บทที่ 30 แม่ทัพโครงกระดูก
บทที่ 30 แม่ทัพโครงกระดูก
บทที่ 30 แม่ทัพโครงกระดูก
ทหารม้าโครงกระดูกห้าตัวถูกสังหารไปหมดสิ้น ม้าโครงกระดูกสองตัวถูกฆ่าตาย อีกตัวหนึ่งหมดสภาพไปครึ่งหนึ่ง และที่เหลืออีกสองตัวก็ถูกขังไว้นอกกำแพงป้องกัน
ม้าที่เหลืออยู่สองตัวนั้นเป็นม้าของทหารม้าโครงกระดูกสองตัวที่ถูกระเบิดลงจากม้าของพวกมัน พวกมันไม่ได้ถูกควบคุมอีกแต่ก็ยังพุ่งเข้าใส่กำแพงป้องกันเนื่องจากสัญชาตญาณตามธรรมชาติในฐานะอันเดด
จ้าวฝูไม่ได้ให้ความสำคัญกับม้าโครงกระดูกทั้งสองในตอนนี้ เขาเดินเข้าไปหาม้าตัวที่หมดสภาพไปและพยายามจะใช้ทักษะการฝึกสัตว์กับมันเพื่อดูว่าม้าโครงกระดูกจะสามารถฝึกฝนได้ไหม ถ้ามันทำได้ เขาก็จะใช้ม้าโครงกระดูกเป็นม้าศึก ทำให้เขาเริ่มสร้างทหารม้าได้
อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูพบว่าการฝึกสัตว์ใช้ไม่ได้ผลกับอันเดด ซึ่งทำให้เขาผิดหวังมาก ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงแค่ฆ่ามันทิ้งเท่านั้น
เดินทัพต่อ!
จ้าวฝูเดินทัพต่อไปและสังหารพวกโครงกระดูกไปหลายระลอก แม้ว่ากลุ่มโครงกระดูกในตอนนี้จะมีทหารที่สำคัญทุกๆประเภทแล้ว แต่พวกมันก็ยังไม่สามารถคุกคามกองกำลังของจ้าวฝูได้ โครงกระดูกถูกฆ่าตายหมดสิ้น และพวกมันก็ดรอปอุปกรณ์สวมใส่ออกมาหลายชิ้น บ้างก็เป็นผลึกจิตวิญญาณการต่อสู้ และในบางครั้งก็ดรอปดวงวิญญาณทหาร
หลังจากเดินทัพต่อไปได้สักพัก ทางเดินก็เริ่มกว้างขึ้นและพวกเขาก็ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง จ้าวฝูถอนหายใจออกมา - ดูเหมือนว่ามันจะถึงจุดสิ้นสุดของทางเดินแล้ว
ในทันใดนั้นเอง ริ้วเพลิงสีฟ้าก็สว่างขึ้นในขณะที่กลิ่นอายอันทรงพลังได้กวาดเข้าใส่พวกเขา ทุกๆคนรีบยกคบเพลิงของพวกเขาขึ้นและเห็นแม่ทัพโครงกระดูกที่กำลังสวมใส่ชุดเกราะสีเงินและถือดาบสองคมกำลังฟื้นคืนชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง
ทุกๆคนจริงจังขึ้นมาเต็มที่
แม่ทัพโครงกระดูกยืนขึ้นอย่างช้าๆและมองมาที่ทหารของจ้าวฝูด้วยดวงตาอันกลวงโบ๋ มันปล่อยจิตสังหารออกมาส่งผลให้ความเย็นแพร่กระจายไปทั่วทั้งทางเดิน
จ้าวฝูตะโกนออกมาในทันที "ทุกๆ ระวัง!"
หลังจากยืนขึ้นแล้ว แม่ทัพโครงกระดูกก็เริ่มเดินเข้าหาทหารของจ้าวฝู จ้าวฝูสังให้พลธนูโจมตีในทันที
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว...
