บทที่ 122 สี่ยอดแม่ทัพแห่งยุครณรัฐ
บทที่ 122 สี่ยอดแม่ทัพแห่งยุครณรัฐ
บทที่ 122 สี่ยอดแม่ทัพแห่งยุครณรัฐ
ย้อนกลับมาที่หมู่บ้านต้าฉิน โชคชะตาจำนวนมหาศาลกำลังพวยพุ่งเข้าสู่ร่างของจ้าวฝู ทำให้กลิ่นอายแห่งจักรพรรดิของเขาดูสง่างามและน่าเกรงขามมากยิ่งขึ้น แม้จะยืนอยู่กับที่ แต่เขากลับแผ่บรรยากาศที่ทำให้แม้แต่เทพเจ้าต้องล่าถอยไป
"พวกเราขอคำนับราชาแห่งพวกเรา!" อาณาประชาราษฎร์แห่งหมู่บ้านต้าฉินไม่ว่าจะเป็นเผ่าพันธุ์ไหนต่างคุกเข่าลงกับพื้นและตะโกนออกมา
เมื่อโชคชะตาจำนวนมหาศาลได้ไหลบ่าเข้าสู่ร่างของจ้าวฝู โชคชะตามังกรที่อยู่ข้างเขาก็เป็นรูปร่างขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ และมันก็ยาวเกือบ 100 เมตรเมื่อมันขดกายรอบๆลานอธิษฐานสวรรค์ มันแผ่กลิ่นอายที่น่าหวาดหวั่นออกมา ทำให้ไม่มีใครกล้าเงยหน้าขึ้นเลย
ในขณะนั้นเอง แสงสีดำที่สาดส่องลงมาจากฟากฟ้าก็ค่อยๆหรี่แสงลงจนกระทั่งหายไป อย่างไรก็ตาม สัญญาณที่ผิดปกติบนท้องฟ้าก็ยังไม่หายไป และลำแสงสีทางจำนวนนับไม่ถ้วนก็พวยพุ่งออกมาจากศูนย์กลางของวังวนขนาดใหญ่ยักษ์ ครอบคลุมร่างกายของจ้าวฝูไว้
ต่อจากนั้น ลำแสงนับหมื่นก็ค่อยๆเจาะทะลวงผ่านวังวนสีดำทั้งหมดและตกลงมาที่พื้น ก่อให้เกิดภาพตระหง่าน
ในตอนนี้ ศูนย์กลางของวังวนสีดำได้ถูกทะลวงออกมา และมันก็ถูกแทนที่ด้วยแสงสีทองอันศักดิ์สิทธิ์ สูงศักดิ์ และสง่างาม อยู่ภายในอย่างช้าๆ
ทันใดนั้นเอง มวลหมู่ดอกไม้สามสีโปรยปรายลงมา พวกมันไม่ใช่ของจริงและเป็นสิ่งที่เกิดจากการควบแน่นของโชคชะตา และพวกมันได้โปรยปรายลงมาดุจเกล็ดหิมะ ภาพฉากนี้ดูราวกับความฝันอันงดงามเป็นอย่างยิ่ง
ในขณะนั้นวัตถุที่อยู่ภายในแสงสีทองก็เข้ามาใกล้พอที่จะเห็นว่ามันคืออะไร - มันคือตราประทับหยกที่แผ่กลิ่นอายอันสูงส่งออกมา นอกจากนี้มันยังมีมังกรแห่งโชคชะตาทั้งเก้ากำลังเวียนว่ายอยู่รอบๆคราประทับหยกในขณะที่มันร่อนลงมา
ในที่สุดตราประทับก็ตกลงมาอยู่ในมือของจ้าวฝู และมังกรทองทั้งเก้าก็เข้าไปอยู่ภายใน จากนั้นสัญญาณผิดปกติก็เริ่มหายไปและมังกรดำก็เข้าสู่ร่างของจ้าวฝูอีกครั้ง
จ้าวฝูมองไปที่ตราประทับหยก มันสวยงามมาก และมีมังกรศักดิ์สิทธิ์อันวิจิตรบรรจงสลักไว้ มังกรศักดิ์สิทธิ์แต่ละตัวดูเหมือนจริงมาก และพวกมันแต่ละตัวยังมีกลิ่นอายที่แตกต่างกัน ที่ก้นของตราประทับมีคำพูดสลักไว้ว่า 'เทวดาประสิทธิ์ให้ ถ้าผู้ใดได้ไว้แล้วครองราชย์สมบัติก็จะจำเริญพระชันสาสืบไป'
เมื่อพิจารณาคำเหล่านี้ จ้าวฝูก็ตระหนักได้ว่าสิ่งนี้คือราชลัญจกรจีน ซึ่งเป็นตัวแทนของอำนาจของจักรพรรดิอย่างเป็นทางการ สำหรับจักรพรรดิทุกๆพระองค์ในประวัติศาสตร์จีน นี่คือสิ่งที่สำคัญและมีค่ามากที่สุด การได้รับสิ่งนี้มาหมายความถึงการเป็นจักรพรรดิโดย 'อาณัติแห่งสวรรค์' และการสูญเสียมันหมายความถึงเวลาของเขาได้หมดลงแล้ว จักรพรรดิที่ไม่มีราชลัญจกรจะถูกเรียกว่า 'จักรพรรดิตัวปลอม'
จักรพรรดิฉินองค์แรกได้สั่งให้หลี่ซือสร้างราชลัญจกรจาก 'แผ่นหยกส่วนประองค์' คำว่า 'เทวดาประสิทธิ์ให้ ถ้าผู้ใดได้ไว้แล้วครองราชสมบัติก็จะจำเริญพระชันสาสืบไป' ถูกแกะสลักด้วยตัวหลี่ซือเอง ราชลัญจกรถูกคิดว่าสูญหายไปนานแล้ว ใครจะคิดว่าราชลัญจกรจะกลับคืนมาสู่ต้าฉินหลังจากรวบรวมโชคชะตาแห่งจีน?
