงอยู่แล้ว เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นมาแล้วสองสามครั้ง และตอนนี้ต้าซุนได้มีทหารอยู่รอบๆเมือง อย่างไรก็ตามผลข้างเคียงก็ค่อนข้างดี เห็นศพและเลือดอยู่บนพื้นใครมันจะไปอยากกินอาหารกัน คนส่วนมากก็จะทิ้งเงินไว้และออกไปจากนั้นก็ไม่กลับมาอีกเลย
ในหนึ่งในร้านของหวานของต้าซุน ได้มีคนเดินออกมาขณะกำลังกินของหวานอยู่จากนั้นก็คายออกมาและนอนลงไปกับพื้นจากนั้นก็มีคนตะโกนว่า
“ของหวานต้าซุนนั้นมีพิษ! อย่ากินมัน! ดูสิมีคนตายหลังจากที่กินของหวานเข้าไป” ผู้คนเริ่มที่จะมองมา
การตะโกนครั้งนี้สามารถสร้างจุดสนใจให้คนจำนวนมากได้ ผู้คนที่ได้เห็นฉากนี้ก็คิดไว้ว่าจะไม่มาซื้อขนมที่นี้อีกหัวหน้าสาวสวยได้เดินออกมาด้วยความโมโหกับฉากตรงหน้าและเตรียมที่จะให้ทหารมาจับคนที่แกล้งตายอยู่ตรงหน้า
คนที่แกล้งตายก็รีบลุกและวิ่งหนีไปในทันที พวกทหารก็ได้วิ่งตามเขาไปส่วนหัวหน้าสาวสวยก็พยายามที่จะอธิบายให้ผู้คนฟังเพื่อที่จะได้กู้หน้าร้านมาบ้างแต่เหตุการณ์แบบนี้ได้เกิดขึ้นมาหลายครั้งแล้ว
ในร้านขายอาวุธของต้าซุน ร้านนี้ขายอาวุธทั่วไปและรับซื้อแร่ที่ดี
ทันใดนั้นก็ได้มีคนเดินบนถนนในขณะที่ตีกล้องและตะโกนว่า “อาวุธของต้าซุนมันขยะและอุปกรณ์ทุกๆอย่างก็ไร้ค่า ทุกๆคนอย่าให้พวกมันหลอกได้นะ!”
ทหารก็ได้ไล่ตามพวกเขาไปเช่นเดิม แต่พวกสร้างปัญหาก็วิ่งหนีไป พวกทหารก็ทำได้ตะโกนสาปแช่งและหัวหน้าก็ได้มาอธิบายให้ผู้คนฟังถึงเรื่องที่เกิดขึ้น
แน่นอนว่าคนที่พยายามจะทำลายธุรกิจของต้าซุนก็มาจากฝ่ายของเขี้ยวปีศาจ ต้าซุนได้พยายามทุกวิธีทางในการหลีกเลี่ยงเรื่องพวกนี้ เช่นการสละภาพลักษณ์ของตัวเองเพื่อที่จะทำธุรกิจ อย่างไรก็ตาม ฝ่ายเขี้ยวปีศาจก็ได้จ้างพวกอันธพาลมาเรื่อยๆและใช้ในการก่อกวนต้าซุน
ต้าซุนก็ได้พยายามจะใช้วิธีเดี่ยวกันในการที่จะหาและจัดการกับกลุ่มที่อยู่เบื้องหลังฝ่ายเขี้ยวปีศาจ แต่พวกเขาก็ไม่พบเบาะแสอรไรเลยอะไรของฝ่ายเขี้ยวปีศาจเลย
จ้าวฝูได้คาดการณ์เรื่องพวกนี้ไว้แล้วดังนั้นเขาจึงทำให้มันเป็นไปไม่ได้ที่จะสืบหาเบาะแสของเขา อย่างไรซะจ้าวฝูก็ได้ยอมแพ้ในการสร้างธุรกิจของเขาที่แอพพริคอทเขียวแล้ว
ตระกูลอื่นๆก็ช่วยได้ไม่มากและพวกเขาคงจะไม่สละตัวเองในการต่อสู้กับต้าซุน อย่างไรก็ตาม พวกเขายังพอมีประโยชน์บ้าง
พวกเขาไม่สามารถให้ต้าซุนพัฒนาไปได้มากกว่านี้ไม่งั้นพวกเขาจะถูกทำลาย ในเวลาเดี่ยวกันไวพวกเขาก็ได้รับไอเท็มจากจ้าวฝูเช่นกันดังนั้นพวกเขาจึงยอมที่จะต้านต้าซุน
วันนี้หลี่มู่ก็สามารถที่จะซื้อคนของเขี้ยวปีศาจและได้เค้นข้อมูลที่อยู่ของเขี้ยวหมาป่า หลี่มู่ได้ให้คนไปบุกที่อยู่ของเขี้ยวหมาป่าพอถีบประตูเข้าไปก็พบกับผู้คนด้านใน หลังจากได้เห็นสิ่งที่เขี้ยวหมาป่าทำกับต้าซุน หลี่มู่จึงตัดสินใจที่จะสั่งว่า
