เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 207 ผีฟ้า

บทที่ 207 ผีฟ้า

บทที่ 207 ผีฟ้า


บทที่ 207 ผีฟ้า

สายลมอันน่าขนลุกโบกพัด และพัดพาใบหน้าและกิ่งไม้บนพื้นขึ้นมา เมฆบนท้องฟ้าดูราวกับจะคลื่นตัวเข้าหาต้าฉินด้วยความรวดเร็ว ดวงจันทร์ภูตผีดูริบหรี่มากยิ่งขึ้น และกลิ่นอายภูตผีก็ทวีความหนาแน่นมากยิ่งขึ้น ทุกคนรู้สึกหนาวสั่นในขณะที่มือของพวกเขารู้สึกเย็นขึ้นเรื่อยๆ และเหงื่อเย็นได้สะสมอยู่บนร่างกายของทุกๆคน

เสียงคำรามของภูตผีจำนวนนับไม่ถ้วนดังก้องไปรอบๆรัศมี 100 กิโลเมตร ไม่มีสิ่งมีชีวิตสักตนที่กล้าส่งเสียง และพวกมันต่างพากันคุดคู้อยู่ด้วยกันจากความหวาดกลัว

การเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันนี้สร้างความประหลาดใจให้กับจ้าวฝูมาก และเมื่อเขาเห็นฉากอันน่าสยดสยองนี้ อาซานี่ได้มองมาทางจ้าวฝู ในการตอบสนอง จ้าวฝูให้สัญญาณเธอเล่นต่อ

บทบรรเลงขลุ่ยอันโศกเศร้าและเต็มไปด้วยความตายล่องลอยไปทั่วแผ่นดินต่อไป

ทันใดนั้นเอง ร่างอันน่าสะพรึงกลัวได้ปรากฎขึ้นจากระยะไกล ต่อจากนั้นก็เป็นพื้นดินที่เริ่มสั่น กองทัพภูตผีได้พุ่งเข้าใส่ต้านฉินด้วยการเคลื่อนไหวอันมหาศาล และเหล่าภูตผีก็ดูน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง

ในครั้งนี้ พวกมันมีอย่างน้อย 350,000 ตัว

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว...

สลักเกลียวและลูกศรถูกยิงออกไปด้วยพลังอันมหาศาล และสาดซัดลงบนกองทัพภูตผีราวกับห่าฝน

ฉึก ฉึก ฉึก...

ภูตผีหลายตัวตรงหน้าล้มลงด้วยสลักเกลียวและลูกศร และสลายกลายเป็นปรานภูตผี ถึงแม้ว่าสลักเกลียวและลูกศรจะทรงพลังมาก แต่พวกมันก็ไม่สามารถหยุดยั้งการจู่โจมของภูตผีได้เหมือนครั้งก่อน และภูตผีที่เหลืออยู่จำนวนนับไม่ถ้วนได้พุ่งเข้ามาต่อ

การแสดงออกของจ้าวฝูเริ่มเปลี่ยนเป็นจริงจัง และเขาได้มองไปยังไป่ฉี!

ไป่ฉีพยักหน้าและก้าวไปข้างหน้า เขาชักดาบเจ็ดสังหารที่เอวของเขาและชูมันขึ้นในขณะที่เขาตะโกนออกมา "ค่ายกลออร่าทหาร!"

ร่องรอยของออร่าสีโลหิตพวยพุ่งขึ้นจากร่างกายของเหล่าทหารก่อนที่จะมารวมตัวกันที่ไป่ฉี

นี่เป็นออร่าของบทหาร 20,000 คน และมันก็ทรงพลังมากยิ่งกว่าครั้งแรกที่ไป่ฉีได้ใช้มันมาก!

ออร่าสีโลหิตจำนวนนับไม่ถ้วนได้มารวมตัวกันเหนือดาบของไป่ฉี ก่อตัวขึ้นเป็นรังไหมขนาดใหญ่ยักษ์

“ชิ้งงงงงงงง!!!”

เสียงกระหึ่มดังเสียดแก้วหูดังออกมาในขณะที่ปีกเหล็กสภาพยับเยินขนาดใหญ่ยักษ์คู่หนึ่งทะลวงออกจากรังไหมโลหิต และฉีกกระชากมันออกไปในพริบตา ในไม่ช้า อินทรีสีโลหิตตัวหนึ่งที่สูงหลายร้อยเมตรได้ปรากฏตัวขึ้นจากภายในรังไหม

