ตอนที่ 26: ล้างตาเดือด อวี้เทียนเหิง!

ตอนที่ 26: ล้างตาเดือด อวี้เทียนเหิง!

เยี่ยหลิงหลิงนอนแผ่หลาอยู่บนโซฟาด้วยความอ่อนแรง น้ำเสียงของเธอดูแผ่วเบาและไร้เรี่ยวแรง

"ข้า... รู้... แล้ว... ข้าผิดไปแล้ว..."

"แบบนั้นค่อยคุยกันรู้เรื่องหน่อย"

ตู๋กูเยี่ยนลุกขึ้นยืนด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะหันไปเห็นหลิวไป๋ที่แอบหัวเราะคิกคักอยู่ข้างๆ

"เสี่ยวไป๋~ หัวเราะอะไรอยู่เหรอจ๊ะ~?"

"อ๊ะ เปล่าครับ"

ตู๋กูเยี่ยนเช็กเวลา

"ช่างเถอะ เลิกแกล้งพวกเจ้าแล้วล่ะ คลาสกำลังจะเริ่มแล้ว แถมวันนี้เป็นวิชาประลองจริงด้วย เจ้าจะโดดไม่ได้เด็ดขาดเลยนะเสี่ยวไป๋ เจ้าหายไปนานขนาดนี้ อาจารย์ฉินหมิงอาจจะไม่ปล่อยเจ้าไปง่ายๆ แน่"

หลิวไป๋ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนั้นแม้แต่น้อย

ทั้งสามคนเดินไปที่ห้องเรียนด้วยกัน ทันทีที่ก้าวเข้าไป สายตาของทุกคนก็จับจ้องมาที่หลิวไป๋ทันที

ยังไงซะ หลิวไป๋ก็โดดเรียนไปเป็นเดือน แถมมีคนตามหาเขาให้ควั่กไปหมด

ทั้งสามคนนั่งประจำที่ โดยเมินเฉยต่อเสียงซุบซิบซินินทารอบตัวอย่างสิ้นเชิง

หลิวไป๋สัมผัสได้ถึงสายตาคู่หนึ่งที่จ้องเขม็งมาที่เขา เขาหันไปสบตากับอวี้เทียนเหิงเข้าพอดี

หลิวไป๋ยิ้มให้บางๆ ในขณะที่จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ในดวงตาของอวี้เทียนเหิงนั้นดูจะแรงกล้าขึ้นกว่าเดิม

ในช่วงเวลาที่อยู่ในโรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่ว พวกเขาเคยประลองกันมาหลายครั้ง แต่มักจะจบลงด้วยการเสมอเพราะทั้งสองฝ่ายต่างออมมือให้กัน

แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม อวี้เทียนเหิงบรรลุระดับอัครวิญญาจารย์แล้ว และเขาก็รู้ว่าหลิวไป๋เองก็ทะลวงขึ้นสู่ระดับมหาวิญญาจารย์แล้วเช่นกัน!

ครั้งนี้ เขาต้องการชัยชนะที่ขาดลอยเหนือหลิวไป๋!

ไม่นานนัก ฉินหมิงก็เดินเข้ามาในห้องเรียน เขาสังเกตเห็นหลิวไป๋ทันทีเช่นกัน แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแค่พยักหน้าให้เขาเท่านั้น

จากนั้นเขาก็หันไปเผชิญหน้ากับเหล่านักเรียนที่อยู่หน้าโพเดียม

"วันนี้เป็นวิชาประลองจริง ทุกคน ไปรวมตัวกันข้างนอก"

พูดจบเขาก็เดินนำออกไปทันที คนอื่นๆ เดินตามไป โดยมีตู๋กูเยี่ยนและเยี่ยหลิงหลิงเดินขนาบข้างหลิวไป๋ ทั้งสามคนเดินออกไปพร้อมกัน

อวี้เทียนเหิงเดินเข้ามาใกล้ในจังหวะหนึ่ง

"หลิวไป๋ ข้าจะรอเจ้า"

จากนั้นเขาก็เดินเบียดไหล่ทั้งสามคนผ่านไป

กำปั้นของตู๋กูเยี่ยนกำแน่น

"ทำเป็นอวดดีไปได้! บัดซบจริง เสี่ยวไป๋ เดี๋ยวเจ้าช่วยสั่งสอนเขาให้หนักเลยนะ! ถ้าเจ้าเอาไม่อยู่ ข้าจะออกโรงเอง!"

