บทที่ 50 - เส้นทางสร้างแรงบันดาลใจของผู้อำนวยการร้านสนุกเกอร์

บทที่ 50 - เส้นทางสร้างแรงบันดาลใจของผู้อำนวยการร้านสนุกเกอร์

แอคเคานต์ผู้คุมกฎวงการบันเทิงค่อนข้างมีชื่อเสียงในแวดวงนี้เลยทีเดียว

การที่เขาสามารถหาตั๋วเข้าชมการแสดงสดของรายการราชาเพลงแห่งอนาคตมาได้จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจสำหรับใครเลย

ถ้าไม่มีเส้นสายแล้วจะมานั่งด่าดาราในเวยป๋อได้ยังไงล่ะ

ยิ่งไปกว่านั้นชื่อเสียงของเขาก็ได้รับการยอมรับจากชาวเน็ตเป็นอย่างดี

วีรกรรมที่ผ่านมาได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าคนคนนี้ไม่ได้ด่าดาราเพื่อเงิน แต่มันคืองานอดิเรกล้วนๆ

ไม่งั้นเขาคงไม่ตั้งชื่อตัวเองว่าผู้คุมกฎวงการบันเทิงหรอก

[แชร์แล้ว ขอให้ได้เป็นสมาชิกรายปีเถอะ]

[ถ้ามีโอกาสก็แอบอัดคลิปสดมาให้ดูหน่อยสิ ฟังจากคลิปสดก็รู้แล้วว่าร้องจริงหรือเปล่า]

[ก่อนหน้านี้ก็มีนักร้องดังคนหนึ่งที่ร้องในเน็ตโคตรเพราะแต่พอร้องสดกลับพังไม่เป็นท่า รอดูกันไปเลยว่าของจริงหรือของปลอม]

[ฝีมือการแสดงของท่านลู่ถือว่าใช้ได้เลยนะ จัดว่าโดดเด่นในหมู่นักแสดงวัยเดียวกันเลยล่ะ]

[พูดก็พูดเถอะ ทุกคนรู้สึกไหมว่าเดี๋ยวนี้คนเก่งๆ ระดับท็อปในวงการบันเทิงมักจะไม่ได้เรียนจบสายตรงมากันทั้งนั้นเลย]

[ก็ปกตินี่ บอกไปตั้งกี่รอบแล้วว่าคนทำงานด้านวัฒนธรรมก็ต้องมีความรู้!]

ชาวเน็ตแห่กันคอมเมนต์ใต้โพสต์ของผู้คุมกฎวงการบันเทิง

ในตอนนั้นเองลู่หรานก็กดแชร์โพสต์นี้ด้วยเช่นกัน

"ผมขอแจกสมาชิกรายปีแอปเพนกวินเพิ่มอีกสิบรางวัล กติกาแค่กดติดตามและแชร์โพสต์ก็พอ ขอถามหน่อยนะ ถ้าผมไม่ได้แต่งเสียงคุณจะยังสุ่มแจกรางวัลอยู่ไหม"

ผู้คุมกฎวงการบันเทิงรีบตอบกลับทันที "ถ้าคุณไม่ได้แต่งเสียง ผมจะแจกสมาชิกรายปีแอปเพลงเพนกวินเพิ่มอีกสิบรางวัล!"

ชาวเน็ตชอบดูเรื่องสนุกแบบนี้อยู่แล้ว

พวกนายตีกันทุกวันเลยก็ดี จะได้มีแจกรางวัลทุกวันไง

เผื่อฟลุกได้ขึ้นมาล่ะก็คุ้มเลย

[จวี๋จื่อวิดีโอคงร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่ในห้องน้ำแล้ว ฉันต่างหากที่เป็นแพลตฟอร์มฉายรายการราชาเพลงแห่งอนาคต ทำไมไม่แจกสมาชิกแอปฉันล่ะ!]

[จวี๋จื่อวิดีโอมันมีปัญหามาตั้งนานแล้ว ค่ายนี้ทำรายการออกมาดีนะ แต่ชอบปั่นหัวคนดูแถมยังมีเรื่องตุกติกแฝงอยู่อีกเพียบ]

[ถ้าไม่ใช่เพราะไม่มีเวลาดูสด ใครมันจะไปดูในจวี๋จื่อวิดีโอกันล่ะ]

[ฉันรู้สึกว่าท่านลู่มั่นใจมากเลยนะ ไม่เห็นจะลุกลี้ลุกลนสักนิด]

[ฉันเชื่อใจท่านลู่ ท่านลู่ต้องมีของจริงแน่!]

