บทที่ 258 มนุษย์แมว
บทที่ 258 มนุษย์แมว
บทที่ 258 มนุษย์แมว
นับตั้งแต่กูนาดอร์ได้ส่งหมาป่ายักษ์เหล่านั้นมาให้กับจ้าวฝู เขาก็ไม่เหลือร่องรอยของความจริงใจต่อนครออร์คอีก แต่แล้วก็เป็นอีกครั้ง เขาไม่ไว้ใจพวกมันเลย ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาจึงระวังพวกมันไว้ตั้งแต่แรก แน่นอนว่าเขาเองก็ได้ตรวจสอบทาสทุกคนที่ซื้อมาด้วย
จ้าวฝูไม่ได้เกณฑ์คนเหล่านั้นเข้าสู่กองทัพในทันที กลับกัน เขาเลือกที่จะให้คนพวกนั้นทำงานสนับสนุนและได้ให้คนแอบตรวจสอบพวกเขาเพื่อป้องกันไม่ได้พวกเขาเปิดเผยอะไรเกี่ยวกับต้าฉิน
จ้าวฝูรู้ว่ากูนาดอร์ได้ร่วมมือกับจ้าวหมิงเพราะนอกเหนือจากอุปกรณ์ พวกออร์คยังขาดสิ่งของอีกหลายอย่าง อย่างเช่น อาหาร วัสดุ ทักษะ เครื่องเทศ ยา ฯลฯ
นครออร์คไม่ใช่นครหลักของระบบ ดังนั้นมึงจึงไม่อาจเทียบเท่ากับนครหลักของระบบได้ ดังนั้นพวกมันจึงต้องซื้อหรือช่วงชิงสิ่งของมาจากผู้อื่น
จ้าวฝูได้พิจารณาเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้อยู่นานแล้ว และเขาก็รู้ว่ามีผลประโยชน์มากมายให้ได้เก็บเกี่ยว อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูก็ไม่ได้แลกเปลี่ยนสิ่งเหล่านั้นเพราะเขาไม่ได้ขาดเงินหรือต้องการช่วยให้นครออร์คพัฒนาได้จริงๆ
เนื่องจากจ้าวฝูไม่ได้ต้องการช่วยให้นครออร์คพัฒนา การเพิ่มราคาของคนขึ้นเป็นสองเท่าจึงมีจุดประสงค์อื่นอยู่ด้วย นี่เป็นเพราะเขาต้องการมอบอุปกรณ์สลายโลหะและยาพิษให้กับพวกออร์คเป็นจำนวนมากโดยไม่กระตุ้นความสงสัยของพวกมัน
ยาส่วนใหญ่ที่จ้าวฝูมอบให้กับพวกมันไม่อาจตรวจพบได้และเป็นพิษอย่างช้าๆ นอกจากนั้นมันยังจะฆ่าพวกออร์คเป็นจำนวนมาก
หลังจากพวกออร์คเริ่มใช้อุปกรณ์ของจ้าวฝู และใช้เวลามากพอให้พิษเกิดผล นั่นจะเป็นเวลาที่จ้าวฝูจะเข้าตีนครออร์ค
ในตอนแรก เขาต้องการอมอบผลประโยชน์เพิ่มเติมให้กูนาดอร์ถึง 10 เท่าเพื่อไม่ให้ร่วมมือกับโจวหมิง แต่เขารู้สึกว่ากูนาดอร์ฉลาดแกมโกงและมีไหวพริบมาก ดังนั้นเขาจึงเสนอไปแค่สองเท่าเพราะนั่นก็มากพอแล้ว เขาจะหาโอกาสในการมอบอุปกรณ์และยาให้กับพวกมันมากยิ่งขึ้นในอนาคต
สำหรับตระกูลโจว จ้าวฝูไม่ได้เห็นพวกมันอยู่ในสายตาเลย
จากประสบการณ์มากมาย จ้าวฝูรู้สึกว่าเขาเริ่มมีเล่ห์เหลี่ยมมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่มีทางเลือก เนื่องจากคนที่มีจิตใจเรียบง่ายคงจะไม่สามารถใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้ได้นานนัก ถ้าจ้าวฝูต้องการที่จะอยู่รอด เขาต้องแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
สิ่งที่อยู่ในใจของจ้าวฝูในตอนนี้คืออาณาเขตสวรรค์ชั้นแรกที่ถูกปลดล็อคและดินแดนผู้สืบทอดที่ถูกกล่าวถึงโดยทหารหยินในช่วงเทศกาลภูตผี เขารู้สึกว่ามีออันตรายบางอย่างกำลังหลบซ่อนอยู่
