บทที่ 245 ดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิล

บทที่ 245 ดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิล

"ดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิล!" ผู้อาวุโสจำนวนนับไม่ถ้วน เหล่าหัวหน้านิกาย และผู้เชี่ยวชาญลึกลับตะโกนออกมาในขณะที่พวกเขามองไปยังดวงดาวสีม่วง

ดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิลเป็นตัวแทนของจักรพรรดิ และมันก็มีความสูงส่งและสง่างามอันไร้ก้นบึ้งอยู่ มันเป็นตัวแทนของพลังอันเด็ดขาดและสูงสุด พลังที่เป็นกฎเกณฑ์ของโลก

พูดตามหลักการแล้ว ดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิลไม่ควรจะปรากฏขึ้นในโลกแห่งความเป็นจริง เนื่องจากโลกได้มัวหมองเป็นอย่างยิ่งและไม่ควรจะมีจักรพรรดิที่แท้จริงอยู่ในโลกนานแล้ว

แม้ว่าบางประเทศจะยังมีราชวงศ์และเครือจักรพรรดิอยู่ แต่พวกเขาก็เป็นเพียงแค่สัญลักษณ์และหุ่นเชิดเท่านั้น ไม่ได้มีพลังที่แท้จริงแต่อย่างใดและแตกต่างไปจากจักรพรรดิและราชาในแบบดั้งเดิม

แน่นอนว่านี่เกี่ยวข้องกับเรื่องเวลาในปัจจุบัน จ้าวฝูไม่แน่ใจว่าทำไม แต่ก็ไม่มีประเทศไหนในโลกที่ได้รับการยอมรับโดยโลกจุติสวรรค์

ดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิลได้หายไปหลังจากราชวงศ์ชิง และนี่ก็ถือเป็นการประกาศถึงจุดสิ้นสุดของจักรพรรดิจีน หลายคนคาดเดาว่าดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิลจะปรากฏขึ้นหลังจากที่โลกจุติสวรรค์ได้กลืนกินโลกแห่งความเป็นจริง แต่ก็ไม่เคยคิดหวังไว้ว่ามันจะปรากฏขึ้นในเวลานี้ และปรากฏขึ้นในโลกแห่งความเป็นจริงด้วย

ดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิลอยู่ต่ำมากบนท้องฟ้า ดังนั้นมันจึงดูเหมือนใหญ่มาก หลายๆคนไม่ว่ามันคืออะไร ดังนั้นพวกเขาจึงถ่ายรูปและโพสต์ลงอินเทอร์เน็ต

ผู้เชี่ยวชาญหลายคนไม่มีทางอธิบายได้ว่าดาวนี้คืออะไร เนื่องจากมันแปลกมากเกินไป และมีเพียงแค่ผู้อาวุโสบางคนเท่านั้นที่คุกเข่าลงด้วยความเคารพเมื่อเห็นมัน

คนหนุ่มสาวหลายคนไม่เข้าใจว่าทำไมคนเหล่านั้นต้องคุกเข่าลงอย่างฉับพลันด้วย และพวกเขาก็รู้มันหลังจากที่ได้ถามไถ่ ปรากฏว่ามันคือดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิล และมันจะปรากฏขึ้นเพื่อแสดงว่าคนที่มีโชคชะตาบุตรแห่งสวรรค์ได้ปรากฏตัวขึ้นแล้ว

อย่างไรก็ตาม คนหนุ่มสาวส่วนมากก็พ่นลมหายใจออกมาและเยาะเย้ยผู้สูงอายุที่เชื่อเรื่องแบบนี้ - พวกเขาเป็นเพียงแค่คนแก่หัวโบราณเท่านั้น อย่างไรก็ตาม คนเหล่านี้กลับไม่รู้เลยว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่โลกจุติสวรรค์ได้กลืนกินโลกแห่งความเป็นจริง

ภายในโลกจุติสวรรค์ ดาวสีม่วงได้เปล่งเสาแสงดาวพุ่งลงมาปกคลุมร่างกายของจ้าวฝู จ้าวฝูรู้สึกว่าทั้งร่างกายและจิตวิญญาณของเขาสั่นสะท้าน - พลังงานจากเสาแสงให้ความรู้สึกที่สบายเป็นอย่างยิ่ง และเขาก็รู้สึกราวกับว่าทั้งร่างกายและดวงวิญญาณของเขาได้รับการชำระล้างและพัฒนา

ในโลกแห่งความเป็นจริง ร่างกายของจ้าวฝูซึ่งกำลังนอนอยู่บนเตียงได้แผ่ร่องรอยออร่าสีม่วงอันสูงส่งออกมา

ในเวลานั้น ผู้อาวุโสซึ่งกำลังสวมชุดนักพรตสีขาวและมีเครายาวมาถึงหน้าอกก็ได้ตรวจพบกลิ่นอายนี้และมองดูสับสนเป็นอย่างยิ่ง เขาไม่เคยคิดเลยว่าคนที่ปลุกดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิลขึ้นมาจะอยู่ในตระกูลอิ๋ง

เขาเป็นใครกัน? คนปกติย่อมไม่สามารถปลุกดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิลขึ้นมาได้ อย่างน้อยมันก็ต้องเป็นคนที่มีมรดกของชนชาติหรือแว่นแคว้น อย่างไรก็ตาม ด้วยสถานการณ์ในปัจจุบัน มันจะต้องเป็น...