ลูกศรพุ่งผ่านอากาศไปยังแม่ทัพโครงกระดูก แม่ทัพโครงกระดูกเดินเข้ามาต่อโดยไม่มีร่องรอยแห่งความกลัวอยู่เลย ดาบของมันอยู่ในระดับที่สมบูรณ์แบบ เมื่อลูกศรอยู่ห่างจากร่างของมันประมาณ 1 เมตร มันก็ยกดาบในมือขึ้น และออร่าสีเทาก็ปะทุออกมาจากดาบของมัน แม่ทัพโครงกระดูกเหวี่ยงดาบของมันสบายๆ...
ปัง!
ลูกศรถูกผลักออกไปทั้งหมดด้วยพลังที่มองไม่เห็น และไม่มีสักลูกที่สามารถเข้าใกล้ร่างกายของมันได้
จ้าวฝูดึงธนูเมฆาล่องลอย และใช้ศรป่นศิลา ออร่าสีเหลืองเร้นลับปรากฏขึ้นรอบๆลูกศรของเขา และลูกศรก็พุ่งเข้าหาแม่ทัพโครงกระดูก อย่างไรก็ตาม แม่ทัพโครงกระดูกก็แค่เอียงหัวของมัน ทำให้ลูกศรพลาดเป้าไปอย่างฉิวเฉียด ลูกศรแทกเข้ากับพื้นเบื้องหลังแม่ทัพโครงกระดูก และลูกศรก็สั่นสะท้านจากพลังของมัน
หลังจากหลบลูกศรของจ้าวฝูได้อย่างง่ายดาย ร่างของแม่ทัพโครงกระดูกได้เปล่งประกายขึ้นในทันใดในขณะที่มันมาปรากฏตัวต่อหน้ากำแพงป้องกัน และมันได้ยกดาบของมันขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนที่จะฟาดลงไปที่กำแพงป้องกัน
เคร้ง!
ดาบปะทะเข้ากับโล่ขนาดยักษ์ ทำให้เกิดเสียงดังแสบแก้วหูและประกายไฟออกมา นักรบก็อบลินห้าตัวถูกส่งให้สะดุดกลับหลังไป 4 - 5 เมตร และมีรอยบาดลึกๆปรากฏขึ้นบนโล่ของพวกมัน
การแสดงออกของจ้าวฝูและไป่ฉีดูเครียดขึ้นมาเมื่อพวกเขาเห็นถึงความทรงพลังของแม่ทัพโครงกระดูกเมื่อครู่ หลี่เหวินไม่เคยเห็นโครงกระดูกที่ทรงพลังเช่นนี้มาก่อน และใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดเป็นอย่างยิ่ง ต่อจากนั้น จ้าวฝูก็ทำได้แค่ตะโกนออกมาด้วยเสียงอันดัง
"ยิง!"
พลธนูระดมยิงเข้าใส่แม่ทัพโครงกระดูก แต่ร่างกายของแม่ทัพโครงกระดูกก็เปลี่ยนเป็นพร่ามัว และหลบลูกศรทั้งหมดไปปรากฏตัวยังอีกที่อย่างง่ายดาย
จ้าวฝูตะโกนออกมาในทันที "คมมีดวายุ!"
หลิวเหมยไม่กล้าที่จะประมาท เธอได้ทุ่มสมาธิทั้งหมดลงไปที่การใช้คมมีดวายุ และส่งเสี้ยวจันทราสีครามพุ่งเข้าใส่แม่ทัพโครงกระดูก
แม่ทัพโครงกระดูกหมุนตัว และคมมีดวายุได้บินผ่านแม่ทัพโครงกระดูกไปโดยไม่ได้สร้างความเสียหายให้กับมันเลย
จากนั้นจ้าวฝูก็ตะโกนออกมา "ลูกไฟ!"
หลี่เหวินกัดลิ้นของเขาด้วยความเงียบงัน และบังคับตัวเองให้ใจเย็นลง ในเป็นครั้งแรกที่จ้าวฝูพาเขาออกมาต่อสู้ และจ้าวฝูยังได้มอบลูกแก้วธาตุที่มีคุณค่าและผลึกจิตวิญญาณการต่อสู้ให้กับเขา เนื่องจากจ้าวฝูได้ปฏิบัติต่อเขาเป็นอย่างดี เขาจะทำให้จ้าวฝูผิดหวังได้อย่างไร?
