บทที่ 27 - ความตื่นตระหนกของทั้งรายการ กระโดดไต่กำแพง!
บทที่ 27 - ความตื่นตระหนกของทั้งรายการ กระโดดไต่กำแพง!
บทที่ 27 - ความตื่นตระหนกของทั้งรายการ กระโดดไต่กำแพง!
หลิวเฟิง หนึ่งในเจ้าหน้าที่สืบสวนของรายการเนตรสวรรค์
เวลานี้ เขากำลังเดินอยู่ในตลาดฝั่งตะวันออก ตามหลังเพื่อนร่วมทีมอีกคน คอยสำรวจสถานการณ์รอบตัวอย่างระมัดระวัง
เขารู้สึกขำขันปนระอา ไม่คิดเลยว่าเจ้าหน้าที่อย่างพวกเขา เวลาต้องเผชิญหน้ากับอาชญากร จะต้องระมัดระวังตัวแจขนาดนี้
แต่มันก็ช่วยไม่ได้ ชื่อเสียงของฉินฮ่าว โด่งดังไปทั่วในหมู่พวกเขาแล้ว ทั้งแข็งแกร่ง วิ่งเร็ว ฉลาดเป็นกรด นี่คืออาชญากรที่มีทั้งไอคิวสูงและพลังต่อสู้สูงอย่างแท้จริง!
ดังนั้น ต่อให้แสดงความระมัดระวังออกมามากแค่ไหน ก็ถือว่าไม่มากเกินไปเลย!
ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกได้ว่าเพื่อนร่วมทีมที่อยู่ข้างๆ ชะงักไป และในขณะที่เขากำลังสงสัย ก็ได้ยินเสียงของเพื่อนร่วมทีมดังขึ้น
"พี่หลิว ผมเห็นเขาแล้ว!"
หลิวเฟิงอึ้งไปเล็กน้อย สัญชาตญาณสั่งให้ถามกลับไปว่า ใคร
แต่เขาก็ตั้งสติได้ในชั่วพริบตา รูม่านตาหดเกร็ง
ในฐานะเจ้าหน้าที่ เขามีความเป็นมืออาชีพสูงมาก ต่อให้รู้ว่าฉินฮ่าวอยู่ใกล้ๆ เขาก็ไม่ได้หันไปมองในทันที
เพราะเขารู้ดีว่า คนเก่งๆ อย่างฉินฮ่าว มักจะไวต่อสายตาที่จับจ้องมาเสมอ!
"ทิศหนึ่งนาฬิกา ระยะห่างประมาณสามสิบเมตร!"
เสียงเพื่อนร่วมทีมดังขึ้นอีกครั้ง
หลิวเฟิงปรายตามองไปทางนั้นอย่างแนบเนียน ก่อนจะรีบหันเหสายตาไปทางอื่นอย่างรวดเร็ว
เขามั่นใจมากว่า การลอบมองแบบนี้ ฉินฮ่าวจะไม่มีทางรู้ตัวเด็ดขาด
"หัวหน้าครับ พวกเราเจอฉินฮ่าวแล้ว ขอความช่วยเหลือด้วยครับ!"
หลิวเฟิงยกวิทยุสื่อสารขึ้นมา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
หวังเหวยกับเฉินเกอที่กำลังค้นหาอยู่ไกลๆ สะดุ้งสุดตัว ก่อนจะรีบสาวเท้าวิ่งมาทางนี้ทันที
"เตรียมพร้อมบุกจับ พวกเขาเจอตัวฉินฮ่าวแล้ว!"
ภายในสถานีตำรวจ ซุนเสี่ยวในฐานะหัวหน้าทีม สามารถรับฟังแผนการทั้งหมดของพวกเขาได้ และยังสามารถดูตำแหน่งของฉินฮ่าวผ่านห้องไลฟ์สดของหลิวเฟิงได้อีกด้วย!
มุมปากของเขายกขึ้น ใบหน้าเปื้อนยิ้ม หันไปมองโจวจวิน
"พี่โจว ลูกน้องของพี่อาจจะมาเสียเที่ยวแล้วล่ะครับ หึหึ!"
การได้จับกุมฉินฮ่าวด้วยตัวเอง ย่อมเป็นเรื่องที่ดีที่สุด ที่ให้โจวจวินมาช่วย ก็เป็นแค่ทางเลือกสุดท้ายเท่านั้น
ก็แหงล่ะ ฉินฮ่าวหักหน้าเขาตั้งหลายครั้ง ถ้าไม่ได้เอาคืน มันก็คงจะอึดอัดใจแย่!
