บทที่ 86 10 ดาบในตำนาน

บทที่ 86 10 ดาบในตำนาน

จ้าวฝูยิ้ม มันไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ และไม่มีใครก้าวเข้าใกล้ความสำเร็จได้ถ้าไม่พยายาม มันเป็นไปไม่ได้ที่จะได้อะไรมาโดยไม่ลงทุน และคนเหล่านั้นต้องจ่ายราคาให้กับบางสิ่ง

จ้าวฝูอ่านฟอรัมต่อไปและมองไปที่ข่าวอื่นๆ

ต่อจากนั้นจ้าวฝูก็มองไปที่ดาบโบราณอันยิ่งใหญ่ทั้งสิบ: เล่มแรกคือดาบเรกูลัส ดาบแห่งความศักดิ์สิทธิ์ เล่มที่สองคือดาบกระบี่บริสุทธิ์ ดาบแห่งความเมตตา เล่มที่สามคือดาบนภาสีชาด ดาบแห่งจักรพรรดิ เล่มที่สี่คือดาบเถียน ดาบแห่งอำนาจ เล่มที่ห้าคือดาบอเวจีมังกรเจ็ดดารา ดาบแห่งความซื่อตรง เล่มที่หกและเล่มที่เจ็ดคือดาบคู่ กันเจียงและม่อเหย๋ ดาบแห่งรักแท้ เล่มที่แปดคือลำไส้มัจฉา ดาบแห่งความกล้าหาญ เล่มที่เก้าคือดาบอันล้ำเลิศ ดาบแห่งเกียรติยศอันไร้ที่เปรียบ เล่มที่สิบคือดาบเงาเลือนลาง ดาบแห่งความงามสง่า

ดาบเหล่านี้คือ 10 สุดยอดดาบที่มีชื่อเสียง และมีดาบที่มีชื่อเสียงอื่นๆอยู่อีกมากมาย

ทั้งยังมีดาบอีกหลายเล่มที่ไม่ได้รับการกล่าวถึง ดาบเป็นสัญลักษณ์ของเส้นทางแห่งราชา และคมมีดก็เป็นสัญญาของเส้นทางแห่งผู้ปกครอง ดังนั้น ราชาส่วนใหญ่จึงใช้ดาบ ใครจะรู้ว่ายังมีดาบโบราณที่ยังมีตัวตนอยู่อีกเท่าไร และพวกมันทุกเล่มล้วนแล้วแต่เป็นอาวุธที่ทรงพลังเป็นอย่างยิ่ง

ในแง่ของอาวุธ จ้าวฝูค่อนข้างชอบดาบ บางทีในอนาคต เขาอาจจะรวบรวมวัสดุหายากและหาคนหลอมสร้างดาบที่มีชื่อเสียงซึ่งจะกลายเป็นดำนานให้กับเขาด้วย

หลังจากมองดูข้อมูลเหล่านี้แล้ว ในขณะที่จ้าวฝูกำลังจะปิดคอมพิวเตอร์ของเขาและเข้าสู่โลกจุติสวรรค์อีกครั้งก็มีคนมาเคาะประตูห้องของเขา ต่อจากนั้นก็มีเสียงดังออกมา "คุณจ้าว คุณซีอยากเชิญคุณไปหา"

มันเป็นบอดี้การ์ดที่รับผิดชอบดูแลเขา ดังนั้นจ้าวฝูจึงตัดสินใจว่ามันจะเป็นการดีที่สุดที่เขาจะไปพบอิ๋งซี

จ้าวฝูตามบอดี้การ์ดไปยังที่ที่อิ๋งซีอยู่ และเธอได้นั่งอยู่ข้างทะเลสาบอย่างสง่างาม มีคนรับใช้อยู่ข้างๆเธอสองสามคน ซึ่งแสดงให้จ้าวฝูเห็นถึงสถานะของเธอในตระกูล เมื่อเขาเห็นเธอ เขาก็ถาม "คุณซี คุณอยากจะคุยเรื่องอะไร?"

อิ๋งซีตอบอย่างไม่พอใจ "จ้าวฝู ฉันบอกว่านายไม่จำเป็นต้องสุภาพขนาดนั้น นายก็เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลอิ๋ง ดังนั้นนายสามารถเรียกชื่อของฉันได้เลย!"

