เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 98 ชนเผ่าโบราณ

บทที่ 98 ชนเผ่าโบราณ

บทที่ 98 ชนเผ่าโบราณ


บทที่ 98 ชนเผ่าโบราณ

อุปกรณ์อันดับที่สิบเอ็ดถูกครอบครองโดยผู้สืบทอดแห่งอาณาจักรโรมัน ลูกหลานของออกัสตัส ซีซาร์ อุปกรณ์อันดับที่สิบสองถูกครอบครองโดยต้าฮั่น และอุปกรณ์อันดับที่สิบสามถูกครอบครองโดยลูกหลานของฟาโรห์อัคฮาเน็น

อุปกรณ์เจ็ดอันดับต่อมาล้วนถูกครอบครองโดยฝ่ายของระบบ ในขณะที่อุปกรณ์อันดับที่ยี่สิบเอ็ดถูกครอบครองโดยต้าถัง

ข้อมูลทั้งหมดนี้ทำให้จ้าวฝูทั้งประหลาดใจและทึ่ง  อุปกรณ์อันดับที่ยี่สิบสองถูกครอบครองโดยลูกหลานของโอดะ โนบุนากะ อุปกรณ์อันดับที่ยี่สิบสามถูกครอบครองโดยจักรวรรดิรัสเซีย และอุปกรณ์อันดับที่ยี่สิบสี่ก็ถูกครอบครองโดยอินเดียโบราณ

ส่วนอุปกรณ์ที่เหลือทั้งหมดถูกครอบครองโดยฝ่ายของระบบ เห็นได้ชัดว่าจ้าวฝูโชคดีแค่ไหนที่ได้รับอุปกรณ์อันดับที่หนึ่ง อสูรนภา และมันก็เห็นได้ชัดเช่นกันว่าการแข็งขันมีความรุนแรงแค่ไหน

นอกจากนี้ อุปกรณ์ระดับตำนานยังบรรจุพลังอันมหาศาลไว้ และพวกมันก็ต่างเป็นสัญลักษณ์ของพลังอำนาจ แม้ว่าคนผู้นั้นจะมีอุปกรณ์ระดับทองนับแสนชิ้น แต่มันก็อาจจะไม่มีอุปกรณ์ระดับตำนานแม้แต่ชิ้นเดียว เห็นได้ชัดว่าอุปกรณ์ระดับตำนานหายากแค่ไหน และมันก็ไม่สามารถมองได้ว่าเป็นอุปกรณ์ที่เหนือกว่าอุปกรณ์ระดับทองไปหนึ่งระดับเท่านั้น

หลังจากมองข้อมูลเหล่านี้ นอกเหนือจากฝ่ายของจีน อีกกลุ่มที่จ้าวฝูให้ความสนใจมากที่สุดก็คือลูกหลานของราชาอาเธอร์ มันไม่น่าเชื่อเลยว่าเธอจะได้รับสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์เร็วขนาดนั้น และจ้าวฝูก็มีลางสังหรณ์ว่าเธอจะกลายเป็นศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา

เมื่อนั่งอยู่บนเก้าอี้ จ้าวฝูก็จมดิ่งลงสู่ห้วงความคิดก่อนที่จะถอนหายใจออกมาอย่างช้าๆและมองไปที่ฟอรัมโลกจุติสวรรค์อีกครั้งเพื่อดูว่ามีอะไรเกิดขึ้น ในไม่ช้าจ้าวฝูก็พบกับเรื่องร้ายแรงอีกอัน ซึ่งก็คือมีชนเผ่าโบราณบางส่วนได้รับการฟื้นฟูขึ้นมา

ชนเผ่าโบราณนั้นหมายถึงชนเผ่าที่ดับสูญไปแล้ว แม้ว่าพวกเขาจะยังคงมีลูกหลานอยู่บางส่วน แต่ชนเผ่าหรือตระกูลนั้นก็สูญสิ้นไปแล้วและไม่ได้มีตัวตนอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงอีก

ตัวอย่างเช่น ในประเทศจีนมีชนเผ่าม้งที่นำโดยจือโหย่ ซึ่งได้ต่อสู้กับจักรพรรดิเหลือง ชนเผ่าอี้แห่งช่วงฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วงทางทิศตะวันออก ชนเผ่าแมนทางตอนใต้...

