บทที่ 32 ปูนปลาสเตอร์ ดินน้ำมัน ซิลิโคน ปริศนาครั้งใหญ่!
บทที่ 32 ปูนปลาสเตอร์ ดินน้ำมัน ซิลิโคน ปริศนาครั้งใหญ่!
บทที่ 32 ปูนปลาสเตอร์ ดินน้ำมัน ซิลิโคน ปริศนาครั้งใหญ่!
"ซี้ดดด"
"ฟรีรันนิ่งที่พี่ฮ่าวเชี่ยวชาญ ถึงกับเป็นท็อปไฟว์ของโลกเลยเหรอ"
"นายโง่หรือเปล่า ไม่ได้ยินที่เฉินเกอพูดเหรอ เขายังประเมินต่ำไปนะ ไม่ได้บอกเหรอว่า แม้แต่ท็อปไฟว์ของโลกก็อาจจะทำไม่ได้"
"ถ้างั้นก็ อันดับหนึ่งของโลกเหรอ เอาล่ะ ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าทำไมเฉินเกอถึงบอกว่าการจะจับพี่ฮ่าวในเมืองมันยากมาก"
"แชมป์วิ่งระยะสั้นอันดับหนึ่งของโลกถนัดทางตรง ส่วนพี่ฮ่าวอันดับหนึ่งของโลกด้านฟรีรันนิ่ง ในเมืองต่างหากที่เป็นสนามเด็กเล่นของเขา"
หลังจากที่ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดได้ยินคำพูดของเฉินเกอ พวกเขาก็ถกเถียงกันอย่างดุเดือด
ใครจะไปคิดว่าสิ่งที่ฉินฮ่าวเชี่ยวชาญคือฟรีรันนิ่งอันดับหนึ่งของโลก
นี่เป็นคำพูดจากแชมป์วิ่งระยะสั้นอันดับหนึ่งของโลกเชียวนะ แม้จะบอกว่าต่างสายอาชีพก็เหมือนมีภูเขากั้น แต่ก็เป็นกีฬาวิ่งเหมือนกัน ดังนั้นความแตกต่างจึงไม่มากนัก!
ความน่าเชื่อถือถือว่าสูงมาก!
"หัวหน้า ถอนกำลังเถอะ"
หวังเหวยถอนหายใจในใจ หยิบวิทยุสื่อสารออกมา แล้วพูดช้าๆ "อย่างน้อย ก็ต้องเชิญอันดับหนึ่งด้านฟรีรันนิ่งของโลกมา บางทีอาจจะคานอำนาจฟรีรันนิ่งของฉินฮ่าวได้"
ซุนเสี่ยวอึ้งไปเลย
เขานั่งอยู่ในทีมสืบสวน คนก็โง่ไปแล้ว
แชมป์วิ่งระยะสั้นของโลกก็เอาไม่อยู่แล้วเหรอ
ตอนนี้ยังต้องเชิญอันดับหนึ่งด้านฟรีรันนิ่งของโลกมาอีก
"เอ่อ อันดับหนึ่งด้านฟรีรันนิ่งของโลกอยู่ประเทศไหนเหรอ"
ซุนเสี่ยวหันไปมองโจวจวินและคนอื่นๆ แล้วถามด้วยสีหน้ามึนงง
เมื่อพูดคำนี้ออกมา ทุกคนก็มองหน้ากัน พวกเขาไม่ใช่คนในวงการนี้ ยิ่งไปกว่านั้น กีฬาเอ็กซ์ตรีมก็มีคนเล่นแค่กลุ่มเล็กๆ เท่านั้น ต่อให้เป็นอันดับหนึ่งของโลก ถ้าคนที่ไม่สนใจก็ไม่รู้จักอยู่ดี
"ฉันมีเพื่อนคนหนึ่งอยู่ แน่นอนว่าอาจจะไม่ได้เป็นอันดับหนึ่งของโลก แต่ก็น่าจะติดท็อปเท็น พวกเราไม่จำเป็นต้องกดดันฉินฮ่าว แค่คานอำนาจในด้านฟรีรันนิ่งก็พอแล้ว"
ตอนนั้นเอง เฉินเกอก็พูดขึ้นว่า "และที่สำคัญ เขาเป็นคนดินแดนศูนย์กลาง"
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก หากเป็นคนต่างชาติ พวกเขาก็คงหมดหนทางจริงๆ
แม้ว่าหลังจากนี้พวกเขาจะสามารถเชิญชาวต่างชาติมาได้ แต่อย่างน้อยในตอนนี้ทำไม่ได้ กฎของรายการไม่อนุญาต!