ทันใดนั้นเอง หลังจากเชื่อมโยงถึงสิ่งต่างๆ นักพรตก็ตระหนักถึงบางสิ่งและรู้สึกถึงเหงื่อเย็นที่ไหลรินลงมาจากหลังของเขา - ผู้สืบทอดมรดกต้าฉินช่างลึกล้ำเหลือเกิน เขาซ่อนตัวอยู่ภายในตระกูลอิ๋งจริงๆ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมตระกูลอิ๋งถึงไม่สามารถหาเขาพบไม่ว่าพวกเขาจะค้นหาเช่นไร!

อย่างไรก็ตาม นักพรตก็ไม่กล้าใช้เคล็ดวิชาใดๆเพื่อค้นหาตำแหน่งเฉพาะเจาะจงของจ้าวฝู ในตอนนี้ที่ดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิลได้ปรากฏขึ้น ถ้าเขากล้าทำอะไรกับผู้สืบทอดมรดกต้าฉิน นั่นจะเท่ากับการรนหาที่ตาย มันเป็นไปได้ว่าเขาจะถูกทำลายล้างโดยโชคชะตาและระเบิดออกมา

ในโลกจุติสวรรค์ จ้าวฝูหลับตาเบาๆและรับพลังของดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิล มีมังกรดำยาว 100 เมตรปรากฏขึ้นและวนรอบตัวจ้าวฝู

มังกรโชคชะตาของจ้าวฝูในตอนนี้ไม่ใช่เงาอีกแล้ว แต่เป็นรูปธรรมอย่างสมบูรณ์ มันมีเกล็ดสีดำ กรงเล็บอันแหลมคม เขาชี้ตรง และดวงตาคู่หนึ่งที่แผ่บรรยากาศอันจริงจังและสะกดข่มราวกับว่ามันกำลังควบคุมชะตาของตัวเอง

ในขณะที่จ้าวฝูกำลังมีความสุขกับพลังแห่งดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิล ผู้สืบทอดมรดกคนอื่นๆก็เช็ดเลือดออกจากปากของพวกเขาและมองไปยังดวงดาวสีม่วง มังกรแห่งโชคชะตาภายในกายของพวกเขากำลังขดตัว และไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย

ในทันทีที่ดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิลปรากฏขึ้น มันได้นำพาพลังแห่งโชคชะตาจำนวนมหาศาลมาด้วย ส่งผลให้โชคชะตาภายในร่างกายของพวกเขาหดตัวกลับไปและทำร้ายตัวพวกเขาเอง ในตอนนี้ความแตกต่างระหว่างพวกเขาและจ้าวฝู มันไม่ใช่แค่ความแข็งแกร่งเท่านั้นแล้ว แต่ยังมีมังกรที่แท้จริง มังกรลิขิตสวรรค์ และมังกรตัวปลอม

แม้ว่าพวกเขาต่างก็มีมรดกของชาติและอาณาจักร และมีโชคชะตาจำนวนมหาศาล หากแต่ปราศจากดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิล พวกเขาก็ไม่มีสิทธิ์กลายเป็นผู้ควบคุมโลกหรือกลายเป็นราชาและจักรพรรดิที่แท้จริง

นี่คือระเบิดลูกใหญ่สำหรับพวกเขาหลายคน และบางคนก็ถึงกับจิตตกไปเลยทีเดียว พวกเขาทุกคนสามารถรู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันยิ่งใหญ่จากดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิลที่อยู่ในระยะไกล

พวกเขาต่างเข้าใจอย่างชัดเจนว่าใครเป็นผู้ปลุกดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิลขึ้นมา - ถึงอย่างไรก็ตาม ดาวดวงนั้นก็เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งต้าฉิน

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ พวกเขาก็ได้แต่รู้สึกขื่นขม มันไม่ใช่แค่สี่จากห้าผู้สืบทอดราชวงศ์อันยิ่งใหญ่เท่านั้น แต่ยังรวมถึงธีน่า เพนดราก้อนด้วย