หลังจากได้รับการเสริมพลังทั้งจากสมุนไพรอมตะและเคล็ดวิชาฝึกฝน ตู๋กูเยี่ยนในตอนนี้รู้สึกว่าเธอสามารถบดขยี้พวกขี้เก๊กอย่างอวี้เทียนเหิงได้อย่างง่ายดาย!

หลิวไป๋ยิ้ม

"วางใจเถอะครับพี่สาวเยี่ยนเยี่ยน ตอนนี้ข้าแข็งแกร่งมาก อย่าดูถูกข้าเชียวนะ"

ตู๋กูเยี่ยนย่อมรู้ดีว่าหลิวไป๋แข็งแกร่ง แม้ในตอนที่เขาเป็นเพียงวิญญาจารย์ พลังของเขาก็เหนือกว่ามหาวิญญาจารย์ส่วนใหญ่ไปแล้ว

ในตอนนี้ที่เขาทะลวงสู่ระดับมหาวิญญาจารย์ อัครวิญญาจารย์ทั่วไปย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้น ตู๋กูเยี่ยนมั่นใจว่าหลิวไป๋มีเคล็ดวิชาฝึกฝนลับของตัวเอง เมื่อลองคิดดูแล้ว เธอเองก็กะเกณฑ์พลังปัจจุบันของหลิวไป๋ไม่ได้จริงๆ

อย่างน้อยที่สุด เธอเองก็ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นคู่ต่อสู้ของหลิวไป๋ได้ในตอนนี้

เมื่อมาถึงลานประลอง ตามกฎเดิม ฉินหมิงเตรียมที่จะจับสลากเลือกคู่ แต่อวี้เทียนเหิงกลับก้าวออกมาเสียก่อน

"อาจารย์ฉินหมิง ให้ข้าสู้กับหลิวไป๋เป็นคู่แรกได้ไหมครับ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น ฉินหมิงจึงมองไปทางหลิวไป๋ เป็นการถามความเห็นโดยนัย

มุมปากของหลิวไป๋กระตุกยิ้มขณะที่ปล่อยแขนจากการเกาะกุมของตู๋กูเยี่ยน

เขากระโดดขึ้นไปบนเวทีประลองในก้าวเดียว แสดงท่าทีชัดเจน

อวี้เทียนเหิงก็กระโดดตามขึ้นไป

เขาเป็นฝ่ายเปิดฉากพูดก่อน

"หลิวไป๋ วันนี้เราต้องมารู้ดำรู้แดงกันว่าใครเหนือกว่าใคร!"

หลิวไป๋ยื่นมือออกไป

"นั่นคือสิ่งที่ข้าต้องการอยู่พอดี!"

อวี้เทียนเหิงยกมือขึ้น และวงแหวนวิญญาณสามวงก็ลอยขึ้นมาจากใต้เท้าของเขา

เหลือง เหลือง ม่วง!

นี่คือการแสดงฐานะของผู้ที่บรรลุระดับอัครวิญญาจารย์อย่างเต็มตัว

"หลิวไป๋ ข้ารู้ว่าเจ้าก็ได้วงแหวนที่สองมาแล้วเหมือนกัน แสดงมันออกมาซะ!"

"ตามคำขอครับ"

วงแหวนวิญญาณสองวงลอยขึ้นมาจากใต้เท้าของหลิวไป๋ ในวินาทีต่อมา ทุกคนที่อยู่ที่นั่นต่างเบิกตาโพลงและสูดลมหายใจเข้าลึกพร้อมกัน

"นั่นมัน... วงแหวนพันปี!"

"เชี่ยเอ๊ย วงแหวนวิญญาณพันปี! นี่ข้าตาฟาดไปหรือเปล่าเนี่ย?"

"วงแหวนที่สองเป็นสีม่วงพันปี!"

คลื่นความตื่นตะลึงและเสียงวิพากษ์วิจารณ์ระเบิดขึ้นทันทีใต้เวที แม้แต่ฉินหมิงก็ยังช็อกสุดขีดกับรูปแบบวงแหวนวิญญาณของหลิวไป๋

วงแหวนวิญญาณที่สองระดับพันปี?! มันเป็นไปได้ยังไง!