ชนเผ่าเหล่านี้ไม่ได้มีผู้เล่นเข้าสู่โลกจุติสวรรค์ แต่พวกเขาก็ได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาในโลกจุติสวรรค์ในฐานะผู้อยู่อาศัยของโลกจุติสวรรค์ พวกเขาแตกต่างกับผู้อยู่อาศัยตามปกติออกไป ไม่เพียงแค่พวกเขาจะมีสายเลือด แต่พวกเขายังมีประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และประเพณีเป็นของตัวเองด้วย

การปรากฏตัวของพวกเขาไม่ค่อยเป็นผลดีกับผู้เล่นชาวจีนเป็นอย่างมาก และมักมีรายงานว่ามีสถานที่ถูกโจมตีโดยชนเผ่าซฺยงหนู ชาวเหลียง หรือไม่ก็ชาวจิน

หลังจากมองดูหัวข้อนี้แล้ว จ้าวฝูก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมา โลกใบนี้วุ่นวายมากเกินไปแล้ว และจากสถานการณ์ในปัจจุบัน อนาคตคงจะเต็มไปด้วยสายธารแห่งโลหิต กองภูเขาซากศพ และความตายของวีรบุรุษนับไม่ถ้วน

ชนเผ่าโบราณก็มีจุดเริ่มต้นเช่นเดียวกับผู้เล่น ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีสิ่งใดที่เหนือกว่าตัวเมืองทั้งหลาย แม้ว่าอาจจะมีการเปลี่ยนแปลงในอนาคตก็ตาม อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ผู้เล่นสามารถฟื้นขึ้นมาได้หลังจากที่พวกเขาเสียชีวิต คนของชนเผ่าโบราณนั้นจะตายจริงๆ กล่าวอีกนัยหนึ่งเมื่อชนเผ่าทั้งชนเผ่าล่มสลายลง มันจะหายไปตลอดกาล

โลกจุติสวรรค์คือโอกาสสุดท้ายของชนเผ่าเหล่านี้ - ถ้าพวกเขาคว้าโอกาสนี้ไว้ได้ พวกเขาก็จะสามารถมีตัวตนอยู่ต่อไปได้ แต่ถ้าพวกเขาทำไม่ได้ พวกเขาก็จะหายไปตลอดกาล

หลังจากมองดูสิ่งเหล่านี้แล้ว จ้าวฝูก็มุ่งหน้ากลับไปยังโลกจุติสวรรค์ด้วยความกังวลในจิตใจของเขา ในตอนนี้งานเทศกาลหมื่นบุปผาได้สิ้นสุดลงแล้ว และทุกๆสิ่งก็กลับคืนสู่ปกติ

จ้าวฝูได้จัดกลุ่มสำรวจขึ้นมาสี่กลุ่มและส่งพวกเขาออกไปสำรวจในทิศทางต่างๆ ในเวลาเดียวกัน เขาก็สั่งให้คนพวกนั้นจับตาดูชนเผ่าโบราณทั้งหลายรอบๆหมู่บ้านต้าฉินไว้ แม้ว่าโลกจุติสวรรค์จะค่อนข้างวุ่นวาย แต่มันก็มีโอกาสอยู่มากมาย ในตอนนี้หมู่บ้านต้าฉินสามารถโจมตีหมู่บ้านของมนุษย์ พวกต่างเผ่าพันธ์ุ และชนเผ่าทั้งหลายได้แล้ว

กิจการในเมืองแสงศักดิ์สิทธิ์ก็กลับคืนสู่สภาพปกติ ก่อนหน้านี้ เนื่องจากงานเทศกาลหมื่นบุปผา มันจึงมีผู้คนนับไม่ถ้วนมุ่งหน้าออกไปที่นอกเมืองเพื่อหาน้ำตาบุปผา ดังนั้นกิจการทั้งหลายจึงประสบปัญหาเป็นอย่างมาก หลังจากที่เทศกาลได้สิ้นสุดลง กิจการทั้งหลายจึงกลับคืนมาสู่สภาพปกติ

จ้าวฝูรู้สึกว่าไม่มีอะไรให้เขาทำอีก เพราะไม่มีอะไรที่เขาต้องการการด้วยตัวเอง ทุกๆอย่างล้วนมีคนจัดการแล้ว ดังนั้นจ้าวฝูจึงค่อนข้างเบื่อ ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจที่จะวางแผนเมืองสำหรับหมู่บ้านต้าฉิน

อันที่จริง จ้าวฝูได้ปล่อยเรื่องนี้ให้หลี่ซือ และเขาก็ทำได้ค่อนข้างดี: หมู่บ้านต้าฉินถูกแบ่งออกเป็น 4 เขตได้แก่ ทิศเหนือ ทิศใต้ ทิศตะวันออก และทิศตะวันตก เฉกเช่นเดียวกับเมืองหลักของระบบ และพวกเขาก็ได้สันปันส่วนเป็นเขตที่พักอาศัย เขตธุรกิจ ฯลฯ ทุกๆสิ่งเรียบร้อยและมีการวางแผนไว้เป็นอย่างดี