หลังจากที่อินทรีขนาดยักษ์ตัวนี้ได้ปรากฏขึ้น มันได้นำพาเอาลมพายุสีแดงโลหิตไปด้วยในขณะที่มันบินไปยังกองทัพภูตผี อินทรีโลหิตรวดเร็วเป็นอย่างยิ่งและบินต่ำมาก ทำให้มันดูราวกับจะบินผ่านศีรษะของเหล่าภูตผีทุกๆตัว อย่างไรก็ตาม สายลมสีแดงโลหิตอันบ้าคลั่งที่มันนำมาด้วยก็คมกริบราวกับใบมีด และหั่นภูตผีจำนวนนับไม่ถ้วนและได้ทำลายล้างกองทัพส่วนหนึ่งของพวกมันไป

สายลมอันบ้าคลั่งที่อินทรีสีแดงโลหิตนำมาด้วยไม่ได้ธรรมดาเลย มันถูกสร้างขึ้นจากจิตสังหารจำนวนนับไม่ถ้วนที่ทหารทุกคนครอบครอง จิตสังหารเช่นนี้ทั้งรุนแรงและทรงพลัง และภูตผีทั่วไปก็ไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปใกล้ เห็นได้ชัดว่าจิตสังหารนี้มีผลต่อเหล่าภูตผีมาก

อินทรียักษ์บินอยู่เหนือเหล่าภูตผี และตัดผ่านพวกมันเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยและทำลายล้างกองทัพที่ไม่อาจหยุดยั้งได้ของพวกมัน

ทหารที่เหลือได้โจมตีด้วยลูกศร หอก และมีดขว้าง เพื่อสังหารภูตผีเพิ่มเติม

ทันใดนั้นเอง ในขณะที่ดูเหมือนว่าสถานการณ์จะอยู่ภายใต้การควบคุมของต้าฉิน ร่างๆหนึ่งได้ปรากฎขึ้นในอากาศ ร่างนี้ดูน่าสะพรึงกลัวและคล้ายกับภูตผีปีศาจ - มันมีดวงตาสีม่วงเข้มคู่หนึ่งและมีปากที่เต็มไปด้วยฟันอันแหลมคม แต่มันมีปีกกว้างอยู่สองข้างบนหลังของมันและมีหางอีกอันหนึ่ง มันสวมชุดเกราะสีดำและแผ่กลิ่นอายที่ทรงพลังเป็นอย่างยิ่ง

ภูตผีประเภทนี้ชื่อว่าผีฟ้า

ผีฟ้าปรากฏเหนือกำแพงเมือง และสายตาที่น่าสะพรึงกลัวของมันได้จดจ้องอยู่บนร่างกายของอาซานี่ มันยื่นมือของมันออกมา จากนั้นปรานภูตผีจำนวนมหาศาลได้พวยพุ่งออกมาและก่อตัวขึ้นเป็นมือขนาดใหญ่ยักษ์ที่มีความกว้างกว่า 10 เมตร ในขณะที่มันคว้าจับอาซานี่

การโจมตีของผีฟ้าโหดเหี้ยมเป็นอย่างยิ่ง และในพริบตา มันก็เกือบจะมาถึงตัวอาซานี่

เคร้ง!

ทันใดนั้นเอง ลำแสงดำสีดำได้เปล่งประกายออกมา และฟันเข้าใส่มือขนาดยักษ์ ทำให้มันสลายกลายเป็นปรานภูตผีไป

จ้าวฝูมองไปยังผีฟ้าในอากาศอย่างไร้ความรู้สึก และปัดป้องการโจมตีของมันพร้อมกับมายืนอยู่ตรงหน้าอาซานี่

ผีฟ้าเริ่มโมโหและชักดาบอันคมกริบที่เอวของมันในขณะที่มันกางปีกออกและพุ่งมาตรงหน้าของจ้าวฝูราวกับสายฟ้า ดาบของมันเปล่งลำแสงดาบสีเทาอันน่าขนลุกในขณะที่มันแทงลงมายังจ้าวฝู

เคร้ง!

จ้าวฝูสามารถปัดป้องการโจมตีของผีฟ้าได้อย่างง่ายดายด้วยดาบของเขา ซึ่งมันไม่ได้คาดคิดไว้เลย การแสดงออกของมันโหดร้ายมากยิ่งขึ้นในขณะที่มันใช้ดาบของมันกดลงมายังจ้าวฝู

สายตาของจ้าวฝูแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา และเขาได้จับดาบไว้แน่น และตวัดมันออกไปอย่างโหดเหี้ยม บังคับให้ผีฟ้าต้องถอยร่นไป

ผีฟ้าเริ่มโกรธเกรี้ยวมากยิ่งขึ้น และมันได้คำรามออกมาในขณะที่มันพุ่งเข้าหาจ้าวฝูอีกครั้ง ในเวลานั้นเอง ร่างสีขาวร่างหนึ่งก็ได้มาอยู่ที่ด้านข้างของจ้าวฝู

เมื่อเห็นร่างสีขาวร่างนี้ จ้าวฝูได้ผ่อนคลายลงและเก็บดาบของเขาไป จากนั้นก็หันมากล่าวว่า "เก้อเนี่ย ฆ่ามันซะ!"