มหาวิญญาจารย์สองวงแหวนจะดูดซับวงแหวนพันปีได้ยังไง? ร่างกายเขาจะรับพลังมหาศาลขนาดนั้นไหวได้ยังไงกัน!

วงแหวนที่สองพันปี... แล้วอัครพรหมยุทธ์อย่างเขาที่มีวงแหวนที่ห้าเป็นพันปีจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนล่ะเนี่ย?

อวี้เทียนเหิงจ้องมองวงแหวนสีม่วงที่วนรอบตัวหลิวไป๋อย่างเหม่อลอย ในที่สุดเขาก็เสียอาการ!

ล้อกันเล่นหรือเปล่าเพื่อน?

เจ้าใส่เกราะม่วงตั้งแต่เลเวลสองเลยเหรอ?

"เจ้าทำได้ยังไงกัน?!"

หลิวไป๋เอ่ยเรียบๆ

"ก็แค่สมรรถภาพร่างกายของข้าดีกว่ามาตรฐานทั่วไปนิดหน่อยน่ะครับ"

ขิงชัดๆ! นี่มันคือการขิงแบบหน้าตายชัดๆ!

ในที่สุดหลิวไป๋ก็เรียนรู้วิธีขิง และยังทำได้อย่างนิ่งสงบซะด้วย

อวี้เทียนเหิงขมวดคิ้วแน่น

"ต่อให้วงแหวนที่สองของเจ้าจะเป็นพันปี แต่ครั้งนี้เจ้าต้องแพ้ข้าอย่างแน่นอน!"

"งั้นก็เข้ามาลองดูครับ!"

กลิ่นอายของทั้งคู่พุ่งสูงขึ้นจนถึงจุดสูงสุด

ฉินหมิงยกมือขึ้น

"เริ่มการประลองได้!"

ตูม! ตูม!

เสียงระเบิดสองระเบิดดังสนั่น เมื่อเปลวเพลิงที่โชติช่วงและสายฟ้าที่เจิดจ้าปะทุขึ้นรอบตัวพวกเขาทันที!

อวี้เทียนเหิงสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของสีเปลวไฟของหลิวไป๋ได้อย่างรวดเร็ว เกิดอะไรขึ้น? วิญญาณยุทธ์สามารถเปลี่ยนสีได้หลังจากการปลุกพลังงั้นเหรอ?

หลิวไป๋ไม่เปิดโอกาสให้เขาได้คิดนาน

เท้าหลังของเขาถีบพื้นอย่างแรง ร่างของเขาพุ่งทะยานออกไปเหมือนลูกศรที่หลุดจากคันศร เข้าประชิดหน้าอวี้เทียนเหิงในชั่วพริบตา!

เร็วมาก!

อวี้เทียนเหิงรีบไขว้แขนรับการโจมตี!

ปัง!

แรงกระแทกมหาศาลส่งผ่านมายังแขนของเขา

"อะไรกัน!"

ร่างของอวี้เทียนเหิงไถลถอยหลังไปอย่างควบคุมไม่ได้ พลังทำลายล้างช่างน่ากลัวยิ่งนัก!

"รับไม่ไหวแล้วเหรอครับ อวี้เทียนเหิง?"

"หน็อยเจ้า อย่ามาดูถูกกันนะ! ข้าคือมังกรสายฟ้าทรราช!"

ครืนนน!!

สถิตร่างวิญญาณยุทธ์!

ทักษะวิญญาณที่ 1: กรงเล็บมังกรสายฟ้า!

ทักษะวิญญาณที่ 2: อัสนีบาต!

ด้วยเสียงคำรามกึกก้อง สายฟ้ารอบตัวอวี้เทียนเหิงปะทุขึ้น และความผันผวนของพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งอยู่แล้วก็พุ่งสูงขึ้นไปอีกระดับ!