หลังจากกลับมายังเมืองต้าฉิน จ้าวฝูก็ได้รับการประกาศจากระบบที่บอกว่าหลิวซูไป่กลายเป็นบารอนอันดับที่สาม - ในตอนนี้ เขาเข้าใกล้การเลื่อนระดับเป็นนครอีกก้าวแล้ว จ้าวฝูยิ้มและคิดว่าใครจะเป็นถัดไปที่มอบคะแนนความสำเร็จให้
หลังจากคิดอยู่สักพัก เขาก็ตัดสินใจมอบมันให้กับจางต้าหู เมื่อจ้าวฝูได้ตัวจางต้าหูมา เขาก็เป็นหัวหน้าหมู่บ้านอยู่แล้วและมีคะแนนความสำเร็จอยู่บ้าง ในตอนนี้ที่เขาได้อยู่กับต้าฉินมานาน เขาจึงมีคะแนนความสำเร็จถึง 500 แต้ม ดังนั้นการเลือกเขาจึงทำให้จ้าวฝูสามารถสร้างบารอนอันดับที่สามอีกคนได้อย่างรวดเร็วที่สุด
"ฝ่าบาท ข้าน้อยเพิ่งพิชิตหมู่บ้านทั่วไปและได้พบพวกต่างเผ่าพันธ์ุประเภทใหม่มา ข้าพาพวกมันมาด้วย ฝ่าบาทอยากไปดูไหม?" หลังจากที่จ้าวฝูเกลี่ยคะแนนความสำเร็จของเขาไปยังจางต้าหู โดเก้ก็เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มกว้างและประสานมือคาราวะจ้าวฝู
"พวกต่างเผ่าชนิดใหม่?" จ้าวฝูสงสัยมาก พวกต่างเผ่าส่วนใหญ่เป็นเผ่าพันธุ์จากตำนานตะวันตก และพวกเขาก็ไม่สามารถพบได้ในโลกแห่งความเป็นจริง จ้าวฝูอดไม่ได้ที่จะสงสัยเมื่อเขาได้พบกับเผ่าพันธ์ุในประวัติศาสตร์ตะวันตก
"นำพวกมันเข้ามา!" จ้าวฝูสั่ง
โดเก้รับคำสั่งและสั่งให้ทหารสองคนพาตัวพวกต่างเผ่าธุ์สองตัวเข้ามา พวกเธอเป็นผู้หญิงอายุราวๆ 15 - 16 ปี พวกเธอมีใบหน้าที่ละเอียดอ่อน ผิวสีขาว และมองดูน่ารักน่าชัง สิ่งที่แตกต่างไปจากคนทั่วไปคือพวกเธอมีหูแมวสองข้างอยู่บนศีรษะ และพวกเธอก็มีหางด้วย
ดูเหมือนว่าพวกเธอจะเป็นมนุษย์แมว พวกเธอทั้งคู่ดูคล้ายกันมาก และน่าจะเป็นฝาแฝด พวกเธอขดตัวเข้าหากัน และดวงตาขนาดใหญ่ก็มองไปรอบๆอย่างกระวนกระวาย ทำให้คนที่ได้พบเห็นอยากจะปกป้องพวกเธอ
"ฝ่าบาท ท่านพึงพอใจกับพวกเธอไหม? ข้าได้ยินว่าในโลกของท่าน ผู้คนต่างสนใจของแบบนี้" โดเก้กล่าวในขณะที่เขาฉีกยิ้ม
จ้าวฝูเองก็ยิ้ม มนุษย์แมวแบบนี้ดึงดูดความสนใจของคนในโลกของเขามาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับพวกโอตาคุ
"ไม่เลว!" จ้าวฝูตอบในขณะที่เขามองไปยังมนุษย์แมว
เมื่อได้ยินเช่นนี้ โดเก้ก็รู้สึกพึงพอใจและหัวเราะออกมาเสียงดัง ส่งผลให้มนุษย์หนูทั้งสองตัวสั่น
จ้าวฝูมองไปที่ระดับของพวกเธอและพบว่าพวกเธอมีระดับ A ทั้งคู่ และเขาก็คิดว่าแมวนั้นมีความคล่องแคล่วขนาดไหน - บางทีพวกเธออาจจะคล่องแคล่วแบบนั้นด้วย
ทันใดนั้นเขาก็คิดถึงบางสิ่งและพาพวกเธอออกไปยังที่ว่างเปล่า เขาโยนมีดให้กับพวกเธอสองเล่มและกล่าวว่า "ถ้าเจ้าโจมตีข้าได้ ไม่เพียงแต่ข้าจะปล่อยพวกเจ้าทั้งคู่ไป แต่ข้ายังจะปล่อยหมู่บ้านของพวกเจ้าทั้งหมู่บ้านด้วย"
แม้ว่าพวกเธอจะไม่เข้าใจจ้าวฝู แต่ด้วยการแปลภาษาของระบบ พวกเธอก็สามารถเข้าใจถึงเจตนาของเขาได้ พวกเธอมองหน้ากัน แต่ก็กลัวจนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้
ดังนั้นจ้าวฝูจึงต้องทำหน้าตาชั่วร้ายให้ได้มากที่สุด และพูดอย่างเย็นชา "ถ้าพวกเจ้าไม่เคลื่อนไหว ข้าจะสั่งฆ่าพวกเจ้าและคนทั้งหมู่บ้าน!"
