บทที่ 55: นั่นศาสตราจารย์คอนเนอร์เหรอ? (ฟรี)
บทที่ 55: นั่นศาสตราจารย์คอนเนอร์เหรอ? (ฟรี)
ในห้องแล็บที่พังยับเยิน
อีกไม่นานที่นี่ก็คงร้างผู้คน
ศพนักวิจัยหลายคนนอนกองอยู่บนพื้น เลือดยังไหลไม่หยุด
เลือดสีแดงฉานย้อมพื้นห้องแล็บจนเปรอะ หลอดไฟบนเพดานกระพริบติด ๆ ดับ ๆ พร้อมประกายไฟแลบออกมา
ในตอนนั้นเอง!
ภายในถังที่เต็มไปด้วยของเหลวสีเขียว ระดับน้ำที่เคยสูงกลับลดลงอย่างรวดเร็ว
ไม่ถึงสิบกว่าวินาที ของเหลวสีเขียวในถังก็แห้งจนเกือบหมด!
ในจังหวะนั้น
กรงเล็บขนาดมหึมาข้างหนึ่งคว้าขอบถังไว้แน่น
จากนั้น ศีรษะที่ปกคลุมด้วยเกล็ดสีเขียวละเอียดก็โผล่ขึ้นมาจากก้นถัง
หัวนั้นดูเหมือนกิ้งก่ามากกว่าแฮร์รี่ในร่างนักรบกิ้งก่าเสียอีก!
มันอ้าปาก เผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมเรียงแน่นเหมือนฟันเลื่อย!
ลิ้นยาวแลบเข้าออก ยาวเกือบครึ่งเมตร!
และดวงตาสีทองเข้มแบบรูม่านตาแนวตั้งคู่นั้น เหลือไว้เพียงความเย็นชา โหดเหี้ยม และคลุ้มคลั่ง ไม่มีความเป็นมนุษย์แม้แต่นิดเดียว!!
ตูม!
เสียงดังสนั่น
กิ้งก่ายักษ์สูงเกือบสี่เมตรกระโจนออกจากถังน้ำ
เพดานถูกกระแทกทะลุเป็นรูขนาดใหญ่ในพริบตา!
กิ้งก่ายักษ์คำรามแล้วพุ่งขึ้นไปยังชั้นบน ผนังคอนกรีตเสริมเหล็กเปราะบางราวกับเต้าหู้ต่อหน้าเขา
ทหารไฮดราที่เพิ่งกลับขึ้นมาบนพื้นดินก็รู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนใต้เท้า
พวกเขามองหน้ากันโดยไม่รู้ตัว
“เกิดอะไรขึ้น?”
ทหารไฮดราอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองทางที่พวกเขาเพิ่งออกมา
วินาทีถัดมา
ตูมมม!!!
สัตว์ประหลาดสีเขียวตัวมหึมาพุ่งทะลุพื้นดินขึ้นมา!
ทุกสิ่งขวางทางถูกพังยับ ไม่ว่าจะเป็นกำแพงคอนกรีตหรือเครื่องจักรโลหะ ล้วนถูกสัตว์ประหลาดสีเขียวเหยียบย่ำจนแหลก!
“นั่นมันตัวอะไรกัน?!”
มีคนร้องด้วยความสยอง
ตอนนั้นเอง ครอสโบนส์ที่เดินอยู่ด้านหน้าก็หันกลับมาเห็นสัตว์ประหลาดยักษ์ตัวนี้
“กิ้งก่าอีกตัว?”
ใต้หน้ากากของครอสโบนส์ ขมวดคิ้วแน่น
วันนี้เขามีดวงกับกิ้งก่าหรือไง?
เมื่อกี้เพิ่งเจอกิ้งก่ามนุษย์ตัวหนึ่ง ถูกเมอร์ด็อกกับพวกดึงตัวไปแล้ว
ตอนนี้มีตัวใหญ่กว่าโผล่มาอีก!
มันจะจบไหมเนี่ย?
ไปแหย่รังกิ้งก่ามาหรือไง?
“หยุดมันไว้!”
ครอสโบนส์ตะโกน
แล้วตัวเองก็ถอยหลังทันที
พูดเล่นเหรอ!
ไม่เห็นหรือไงว่าสัตว์ประหลาดตัวนี้ดุดันยิ่งกว่าฮัลค์เสียอีก?
แม้ครอสโบนส์จะชอบทำตัวกร่างบ้าง แต่สถานการณ์แบบนี้เขาเลือกเอาตัวรอดก่อนดีกว่า!
เจอสัตว์ประหลาดระดับนี้ หนีไม่ใช่เรื่องน่าอายเลย
“ยิง!”
ทหารไฮดรากลุ่มหนึ่งระดมยิงทันที
กระสุนพุ่งชนร่างกิ้งก่ายักษ์ แต่ได้แค่เกิดประกายไฟ ไม่มีความเสียหายจริงจังเลย!
กิ้งก่ายักษ์ที่พุ่งเข้าไปกลางฝูง ใช้กรงเล็บฉีกทหารไฮดราสองคนขาดในคราวเดียว
กรงเล็บมหึมาคว้าทหารไฮดราคนหนึ่งขึ้นมาแล้วยัดเข้าปาก!