"ระวังตัวไว้หน่อยก็ดีนะ ฉินฮ่าวคนนี้มันร้ายกาจมาก ไม่มีใครรู้หรอกว่าก้าวต่อไปเขาคิดจะทำอะไร"
ทว่า โจวจวินกลับส่ายหน้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด พร้อมกับเอ่ยเสียงขรึม "นายอย่าลืมสิว่า ฉินฮ่าวเป็นคนที่กล้าทำทุกอย่าง แถมเขายังมีเงินติดตัวอีกตั้งสองแสนกว่าเหรียญ นายลองดูจำนวนคนในที่เกิดเหตุสิ!"
พอได้ยินประโยคนี้ สีหน้าของซุนเสี่ยวก็เปลี่ยนไปทันที
ใช่สิ!
ฉินฮ่าวยังมีเงินอีกสองแสนอยู่ในมือ!
โดยเฉพาะที่นี่คือที่ไหนล่ะ
ตลาดฝั่งตะวันออก!
สถานที่ที่มีคุณลุงคุณป้าเยอะที่สุดไงล่ะ!
พอคิดถึงตรงนี้ ลางสังหรณ์ไม่ดีก็ผุดขึ้นมาในใจของซุนเสี่ยว ร่างกายถึงกับสั่นเทาโดยสัญชาตญาณ
สมมตินะ เขาสมมติว่า ถ้าต้อนฉินฮ่าวจนมุม หมอนี่จะงัดไม้เดิมมาใช้หรือเปล่า
ควักเงินสองแสน โยนขึ้นฟ้ากลางตลาดฝั่งตะวันออก!
แบบนั้นมันจะเกิดความโกลาหลขนาดไหนกัน
เขาคิดได้ ผู้ชมยิ่งคิดได้ ชั่วพริบตาเดียว ข้อความแชทก็เงียบกริบไปทันที
"เชี่ย คงไม่เล่นจริงหรอกมั้ง"
"ที่นี่ส่วนใหญ่มีแต่คุณลุงคุณป้า ถึงพูดไปมันจะไม่ค่อยดีก็เถอะ แต่ขนาดฉันเป็นวัยรุ่น เจอเงินสองแสนเข้าไปยังทนไม่ไหวเลย นับประสาอะไรกับคนเฒ่าคนแก่ที่ใช้ชีวิตแบบประหยัดอดออมมาตลอดล่ะ!"
"ไม่หรอก ลูกพี่ฮ่าวไม่มีทางทำแบบนั้นเด็ดขาด นี่มันก็แค่รายการ ขืนทำแบบนั้น มีหวังได้เกิดเรื่องคอขาดบาดตายแน่!"
วินาทีต่อมา ข้อความแชทก็หลั่งไหลเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ผู้ชมทุกคนตกอยู่ในความตื่นตระหนก!
คาดเดาได้เลยว่า ขอเพียงฉินฮ่าวโยนเงินสองแสนเหรียญนั้นออกไป ตลาดฝั่งตะวันออกจะต้องกลายเป็นโศกนาฏกรรมบนดินอย่างแน่นอน!
ตอนนี้ เฉินหย่าหลินและคนอื่นๆ ก็ไม่มีกะจิตกะใจจะไปตามจับนักโทษคนอื่นแล้ว ต่างหันมามองซุนเสี่ยวเป็นตาเดียว
"ฟู่!!"
ซุนเสี่ยวพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด เอ่ยด้วยสีหน้าซาบซึ้งใจ "ขอบคุณพี่โจวมากที่ช่วยเตือนสติ ไม่อย่างนั้น ผมคงทำผิดพลาดครั้งใหญ่หลวงไปแล้ว!"
พูดจบ สีหน้าก็กลับมาขึงขัง หยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาสั่งการด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "บุกจับฉินฮ่าวให้เร็วที่สุด ถ้าเขาขัดขืน ให้ใช้กำลังเข้าควบคุมตัวได้เลย!"
"พี่เฉิน ถ้าฉินฮ่าวเลือกที่จะหนี คงต้องรบกวนพี่แล้วล่ะครับ!"
"ได้ วางใจเถอะ!"
เฉินเกอเป็นผู้ชายวัยสามสิบกว่าปี สูงร้อยแปดสิบกว่าเซนติเมตร มีช่วงขายาวที่ใครๆ ก็ต้องอิจฉา
เขามองเห็นเงาหลังของฉินฮ่าวแล้ว นัยน์ตาของเขาค่อยๆ หรี่ลง!
"ทีมหนึ่งเตรียมพร้อม!"
"ทีมสองเตรียมพร้อม!"
"ทีมสามพร้อม!"
เสียงรายงานดังมาจากวิทยุสื่อสารอย่างต่อเนื่อง
"ดี วงล้อมเสร็จสมบูรณ์แล้ว จะให้บุกจับเลยไหมครับ"
หวังเหวยเอ่ยถามซุนเสี่ยว
"บุกจับเลย!"
ซุนเสี่ยวกำหมัดแน่น สองตาจ้องเขม็งไปที่หน้าจอมอนิเตอร์
ตอนนี้ ทุกคนต่างก็รู้สึกตึงเครียดขึ้นมา ต่อให้เป็นหลี่เชาหรานหรือทีมงานหลังฉากในห้องควบคุมการออกอากาศ ก็ยังตึงเครียดสุดๆ!
