บทที่ 15 - ยืนยามให้คุณฉินฮ่าว ซื้อทักษะการแปลงโฉม!
บทที่ 15 - ยืนยามให้คุณฉินฮ่าว ซื้อทักษะการแปลงโฉม!
บทที่ 15 - ยืนยามให้คุณฉินฮ่าว ซื้อทักษะการแปลงโฉม!
ฉันชื่อโม่ตังเจิน!
ปีนี้อายุสามสิบห้า มีทรัพย์สินนับล้านเหรียญ!
ตามหลักแล้ว อายุขนาดนี้ มีทรัพย์สินมากขนาดนี้ ก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว
แต่สวรรค์ย่อมมีพายุที่คาดเดาไม่ได้ ธุรกิจเคทีวีเดี๋ยวนี้มันทำยากจริงๆ นะบอกให้!
ถ้ามีบริการสีเทา ก็กลัวตำรวจจะลงตรวจ แต่ถ้าไม่มี ก็หาเงินได้ไม่เยอะ เผลอๆ อาจจะถึงขั้นขาดทุนด้วยซ้ำ!
แต่วันนี้ โอกาสมาถึงแล้ว!
นั่นคือรายการที่โด่งดังไปทั่วประเทศ รายการเนตรสวรรค์!
ถ้าจัดการได้ดีล่ะก็ ครั้งนี้ เคทีวีของเขาจะต้องพลิกวิกฤตเป็นโอกาส กลับมาขายดีเป็นเทน้ำเทท่าแน่นอน!
"ก็ไม่รู้เหมือนกันแฮะ ว่าคุณลูกค้าคนนี้เป็นใคร!"
โม่ตังเจินยืนอยู่หน้าห้องวีไอพีของฉินฮ่าว ผู้ชายวัยสามสิบกว่าปีที่ยืนพุงพลุ้ย มีสีหน้าเปลี่ยนแปลงไปมา
ทว่า พอได้ยินเสียงเพลงอันไพเราะดังออกมาจากในห้อง ความรู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่านในใจของเขาก็คลายลงเล็กน้อย
จากนั้น เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาค้นหาข้อมูล
แล้ว...
ร่างกายของเขาก็แข็งทื่อ ดวงตาเบิกกว้าง มองจ้องโทรศัพท์มือถือด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ!
"นี่มัน??"
บนหน้าจอโทรศัพท์ของเขา ปรากฏห้องไลฟ์สดของฉินฮ่าวอย่างชัดเจน
จำนวนผู้ชมที่อยู่มุมซ้ายบน แทบจะทำให้เขาหัวใจวาย!
มีคนดูตั้งห้าล้านกว่าคน!
ข้อความแชทก็อัดแน่นยิบจนแทบจะอ่านไม่ออก!
"พูดก็พูดเถอะ น้องสาวเคทีวีร้านนี้ร้องเพลงเพราะจริงๆ!"
"เพราะจริงๆ นั่นแหละ แต่นั่นไม่ใช่น้องสาวเคทีวีนะ นั่นหลานสาวเถ้าแก่ร้านต่างหาก แยกแยะให้ออกด้วย อย่าเข้าใจผิดสิ!"
"ฮ่าฮ่า หลานสาวก็ใช้ได้นะเนี่ย"
ซี้ด!!
โม่ตังเจินสูดลมหายใจเข้าลึก มีส่วนช่วยเพิ่มภาวะโลกร้อนไปอีกหนึ่งจึ๊ก แสดงให้เห็นว่าเขาตกใจมากขนาดไหน!
แต่แล้ว ในใจของเขาก็ลิงโลดขึ้นมา!
"นี่แปลว่าร้านฉันจะดังแล้วใช่ไหม"
โม่ตังเจินทั้งดีใจทั้งประหลาดใจ แต่อีกใจก็รู้สึกสับสน ความสุขมาเยือนเร็วเกินไป จนตั้งรับไม่ทันเลยจริงๆ!
"ฮิฮิ!"
พอคิดได้แบบนี้ โม่ตังเจินก็รีบจัดระเบียบเสื้อผ้าของตัวเอง แววตาแน่วแน่และมีสีหน้าขึงขัง!
เขาจะยืนยามให้คุณฉินฮ่าว!
รับประกันเลยว่าจะไม่มีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นแน่นอน!
พนักงานบางคนในเคทีวีถึงกับอึ้ง เมื่อเห็นเถ้าแก่ใหญ่ของตัวเอง มายืนอยู่หน้าห้องวีไอพีห้องหนึ่ง ตัวตรงแหน่ว พุงพลุ้ยๆ ที่เคยมี ถูกแขม่วเก็บซะมิด เรียกได้ว่าเป็นท่ายืนที่เป๊ะที่สุดเลยล่ะ!
ขณะเดียวกัน ทีมสืบสวนก็เปลี่ยนกะแล้ว!