จ้าวฝูมองไปที่คำอธิบายของราชลัญจกร
[ราชลัญจกรจีน] (ขาว): สัญลักษณ์ของจักรพรรดิจีนอย่างเป็นทางการและเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจสูงสุด
สิ่งที่ทำให้จ้าวฝูประหลาดใจก็คือราชลัญจกรเป็นสรรพาวุธคู่บ้านคู่เมือง แต่มันก็ทรงพลังยิ่งกว่าสรรพาวุธคู่บ้านคู่เมืองระดับสูงสุด เนื่องจากมันเป็นตัวแทนของจีนทั้งหมด ทั่วทั้งแผ่นดินจีนมีสรรพาวุธคู่บ้านคู่เมืองแบบนี้อยู่เพียงแค่ชิ้นเดียว ซึ่งแสดงให้เห็นถึงคุณค่าของมัน
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากราชลัญจกรเป็นตัวแทนของประเทศจีนทั้งหมด มันจึงหมายความว่ามันแตกต่างไปจากสรรพาวุธคู่บ้านคู่เมืองธรรมดาทั่วใหญ่ ในขณะที่สรรพาวุธคู่บ้านคู่เมืองทั่วไปสามารถใช้ได้เฉพาะกับตัวแทนผู้สืบทอดมรดกและจะถูกทำลายไปหากมีคนอื่นแย่งชิง แต่ราชลัญจกรสามารถถูกแย่งชิงไปและใช้ได้โดยชาวจีนคนใดก็ได้
จ้าวฝูเก็บราชลัญจกรเข้าไปอย่างระมัดระวัง และหลังจากที่หมู่บ้านต้าฉินได้ยกระดับขึ้นเป็นเมือง เสียงประกาศจากระบบก็ดังออกมาเป็นทอดๆในใจของจ้าวฝู
"ประกาศจากระบบ! ขอแสดงความยินดีด้วย หมู่บ้านของท่านได้กลายเป็นเมือง"
"ประกาศจากระบบ! ขอแสดงความยินดีด้วย โชคชะตาของต้าฉินได้ยิ่งใหญ่ขึ้น"
"ประกาศจากระบบ! โครงสร้างพิเศษลานอธิษฐานสวรรค์ได้ยกระดับขึ้นโดยอัตโนมัติ และในตอนนี้ท่านจะใกล้ชิดกับสรวงสวรรค์มากยิ่งขึ้น"
"ประกาศจากระบบ! เมืองของท่านได้ปลดล็อกเสนาบดีและแม่ทัพ"
"ประกาศจากระบบ! ภายใต้อิทธิพลของโชคชะตาแห่งต้าฉิน สามตัวตนในประวัติที่หลับใหลอยู่ภายในมรดกต้าฉินได้ตื่นขึ้น"
จ้าวฝูไม่สนใจต่อการประกาศของระบบส่วนใหญ่ แต่การประกาศอันสุดท้ายกลับทำให้เขาสนใจ
"สามตัวตนในประวัติศาสตร์?" จ้าวฝูสงสัยมากว่าทั้งสามคนนี้จะเป็นใคร ตัวตนในประวัติศาสตร์อย่างไป่ฉีและหลี่ซือล้วนมีความสามารถที่สูงล้ำ ดังนั้นจ้าวฝูจึงรอคอยที่จะได้พบกับตัวตนทั้งสาม
เขาเดินลงไปจากลานอธิษฐานสวรรค์อย่างช้าๆและเดินไปยังแหล่งกำเนิด เขาโบกมือของตนพร้อมกันนั้นได้มีลำแสงสีดำพุ่งออกมา และจ้าวฝูก็เลือกปลุกคนทั้งสาม
ตัวตนทั้งสามปรากฏขึ้นบนแหล่งกำเนิด หลังจากรู้สึกตัว พวกเขาก็แสดงความเคารพต่อจ้าวฝูโดยกล่าวออกมาพร้อมกัน "ฝ่าบาท!"