ตอนนี้พวกชาวเน็ตสายฮาเริ่มรู้สึกว่าลู่หรานเป็นคนน่าสนใจทีเดียว

ตอนแรกทุกคนก็มีความเชื่อฝังหัวว่าลู่หรานจงใจสร้างภาพ แต่พอเวลาผ่านไปถึงได้รู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนดีก็จริง แต่ดูเหมือนจะมีความแปลกแฝงอยู่หน่อยๆ แฮะ

แต่ยังไงเขาก็ดูเข้าถึงง่าย ไม่เหมือนดาราบางคนที่ทำตัวเป็นคนดีแต่กลับให้ความรู้สึกหยิ่งยโสเข้าถึงยาก

ในขณะเดียวกันกระแสการพูดคุยถึงเรื่องได้ยินเสียงของบ้านก็ยังคงระอุอยู่บนโลกออนไลน์

[พี่น้อง ทุกคนคิดเหมือนฉันไหมว่าเพลงอนาคตของฉันไม่ใช่ความฝันมันเข้ากับตัวละครลู่เจี๋ยสุดๆ ไปเลย]

[เออ ดูเหมือนจะจริงแฮะ]

ชาวเน็ตไอเดียกระฉูดบางคนก็เริ่มเกิดความคิดบรรเจิดขึ้นมาแล้ว

แต่ความคิดก็คือความคิด การจะทำให้มันกลายเป็นจริงก็ยากอยู่นะ

ใช่ว่าทุกคนจะตัดต่อวิดีโอเป็นสักหน่อย

แต่ก็ไม่เป็นไร แผ่นดินมังกรแห่งนี้เต็มไปด้วยยอดฝีมือ โดยเฉพาะในหมู่ชาวเน็ต

ก็เหมือนกับช่องคอมเมนต์ในนิยายนั่นแหละที่บางทีก็สนุกกว่าเนื้อเรื่องหลักซะอีก

พอตกค่ำบนแพลตฟอร์มที่ชื่อว่าเว็บ K ก็มีวิดีโอแปลกๆ โผล่ขึ้นมาเป็นดอกเห็ด

[ท่านลู่: อนาคตของฉันไม่ใช่ความฝัน]

[ท่านลู่: ไม่มีใครหยุดยั้งความฝันของฉันได้]

[อนาคตของฉันไม่ใช่ความฝัน แต่ฉันคือท่านลู่]

สารพัดคลิปตัดต่อสุดฮาโผล่ขึ้นมาเป็นพรวน

เว็บ K ของโลกนี้มีชื่อเต็มว่าคาปูคาปู ซึ่งก็คล้ายคลึงกับเว็บ Bilibili บนโลกเดิม

ในวันที่สองหลังจากหนังเรื่องได้ยินเสียงของบ้านกลายเป็นกระแส เว็บ K ก็ได้ทุ่มเงินซื้อลิขสิทธิ์เพื่อนำหนังมาฉายบนแพลตฟอร์มของตัวเองทันที

ในยุคปัจจุบันวิดีโอมีผลต่อการโปรโมตเป็นอย่างมาก

ทางฉางอันเอ็นเตอร์เทนเมนต์จึงได้ขายลิขสิทธิ์บางส่วนให้กับเว็บ K และแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นต่างๆ

ด้วยวิธีนี้เวลาที่ผู้ใช้งานนำคลิปมาตัดต่อเพื่อโปรโมตหนัง วิดีโอเหล่านั้นก็จะไม่ถูกสั่งลบด้วยข้อหาละเมิดลิขสิทธิ์

ตราบใดที่มันไม่ส่งผลกระทบต่อรายได้ของหนังและยังช่วยสร้างกระแสได้ เรื่องแบบนี้ก็ถือว่าวินวินทั้งสองฝ่าย

ส่วนลิขสิทธิ์เพลงอนาคตของฉันไม่ใช่ความฝัน ทางทีมงานรายการก็ได้มอบสิทธิ์การใช้วิดีโอการแสดงสดและตัวเพลงให้กับเว็บ K เพื่อใช้ในการโปรโมตด้วยเช่นกัน

คลิปตัดต่อสุดปั่นของบรรดาชาวเน็ตพุ่งทะยานขึ้นสู่หน้าวิดีโอยอดฮิตของเว็บ K อย่างรวดเร็ว

ช่วงค่ำหลายคนกำลังไถวิดีโอบนเว็บ K อยู่พอดี

พอเห็นคลิปก็อดไม่ได้ที่จะกดเข้าไปดู

ชื่อเสียงของท่านลู่ในช่วงสองวันนี้เรียกได้ว่าโด่งดังไปทั่วโลกออนไลน์เลยทีเดียว

ตอนต้นคลิปเป็นเสียงดนตรีอินโทรของเพลงอนาคตของฉันไม่ใช่ความฝัน

ภาพในวิดีโอคือลู่เจี๋ยที่สวมชุดลำลองกำลังเดินอยู่ริมถนน ซึ่งในตอนนั้นเขายังไม่ได้เปิดร้านสนุกเกอร์เลยด้วยซ้ำ

ไม่นานเสียงร้องก็ดังขึ้น

"นายเป็นเหมือนฉันที่ต้องก้มหัวอยู่ใต้แสงตะวันหรือเปล่า หยาดเหงื่อไหลรินก้มหน้าทำงานด้วยความเหนื่อยยาก~"

ภาพตัดไปที่ลู่เจี๋ยซึ่งสวมเสื้อแจ็กเก็ตข้าราชการกำลังต้อนลูกหนี้นอกระบบไปจนมุมในตรอกเล็กๆ แล้วประเคนหมัดใส่ไม่ยั้ง

นี่มันทำงานด้วยความเหนื่อยยากชัดๆ!