หลังจากเข้าร่วมกับหมู่บ้านต้าฉินแล้ว หลี่เหวินก็บอกกับตัวเองว่าเขาจะไม่ยอมให้ตัวเองต้องกลายเป็นชาวบ้านธรรมดาๆ ในภายภาคหน้า เขาจะต้องกลายเป็นแม่ทัพที่มีชื่อเสียงแห่งต้าฉินให้ได้
เมื่อหลี่เหวินเห็นแม่ทัพโครงกระดูกเป็นครั้งแรก ใบหน้าของเขาก็ซีดเซียวเป็นอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม เขาก็รีบสงบลงอย่างรวดเร็วและปลดปล่อยลูกไฟออกไปในทันทีเมื่อได้ยินคำสั่ง
ลูกไฟบินไปทางแม่ทัพโครงกระดูกจากทางด้านหน้า และมันได้พุ่งเข้าใส่ในทันทีที่แม่ทัพโครงกระดูกหมุนตัวหลบคมมีดวายุ ทำให้มันยากสำหรับแม่ทัพโครงกระดูกที่จะหลบลูกไฟ อย่างไรก็ตาม แม่ทัพโครงกระดูกก็ไม่ได้กังวลแต่อย่างใด มันเหวี่ยงดาบเข้าใส่ลูกไฟ
ปัง!
ลูกไฟระเบิดกลายเป็นประกายไฟเล็กๆ
อย่างไรก็ตาม ลูกไฟสีเลือดสองลูกได้พุ่งมาจากทางซ้ายและขวาของมันในทันที และปะทะเข้ากับร่างของแม่ทัพโครงกระดูก จ้าวฝูและผู้อาวุโสโล๊คได้ประสานงานกันในขณะที่แม่ทัพโครงกระดูกถูกดึงความสนใจไว้โดยหลี่เหวิน
ปัง!
เสียงระเบิดดังก้องออกมาในขณะที่ลูกไฟสีเลือดทั้งสองระเบิดออกมาพร้อมๆกัน แต่ก็ไม่ได้ส่งให้แม่ทัพโครงกระดูกกระเด็นออกไป มันแค่ก้าวถอยหลังไปเล็กน้อยและดูจะได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
"ยิง!" จ้าวฝูสั่งในขณะที่พลธนูยกคันธนูของพวกมันขึ้น และยิงลูกศรออกไปยังแม่ทัพโครงกระดูกอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม แม่ทัพโครงกระดูกก็สามารถปัดป้องพวกมันได้อย่างง่ายดายด้วยดาบของมันอีกครั้ง
แคว๊ก!
จ้าวฝูพบช่องว่างและยิงลูกศรเข้าใส่ท้องของแม่ทัพโครงพระดูก ลูกศรเจาะผ่านชุดเกราะของมัน ปะทะเข้ากับกระดูกสันหลังส่วนเอวของมัน ส่งผลให้มันก้าวถอยกลับไปเล็กน้อย
จ้าวฝูมองมายังจ้าวฝูและปลดปล่อยจิตสังหารอันเยือกเย็นของมันออกมา ทันใดนั้นร่างกายของมันกลายเป็นภาพเบลอสีดำในขณะที่มันพุ่งเข้าใส่จ้าวฝู
เคร้ง!