เนื่องจากเธอคือฝ่ายที่อยู่เหนือกว่า สิ่งที่เธอพูดจึงเป็นกฎเกณฑ์ จ้าวฝูทำได้แค่ขอโทษและกล่าวว่า "ก็ได้ อิ๋งซี"

อิ๋งซียิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า "มันจะมีงานชุมนุมเกิดขึ้น ดังนั้นเตรียมตัวไปกับฉัน"

"งานชุมนุม?" จ้าวฝูไม่อยากไปที่งานชุมนุมเลย ประการแรก เขาไม่ชอบบรรยากาศที่มีชีวิตชีวาและวุ่นวาย และประการที่สอง เขากังวลว่าตัวตนของเขาจะถูกเปิดเผย เขากังวลมากว่าจะพบกับคนที่คุ้นเคยด้วยโชคชะตา ดังนั้นเขาจึงไม่อยากออกจากห้องมากนัก ตอนนี้ที่อิ๋งซีอยากให้เขาไปงานชุมนุมในครั้งนี้ เขาจึงรีบปฏิเสธ "อิ๋งซี! ผมไม่ชอบของแบบนั้นจริงๆ ดังนั้นผมต้องขอโทษ..."

ก่อนที่จ้าวฝูจะพูดจบ อิ๋งซีก็พูดแทรกขึ้นมา "อืม ไม่เป็นไร! ฉันแค่อยากพานายไปพบกับคนๆหนึ่ง นายสามารถกลับไปได้เลยหลังจากที่นายพบกับคนๆนั้น"

เนื่องจากไม่มีทางให้เขาปฏิเสธ จ้าวฝูจึงทำได้แค่ยอมรับ เขาเดินตามคนที่ดูเหมือนจะเป็นพ่อบ้านไปและได้รับชุดสูทที่จะใส่มา

ต่อจากนั้นจ้าวฝูก็ไปรอที่ห้องๆหนึ่ง เมื่อเขาเห็นอิ๋งซีอีกครั้ง เธอก็กำลังสวมใส่อยู่ในชุดเดรสสีขาวที่สวยงามแล้ว

เธอดูสวยงามมากด้วยใบหน้าอันละเอียดอ่อนและผิวพรรณที่อ่อนโยนของเธอ ด้วยชุดเดรสสีขาวราวกับหิมะและสร้อยคอคริสตัล เธอจึงดูเหมือนเจ้าหญิงจริงๆ อย่างไรก็ตามในตอนนี้จ้าวฝูไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะชื่นชมความงามของเธอ และเขาได้มีความคิดแล่นอยู่ในหัวมากมายนับไม่ถ้วน

"จ้าวฝู ไปกันเถอะ!" อิ๋งซีกลัวกับจ้าวฝูเมื่อเธอเห็นเขาก้มหน้าลง

จ้าวฝูได้สติกลับมาและพยักหน้า ก่อนที่จะตามหลังเธอไปเงียบๆ พวกเขามาถึงห้องโถงใหญ่ในไม่ช้า ซึ่งงานเลี้ยงก็ได้เริ่มต้นขึ้นไปแล้ว มีผู้ชายที่หล่อเหลาและผู้หญิงที่สวยหลายคน และแต่ละคนก็มีตำแหน่งอันไม่ธรรมดา พวกเขาล้วนแล้วแต่เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลอิ๋งตระกูลหลัก

เมื่อได้เห็นอิ๋งซี พวกเขาต่างก็ยิ้มและทักทายเธอ อิ๋งซียิ้มกลับไปและตอบรับคำทักทายของพวกเขา ในขณะที่จ้าวฝูถูกละเลยไปอย่างสิ้นเชิง

"จ้าวฝู รอฉันที่นี่นะ มีบางเรื่องที่ฉันต้องไปจัดการ" อิ๋งซีพูดขึ้นมาในทันใด

จ้าวฝูพยักหน้าเพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาเข้าใจ อิ๋งซีเดินไปยังด้านหน้าของห้องโถงที่มีผู้อาวุธและชายหนุ่มหญิงสาวหลายคนกำลังยืนอยู่ - พวกเขาน่าจะเป็นผู้สืบทอดคนอื่นๆของตระกูลอิ๋ง จ้าวฝูยืนอยู่กลางห้องโถงและไม่มีใครให้ความสนใจกับเขาเลย ในท้ายที่สุด จ้าวฝูจึงตัดสินใจยืนอยู่ที่มุมอันโดดเดียวเพื่อหลีกเลี่ยงการดึงดูดความสนใจ