จ้าวฝูพยักหน้าและมองไปที่คนทั้งสามตรงหน้าเขา
เขามองไปที่ชายสองคนแรก พวกเขาทั้งสองมีอายุราวๆ 24 - 25 ปี และหนึ่งในนั้นก็มีใบหน้าที่เมตตา ท่าทางอันสงบ และเครายาวเฟิ้ม
ชื่อ: หวังเจี้ยน
ระดับ: SSS
สมญานาม: [สี่ยอดแม่ทัพแห่งยุครณรัฐ]: เพิ่มขวัญกำลังใจของทหาร
อาชีพ: [แม่ทัพ], ผลของอาชีพ: สามารถถือครองอาชีพทางทหารที่แตกต่างกันได้ 2 อาชีพ
คะแนนความสำเร็จ: สามัญชน (0/200)
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
อายุ: 25 (100)
ความภักดี: 100
ค่าสถานะ: STR: 10, INT: 10, CON: 10, AGI: 10
การบ่มเพาะพลัง: ระยะที่ 0
เคล็ดวิชาการบ่มเพาะพลัง: ไม่มี
ทักษะ: ไม่มี
อุปกรณ์: เสื้อผ้าผ้าหยาบกร้าน, รองเท้าผ้าหยาบกร้าน, กางเกงผ้าหยาบกร้าน
มันเป็นหนึ่งในแม่ทัพที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในประวัติศาสตร์จริงๆ หวังเจี้ยน สิ่งนี้สร้างความประหลาดใจให้กับจ้าวฝูมาก
หวังเจี้ยนเป็นหนึ่งในแม่ทัพที่มีชื่อเสียงของต้าฉิน และเขาได้สร้างผลงานให้กับต้าฉินมากมาย นอกจากรัฐฮั่น ห้ารัฐอื่นๆได้ถูกทำลายโดยหวังเจี้ยนและลูกชายของเขา อาจกล่าวได้ว่าหวังเฉียนเป็นผู้มีส่วนร่วมมากที่สุดเมื่อต้าฉินได้พิชิตทั้งหกรัฐ และแม้กระทั่งจักรพรรดิฉินองค์แรกก็ยังนับถือเขามาก
หลังจากดูค่าสถานะของหวังเจี้ยนแล้ว จ้าวฝูก็มองไปที่ชายอีกคน เขามีใบหน้าที่เย็นชาและหล่อเหลา และในขณะที่เขายืนอยู่นั้น เขาก็แผ่บรรยากาศที่เหมือนกับดาบอันแหลมคมซึ่งถูกเก็บไว้ในฝักออกมา
จ้าวฝูคิดว่าเขาคือเมิ่งเถียน แต่หลังจากมองไปที่ข้อมูลของเขา จ้าวฝูก็ต้องตกใจ
ชื่อ: เก้อเนี่ย
ระดับ: SSS
สมญานาม: ไม่มี
อาชีพ: [นักดาบ]
คะแนนความสำเร็จ: สามัญชน (0/200)
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
อายุ: 24 (100)
ความภักดี: 100
ค่าสถานะ: STR: 10, INT: 10, CON: 10, AGI: 10
การบ่มเพาะพลัง: ระยะที่ 0
เคล็ดวิชาการบ่มเพาะพลัง: ไม่มี
ทักษะ: ความชำนาญดาบ
อุปกรณ์: เสื้อผ้าผ้าหยาบกร้าน, รองเท้าผ้าหยาบกร้าน, กางเกงผ้าหยาบกร้าน
"นี่คือเก้อเนี่ย?"
เก้อเนี่ยคือนักดาบที่มีชื่อเสียงในช่วงปลายของยุครณรัฐ อย่างไรก็ตาม เรื่องที่ทำให้เขามีชื่อเสียงก็เป็นเรื่องที่น่าตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง: การลอบสังหารปฐมจักรพรรดิฉินพระองค์แรกที่ล้มเหลวของจิงเคอ
ว่ากันว่าจิงเคอเป็นนักฆ่าที่มีชื่อเสียงของรัฐเหยียนได้เผชิญหน้ากับเก้อเนี่ย แต่จ้าวฝูก็ไม่เคยคิดว่าเก้อเนี่ยจะเป็นส่วนหนึ่งของต้าฉินจริงๆ นี่เป็นความลับที่ไม่มีใครอยู่อย่างแน่นอน