ภายในศาลา มีรอยเลือดอยู่บนริมฝีปากของอู๋ชิงเหนียง ดวงดาอันงดงามของเธอจ้องมองไปที่ดวงดาวสีม่วง และเธอก็รู้สึกหมดหนทาง เธอได้ประสบกับความทรงพลังของต้าฉินอีกครั้งและรู้สึกว่าถ้าต้าโจวเผชิญหน้ากับต้าฉินในอนาคต ต้าโจวจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน

บนเนินเขา หลี่ไป่ฉิงเองก็มีรอยเลือดบนริมฝีปากของเขาในขณะที่เขาดูกังวลเป็นอย่างยิ่ง เขารับรู้ถึงความรู้สึกอันตรายอันยิ่งใหญ่จากผู้สืบทอดมรดกต้าฉิน - นี่อาจเป็นศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขา!

ในร้านอาหารอาทิตย์อัสดง เหอเซียนหรูหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ท่วงท่าอันงดงามและมีเหตุมีผลของเธอหายไปอย่างสิ้นชิง และมีน้อยสิ่งมากๆที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้ได้

เธอไม่เคยคาดคิดว่าจ้าวฝูไม่เพียงแต่จะปลดล็อคดวงดาวเจ็ดสังหารได้ แต่ยังมีหมาป่าโลภ ผู้ทำลายกองทัพ และที่สำคัญที่สุด ดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิล นี่หมายความว่าเขาถูกกำหนดให้เป็นจักรพรรดิในอนาคต นี่เป็นสิ่งที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ อีกสี่สาขาของสำนักหยินหยางต่างพากันล้มเหลว ในขณะที่ทุกสิ่งที่เธอทำกลับคุ้มค่า

ณ ที่แห่งอื่น หลังจากสงบอารมณ์ของเขาแล้ว ใบหน้าของจางเฮงได้ปรากฏท่าทางจริงจังขึ้นมา ทุกๆคนดูแคลนต้าฉินเกินไป อนาคตของต้าฉินในตอนนี้ไม่มีขีดจำกัดแล้ว และเขาก็มั่นใจในตัวเองมากเกินไป

ใบหน้าของซูหยานดูน่าเกลียด - เขาประเมินต้าฉินต่ำมากเกินไป ในตอนนี้ที่ดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิลได้ปรากฏขึ้น เขาก็เข้าใจแล้วว่าเขาน่าจะต้องพ่ายแพ้ ถ้าเขาแพ้ จุดจบของเขาคงจะน่าเศร้า และเขาก็เริ่มรู้สึกมั่นใจน้อยลงเรื่อยๆ ในตอนนี้ที่ผู้สืบทอดมรดกต้าฉินมีดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิล แม้ว่าเขาจะผ่านประสบการณ์เฉียดตาย เขาก็ยังสามารถผ่านมันไปได้

กลับมาที่ต้าฉิน เสาแสงดาวสีม่วงค่อยๆเล็กลงเรื่อยๆ และจ้าวฝูก็รู้สึกราวกับว่าเขามีร่างกายใหม่ ทุกส่วนของร่างกายของเขาดูเหมือนจะได้รับการขัดเกลา และพลังผนึกสีครามภายในร่างกายของเขาก็ถูกลบออกไปหมดแล้ว ทำให้เขากลับคืนสู่ความแข็งแกร่งสูงสุดดังเดิม

ในขณะที่เสาแสงสีม่วงหดตัวลง สัญญาณผิดปกติก็เริ่มหายไปด้วย

ในที่สุด เมื่อเสาแสงสีม่วงเหลือขนาดเพียงหนึ่งนิ้ว คลื่นพลังงานแสงได้ยกมือข้างขวาของจ้าวฝูขึ้น และแสงดาวได้ตกลงมาบนหลังมือของเขา จ้าวฝูรู้สึกถึงคลื่นแห่งความเจ็บปวดในขณะที่เครื่องหมายๆหนึ่งได้ปรากฏขึ้นบนหลังมือของเขา

เครื่องหมายนี้เป็นวงกลมที่มีสัญลักษณ์แปดอันที่ดูเร้นลับและลึกซึ้งอยู่ภายใน พวกมันจัดเรียงตัวกันอย่างสม่ำเสมอรอบๆขอบวงกลม และมีจุดสีดำอยู่ตรงกลาง จ้าวฝูไม่รู้จักเครื่องหมายนี้ แต่มันก็ทำให้เขารับรู้ถึงความรู้สึกอันคุ้นเคย

สุดท้าย สัญญาณผิดปกติทั้งหมดก็หายไป และดวงดาวจักรพรรดิเมอร์เทิลพร้อมทั้งดวงดาวดวงอื่นๆก็หายไปจากท้องฟ้า ในเวลานั้น ทุกๆคนในโลกจุติสวรรค์ก็ได้รับข้อมูลสองอัน