"ขอรับ ฝ่าบาท!" เก้อเนี่ยตอบในขณะที่เขาก้าวไปข้างหน้าจ้าวฝู เมื่อเห็นว่าจ้าวฝูดูถูกมันมากเพียงใด ผีฟ้าก็บ้าคลั่งไปอย่างสมบูรณ์ ออร่าของมันมารวมตัวกันในขณะที่ร่างกายของมันพร่ามัว และพุ่งทะยานด้วยความรวดเร็วเป็นอย่างยิ่งพร้อมกับแทงดาบเข้าใส่จ้าวฝู

เคร้ง!

ลำแสงดาบสีขาวอันคมกริบเส้นหนึ่งได้เปล่งประกายขึ้นตรงหน้าผีฟ้า

ผีฟ้าได้รับความกลัวเป็นอย่างมาก และมันก็รีบถอยกลับไป

เก้อเนี่ยสวมเสื้อผ้าสีขาว เขาถือดาบด้วยมือข้างหนึ่ง และมืออีกข้างไพล่ไว้ข้างหลัง เมื่อยืนอยู่กับที่ ทั่วทั้งร่างของเขาแผ่กลิ่นอายดาบอันทรงพลังออกมา และสายตาอันเย็นชาของเขาจดจ้องไปที่ผีฟ้าในอากาศ

ผีฟ้าเปลี่ยนเป้าหมายหลักของมันมาที่เก้อเนี่ย และมันก็ได้โจมตีเขา

หลังจากปะทะกันนับสิบครั้ง ผีฟ้าก็ถูกฟันในสภาพที่น่าสงสารในขณะที่มันถอยกลับไป ในตอนนี้มีรอยตัดรอยหนึ่งอยู่บนหน้าของมันจากฝีมือของเก้อเนี่ย และผีฟ้าได้คำรามออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยวในขณะที่ปรานภูตผีจำนวนมหาศาลได้พวยพุ่งออกมาจากร่างกายของมันและปกคลุมไปทั่วทั้งร่างของมัน ทันใดนั้นเอง ศีรษะของภูตผีนับสิบหัวได้ระเบิดออกมาจากปรานภูตผีและหัวเราะออกมาอย่างน่าขนลุกในขณะที่พวกมันพุ่งเข้าใส่เก้อเนี่ย

เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีเหล่านี้จากทุกทิศทาง เก้อเนี่ยก็ไม่ได้เคลื่อนไหวไปจากที่ที่เขายืนอยู่เลย เมื่อพวกมันเข้ามาใกล้พอที่จะโจมตี เขาได้ปลดปล่อยลำแสงสีขาวออกไปจากทั้งทางด้านบน ด้านล่าง ด้านซ้าย และด้านขวา - ในชั่วพริบตา เก้อเนี่ยได้โจมตีออกไปนับสิบครั้ง

ศีรษะของภูตผีปะทะเข้ากับการโจมตีเหล่านั้นและสลายกลายเป็นปรานปีศาจไป ในเวลานั้นเอง ร่างๆหนึ่งได้ปรากฎขึ้นมาในทันใด และแทงดาบของมันด้วยพลังอันมหาศาลเข้าใส่ลำคอของเก้อเนี่ย

การโจมตีนี้เกิดขึ้นอย่างฉับพลันและไม่คาดคิด และมันก็รุนแรงมากพอจะทำให้เก้อเนี่ยตกอยู่ในอันตราย ในขณะที่ดาบกำลังจะแทงเข้าใส่ลำคอของเก้อเนี่ย เขาก็รีบเอียงศีรษะไปด้านข้าง ส่งผลให้ดาบเย็นเฉียดผ่านลำคอของเขาไป

ผีฟ้าตกใจมากเพราะมันไม่คิดว่าเก้อเนี่ยจะหลบการโจมตีนี้ได้

ทันใดนั้นเอง เก้อเนี่ยก็โจมตีเช่นกัน ดาบของเขาระเบิดลำแสงดาบจำนวนมหาศาลออกมาในขณะที่เขาแทงมันผ่านหัวใจของผีฟ้า ยันต์สังหารภูตผีระดับทองบนดาบของเก้อเนี่ยถูกเปิดใช้งาน และสังหารผีฟ้าในพริบตา ส่งผลให้ร่างกายของมันระเบิดออกมาเป็นปรานภูตผีในขณะที่ไอเท็มหลายชิ้นล่วงลงมาบนพื้น


The Lord's Empire - นิยายแปล

จบบทที่ บทที่ 207 ผีฟ้า

คัดลอกลิงก์แล้ว