บทที่ 160 สังหารหมู่

บทที่ 160 สังหารหมู่

ข่าวนี้ได้ทำให้คนเป็นจำนวนมากรู้สึกสับสนเป็นอย่างยิ่ง – เกิดอะไรขึ้น? ทำไมผู้สืบทอดมรดกของต้าฉินที่ปฏิเสธการเปิดเผยตัวเองมาตลอดเวลา จู่ๆถึงได้เปลี่ยนใจและกลับคืนสู่ตระกูลอิ๋ง?

ฝ่ายต่างๆจำนวนนับไม่ถ้วนได้ตรวจสอบเรื่องนี้ และผลลัพธ์ที่ได้ชี้ให้เห็นว่าอาจเป็นจริงได้ มีหลายสิ่งที่เกิดขึ้นสอดคล้องกัน:

คนที่ตระกูลอิ๋งได้พบนั้นชื่อว่าหลี่อู๋จริงๆ และเขาอยู่ในทุ่งหญ้าตะวันออก  หมู่บ้านของเขาชื่อว่าหมู่บ้านต้าฉิน และเขามีญาติห่างที่มีสายเลือดของตระกูลอิ๋ง

ความบังเอิญเหล่านี้ทำให้ตระกูลอิ๋งแต่งเรื่องโกหกนี้ให้กลายเป็นความจริง

ประการแรกความแข็งแกร่งและทรัพยากรโดยรวมของตระกูลอิ๋งไม่ได้ด้อยกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง แต่ในแง่ของมรดกและชื่อเสียง พวกเขาถูกทิ้งไปไกล หลังจากผ่านไปนาน ถึงแม้ว่าพวกเขาจะค้นหาและอ้อนวอนอย่างต่อเนื่อง แต่ผู้สืบทอดมรดกของต้าฉินก็ปฏิเสธที่จะเปิดเผยตัวเอง

แน่นอนว่าตระกูลอิ๋งไม่สามารถยอมให้เป็นเช่นนี้ไปได้ ดังนั้นพวกเขาจึงวางแผนที่จะกู้หน้าตัวเองขึ้นมาบ่สงในขณะที่สายตาทุกๆคู่จดจ้องมายังทุ่งหญ้าตะวันออก ด้วยวิธีการนี้ ตระกูลอิ๋งจะสามารถพัฒนาได้อย่างลับๆและจะไม่กระตุ้นความสนใจที่ไม่จำเป็นใดๆ

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของผู้สืบทอดมรดกของต้าฉินชื่อหลี่อู๋จริงๆหรือว่าอยู่ในทุ่งหญ้าตะวันออกหรือไม่นั้นก็ไม่สามารถยืนยันได้เลย มันเป็นเพียงความเป็นไปได้เป็นอย่างมากก็เท่านั้น

นอกจากนี้ ตระกูลอิ๋งยังต้องการดึงความสนใจบางส่วนจากผู้สืบทอดมรดกของต้าฉินที่แท้จริง ตอนนี้เรื่องนี้ได้รับความสนใจจากผู้คนนับไม่ถ้วนในโลกนี้แล้ว มันจะเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะปกปิดเรื่องนี้ไว้

ดังนั้น พวกเขาจึงต้องการที่จะช่วยเบนความสนใจบางส่วนมาจากเขา ตระกูลอิ๋งหวังว่าผู้สืบทอดมรดกของต้าฉินที่แท้จริงจะสามารถรับรู้ถึงความหวังดีของพวกเขาและกลับคืนมาสู่ตระกูลอิ๋ง ผลงานของจ้าวฝูสร้างความประทับใจให้กับผู้นำตระกูลของแต่ละสาขาหลักของตระกูลอิ๋ง พวกเขาทุกคนเชื่อว่าเขาจะสามารถฟื้นฟูต้าฉินไปสู่ความรุ่งโรจน์ในอดีตได้ และถ้าพวกเขามีโอกาส พวกเขาจะคว้าขาของคนผู้นั้นไว้โดยไม่ยอมปล่อยเลย

อย่างไรก็ตามแม้ว่าตระกูลอิ๋งจะกระทำเรื่องนี้ได้เป็นอย่างดี และหลายๆฝ่ายชั้นนำก็ยังสงสัยว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือไม่ อย่างน้อยที่สุดพวก เขาก็ไม่สามารถยืนยันได้อย่างแน่ชัด

....................................

