บทที่ 23 - ทีมสืบสวนเตรียมพร้อม! สายเรียกเข้าจากผู้เสียหายนับร้อย
บทที่ 23 - ทีมสืบสวนเตรียมพร้อม! สายเรียกเข้าจากผู้เสียหายนับร้อย
บทที่ 23 - ทีมสืบสวนเตรียมพร้อม! สายเรียกเข้าจากผู้เสียหายนับร้อย
"หัวหน้าครับ พวกเรามาถึงตลาดฝั่งตะวันออกแล้วครับ!"
เจ้าหน้าที่ในชุดตำรวจรูปร่างสูงโปร่งสองคนก้าวลงมาจากรถ
ทั้งสองคนนี้ก็คือ เฉินเกอ และ หวังเหวย นั่นเอง!
ด้านหลังของพวกเขา มีเจ้าหน้าที่รายการอีกสิบคนเดินตามมาติดๆ
ทุกคนล้วนมีสีหน้าเคร่งเครียด ราวกับว่าคนที่พวกเขากำลังจะเผชิญหน้าด้วยคืออาชญากรตัวฉกาจก็ไม่ปาน!
"เข้าไปได้เลย กล้องวงจรปิดฝั่งเสี่ยวเฮยก็เจอเบาะแสของฉินฮ่าวแล้ว!"
ภายในห้องทำงานของทีมสืบสวน ซุนเสี่ยวมองภาพจากกล้องวงจรปิดที่เสี่ยวเฮยดึงขึ้นมาให้ดู รอยยิ้มแห่งความมั่นใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าอีกครั้ง
"ครั้งนี้ ฉินฮ่าวหนีไม่รอดแน่ ฉันขอเอาหัวเป็นประกัน! ไม่มีใครขวางได้ทั้งนั้น!"
น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและเด็ดขาด
"เจ้าหน้าที่สิบคน กับเจ้าหน้าที่ระดับหัวกะทิอีกสองคน นี่เป็นกำลังพลสูงสุดที่หัวหน้าทีมแต่ละคนมีได้ในตอนนี้เลยนะเนี่ย!"
"ใช่แล้ว แถมลูกทีมทุกคนยังมีกระบองไฟฟ้าติดตัวอีก งานนี้ฉินฮ่าวรอดยากแล้วล่ะ!"
"เชี่ย นี่พวกนายยังไม่รู้กันอีกเหรอว่าลูกพี่ฮ่าวไปก่อวีรกรรมอะไรมาบ้าง"
ผู้ชมในห้องไลฟ์สดของทีมสืบสวนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานา
เนื่องจากฉินฮ่าวถูกจัดให้เป็นบุคคลอันตรายระดับสูง ซุนเสี่ยวจึงต้องทุ่มเทกำลังพลทั้งหมดที่มีในมือไปจัดการกับเขาเพียงคนเดียว!
ในสายตาของคนส่วนใหญ่ ต่อให้ฉินฮ่าวจะเก่งแค่ไหน แต่ครั้งนี้ก็คงไม่รอดแล้วล่ะ!
"เอาล่ะ เข้าไปในตลาดฝั่งตะวันออก แล้วจับมันให้ได้คาหนังคาเขาเลย!"
ซุนเสี่ยวโบกมือสั่งการอย่างฮึกเหิม หวังเหวยและเฉินเกอนำทีมเจ้าหน้าที่ทั้งสิบคนเดินเข้าไปในตลาดอย่างระมัดระวัง
"หัวหน้า ผมรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกตินะครับ!"
จู่ๆ หวังเหวยก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตึงเครียด
"อะไรเหรอ"
ซุนเสี่ยวชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ ตลาดอย่างรวดเร็ว คิ้วของเขาเริ่มขมวดเข้าหากัน
แม้เขาจะไม่ได้ถนัดงานสืบสวนอาชญากรรม แต่ด้วยสัญชาตญาณของทหาร เขาสามารถรับรู้ได้ถึงบรรยากาศที่ผิดปกติในตลาดแห่งนี้ได้ในทันที!
คนพลุกพล่านก็จริง แต่กลับไม่ค่อยมีเสียงอึกทึกครึกโครม แถมสีหน้าของทุกคนยังเต็มไปด้วยความหวาดระแวงอีกด้วย
"นี่มันผิดวิสัยการใช้ชีวิตประจำวันของชาวบ้านชัดๆ เกิดอะไรขึ้นกันแน่ หรือว่าพวกเราพลาดอะไรไป"
ซุนเสี่ยวพึมพำกับตัวเองเบาๆ
ในขณะที่โจวจวินและหัวหน้าทีมคนอื่นๆ ก็กำลังวุ่นวายอยู่กับการสั่งการลูกทีมให้ไล่จับนักโทษแหกคุก จึงไม่มีเวลามาสนใจเขา
"หัวหน้า ลองสืบดูดีไหมครับ"
หวังเหวยคิ้วขมวดมุ่น เขารู้สึกกังวลใจอย่างบอกไม่ถูก นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขารู้สึกแบบนี้!