ร่างๆหนึ่งพุ่งออกมาจากทางด้านข้างของจ้าวฝูเพื่อกันแม่ทัพโครงกระดูกไว้ เมื่อดาบทั้งสองปะทะกัน ประกายไฟก็สาดกระเซ็นขึ้นไปในอากาศ ร่างๆนั้นคือไป่ฉี และเขาได้เตรียมพร้อมไว้อยู่ตลอดเวลา
แม่ทัพโครงกระดูกคำรามออกมาและกดดาบของมันลงบนร่างของไป่ฉี ใบหน้าของไป่ฉียังคงความสงบนิ่งไว้ - ความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้เป็นรองแม่ทัพโครงกระดูก แต่เขาก็ไม่ได้แสดงความอ่อนแอใดๆออกมา เขาขบฟันของตัวเองและใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมดเพื่อดันแม่ทัพโครงกระดูกกลับไป
"ถอย!" จ้าวฝูสั่ง ไป่ฉีรีบถอยกลับไปในทันทีโดยไม่ลังเล - เขาเชื่อฟังคำสั่งของจ้าวฝูสุดขั้วหัวใจ ในทันทีที่ไป่ฉีถอย นักรบก็อบลิน 10 ตัวก็ยกโล่ของมันขึ้นและล้อมรอบแม่ทัพโครงกระดูกไว้
แม่ทัพโครงกระดูกหยุดไปชั่วขณะด้วยความประหลาดใจ และมันก็เหวี่ยงดาบของมันเพื่อหนีออกจากวงล้อมในทันที
ในทันใดนั้น ลูกไฟสี่ลูกและคมมีดวายุหนึ่งอันก็ได้พุ่งเข้าปะทะกับแม่ทัพโครงกระดูก - จ้าวฝู หลี่เหวิน ผู้อาวุโสโล๊ค และหลิวเหมยได้เคลื่อนไหวโดยพร้อมเพรียงกัน
ปัง!
ทักษะเวทมนตร์ระเบิดออกมาพร้อมๆกัน และลูกไฟสีเลือดของผู้อาวุโสโล๊คกับจ้าวฝูได้สร้างความเสียหายมากที่สุด แม้แต่นักรบก็อบลินที่รายล้อมแม่ทัพโครงกระดูกอยู่ก็ยังต้องถอยกลับไปคนละ 1 ก้าวจากแรงระเบิด
แม่ทัพโครงกระดูกที่อยู่ใจกลางได้รับความเสียหายไปเป็นอย่างมาก และมันก็อยู่ในสภาพที่น่าสงสารมากในขณะที่มันคุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้น มันปักดาบของมันลงบนพื้นเพื่อเตรียมที่จะลุกขึ้นยืน
นักรบก็อบลินได้เปิดช่องว่างขึ้นในวงล้อมอย่างฉับพลันในขณะที่ลูกศรพุ่งเข้าใส่แม่ทัพโครงกระดูก
"โฮก!!!!!"
หลังจากโดนโจมตีอย่างต่อเนื่อง แม่ทัพโครงกระดูกได้คำรามออกมาด้วยเสียงอันดัง และฟาดฟันทุกๆสิ่งที่อยู่รอบๆตัวมันด้วยดาบของมันอย่างรุนแรง ดาบส่งเสียงต่ำออกมาเบาๆในขณะที่ลำแสงปรานดาบ 8 สายสาดซัดออกมา
ตู้ม!!!
เสียงระเบิดดังก้องออกมา ปรานดาบทั้ง 8 สายฉีกกระชากอากาศ และก่อตัวขึ้นเป็นพายุปรานดาบ ไม่ได้มีเพียงลูกศรเท่านั้นที่ถูกหยุดไว้ นักรบก็อบลิน 3 ตัวเองก็ถูกส่งให้กระเด็นออกไป และโล่หลายๆอันของพวกมันก็ถูกบาดลึกลงไปถึง 7 เซนติเมตร
หลังจากใช้ทักษะไม้ตายแล้ว แม่ทัพโครงกระดูกก็ดูเหนื่อยล้า และไม่เคลื่อนไหวไปจากตำแหน่งของมัน ในทันใดนั้นเอง ลูกศรลูกศรได้เจาะทะลวงเข้าที่หัวของแม่ทัพโครงกระดูก และทะลวงผ่านมันไปอย่างหมดจด ริ้วเพลิงสีฟ้าในหัวของมันรีบแสงลงก่อนที่จะดับไป และแม่ทัพโครงกระดูกได้ทรุดตัวลงไปเป็นกองกระดูก หลังจากนั้นจ้าวฝูจึงลดธนูของเขาลง
ป.ล. ตอนที่ 1 มีการเพิ่มเติมเนื้อหาลงไปนะครับ (จริงๆเป็นบทนำ แต่เพิ่งมาลง เลยตัดสินใจใส่ไปในตอนต้นของตอนที่ 1) ใครว่างๆสามารถย้อนกลับไปอ่านได้