เมื่อได้ยินคำพูดที่น่าสะพรึงกลัวของจ้าวฝู พวกเธอก็เกือบจะร้องไห้ออกมา มองดูน่าสงสารมาก
"อะไร พวกเจ้าอยากตายงั้นเหรอ?" จ้าวฝูพูดด้วยสายตาที่โหดเหี้ยม
สิ่งนี้ทำให้มนุษย์หนูทั้งสองหยิบมีดขึ้นมา ร่างกายของพวกเธอสั่น แต่พวกเธอก็ไม่กล้าโจมตี - ถึงอย่างไรก็ตาม ถ้าพวกเธอโจมตีโดนคนๆนี้ พวกเธอก็อาจจะต้องตาย อย่างไรก็ตาม ถ้าพวกเธอไม่โจมตี พวกเธอก็คงจะตายอยู่ดี ในที่สุด พวกเธอก็ทำได้เพียงแค่จ้องมองไปยังจ้าวฝู
"เร็วเข้า!" จ้าวฝูพูดในขณะที่เขาขมวดคิ้ว
ในที่สุด มนุษย์แมวทั้งสองจึงเลือกที่จะเคลื่อนไหว คนหนึ่งเข้ามาทางซ้ายและอีกคนเข้ามาทางขวา และพวกเขาได้วนรอบจ้าวฝู เช่นเดียวกับที่จ้าวฝูคาดไว้ พวกเธอรวดเร็วมาก และฝีเท้าของพวกเธอก็เบาหวิว
ในไม่ช้า มนุษย์หนูคนหนึ่งได้ปรากฏขึ้นที่ด้านขวาของจ้าวฝู แต่ในขณะที่เธอกำลังจะโจมตี มือของจ้าวฝูก็ยื่นออกไปและคว้าเข้าที่ลำคอของเธอพร้อมกับยกตัวเธอขึ้น
"พี่!" มนุษย์หนูอีกคนตะโกนออกมาและพุ่งเข้าหาจ้าวฝู อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอเข้ามาใกล้ มืออีกข้างของจ้าวฝูก็ยื่นออกไปและคว้าเข้าที่ลำคอของเธอ
โดเก้ที่ยืนอยู่ด้านข้างรู้สึกผ่อนคลายลง นี่เป็นดั่งที่เขาคาดไว้เลย
จ้าวฝูมองไปยังมนุษย์หนูทั้งสองและรู้สึกพึงพอใจมาก อย่างไรก็ตาม มนุษย์หนูทั้งสองก็คิดว่าจ้าวฝูกำลังจะฆ่าพวกเธอ และน้ำตาก็เริ่มไหลรินออกมา
"พวกเจ้าผ่าน!" ในเวลานั้นจ้าวฝูก็ปล่อยพวกเธอลงพร้อมด้วยรอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้าของเขา
ใบหน้าของมนุษย์หนูทั้งสองปกคลุมไปด้วยน้ำตา และพวกเธอก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูก็หยิบเซ็ทอุปกรณ์แห่งการต่อสู้และเซ็ทอุปกรณ์สงครามออกมา พวกมันดูเหมือนจะเป็นเซ็ทฝาแฝด ดังนั้นพวกมันจึงเหมาะที่จะใช้โดยฝาแฝด นี่คือสิ่งที่จ้าวฝูคิดไว้ก่อนแล้ว และหลังจากเห็นว่าพวกเธอมีพรสวรรค์ที่ดี เขาจึงตัดสินใจมอบของพวกนี้ให้กับพวกเธอ