ย้อนกลับไปที่นครศิลาสวรรค์ คนที่โชคร้ายที่สุดคือสมาชิกในตระกูลเฉียนตระกูลเฉียนเป็นเพียงแค่ตระกูลธรรมดา และมันก็ไม่ได้ทรงพลังมากนัก

อย่างไรก็ตาม ในตอนแรกพวกเขาโชคดีพอที่จะได้พบกับลอร์ดน้อยแห่งนครศิลาสวรรค์ ซื่อเหวิน พวกเขาประจบประแจงเขาอย่างต่อเนื่องและมอบสิ่งต่างๆให้กับเขา ทั้งยังบรรณาการสาวงามจากสาขาหลักหลายๆคนให้กับเขาอีกด้วย

ซื่อเหวินชื่นชอบสาวๆเหล่านี้มาก ดังนั้นตำแหน่งของตระกูลเฉียนในนครศิลาสวรรค์จึงค่อยๆยกระดับขึ้น

เนื่องจากพวกเขาได้รับการช่วยเหลือจากลอร์ดน้อย พวกเขาจึงใช้ข้อได้เปรียบนี้เพื่อรังแกฝ่ายอื่นๆจนหนีจากไปและคิดหาแนวทางต่างๆมากมายเพื่อทำลายคนที่ไม่ได้จากไป

ตระกูลเฉียนค่อยๆผูกขาดสิ่งต่างๆในนครศิลาสวรรค์ และสถานะของพวกเขาก็สูงขึ้นเรื่อยๆ ในตอนนี้ ตระกูลเฉียนได้กลายเป็นฝ่ายที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองในนครศิลาสวรรค์แล้ว

เมื่อใดก็ตามที่คนส่วนใหญ่เห็นสมาชิกในตระกูลเฉียน พวกเขามักจะเดินหลบทางให้อยู่เสมอ การรุกรานพวกเขาเลวร้ายยิ่งกว่าการรุกรานคนจากฝ่ายปกครองของนครหลัก

ตราบเท่าที่พวกเขาไม่ออกนอกลู่นอกทางไปสร้างปัญหาให้กับเจ้าหน้าที่ของรัฐ พวกเขาก็ไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างยากลำบากเฉกเช่นผู้เล่นทั้งหลาย อย่างไรก็ตาม ตระกูลเฉียนก็กระทำการต่างๆเปิดเผยเป็นอย่างยิ่ง - ถ้าพวกเขารู้สึกพอใจ พวกเขาจะสังหารทุกๆคนที่พวกเขาต้องกัน และเหยื่อก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย

นอกจากนี้แม้ว่าจะไม่มีสถานะบารอน แต่พวกเขาก็เป็นเจ้าของร้านมากกว่า 100 แห่งและได้กำไรมากมายภายในนครศิลาสวรรค์ แม้แต่เจ้าหน้าที่ของ

แม้แต่เจ้าหน้าที่ของรัฐหลายคนยังรู้สึกเกลียดชังตระกูลเฉียน แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรตระกูลเฉียนได้ ในตอนนี้ ตระกูลเฉียนไม่ได้เห็นใครอยู่ในสายตา และพวกเขาก็ทำตัวน่ารังเกียจมากยิ่งขึ้น

จ้าวฝูได้สร้างแรงกระเพื่อมครั้งใหญ่ในนครศิลาสวรรค์ เขาได้ซื้ออสังหาริมทรัพย์ 20 แห่งในคราเดียว และร้านอาหารของเขาก็ไปได้สวยมาก เนื่องจากพวกเขาสามารถทำอาหารหลายๆอย่างที่ไม่มีใครสามารถทำได้ ยิ่งไปกว่านั้น ผลกำไลอันมหาศาลของพันธมิตรวาณิชก็ดูจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเขาด้วย

สิ่งเหล่านี้กลายเป็นภัยคุกคามต่อตระกูลเฉียน และกองกำลังหลักที่อยู่เบื้องหลังโศกนาฏกรรมที่ร้านอาหารอาทิตย์อัสดงก็คือตระกูลเฉียน พวกเขารู้ว่านิสัยของซื่อเหวินเป็นเช่นไร ดังนั้นพวกเขาจึงพาเขาไปที่ร้านอาหารของจ้าวฝูและก่อความวุ่นวายขึ้น จากนั้นก็นำพามาสู่เรื่องราวเช่นนี้

ตระกูลเฉียนต้องการขับไล่ฝ่ายของจ้าวฝูออกไป และทุกๆสิ่งต้องเกิดขึ้นตามที่พวกเขาต้องการ ไม่มีอะไรที่ทำให้พวกเขากลัวได้ด้วยการสนับสนุนของนครศิลาสวรรค์ - ใครจะกล้ารุกรานผู้ปกครองนคร? ใครจะมีความแข็งแกร่งพอที่จะขัดขืนฝ่ายการปกครองของระบบ?

อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าผลมันจะออกมาเป็นเช่นนี้ พวกเขาไม่เพียงแต่เตะแผ่นเหล็ก แต่มันดันเป็นแผ่นตะปู

หลังจากที่พวกเขาได้ตระหนักว่าเรื่องนี้ร้ายแรงแค่ไหน พวกเขาก็ต้องการที่จะหนีจากไป แต่ในตอนนี้ มันก็สายเกินไปแล้ว หลังจากฝุ่นควันเริ่มจางหายไป พวกเขาก็ถูกล้อมรอบโดยทหารที่กำลังฉุนเฉียวจำนวนนับไม่ถ้วน

อย่างไรก็ตามทหารเหล่านี้ยังคงจงรักภักดีต่อซื่อเจี้ยน และพวกเขาได้ระงับความโกรธของพวกเขาเอาไว้ พวกเขาไม่ได้สังหารหมู่ตระกูลเฉียนในทันที แต่พวกเขาได้รอให้ซื่อเจี้ยนตื่นจากอาการโคม่าก่อน หากเรื่องนี้ไม่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม นครศิลาสวรรค์อาจประสบปัญหาหนักได้

วันรุ่งขึ้น ซื่อเหวินได้ตื่นขึ้นมาจากอาการเมาค้างและไม่ได้รู้เรื่องว่าเกิดอะไรขึ้นเลย ในขณะที่เขากำลังจะออกจากห้องของเขา เขาได้ถูกหยุดโดยผู้คุ้มกันนครบางส่วนและบอกว่าเขาถูกกักบริเวณไว้ในบ้าน

เรื่องนี้ทำให้ซื่อเหวินโกรธมาก และเขาได้คำรามออกมาเพื่อประท้วง และบอกว่าเขาคือลอร์ดน้อยแห่งนครศิลาสวรรค์และเขาจะทำให้ผู้คุ้มกันนครเหล่านี้ถูกสังหาร

อย่างไรก็ตาม ผู้คุ้มกันนครก็เพียงแค่มองกลับไปที่เขาอย่างเย็นชา และเขาก็ไม่สามารถออกไปไหนได้ นี่เป็นผลทำให้เขาทำได้เพียงแค่ตะโกนออกมาด้วยความโกรธ "พ่อของข้าอยู่ไหน? บอกเขาให้มาที่นี่! เกิดอะไรขึ้น?"

ผู้คุ้มกันนครคนหนึ่งแค่นเสียงอย่างเย็นชาในขณะที่เขาตอบไปว่า "ท่านยังมีหน้ามาถามอีกเหรอ? ท่านลอร์ดได้รับบาดเจ็บสาหัส!"

"อะไรนะ? พ่อของข้าจะได้รับบาดเจ็บสาหัสได้อย่างไร? ไม่ ข้าต้องออกไป!" ซื่อเหวินไม่เชื่อและพยายามที่จะออกไป แต่เขาก็ถูกผู้คุ้มกันนครลากกลับเข้ามาในห้อง

ในท้ายที่สุด ซื่อเหวิ่นทำได้เพียงแค่อยู่ในห้องของเขาและขว้างปาสิ่งต่างๆลงบนพื้นด้วยความโมโห

………………………..

ย้อนกลับไปที่เมืองต้าฉิน ไป่ฉีกล่าวด้วยสีหน้าอันโหดเหี้ยม "วันหนึ่งข้าจะสังหารหมู่ทุกๆคนในนครศิลาสวรรค์!"

"เอาล่ะ โปรดสงบลงก่อนท่านผู้บัญชาการไป่ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการหาข้อมูลเกี่ยวกับฝ่าบาท" ป้าชิงได้พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อทำให้ไป่ฉีใจเย็นลงเพราะเธอรู้ดีว่าไป่ฉีเป็นคนอย่างไร มันเป็นไปได้ว่าเขาจะสังหารหมู่ชาวเมืองกว่า 400,000 คนและผู้เล่นกว่า 1 ล้านคนได้จริงๆ

"มีข้อมูลเกี่ยวกับฝ่าบาทหรือไม่?" หวังเจี้ยนถามด้วยความกังวลในขณะที่เขาขมวดคิ้ว

หลี่ซื่อถอนหายใจออกมาในขณะที่เขาตอบว่า "ข้าได้ส่งคนหลายพันคนไปยังทุ่งหญ้าตะวันออกแล้ว แต่พวกเรายังไม่พบข้อมูลใดๆเกี่ยวกับฝ่าบาท!"

หลังจากการต่อสู้อันน่าตกตะลึง จ้าวฝูไปอยู่ที่ไหนกัน?