การวางแผนและการสร้างหมู่บ้านต้าฉินไม่ต้องให้จ้าวฝูออกหน้าเอง เนื่องจากคนของเขาก็ทำหน้าที่ได้ดีแล้ว พวกเขาอาจจะสามารถขายผลิตภัณฑ์ที่พิเศษบางอย่างได้หลังจากที่มีการค้นคว้าเรื่องช่องทางการเทเลพอร์ตระดับกลางเสร็จสิ้นและมีการเปิดทางไปสู่โลกภายนอก

จ้าวฝูคิดถึงผลไม้แปลกๆในป่าแห่งความพรั่นพรึง ซึ่งก็คือผลไม้พงไพรทมิฬ พวกมันมีขนาดใหญ่เท่ากับลูกพลัม และมีเปลือกสีดำและเนื้อสีแดง รสชาติของมันค่อนข้างดี และเนื่องจากอาณาเขตของเขามีขนาดใหญ่มาก มันจึงเป็นการเสียของถ้าจะไม่ปลูกอะไร

ผลไม้พงไพรทมิฬสามารถขายให้กับโลกภายนอกได้ในฐานะผลิตภัณฑ์พิเศษและจะได้รับเงินมาในจำนวนที่คุ้มค่า ดังนั้นจ้าวฝูจึงเริ่มส่งให้คนปลูกไม้ผลชนิดนี้ขึ้นมา

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ และในไม้ช้า อีกหลายวันก็ได้ผ่านไป ในวันนี้ ไป่ฉีได้เข้ามารายงานว่าการบ่มเพาะของเขาได้ตัดผ่านเข้าสู่ระยะที่ 1 อย่างเป็นทางการแล้ว

เรื่องนี้ได้สร้างความยินดีให้กับจ้าวฝู เนื่องจากในที่สุดหมู่บ้านต้าฉินก็มีคนอยู่ในระยะที่ 1 แล้ว ในเวลาเดียวกัน จ้าวฝูก็ได้เปิดหน้าสถานะของไป่ฉีขึ้นมาและมองดูมัน

ชื่อ: ไป่ฉี

ระดับ: SSS

สมญานาม: [เทพเจ้าแห่งการฆ่าฟัน]

อาชีพ: [แม่ทัพระดับที่ 1]

คะแนนความสำเร็จ: สามัญชน (68/200)

เผ่าพันธุ์: มนุษย์

อายุ: 24 (110)

ความภักดี: 100

ค่าสถานะ: STR: 38 ,INT: 22 ,CON: 29 ,AGI: 25

การบ่มเพาะพลัง: ระยะที่ 1-0

เคล็ดวิชาการบ่มเพาะพลัง: มนตราต้าฉิน

ทักษะ: ปรานฟาดฟัน, เคล็ดวิชาดาบเบื้องต้น...

อุปกรณ์: ดาบฟาดฟันดวงดารา - ธาตุน้ำแข็ง...

หลังจากมองดูค่าสถานะของไป่ฉีแล้ว จ้าวฝูก็พบว่านอกเหนือจากการเปลี่ยนแปลงค่าสถานะของเขาแล้ว อาชีพของเขายังได้กลายเป็น 'แม่ทัพระดับที่ 1' และอายุไขของเขายังได้เพิ่มขึ้น 10 ปีจาก 100 ปีเป็น 110 ปี

จ้าวฝูไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้ทั้งหมด - เขามองไปที่ความแตกต่างของอาชีพใหม่ก่อนเป็นอย่างแรก

[แม่ทัพระดับที่ 1]: อาชีพทางทหารระดับ C+, รายละเอียด: อาชีพที่ได้รับผ่านการเลื่อนระดับของแม่ทัพ, ผล: สามารถฝึกฝน [หน่วยทหารพิเศษ] ได้

[หน่วยทหารพิเศษ - ไร้ชื่อ]: ทหารระดับ D-, รายละเอียด: ทหารที่ได้รับการฝึกโดยแม่ทัพระดับที่ 1 เป็นการส่วนตัว พวกเขาสามารถเป็นทหารในประวัติศาสตร์หรืออาชีพทางการทหารใหม่ๆได้ ขีดจำกัดในปัจจุบัน: 100 คน ผล: ได้รับทักษะตามอาชีพ

จ้าวฝูรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากเมื่อมีแม่ทัพคนใดของเขามาถึงระยะที่ 1 พวกเขาจะสามารถฝึกฝนกองกำลังทหารของตัวเองได้ ยิ่งไปกว่านั้น หน่วยทหารพิเศษยังเป็นระดับ D- ซึ่งหมายความว่ามันไม่ได้อ่อนแอไปกว่าอาชีพพิเศษของพวกต่างเผ่าพันธุ์เลย


The Lord's Empire - นิยายแปล

จบบทที่ บทที่ 98 ชนเผ่าโบราณ

คัดลอกลิงก์แล้ว