"ถ้างั้นก็รบกวนพี่เฉินด้วย พวกนายถอนกำลังกลับมาช่วยเสี่ยวเฮยและคนอื่นๆ จับนักโทษแหกคุกคนอื่นก่อน เรื่องของฉินฮ่าวเอาไว้ก่อน"
ซุนเสี่ยวนวดหว่างคิ้ว รู้สึกปวดหัวมาก
"ฉันคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าสิ่งที่ฉินฮ่าวทำได้จะมีเยอะขนาดนี้"
เฉินหย่าหลินและคนอื่นๆ ยิ้มขื่น ใครจะไปคิดว่า ในบรรดาคนธรรมดาจะสุ่มได้เทพบุตรมาสักคน
แถมยังเป็นเทพบุตรระดับท็อปอีกต่างหาก รู้สึกเหมือนทำเป็นทุกอย่าง แล้วก็ยังเก่งไปซะทุกอย่างอีกด้วย
อย่างเช่น สะเดาะกุญแจ กุญแจของเรือนจำ เป็นสิ่งที่เทคนิคธรรมดาจะเปิดได้งั้นเหรอ
ไม่มีทาง
หรืออย่างเช่น พลังการต่อสู้ของฉินฮ่าวที่แข็งแกร่งมาก แม้แต่หวังเหวยที่มาจากหน่วยรบพิเศษ ยังไม่มั่นใจว่าจะจับกุมแบบเผชิญหน้าได้เลย
แต่ละอย่าง ไม่ใช่สิ่งที่คนปกติจะมีได้เลย
แม้แต่ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดก็ยังจมอยู่ในความครุ่นคิด พวกเขาอยากรู้มากว่า ก่อนหน้านี้ฉินฮ่าวทำอาชีพอะไรกันแน่
"ฉันคิดว่า แทนที่เราจะมาคิดว่าฉินฮ่าวทำอะไรเป็นบ้าง สู้พวกเราไปคิดเรื่องอื่นดีกว่า"
โจวจวินค่อนข้างสุขุม เขารู้มานานแล้วว่าฉินฮ่าวรับมือยาก ดังนั้นความพ่ายแพ้ในครั้งนี้จึงไม่ค่อยใส่ใจนัก หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ในจิตใต้สำนึก วินาทีที่เห็นฉินฮ่าวใช้ฟรีรันนิ่งได้ ในใจของเขาก็มีคำตอบอยู่แล้ว
"ยังไงซะ ไม่ว่าเขาจะทำอะไรเป็นมากแค่ไหน ก็ไม่ได้เก่งไปกว่าพวกเรา พวกเราสามารถเชิญคนเก่งจากทั่วทั้งดินแดนศูนย์กลางมาได้นะ"
ดวงตาของทุกคนเปล่งประกายขึ้นมาทันที และอดไม่ได้ที่จะพยักหน้า
ใช่แล้ว ฉินฮ่าวเก่งมากจริงๆ มีทักษะหลากหลาย แต่ไม่ว่าเขาจะทำอะไรเป็นมากแค่ไหน จะสู้คนเก่งกว่าพันล้านคนในดินแดนศูนย์กลางได้งั้นเหรอ
ไม่มีทาง
ซุนเสี่ยวก็ดึงสติกลับมาได้ และพยักหน้าตามสัญชาตญาณ
"ตอนนี้ฉันสงสัยมากกว่าว่า ช่วงเวลาที่ฉินฮ่าวหายตัวไป เขาไปทำอะไรมา"
โจวจวินพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียดว่า "แล้วกระเป๋าหนังสีดำในมือเขา ข้างในมีแค่เงินอย่างเดียวเหรอ"
ทุกคนจมอยู่ในความครุ่นคิด
"ที่เขาว่า รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง เจ้าฉินฮ่าวคนนี้ดูเหมือนจะหยิ่งยโสอวดดี แต่ความจริงแล้วเป็นคนที่มีความคิดรอบคอบมาก ดูจากการที่เขากระโดดตึกก็รู้แล้ว"
โจวจวินค่อยๆ หรี่ตาลง แล้วพูดเรียบๆ ว่า "ดังนั้น ช่วงเวลาที่หายตัวไปจึงสำคัญมาก เขาไม่มีทางทำเรื่องไร้ประโยชน์แน่"
"ฟู่ เมื่อครู่ฉันรวบรวมทักษะที่ฉินฮ่าวมีอยู่ พวกคุณอยากดูไหม"
ตอนนั้นเอง หวังเหล่ยก็พ่นลมหายใจออกมา แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็หันขวับไปมอง