ครั้งแรกก็คือตอนที่ถูกฉินฮ่าวปั่นหัวเล่นนั่นแหละ!
"ช่างเถอะ อย่าเพิ่งแหวกหญ้าให้งูตื่นเลย แยกย้ายกันค้นหาฉินฮ่าวเป็นคู่ๆ จำไว้ว่าอย่าปะทะตรงๆ!"
ซุนเสี่ยวส่ายหน้า ปฏิเสธความคิดนั้นไป หากมัวเสียเวลาสืบเรื่องอื่น เกิดหมอนั่นหนีไปได้จะทำยังไงล่ะ
ส่วนเรื่องความผิดปกติของตลาด ค่อยว่ากันทีหลังก็แล้วกัน!
"รับทราบ!"
หวังเหวยและเฉินเกอสบตากัน ก่อนจะเริ่มจัดแบ่งกำลังพลอย่างเป็นระบบ
ไม่นาน ทั้งหมดก็แยกย้ายกันออกค้นหาเป็นคู่ๆ
ปัง!
ในตอนนั้นเอง ประตูห้องทำงานทีมสืบสวนก็ถูกผลักออก และครั้งนี้ แรงผลักนั้นหนักหน่วงกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา!
หัวใจของหัวหน้าทีมทั้งห้ากระตุกวูบ หันขวับไปมอง ก็พบว่าเป็นผู้กำกับหลี่เชาหรานตามคาด!
สายตาของทั้งห้าคนวูบไหว หรือว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีกแล้ว
"มาแล้ว ฉากเด็ดที่ฉันรอคอยมาตลอดในที่สุดก็มาถึงแล้ว!"
"ฮิฮิ ฉันแวะมาดูฝั่งทีมสืบสวนตอนลูกพี่ฮ่าวไปซื้อของพอดี! คุ้มค่ากับการรอคอยจริงๆ!"
"เพื่อนๆ ที่ติดตามฝั่งทีมสืบสวนมาตลอด เตรียมตัวรับแรงกระแทกได้เลย! หาที่นั่งให้ดี ไม่งั้นอาจจะช็อกจนหงายหลังได้นะ!"
"????"
ยอดผู้ชมในห้องไลฟ์สดของทีมสืบสวนพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ในเวลาเพียงไม่นาน ยอดคนดูก็ทะลุหลักสิบห้าล้านคนไปแล้ว!
แม้แต่ทีมงานที่ดูแลระบบหลังบ้านยังต้องตะลึง!
"เฮ้อ!"
ครั้งนี้ หลี่เชาหรานไม่ได้มีสีหน้าเคร่งเครียดเหมือนครั้งก่อนๆ เขามองหัวหน้าทีมทั้งห้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน ยืนนิ่งอยู่พักใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจออกมายาวเหยียด
พอเห็นท่าทีแบบนั้น หัวหน้าทีมทั้งห้าก็ยิ่งรู้สึกหวั่นใจเข้าไปใหญ่
กริ๊งๆๆ!
กริ๊งๆๆ!
ทันใดนั้น โทรศัพท์แจ้งความในห้องทำงานทีมสืบสวนก็ดังขึ้น โทรศัพท์ทั้งสิบเครื่องดังขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย!
ราวกับว่ามีการเตี๊ยมกันไว้ล่วงหน้า!
ทั้งห้าคนมองหน้ากันโดยอัตโนมัติ ก่อนจะรับสาย
"สวัสดีครับ ที่นี่คือสายด่วนแจ้งความของรายการเนตรสวรรค์ ไม่ทราบว่าคุณมีเรื่องอะไรครับ อะไรนะครับ คุณบอกว่าทำกระเป๋าสตางค์หายที่ตลาดฝั่งตะวันออกงั้นเหรอ"
"สวัสดีครับ ที่นี่คือรายการ กระเป๋าสตางค์หายใช่ไหมครับ ได้ครับ ทางเราจะรีบตรวจสอบและแจ้งให้ทราบโดยเร็วที่สุดครับ!"
"คุณก็กระเป๋าสตางค์หายเหมือนกันเหรอ"
ทุกคนรีบวางสาย แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ มองหน้ากันไปมา
พวกเขาเพิ่งจะสังเกตว่า โทรศัพท์ทั้งสิบสาย โทรมาแจ้งความเรื่องกระเป๋าสตางค์หายเหมือนกันหมดเลย!
พวกเขารู้ดีว่า ถ้ามีคนทำกระเป๋าสตางค์หายจริงๆ คนเหล่านั้นจะต้องโทรแจ้งตำรวจในโลกความจริง ไม่ใช่โทรมาที่รายการของพวกเขา!
แต่ในเมื่อโทรศัพท์เหล่านี้ถูกโอนสายมาที่นี่ นั่นก็หมายความว่ามีเพียงสาเหตุเดียวเท่านั้น!
กระเป๋าสตางค์ของคนพวกนี้ ถูกนักโทษแหกคุกขโมยไป!
"ตลาดฝั่งตะวันออกเหรอ ฉินฮ่าวงั้นเหรอ"
หลังจากคิดทบทวนดู พวกเขาก็ระบุตัวผู้ต้องสงสัยได้ในทันที
ข้อมูลที่พวกเขามีอยู่ในตอนนี้ มีเพียงฉินฮ่าวคนเดียวเท่านั้นที่อยู่ที่ตลาดฝั่งตะวันออก!
และคนที่กล้าทำเรื่องแบบนี้ หรือมีความสามารถพอที่จะทำเรื่องแบบนี้ได้ ก็ดูเหมือนจะมีแค่ฉินฮ่าวคนเดียว!
"นี่ เขากล้าทำแบบนี้ได้ยังไง นี่มันตั้งสิบคนเลยนะ!"
ซุนเสี่ยวนั่งอึ้งอยู่บนเก้าอี้ เขารู้ดีว่าฉินฮ่าวนั้นอวดดีและกล้าได้กล้าเสีย!
แต่การขโมยกระเป๋าสตางค์ของคนสิบคนรวด มันหมายความว่ายังไง
ถ้าเป็นในชีวิตจริง พูดได้ไม่อายปากเลยว่า เรื่องนี้จะต้องกลายเป็นข่าวใหญ่ระดับประเทศแน่นอน!
หัวหน้าทีมอีกสี่คนก็มีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อเช่นกัน
ทว่า หลังจากได้ยินคำอุทานของซุนเสี่ยว หลี่เชาหรานที่ยืนอยู่หน้าประตูกลับเผยรอยยิ้มอันลึกลับออกมา
สิบคนเหรอ
ไม่ ไม่ ไม่ นี่ยังเป็นแค่น้ำจิ้มเท่านั้นแหละ!
"ฮิฮิ พวกนายดูสายตาที่มีเลศนัยของผู้กำกับสิ ขำชะมัด!"
"ฮ่าฮ่าฮ่า ผู้เสียหายสิบคนเหรอ ฉันว่าหัวหน้าทีมกำลังประเมินลูกพี่ฮ่าวต่ำไปนะ!"
ผู้ชมที่ย้ายมาจากห้องไลฟ์สดของฉินฮ่าวรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก!
การที่ตัวเองรู้ความลับอันน่าตื่นตะลึง แต่คนอื่นไม่รู้ แล้วได้เห็นสีหน้าตกตะลึงแบบสุดขีดของพวกเขานั้น
มันช่างเป็นความรู้สึกที่ฟินสุดๆ ไปเลย!
และก็เป็นไปตามคาด!
กริ๊งๆๆ!
เสียงโทรศัพท์ที่เงียบไปกลับมาดังขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้ ก็ดังขึ้นพร้อมกันทั้งสิบเครื่องอีกแล้ว!
โจวจวิน หวังเหล่ย เฉินหย่าหลิน และคนอื่นๆ รู้สึกขนลุกซันไปทั้งตัว สายตาของพวกเขาจ้องมองไปที่โทรศัพท์ด้วยความหวาดหวั่น!
พวกเขารู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดี และมันก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ!
แม้จะไม่อยากยอมรับ แต่สมองก็สั่งการไปแล้วว่า โทรศัพท์ทั้งสิบสายนี้ จะต้องเกี่ยวข้องกับฉินฮ่าวอย่างแน่นอน!
อึก!
ซุนเสี่ยวกลืนน้ำลายเอื๊อก ก่อนจะยื่นมือที่สั่นเทาไปรับโทรศัพท์ช้าๆ
"สวัสดีครับ"
เขาเพิ่งจะเอ่ยไปได้แค่สองคำ ก็ได้ยินเสียงจากปลายสาย
ร่างของเขาสะท้านเฮือก โทรศัพท์หลุดจากมือตกลงพื้นทันที!