"คุณคือจ้าวฝูรึเปล่า?" จู่ๆก็มีเสียงดังออกมาจากทางด้านหลังของเขา จ้าวฝูหันไปและมองด้วยความสงสัย และเขาก็เห็นหญิงสาวคนหนึ่งที่มีอายุมากกว่าเขา 1 - 2 ปี เธอสวมชุดเดรสสีแดงและไว้ผมบ๊อบ เธอมีใบหน้าที่น่ารักและทาลิปสติกสีแดง แต่เธอก็ยังแผ่ความรู้สึกที่กล้าหาญออกมาและมีบรรยากาศที่บรรยากาศแห่งความเป็นผู้นำอยู่เล็กน้อย

จ้าวฝูจำผู้หญิงคนนี้ได้ เธอคือประธานนักศึกษาในมหาวิทยาลัยจ้าวฝูเคยเรียนมาก่อน และเธอก็ชื่อว่าอู๋ชิงเหนียง เมื่อก่อนพวกเขาเคยเจอกันมาหลายหลายครั้ง และเขาก็ไม่เคยคิดว่าจะได้พบเธอที่นี่

จ้าวฝูพยักหน้าและตอบ "ประธานนักศึกษา!"

อู๋ชิงเหนียงยิ้มและเดินเข้ามาพร้อมกับกล่าวว่า "พวกต้องเรียกฉันแบบนั้นก็ได้ เรียกชื่อของฉันก็พอ ฉันประหลาดใจมากตอนฉันรู้ว่านายลาออก และฉันไม่คิดเลยว่าฉันจะได้พบนายที่นี่!"

จ้าวฝูก็ประหลาดใจมากเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ยิ่งไปกว่าการได้พบกับเธอ เขารู้สึกประหลาดใจที่เธอจำเขาได้ ถึงอย่างไรพวกเขาก็ได้เจอกันเพียงไม่กี่ครั้งในอดีต

"นายมีสายเลือดของตระกูลอิ๋งเหรอ?" อู๋ชิงเหนียงถามในขณะที่เธอเดินไปข้างๆจ้าวฝูและมองไปที่เขาด้วยความรู้สึกประหลาดใจและยิ้มออกมาเล็กน้อย

มันไม่ได้เป็นความลับอะไร ดังนั้นจ้าวฝูจึงพยักหน้าและถามด้วยความสงสัยว่า "คุณเองก็มีสายเลือดของตระกูลอิ๋งด้วยเหมือนกันเหรอ?"

อู๋ชิงเหนียงส่ายหัวเล็กน้อยและกล่าวว่า "ฉันไม่ได้มีสายเลือดของตระอิ๋ง ฉันมีสายเลือดของตระกูลอู๋!"

"ตระกูลอู๋?"

จ้าวฝูไม่รู้ประวัติศาสตร์ของตระกูลอู๋เลย

"ชิงเหนียง!" ในขณะนั้น ในที่สุดอิ๋งซีก็เสร็จธุระของเธอและเรียกอู๋ชิงเหนียงเมื่อเธอเห็นเธออยู่ข้างๆจ้าวฝู

อู๋ชิงเหนียงมองไปที่อิ๋งซีและยิ้มให้ ก่อนจะกล่าวว่า "น้องซี!"

จ้าวฝูเห็นว่าพวกเขาดูคุ้นเคยกัน ดังนั้นเขาจึงยืนอยู่โดยไม่พูดอะไร

อิ๋งซีเดินเข้ามาและมองไปที่อู๋ชิงเหนียงและจ้าวฝู และอิ๋งซีก็ยิ้มในขณะที่เธอกล่าวว่า "ฉันอยากแนะนำให้พวกเธอทั้งสองรู้จักกัน แต่ใครจะคิดว่าพวกเธอจะรู้จักกันอยู่แล้ว?"

"น้องซี คนที่เธอพูดถึงเมื่อก่อนนั้นคือจ้าวฝูเหรอ?" อู๋ชิงเหนียงถามในขณะที่เธอมองไปที่จ้าวฝูด้วยความประหลายใจ

อิ๋งซียิ้มและพยักหน้า

อู๋ชิงเหนียงคิดสักครู่และดูเหมือนว่าจะตระหนักได้ถึงบางสิ่ง ซึ่งทำให้เธอยิ้มออกมา

จ้าวฝูมไม่ได้พูดอะไรมาโดยตลอด และเขาก็เฝ้ามองพวกเธอสนทนากัน เนื่องจากมันกินเวลานานมากแล้ว เขาจึงกล่าวคนอำลาและกลับไปก่อน

The Lord's Empire - นิยายแปล กลุ่มลับกลุ่มที่สองเริ่มต้นที่ตอน 86 ตอนนี้ลงถึงตอนที่ 119 แล้ว (สำหรับใครที่อยากอ่านเร็วกว่าในเว็บนี้และจ่ายถูกกว่า)