“ฆ่ามันให้หมด อย่าให้ใครเหลือ!” หลี่คำรามออกมาด้วยความโกรธแค้น
พวกเขี้ยวหมาป่ามีประมาณห้าร้อยถึงหกร้อยคนภายในตึก และพลังฝึกตนก็ไม่ได้สูงมาก ขณะที่หลี่มู่พาทหารมาส่วนมากพลังฝึกตนระยะที่0-6ถึงระยะที่0-7
เมื่อได้ยินหลี่มู่สั่ง พวกทหารก็ได้บุกเข้าไป ในขณะที่พวกเขี้ยวปีศาจก็กำลังหนีเอาชีวิตรอดอย่างเอาเป็นเอาตาย
หลังจากเหตุการณ์ครั้งนี้ คนของเขี้ยวหมาป่าก็ถูกฆ่าทั้งหมด ขณะที่ต้าซุนมีผู้บาดเจ็บแค่สามสิบคนและไม่มีผู้เสียชีวิต
ได้เห็นศพที่มากมาย ความโกรธของหลี่มู่ก็ไม่ได้ลดลง เขาสั่งให้นำศพไปประจานหน้าเมืองเพื่อประกาศให้รู้ว่า “นี้คือสิ่งที่เกิดขึ้นสำหรับใครที่กล้ามาหาเรื่องกับต้าซุน”
ศพถูกแขวนไว้ในป่านอกเมือง
ศพถูกแขวนอยู่บนต้นไม้ตามตัวมีบาดแผล เพิ่มความน่ากลัวโดยที่บนศพมีฝูงอีกากัดกินศพอยู่ ผู้คนจึงม่กล้าที่จะเข้าไปในสถานที่ที่น่ากลัวนั้นอีก
เรื่องที่เกิดขึ้นทำให้ชาวเมืองแอพพริคอทเขียวและหลายๆตระกูลไม่กล้าที่จะหาเรื่องกับต้าซุนอีก ทุกๆฝ่ายต่างเงียบและไม่กล้าที่จะประกาศอะไรออกมา
หลังจากสิ่งที่หลี่มู่ทำ ไม่มีใครที่กล้าที่จะเข้าฝ่ายเขี้ยวปีศาจอีกเลยสำหรับใครที่หลบหนีได้และได้ออกจากฝ่ายเขี้ยวหมาป่าก็ไม่กล้าจะยุ่งอะไรกับต้าซุนอีกเลย เขี้ยวหมาป่าได้ล่มสลายแล้ว
ตอนนี้ในเมืองแอพพริคอทเขียว ตัวแทนจากต้าซุนได้ประกาศเป๋าหมายใหม่และไม่มีใครที่กล้าจะขัดขวางพวกเขา และด้วยกำลังแปดหมื่นคนทำให้ตอนนี้ต้าซุนได้กลับเป็นที่หนึ่งอีกครั้ง
หลี่มู่ได้ปล่อยคำชี้แจงออกมา สำหรับใครที่ให้ความร่วมมือกับฝ่ายลึกลับที่เป็นศัตรูกับต้าซุน ต้าซุนจะทำการทำให้ตระกูลของคนๆนั้นล่มสลายไป ถ้าใครไม่อยากตายก็หยุดให้ความร่วมมือกับฝ่ายนั้นซะ
คำขู่ดังกล่าวทำให้ฝ่ายเล็กๆที่ร่วมมือกับจ้าวฝูตัดความสัมพันธ์กับเขาและพวกตระกูลใหญ่ๆก็เริ่มที่จะไม่แน่ใจและได้มาประชุมกัน
“คิดว่าไง ข้าคิดว่าพวกเราควรจะหยุดให้ความร่วมมือกับเขาซะ อย่างไรซะเขาก็ใช้พวกเราเป็นเครื่องมือในการต่อสู้กับต้าซุนอยู่แล้ว พวกเราแค่ปกป้องเมืองของพวกเราและสละเมืองแอพพริคอทให้ต้าซุน ถ้าพวกเขาจะเป็นปฎิปักษ์กับต้าซุน ก็ให้พวกเขาจัดการเอง”
ตระกูลอื่นๆก็รู้สึกว่าพวกเขาคงไม่สามารถที่จะต่อกรกับต้าซุนได้แน่ นี้เป็นหายนะสำหรับพวกเขา และถึงแม้คนๆนั้นจะเป็นผู้สืบทอดมรดกต้าหมิง แต่ตอนนี้ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดคือต้าซุน พวกเขาไม่สามารถทำอะไรให้ต้าซุนได้ ดังนั้นพวกอาวุโสของแต่ละตระกูลก็ต่างตอบตกลงกัน
เมื่อข่าวนี้ถึงต้าฉิน ทำให้ต้าฉินโกรธจนแผ่นดินลุกเป็นไฟ