แขนเสื้อข้างขวาของเขาถูกสายฟ้าที่รุนแรงฉีกกระชากจนขาดวิ่นในทันที เผยให้เห็นแขนที่เปลี่ยนรูปร่างไปอย่างสิ้นเชิง มันหนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัดและปกคลุมไปด้วยเกล็ดมังกรสีน้ำเงินเข้ม นิ้วทั้งห้ากลายเป็นกรงเล็บปีศาจที่มีสายฟ้าสั่นไหวอยู่ที่ปลายนิ้ว นี่คือความสามารถอันเป็นเอกลักษณ์ของวิญญาณยุทธ์มังกรสายฟ้าทรราช: การแปรสภาพมังกร!

"หลิวไป๋! นี่แหละคือพลังที่แท้จริงของมังกรสายฟ้าทรราชของข้า!"

อวี้เทียนเหิงคำราม สายฟ้าแลบผ่านดวงตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและบ้าคลั่ง

การแปรสภาพมังกรไม่เพียงแต่นำมาซึ่งพละกำลังที่เพิ่มขึ้นมหาศาล แต่ยังเสริมคุณสมบัติสายฟ้าของเขาให้แข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก เขามั่นใจว่าในสภาวะนี้ เขาสามารถบดขยี้ใครก็ได้ในระดับเดียวกัน!

ใจของหลิวไป๋เต้นแรงเล็กน้อย การแปรสภาพมังกรเป็นเทคนิคลับที่ถูกปลดล็อกโดยวิญญาณยุทธ์มังกรสายฟ้าทรราชหลังจากถึงระดับ 30

เมื่อเปิดใช้งาน พละกำลังจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ทั้งความแข็งแกร่ง ความเร็ว พลังป้องกัน และคุณสมบัติต่างๆ ของอวี้เทียนเหิงในตอนนี้ล้วนได้รับการเสริมพลังอย่างมาก!

หลิวไป๋ทิ้งระยะห่างออกมา

"ไม่เลวครับ อวี้เทียนเหิง ท่านแข็งแกร่งมาก แต่โชคร้ายหน่อยนะ ที่ท่านมาเจอข้า!"

"โอหัง! ถ้าเจ้าแน่จริง ก็อย่าหลบท่านี้สิ! ทักษะวิญญาณที่ 3: ความโกรธเกรี้ยวของมังกร!"

วงแหวนวิญญาณที่สามของเขาเปล่งแสงสีม่วงเจิดจ้า และสายฟ้าก็พุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง!

ตู๋กูเยี่ยนและคนอื่นๆ ใต้เวทีต่างลอบตกใจ อวี้เทียนเหิงสมกับเป็นอัจฉริยะของตระกูลมังกรสายฟ้าทรราชจริงๆ เขาเพิ่งจะบรรลุระดับอัครวิญญาจารย์ แต่ความแข็งแกร่งของเขากลับมากพอที่จะทำให้แม้แต่อัครวิญญาจารย์ที่อยู่ระดับนี้มานานหลายปีอาจจะไม่สามารถเอาชนะเขาได้

อย่างไรก็ตาม เขาได้มาเจอหลิวไป๋

ตู๋กูเยี่ยนสังเกตเห็นว่า ตั้งแต่หลิวไป๋เรียกวิญญาณยุทธ์ออกมาในช่วงเริ่มตามมารยาท หลังจากนั้นเขาก็ยังไม่ได้ใช้ทักษะวิญญาณเลยแม้แต่อย่างเดียว

เขากำลังต่อสู้ด้วย "ทักษะวิญญาณที่คิดค้นขึ้นเอง" ทั้งสิ้น!

ช่องว่างระหว่างทั้งคู่กลายเป็นเหวที่ไม่อาจข้ามผ่านได้แล้ว

ทุกคนที่เฝ้าดูอยู่ต่างรู้ดีฉินหมิงรู้ ตู๋กูเยี่ยนรู้ เยี่ยหลิงหลิงรู้และมีหรือที่อวี้เทียนเหิงจะไม่รู้!

แต่ศักดิ์ศรีในใจของเขาไม่อาจยอมให้เขายอมรับมันได้!

ยอมรับว่าเขาจะพ่ายแพ้ให้กับคนที่อายุน้อยกว่าเขาถึงเจ็ดปีเนี่ยนะ!

"มาเลย!"

ทันทีที่อวี้เทียนเหิงพูดจบ หลิวไป๋กลับยืนนิ่งอยู่กับที่และไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย!