บทที่ 21 - ปรมาจารย์แห่งหัวขโมย แก๊งลักทรัพย์!

บทที่ 21 - ปรมาจารย์แห่งหัวขโมย แก๊งลักทรัพย์!

ฉินฮ่าวผู้ครอบครองทักษะหัวขโมยระดับสูง หากพูดแบบไม่โอเวอร์เกินไป ในยุคสมัยนี้ เขาก็คือปรมาจารย์แห่งวงการหัวขโมยดีๆ นี่เอง

ในสังคมยุคปัจจุบัน หัวขโมยส่วนใหญ่ล้วนมีฝีมือไม่ถึงขั้นทั้งนั้น

ดังนั้น ฉินฮ่าวจึงเชื่อมั่นในสายตาของตัวเองมาก

"พวกนายลองสังเกตดูสิ แววตาของเขาดูเหมือนจะนิ่งสงบ แต่ความจริงแล้วเขากำลังลอบมองกระเป๋าเสื้อของคุณลุงคนนั้นอยู่ตลอดเวลา คอยจับตาดูความเคลื่อนไหว พอเขาแน่ใจแล้วว่าเงินของคุณลุงอยู่ตรงไหน เขาจะต้องขยับเข้าไปใกล้แน่ๆ อย่างน้อยก็ต้องไปยืนอยู่ข้างๆ แล้วทำทีเป็นว่าจะซื้อผลไม้!"

ฉินฮ่าวอธิบายด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยขณะเดินเข้าไปใกล้

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้ชมก็ตั้งใจสังเกตตามทันที แต่พอมองไปมองมา พวกเขาก็เริ่มเห็นความผิดปกติ

เพราะแววตาของชายหนุ่มคนนั้น แม้ดูเหมือนกำลังจ้องมองผลไม้บนแผง ราวกับกำลังพิจารณาว่าผลไม้น่ากินหรือไม่

แต่มันกลับมีลักษณะของการลอบมองไปที่กระเป๋าเสื้อของคุณลุงคนนั้นอย่างแนบเนียน!

รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ!

ถ้าไม่จ้องดูให้ดี พวกเขาคงไม่มีทางจับสังเกตได้เลย!

ถ้าเป็นผู้หญิงสวยๆ การที่วัยรุ่นหนุ่มจะแอบมองบ่อยๆ ก็ถือเป็นเรื่องปกติ แต่นี่เป็นวัยรุ่นที่แอบมองคุณลุงวัยหกสิบเนี่ยนะ

"ฉันบรรลุแล้ว!"

"เทพมาก เทพจริงๆ! ไม่มีการเปรียบเทียบก็ไม่มีการทำร้ายสินะ!"

"ฉันรู้สึกว่า ลูกพี่ฮ่าวอาจจะเป็นปรมาจารย์แห่งวงการหัวขโมยเลยล่ะ ตอนที่ลูกพี่ฮ่าวขโมยเงิน ท่าทางมันลื่นไหลราวกับงานศิลปะ แต่พอมาดูหมอนี่สิ ทุเรศลูกตาชะมัด!"

"ช่วยเลิกอวยกันเว่อร์ๆ ได้ไหม ฉันรู้สึกอายแทนพวกนายจริงๆ นะ ฉันยอมรับแหละว่าฉินฮ่าวเก่งจริง แต่มองแวบเดียวก็รู้เลยเหรอว่าใครเป็นโจร คิดว่านี่มันละครโทรทัศน์หรือไง"

ไม่นาน ช่องแชทในห้องไลฟ์สดก็เริ่มเถียงกันวุ่นวาย

มีทั้งคนที่เชื่อฉินฮ่าว และมีทั้งคนที่คิดว่ามันไร้สาระเกินไปจนไม่ยอมเชื่อ

แต่ในตอนนั้นเอง ชายหนุ่มคนนั้นก็เหมือนจะแน่ใจอะไรบางอย่าง จึงขยับไปยืนอยู่ข้างๆ คุณลุงจริงๆ!

"เบิกตาดูให้ดี ดูแล้วจำเอาไว้!"

ฉินฮ่าวยิ้มบาง ก่อนจะเดินไปยืนขนาบอีกข้างของคุณลุง ท่าทางของเขาดูเป็นธรรมชาติยิ่งกว่าชายหนุ่มคนนั้นเสียอีก

ชายหนุ่มคนนั้นเห็นได้ชัดว่าไม่ได้คาดคิดว่าจู่ๆ จะมีคนมาแทรกตรงนี้

แต่พอเห็นฉินฮ่าว เขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก ยังคงจ้องมองแผงผลไม้ต่อไป ขณะที่มือด้านหลังก็ค่อยๆ เอื้อมไปที่กระเป๋ากางเกงของคุณลุง

สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ การกระทำทั้งหมดของเขาในตอนนี้ ถูกโดรนที่บินอยู่ไม่ไกลจับภาพไว้ได้อย่างชัดเจน

"แม่งเอ๊ย ไม่คิดเลยว่า สังคมแห่งความเป็นจริงจะสอนบทเรียนล้ำค่าให้ฉันอีกครั้ง!"

"พูดจริงๆ นะ ถึงฉันจะสนับสนุนลูกพี่ฮ่าวมากแค่ไหน แต่เรื่องที่ลูกพี่ฮ่าวพูด ฉันก็ยังแอบสงสัยอยู่นิดๆ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า ลูกพี่ฮ่าวจะพูดถูก!"

"นี่แหละนะที่เรียกว่า ปีศาจในคราบมนุษย์เหมือนกันเป๊ะ!"

"ลูกพี่ฮ่าว เทพเจ้าตลอดกาล!"

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดเดือดพล่านทันทีที่เห็นชายหนุ่มคนนั้นเอื้อมมือออกไป!

ผู้คนมักจะมีอคติฝังหัวว่า คนที่แต่งตัวดูดีมีราคาจะต้องเป็นชนชั้นสูง และไม่มีทางทำเรื่องลักเล็กขโมยน้อยเด็ดขาด!

ลองดูฉินฮ่าวสิ หน้าตาหล่อเหลา ท่าทางสง่างาม ใครจะไปคิดว่าเขาเป็นคนที่กล้าทำเรื่องท้าทายทีมสืบสวนอยู่บ่อยๆ

แล้วกลับมาดูคนใส่แว่นที่สวมนาฬิกาข้อมือเรือนละสี่ถึงห้าหมื่นเหรียญคนนี้ ถึงหน้าตาจะธรรมดา แต่มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นคนมีเงิน ทว่าคนมีเงินคนนี้ กลับเป็นโจรซะงั้น!

ต่อให้มีแปดหัว ก็คงคิดไม่ถึงหรอก!

และในขณะที่ผู้ชมกำลังตื่นเต้นเดือดพล่าน ฉินฮ่าวก็ลงมือแล้ว!

วินาทีที่โจรคนนั้นยื่นมือออกไป จู่ๆ ฉินฮ่าวก็ก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว ทำท่าเหมือนจะเดินจากไป แต่ตำแหน่งที่เขาก้าวไปนั้น ต้องเดินผ่านช่องว่างระหว่างทั้งสองคนพอดี

โจรชะงักไปเล็กน้อย ท่าทางดูลังเล

ฉินฮ่าวยกยิ้มมุมปาก ในเสี้ยววินาทีที่โจรเงยหน้าขึ้นมองเขาตามสัญชาตญาณ นิ้วสองนิ้วของฉินฮ่าวก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของคุณลุง แล้วธนบัตรปึกหนึ่งที่มีทั้งแบงก์ใหญ่แบงก์ย่อยก็มาอยู่ในมือของเขา

เพียงแค่พลิกฝ่ามือ เงินทั้งหมดก็หายวับไป

ก้าวที่สอง เขาไปอยู่ในระดับเดียวกับโจรคนนั้นแล้ว

ตอนนี้ สายตาของโจรหันกลับไปมองแผงผลไม้อีกครั้ง เห็นได้ชัดว่าเขารู้สึกว่าตอนนี้ยังไม่ใช่จังหวะที่เหมาะสมที่จะลงมือ

แต่เขาไม่ได้สังเกตเลยว่า มีมือปริศนาข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของเขาเรียบร้อยแล้ว

"หืม"

ท่าทางที่ลื่นไหลของโจรสะดุดไปเล็กน้อย แต่มันก็เกิดขึ้นเพียงแค่เสี้ยววินาทีเท่านั้น

วินาทีต่อมา ใบมีดโกนที่บางเฉียบก็เลื่อนออกจากแขนเสื้อ มาอยู่ในมือของฉินฮ่าว

แคว้ก!

เสียงขาดเบาๆ ดังขึ้น ซึ่งในตลาดที่เสียงดังจอแจแบบนี้ ย่อมไม่มีใครสังเกตเห็น

ก้าวที่สาม ฉินฮ่าวเดินสวนกับร่างของโจรคนนั้นไป

เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ต่อให้ผู้ชมในห้องไลฟ์สดจะรู้ล่วงหน้าว่าฉินฮ่าวจะต้องลงมือ และจ้องมองเขาตาไม่กะพริบก็ตาม

แต่พวกเขาก็ยังมองไม่ทันทุกการกระทำของเขาอยู่ดี กว่าจะรู้ตัวอีกที ก็เห็นฉินฮ่าวถือกระเป๋าสตางค์สี่ใบเอาไว้ในมือแล้ว

ผู้ชมถึงกับพูดไม่ออก

"ตาบอกว่าเรียนรู้แล้ว แต่มือบอกว่าแกตอแหล!"

"คอมเมนต์บนเลิกโม้ได้แล้ว ตาฉันบอกว่ามันก็เรียนไม่ทันเหมือนกันเว้ย!"

"เร็วมาก เร็วเกินไปแล้ว! ฉันตั้งตัวไม่ทันเลยจริงๆ!"