เพราะพวกเขากลัวว่าฉินฮ่าวจะจนตรอก และโยนเงินสองแสนเหรียญทิ้งเพื่อหลบหนี!
การทำแบบนั้น แม้จะถูกกฎกติกา แต่มันจะเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นจริงๆ!
แน่นอนว่า ทั้งหมดนี้รายการจะเป็นคนรับผิดชอบ ไม่ใช่ฉินฮ่าว
"ผู้กำกับหลี่ พวกเราจะไม่เข้าไปห้ามหน่อยเหรอครับ"
ทีมงานคนหนึ่งทนรับแรงกดดันไม่ไหว เอ่ยถามหน้าเจื่อน
"ห้าม ห้ามยังไงล่ะ อย่าลืมสิว่ารายการเราจำลองโลกความเป็นจริงถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ สิ่งที่ฉินฮ่าวทำ ล้วนเป็นไปตามมาตรฐานพื้นฐานของการสวมบทบาทเป็นอาชญากรทั้งนั้น!"
หลี่เชาหรานส่ายหน้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด หากเขาลงมือห้าม รายการนี้ก็ไม่ต้องถ่ายทำต่อแล้ว
"แต่ก็ไม่ต้องกังวลไปหรอก ฉันประสานงานกับสถานีตำรวจและโรงพยาบาลในพื้นที่ไว้แล้ว ตำรวจจะมาถึงภายในห้านาที ส่วนโรงพยาบาลก็สแตนด์บายเตรียมพร้อมออกเดินทางได้ทุกเมื่อ!"
"ฟู่!"
พอได้ยินประโยคนี้ ทุกคนถึงได้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ขอแค่มีการเตรียมพร้อมไว้ก็พอ
ขณะเดียวกัน เมื่อมองดูเจ้าหน้าที่ที่วิ่งกรูเข้ามาล้อมกรอบ ฉินฮ่าวก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น มองดูท้องฟ้าสีครามและเมฆขาว
ค่อยๆ หลับตาลง กระบวนท่าต่างๆ ของฟรีรันนิ่งระดับเทพแล่นผ่านเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว
ในสายตาของใครหลายคน ฉินฮ่าวในตอนนี้ ดูเหมือนกำลังยืนรอให้ถูกจับกุมมากกว่า!
ระยะห่างกว่าสามสิบเมตร หดสั้นลงในชั่วพริบตา!
สิบเมตร!
แปดเมตร!
ห้าเมตร!
ทุกคนเผยรอยยิ้มออกมา แม้กระทั่งหวังเหวยก็ยังถอนหายใจด้วยความโล่งอก!
เพราะระยะห้าเมตร มันตีวงล้อมฉินฮ่าวเอาไว้ได้ทั้งหมดแล้ว!
ส่วนผู้ชมนั้นกลับไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจอย่างยิ่ง ฉินฮ่าววิ่งหนีได้แท้ๆ ทำไมถึงมายืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่กับที่แบบนี้
แม้กระทั่งผู้ชมบางคนยังแอบเดาว่า นี่เป็นการจัดฉากของรายการหรือเปล่า
หวังเหวยยื่นมือออกไปแล้ว อีกแค่ไม่กี่เซนติเมตรก็จะคว้าคอเสื้อของฉินฮ่าวได้แล้ว!
แต่ในตอนนั้นเอง ฉินฮ่าวก็ขยับตัว!
เขาเบิกตากว้างขึ้นทันที ราวกับมีประกายแสงสว่างวาบผ่านดวงตา
วินาทีต่อมา ฉินฮ่าวก้าวเท้าออกไป เหยียบลงบนกำแพงด้านหลัง แล้วไต่ขึ้นไปอย่างรวดเร็ว!
ในขณะที่กำลังจะขึ้นไปถึงจุดสูงสุด เขาก็อาศัยแรงส่ง ดีดตัวพุ่งขึ้นไปข้างบน กระโดดไต่กำแพง!
เห็นเพียงร่างของฉินฮ่าว หมุนตัวกลางอากาศหนึ่งรอบด้วยท่วงท่าที่เหลือเชื่อ แล้วตกลงมาด้านหลังของหวังเหวยพอดี ตีลังกากลางอากาศ!
ท่วงท่าสง่างาม ลื่นไหลไร้ที่ติ!
ผู้ชมสับสน
ทุกคนต่างอึ้งไป เบิกตากว้าง จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง!
หวังเหวยงงเป็นไก่ตาแตก!
เขาสัมผัสได้เลยว่าเสื้อของฉินฮ่าว เฉียดผ่านมือของเขาไป!
แต่แค่เส้นยาแดงผ่าแปด กลับห่างไกลกันถึงพันลี้!