ถึงพวกเขาจะเป็นเจ้าหน้าที่รายการ แต่ก็ไม่ใช่หุ่นเหล็ก ตอนกลางคืนก็ต้องพักผ่อนเหมือนกัน เพียงแต่เป็นการผลัดเวรกันพักเท่านั้น
ตอนนี้ซุนเสี่ยวนั่งอยู่หน้าจอมอนิเตอร์ มองดูอันดับของหัวหน้าทีมด้วยสายตาเหม่อลอย
อันดับที่หนึ่ง โจวจวิน จับกุมได้แปดคน!
อันดับที่สอง หวังเหล่ย จับกุมได้หกคน!
อันดับที่สาม เสี่ยวเฮย จับกุมได้ห้าคน!
อันดับที่สี่ เฉินหย่าหลิน จับกุมได้สี่คน!
อันดับที่ห้า ซุนเสี่ยว จับกุมได้ สามคน!
ซุนเสี่ยวอึ้งไปเลย แค่วันเดียวเท่านั้น เขาก็ถูกอันดับหนึ่งทิ้งห่างไปถึงห้าคน!
"เฮ้อ สมกับที่เป็นตำรวจสายสืบจริงๆ ความสามารถและวิธีรับมือสุดยอดมาก!"
ซุนเสี่ยวถอนหายใจยาวๆ พูดตามตรง ผ่านไปหนึ่งวัน เขาก็รู้สึกเหนื่อยล้าทั้งกายและใจแล้ว
สาเหตุหลักก็คือไอ้ตัวแสบฉินฮ่าวนั่นแหละ แข็งแกร่งเกินไปจริงๆ ตอนนี้เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะต้องใช้วิธีไหนถึงจะจับอีกฝ่ายได้!
"ฉินฮ่าวโปรยเงินกลางห้างสรรพสินค้า ก่ออาชญากรรมซ้ำสอง แต่ตัวเองกลับไม่มีปัญญาทำอะไรได้เลย ยิ่งคิดก็ยิ่งหมดแรง!"
ซุนเสี่ยวยิ้มขื่น ก่อนเข้าร่วมรายการ เขาไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก แน่นอนว่าไม่ใช่ไม่ใส่ใจรายการนะ
เพราะการได้สอนให้ความรู้กับประชาชนโดยสอดแทรกความบันเทิงไปด้วย ถือเป็นเรื่องที่สมควรได้รับการสนับสนุน
สิ่งที่เขาไม่ได้ใส่ใจ ก็คือพวกอาชญากรเหล่านั้นต่างหาก!
ด้วยสมรรถภาพทางกายอันดับหนึ่งของกองทัพ และความสามารถที่พาหน่วยรบคว้าแชมป์การซ้อมรบมาได้ จะจับโจรไม่ได้เชียวเหรอ
ใช่ จับได้ง่ายดายจริงๆ แต่เป็นอีกฝ่ายต่างหากที่ปั่นหัวเขาเล่นได้อย่างง่ายดาย!
ตัวเขาเหมือนเด็กน้อย ที่ไร้หนทางสู้!
"ดูเหมือนว่าหัวหน้าทีมซุนเสี่ยวจะถูกโจมตีอย่างหนักเลยนะ!"
"แหงล่ะสิ ลองดูหัวหน้าทีมคนอื่นที่อยู่อันดับต้นๆ สิ มีแค่หัวหน้าทีมซุนเสี่ยวคนเดียวที่เพิ่งจับกุมได้แค่สามคนเอง!"
"จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูกนะ ต่อให้โจวจวินเป็นคนไปตามจับลูกพี่ฮ่าว ก็ใช่ว่าจะจับได้ง่ายๆ หัวหน้าทีมซุนเสี่ยวก็แค่โดนลูกพี่ฮ่าวดึงตัวเอาไว้เท่านั้นแหละ!"
ผู้ชมในห้องไลฟ์สดเห็นใบหน้าหมองคล้ำของซุนเสี่ยว ก็เริ่มวิพากษ์วิจารณ์กัน
บางคนก็มองว่าซุนเสี่ยวล้มเหลว หรือแม้กระทั่งถูกเล่นงานจนสะบักสะบอม
แต่คนส่วนใหญ่กลับมองว่า ไม่ใช่ซุนเสี่ยวอ่อนแอเกินไป ตรงกันข้ามเขากลับแข็งแกร่งมากด้วยซ้ำ เพียงแต่พอต้องมาเผชิญหน้ากับคนที่แข็งแกร่งกว่าอย่างฉินฮ่าว เขาก็เลยทำอะไรไม่ได้ต่างหาก
"ฟู่ ฉินฮ่าวมีความเร็วในการเคลื่อนที่สูง พละกำลังมหาศาล ถ้าอย่างนั้น คนต่อไปที่ฉันจะตามหา ก็ต้องเป็นคนที่มีความเร็วสูง!"