แล้วพวกเขาก็เห็นกระดาษแผ่นหนึ่งในมือหวังเหล่ย บนนั้นมีตัวหนังสือเขียนไว้แน่นขนัด
"อาชญากร ฉินฮ่าว"
"ความสามารถที่มี สะเดาะกุญแจ พรสวรรค์การต่อสู้ การสอดแนม ต่อต้านการสอดแนม ลักทรัพย์ ฟรีรันนิ่ง"
หวังเหลี่ยมองดูกระดาษ แล้วพูดช้าๆ นี่คือสิ่งที่เขารวบรวมมาได้ แต่ถึงอย่างนั้น สีหน้าของเขาก็ยังคงแฝงไปด้วยความไม่อยากจะเชื่ออย่างสุดซึ้ง
"บางทีเขาอาจจะทำอย่างอื่นเป็นอีก เพียงแต่ตอนนี้ฉันยังมองไม่ออก"
ทว่า แค่มีเพียงเท่านี้ ก็ทำให้ทุกคนตกตะลึงได้แล้ว
พวกเขาไม่คิดเลยว่า ในช่วงเวลาที่ไม่รู้ตัว สิ่งที่ฉินฮ่าวแสดงออกมาจะมีมากมายขนาดนี้แล้ว
"บ้าเอ๊ย นี่มันใช่สิ่งที่คนปกติควรจะทำเป็นหรือไง"
"อย่าพูดเลย พี่ฮ่าวเตือนสติฉันอีกครั้ง ว่าความไร้ประโยชน์มันเป็นยังไง"
"หรือว่าพี่ฮ่าวจะเป็นราชามังกรในตำนาน ที่ซ่อนตัวอยู่ในเมืองหลวง สั่งการทีเดียว กองทัพนับแสนก็บุกมา ไม่งั้นการที่เขาทำเป็นหลายอย่างขนาดนี้ มันอธิบายไม่ได้จริงๆ นะ"
ผู้ชมวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานา ส่วนซุนเสี่ยวและคนอื่นๆ ก็มองดูกระดาษอย่างเหม่อลอย พูดไม่ออกไปพักใหญ่
"หัวหน้า เจอแล้ว"
ตอนนั้นเอง ในวิทยุสื่อสารของโจวจวินก็มีเสียงเรียกจากผู้สืบสวนดังขึ้น
"อืม เอาใบเสร็จมาให้พวกเราดูหน่อย"
โจวจวินดึงสติกลับมา สีหน้าเคร่งขรึม รีบพูดขึ้นทันที
บนหน้าจอขนาดใหญ่ปรากฏภาพชายหนุ่มในชุดตำรวจ แต่สายตาของทุกคนกลับจับจ้องไปที่ใบเสร็จในมือผู้สืบสวน
"ปูนปลาสเตอร์ น้ำสบู่ ดินน้ำมัน ซิลิโคน"
เมื่อเห็นสิ่งของที่ดูไม่เกี่ยวข้องกันเหล่านี้ ทุกคนก็ถึงกับอึ้งไป
วัสดุพวกนี้ ฉินฮ่าวซื้อไปทำไม
"แปลกจัง วัสดุพวกนี้มีประโยชน์อะไรด้วยเหรอ อย่างน้อยสำหรับเขาก็ไม่น่าจะมีประโยชน์อะไรเลยนะ"
ซุนเสี่ยวมีสีหน้าสงสัย
"นายคิดว่า ถ้าไม่มีประโยชน์เขาจะไปซื้อของพวกนี้มาเหรอ"
โจวจวินส่ายหน้า ถึงแม้เขาจะดูไม่ออก แต่สัญชาตญาณในใจบอกเขาว่า วัสดุเหล่านี้ต้องมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อฉินฮ่าวแน่
ไม่อย่างนั้น เขาคงหลบหนีไปอย่างสบายใจหลังจากขโมยของเสร็จแล้ว
"วัสดุพวกนี้ ในทางการแพทย์ก็พอจะใช้ประโยชน์ได้บ้างนะ"
ตอนนั้นเอง เฉินหย่าหลินก็พูดขึ้นพร้อมแววตาเป็นประกายว่า "แต่ว่าเอาไปทำอะไรกันแน่ ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน"
ปริศนาก้อนโตปรากฏขึ้นในใจของทุกคน
ฉินฮ่าวยอมเสี่ยงอันตรายขนาดนั้นเพื่อซื้อวัสดุพวกนี้ไป มันมีประโยชน์อะไรกันแน่
แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ เพียงเพราะวัสดุพวกนี้ สถานะของผู้สืบสวนและนักโทษแหกคุกจึงพลิกกลับอย่างสิ้นเชิง!