ผู้ชมตื่นเต้นกันสุดๆ แต่ละคนหน้าแดงก่ำด้วยความเร้าใจ ราวกับว่าฉินฮ่าวคือตัวแทนของพวกเขา ที่บุกเดี่ยวเข้าไปกลางวงล้อมศัตรู แล้วเดินออกมาได้อย่างไร้รอยขีดข่วน!

สุดยอดโว้ย!!!

"ตอนนี้แจ้งตำรวจได้แล้วล่ะ กระเป๋าสตางค์สี่ใบนี้ ไม่ใช่ของเขาสักใบ!"

ฉินฮ่าวถือกระเป๋าสตางค์สี่ใบ มองไปที่ทีมงานรายการซึ่งกำลังยืนอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

"เอ่อ ครับๆ!"

ตอนนี้ สายตาที่ทีมงานมองฉินฮ่าว ราวกับกำลังมองดูเทพเจ้าลงมาจุติ!

นี่มันยังเป็นคนอยู่ไหมเนี่ย

เก่งกาจเกินไปแล้ว!

แต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกขำขันก็คือ ฉินฮ่าวที่กำลังสวมบทบาทเป็นนักโทษแหกคุกตัวร้าย กลับเป็นคนจับโจรตัวจริงในโลกความจริงซะอย่างนั้น น่าสนใจจริงๆ

"ตามกฎของความเป็นจริง เงินในนี้ควรจะถือว่าเป็นของฉันทั้งหมด ไม่มีปัญหาใช่ไหม"

ฉินฮ่าวถามต่อ เขาเพิ่งตรวจดูเมื่อครู่ กระเป๋าสตางค์สี่ใบนี้รวมกันแล้ว มีเงินอยู่ประมาณห้าพันเหรียญเลยทีเดียว

"แน่นอนครับ!"

ทีมงานพยักหน้ารับอย่างไม่ลังเล สรุปสั้นๆ ก็คือ กระเป๋าสตางค์พวกนี้เป็นของรางวัลของฉินฮ่าว

ทางรายการจะจำลองแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่ว่าในนั้นจะมีอะไร พวกเขาก็จะจำลองแบบและชดเชยให้ฉินฮ่าวทั้งหมด

"วี้หว่อ วี้หว่อ!"

ไม่ถึงห้านาที เสียงไซเรนรถตำรวจก็ดังแว่วมาแต่ไกล

พอได้ยินเสียงรถตำรวจ โจรคนนั้นก็หน้าถอดสี เอามือตบกระเป๋ากางเกงตัวเองตามสัญชาตญาณ ก่อนจะชะงักไป สีหน้าเปลี่ยนเป็นมึนงง แต่ก็รีบดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว

"คุณฉินฮ่าว ขอบคุณมากครับสำหรับการช่วยเหลือ!"

ไม่นาน เจ้าหน้าที่ตำรวจก็เข้าจับกุมตัวโจรคนนั้นได้สำเร็จ แล้วรีบเดินมากล่าวขอบคุณฉินฮ่าว

"ไม่เป็นไรครับ มันเป็นสิ่งที่ผมควรทำอยู่แล้ว!"

ฉินฮ่าวโบกมือปัด แล้วเอ่ยต่อ "ผมเชื่อว่า ถ้าเป็นคนอื่นมาเห็น และอยู่ในวิสัยที่พอจะช่วยได้ พวกเขาก็คงไม่เพิกเฉยเหมือนกันครับ!"

"คุณฉินฮ่าวพูดถูกแล้วครับ งั้นขอให้คุณสนุกกับการถ่ายทำรายการต่อนะครับ พวกเราไม่กวนแล้ว!"

ตำรวจได้ยินแบบนั้นก็ยิ่งรู้สึกซาบซึ้งใจ หันหลังเตรียมจะเดินจากไป

ตามหลักแล้ว พวกเขาต้องเชิญฉินฮ่าวไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจ แต่เนื่องจากสถานการณ์ของฉินฮ่าวตอนนี้เป็นกรณีพิเศษ พวกเขาจึงไม่ยึดติดกับกฎเกณฑ์เดิมๆ อีกทั้งนี่ก็เป็นการทำความดีช่วยเหลือสังคมด้วย

"เดี๋ยวก่อนครับ ผมสงสัยว่าในตลาดนี้ยังมีผู้สมรู้ร่วมคิดของเขาอยู่อีก พวกคุณลองค้นหาดูให้ละเอียดหน่อย น่าจะได้เบาะแสอะไรบ้าง!"

ฉินฮ่าวรีบรั้งตัวเอาไว้

"อะไรนะครับ ผู้สมรู้ร่วมคิดเหรอ"

ตำรวจหยุดชะงัก ราวกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ สีหน้าเริ่มเคร่งเครียด

"หัวหน้าครับ มีเบาะแสใหม่ ชายหนุ่มคนนี้ชื่อหลิวต๋า เป็นหนึ่งในสมาชิกของแก๊งลักทรัพย์ข้ามมณฑลที่หลบหนีมาจากเมืองอื่นครับ"