“อ๊ากกกก!!!”
ทหารไฮดราที่ถูกจับส่งเสียงกรีดร้องสุดชีวิต
วินาทีถัดมา
เสียงร้องหยุดลงกะทันหัน!
เขาถูกกิ้งก่ายักษ์กัดขาดเป็นสองท่อน!!
เห็นภาพนี้ แม้ทหารไฮดราจะผ่านการฝึกโหดมาอย่างหนัก แต่ตอนนี้ขาก็สั่นกันหมด
ความหวาดกลัวแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว
“สัตว์ประหลาด! อย่าเข้ามานะ!!”
“ช่วยด้วย!! ผู้การ ช่วยผมด้วย!!!”
“ผมยังไม่อยากตาย!”
ทหารไฮดราพังทลายโดยสิ้นเชิง
พวกเขากรีดร้องแล้ววิ่งหนีกระเจิดกระเจิง
แต่กิ้งก่ายักษ์จะปล่อยไปง่าย ๆ ได้ยังไง?
คว้าคนหนึ่งมากัดคำหนึ่ง แล้วพุ่งไปคว้าอีกคนมากัดอีกคำ
และยิ่งมันกินทหารไฮดรามากเท่าไร ขนาดร่างกายก็ยิ่งขยายใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด!
เพียงไม่นาน กิ้งก่ายักษ์ที่เดิมสูงราวสี่เมตร ก็พุ่งทะยานไปเกินสิบเมตร!!
กิ้งก่ายักษ์สูงกว่าสิบเมตรแผดเสียงคำรามสะเทือนฟ้า
คลื่นเสียงซัดเข้าใส่ครอสโบนส์ที่แอบซ่อนอยู่มุมหนึ่งจนตัวสั่น
“เชี่ย~! นี่มันตัวบ้าอะไรกัน?”
“นี่มันสัตว์ประหลาดชัด ๆ!”
ครอสโบนส์สาบานว่าในชีวิตไม่เคยเจอสัตว์ประหลาดน่ากลัวขนาดนี้มาก่อน
ฮัลค์สีเขียวดูเหมือนเด็กน้อยน่ารักไปเลยเมื่อเทียบกับตัวนี้!
ตอนนี้
เขาซ่อนตัวอยู่ในมุมที่คิดว่าปลอดภัย ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจดัง กลัวว่ากิ้งก่ายักษ์จะหันมาเห็น แล้วเขาจะกลายเป็นของว่างเหมือนทหารไฮดราพวกนั้น!
ตูม~!
เสียงดังสนั่น ร่างหนึ่งถูกซัดกระเด็นออกมา ตกลงกลางถนน
ปี๊บ!
เสียงแตรรถดังลั่น
คนขับหักพวงมาลัยอย่างแรงเพื่อหลบคนที่โผล่มากลางถนนกะทันหัน
แต่
รถคันหน้าหลบได้ คันหลังไม่โชคดีขนาดนั้น!
รถสีขาวพุ่งชนร่างที่เพิ่งลุกขึ้นเต็มแรง แต่ร่างนั้นแค่ไถลถอยไปกว่าสิบเมตรแล้วลุกขึ้นมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น!
ตรงกันข้าม คนขับรถสีขาวเปิดประตูคลานออกมามึนงง ศีรษะแตกเลือดไหล
ตอนนั้นเอง
รองเท้าคู่หนึ่งปรากฏในสายตาของคนขับรถ
เขาเงยหน้าขึ้น เห็นดวงตาเย็นชาคู่หนึ่งจ้องมองเขา
วินาทีถัดมา
ตูม!
ฝ่าเท้ากระแทกศีรษะคนขับอย่างแรง
ความร้อนสูงรวมกับพละกำลังมหาศาลบดขยี้หัวนั้นจนแหลกคาที่!
ถุย!
เมอร์ด็อกถ่มน้ำลายลงพื้น
พอเขาหันกลับ ก็เห็นกิ้งก่าสูงกว่าสิบเมตรพุ่งเข้ามาในสายตา
ใบหน้าที่เคยเฉยเมยของเขาเบิกตากว้างทันที เต็มไปด้วยความตกตะลึง
นี่มันตัวบ้าอะไรกันวะ?
เมอร์ด็อกกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว
ในตอนนั้น
กิ้งก่าอีกตัวก็ปรากฏในสายตาเขา
แต่คราวนี้เป็นกิ้งก่ามนุษย์ขนาดปกติ
ก็คือแฮร์รี่ในร่างนักรบกิ้งก่าที่เมื่อกี้สู้กับเขาและแลนซิสมานานโดยยังตัดสินผลไม่ได้!
“นี่มันเวอร์ชั่นขยายไซซ์สุดขีดหรือไงวะ?”
เมอร์ด็อกอดบ่นไม่ได้
แล้วก็เริ่มคิดจริงจังว่าจะหนีดีไหม
พูดเล่นเหรอ!
ถ้าให้เขาสู้กับกิ้งก่ามนุษย์ไซซ์ปกติ เขายังพอฝืนไหว
แต่จะให้ไปสู้กับกิ้งก่าสูงสิบกว่ามตร?
บ้าหรือเปล่า หรือว่าเขาเองที่บ้า?
FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]
……….