ไม่นาน ซุนเสี่ยวก็พรูลมหายใจออกมายาวเหยียด เขาไม่เคยคิดจะยอมแพ้ เพียงแต่รู้สึกท้อแท้ไปชั่วขณะเท่านั้น ครู่ต่อมา แววตาของเขาก็ค่อยๆ หนักแน่นขึ้น
"ระบบ ตรวจสอบข้อมูลส่วนตัว!"
"โฮสต์ ฉินฮ่าว"
"สมรรถภาพร่างกายโดยรวม แปดสิบ"
"ทักษะ สะเดาะกุญแจระดับกลาง สัญชาตญาณการต่อสู้ระดับกลาง ทักษะวิ่งระยะสั้นระดับกลาง ทักษะการต่อต้านการสอดแนมระดับสูง"
"แต้มอารมณ์ หนึ่งหมื่นแปดพันแต้ม!"
ฉินฮ่าวที่นั่งอยู่ในห้องวีไอพี แม้จะหลับตาลง แต่ความจริงแล้ว เขากำลังตรวจสอบข้อมูลส่วนตัวของตัวเองอยู่
ข้อมูลด้านบนนั้น ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ในตอนนี้ ทว่าพอฉินฮ่าวเห็นแต้มอารมณ์ เขากลับชะงักไปเล็กน้อย
"แต้มอารมณ์หนึ่งหมื่นแปดพันแต้มเลยเหรอ มันพุ่งสูงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน"
ฉินฮ่าวรู้สึกสงสัยเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้สนใจจะหาคำตอบอะไรมากมาย เพราะยังไงมันก็ตกมาอยู่ในมือเขาแล้ว
"อืม ถึงตอนนี้ฉันจะมีความสามารถพอที่จะไม่กลัวการไล่ล่าของเจ้าหน้าที่รายการแล้ว แต่การถูกตามติดตลอดยังไงมันก็น่ารำคาญอยู่ดี แถมจะทำอะไรก็ไม่สะดวกเอาซะเลย!"
ฉินฮ่าวเริ่มคิดคำนวณในใจ ไม่นานสายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่ร้านค้าระบบ
ทักษะการแปลงโฉม!
"ทักษะการแปลงโฉมระดับสูง!"
"จุดเด่น ใช้เทคนิคการแต่งหน้า รวมถึงการสร้างหน้ากาก เพื่อปกปิดใบหน้าที่แท้จริงของตนเอง!"
"วัสดุที่ใช้ในการสร้าง ปูนปลาสเตอร์ น้ำสบู่ ดินน้ำมัน ซิลิโคน"
"ราคา หนึ่งหมื่นแต้มอารมณ์!"
ฉินฮ่าวเอ่ยขึ้นในใจว่า "ระบบ ซื้อทักษะการแปลงโฉม!"
"ติง ทำการสั่งซื้อสำเร็จ!"
วินาทีต่อมา ฉินฮ่าวก็รู้สึกได้ว่า ในหัวของเขามีความรู้ต่างๆ เพิ่มเข้ามามากมาย ราวกับว่ามันเป็นสิ่งที่ติดตัวมาแต่เกิด โดยไม่รู้สึกติดขัดเลยแม้แต่น้อย
ในหัวของเขาเต็มไปด้วยภาพวิธีการเตรียมวัสดุ วิธีการจัดการกับวัสดุ และทำยังไงถึงจะสร้างหน้ากากออกมาให้สมบูรณ์แบบที่สุด เป็นต้น!
"ไร้เทียมทาน!"
ฉินฮ่าวพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด มุมปากมีรอยยิ้มประดับ
เขามั่นใจว่า เมื่อตัวเองสร้างหน้ากากหนังมนุษย์จากทักษะการแปลงโฉมออกมาได้สำเร็จแล้ว เขาก็จะสามารถเดินทางไปที่ไหนในโลกใบนี้ก็ได้อย่างอิสระ!
เสียงเพลงอันอ่อนหวานของเด็กสาวทั้งสองยังคงดังก้องอยู่ในหู ฉินฮ่าวค่อยๆ ผล็อยหลับไป
และในคืนนี้เอง ไม่รู้ว่ามีนักโทษแหกคุกอีกกี่คนที่ต้องนอนขดตัวสั่นเทิ้มอยู่ใต้สะพาน บนม้านั่งในสวนสาธารณะ หรือในป่าละเมาะ
เสียงหึ่งๆ ของยุง คือเพื่อนร่วมหลับนอนของพวกเขา
แถมบางทียังมีเสียงท้องร้องประท้วงดังขึ้นมาเป็นระยะ
"ฉินฮ่าว ไอ้เดรัจฉาน อย่างน้อยก็เหลือเงินไว้ให้ฉันสักสิบเหรียญก็ยังดีสิวะ ฮือๆๆ!"
ชายร่างกำยำที่นอนอยู่ในป่าละเมาะ กัดฟันกรอดละเมอออกมา