"นายเป็นเหมือนฉันที่ต่อให้โดนเมินเฉย ก็ไม่ยอมละทิ้งชีวิตที่ใฝ่ฝันหรือเปล่า~"

ในวิดีโอลู่เจี๋ยกำลังดูคะแนนสอบข้าราชการด้วยความสิ้นหวัง แล้วภาพก็ตัดไปที่เขาเปิดร้านสนุกเกอร์โดยมีลูกน้องรุมล้อมเรียกเขาว่าท่านอธิบดี

ชาวเน็ตถึงกับขำจนกรามค้าง

[พี่ชาย การกระทำของพี่มันแอบล่อตีนอยู่นะ]

[สอบข้าราชการไม่ติดก็เลยตั้งหน่วยงานเอกชนซะเองเลยหรอ]

[อย่าหาว่าร้านสนุกเกอร์ไม่ใช่หน่วยงานนะเว้ย!]

เสียงเพลงยังคงดำเนินต่อไป

"เพราะฉันไม่สนว่าใครจะพูดยังไง~"

"ฉันไม่เคยลืมคำสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเอง~"

ในวิดีโอลู่เจี๋ยกำลังสวมวิญญาณผู้บริหารระดับสูงอย่างเต็มเปี่ยมและกำลังจัดการประชุมให้กับพนักงาน

เขาถือแก้วเก็บความร้อนไว้ในมือพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "สหายทั้งหลาย การประชุมในวันนี้ผมมีเรื่องจะพูดอยู่สามประเด็น"

"ประเด็นแรก การทำความเข้าใจสถานการณ์ แล้วการทำความเข้าใจสถานการณ์คืออะไรล่ะ สิ่งที่เรียกว่าการทำความเข้าใจสถานการณ์ก็คือการที่เราต้องมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับสถานการณ์ในปัจจุบัน"

ลูกน้องข้างล่างถึงกับกุมขมับ

ลูกพี่กำลังพล่ามอะไรอยู่เนี่ย

นี่มันวรรณกรรมไร้สาระชัดๆ!

ในช่องคอมเมนต์ก็มีเครื่องหมายคำถามลอยผ่านไปเป็นพรวน

เมื่อเพลงเข้าสู่ท่อนฮุก ภาพบนหน้าจอก็ฉายให้เห็นลู่เจี๋ยกำลังตั้งใจทำงานอย่างขะมักเขม้น

ถ้าทุกคนไม่รู้มาก่อนว่าลู่เจี๋ยคือผู้อำนวยการร้านสนุกเกอร์ พวกเขาคงถูกเพลงประกอบฉากนี้หลอกเข้าเต็มเปาแน่ๆ

[ฉันยอมใจเลยจริงๆ นี่มันเส้นทางสร้างแรงบันดาลใจของผู้อำนวยการร้านสนุกเกอร์ชัดๆ!]

[ท่านลู่: สอบข้าราชการไม่ติดก็ไม่เป็นไร อนาคตของฉันไม่ใช่ความฝัน!]

[ที่แท้อนาคตของฉันไม่ใช่ความฝันมันแปลว่าแบบนี้นี่เอง]

[ฉันบรรลุแล้ว เดี๋ยวฉันจะไปเปิดร้านขายของชำแล้วตั้งตัวเองเป็นรัฐมนตรี!]

[วิดีโอมันตัดต่อไม่ได้ เพราะงั้นเรื่องนี้ต้องเป็นเรื่องจริงแน่ๆ!]

บนเว็บ K ยอดวิวของวิดีโอพวกนี้ก็พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ จากหลักพันเป็นหลักหมื่น และทะยานสู่หลักแสนในเวลาอันรวดเร็ว

ส่งผลให้กระแสของหนังและเพลงพลอยได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

พอถึงเช้าวันรุ่งขึ้น เพลงอนาคตของฉันไม่ใช่ความฝันก็พุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งบนชาร์ตเพลงใหม่ในที่สุด

เช้าตรู่วันนี้ทันทีที่ไป๋อีอีตื่นนอน สิ่งแรกที่เธอทำก็คือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กอันดับบนชาร์ตเพลง

นี่คือสิ่งที่เธอให้ความสนใจมากที่สุดในช่วงนี้

พอเปิดดูชาร์ตเพลงใหม่เธอก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

เพลงแวะกลับบ้านบ้างนะตกไปอยู่อันดับที่สอง ส่วนอันดับหนึ่งก็คือเพลงอนาคตของฉันไม่ใช่ความฝัน

เมื่อคืนเพลงแวะกลับบ้านบ้างนะยังอยู่อันดับสองอยู่เลย แถมเพลงที่อยู่อันดับหนึ่งก็เพิ่งหลุดชาร์ตไปในวันนี้ ตามหลักแล้วอย่างน้อยเธอก็น่าจะได้ครองอันดับหนึ่งสักวันสองวันสิ

แต่ลู่หรานจะทำความเร็วได้น่ากลัวเกินไปไหมเนี่ย

"มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย"

ไป๋อีอีไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่

[จบแล้ว]