ตอนที่ 211 : หลัวอี้อี้กำลังมีความรักงั้นเหรอ?

ตอนที่ 211 : หลัวอี้อี้กำลังมีความรักงั้นเหรอ?

"นอกจากนี้ ความจริงแล้วเรื่องนี้มันก็เป็นผลดีกับเธอนะ"

ภายในห้องนอน จู่ๆ บิ๊กเชอร์รี่ก็พูดขึ้นมา

เชอร์รี่เงยหน้าขึ้นมองพี่สาว แววตาของเธอเจือไปด้วยความสับสนเล็กน้อย

"ทำไมพี่ถึงพูดแบบนั้นล่ะ?" เธอถาม

"ลองคิดดูสิ" บิ๊กเชอร์รี่พูดพร้อมรอยยิ้ม "ภารกิจครั้งนี้ถือว่าล้มเหลวได้ไหมล่ะ?"

เชอร์รี่พยักหน้า

แน่นอนว่ามันล้มเหลว และล้มเหลวไม่เป็นท่าเลยด้วย

ถึงเธอจะไม่รู้ว่าสองพี่น้องถูกเปิดโปงได้ยังไง แต่หลัวเฉินก็รู้ชัดเจนว่าพวกเธอเข้าหาเขาโดยมีจุดประสงค์แอบแฝง

ความจริงแล้ว

เขาคงจะรู้ด้วยซ้ำว่าพวกเธอไม่ใช่คนธรรมดา

ดังนั้นภารกิจนี้จึงล้มเหลวอย่างแน่นอน

ไม่มีทางที่จะดำเนินต่อไปได้อีกแล้ว

"ถูกต้อง"

บิ๊กเชอร์รี่ยิ้มและพูดว่า "ปกติแล้ว ถ้าภารกิจล้มเหลว เธอจะต้องถูกลงโทษไม่ใช่เหรอ?"

เชอร์รี่พยักหน้า

เธอดูเหมือนจะเข้าใจประเด็นของพี่สาวแล้ว

"เข้าใจแล้วใช่ไหมล่ะ?" บิ๊กเชอร์รี่พูด "ตอนนี้องค์กรของเธอพังไปแล้ว ต่อให้เธอทำภารกิจล้มเหลว ก็ไม่มีใครมาลงโทษเธอเรื่องนี้อีกต่อไปแล้ว"

"บอกฉันสิว่า นั่นไม่ใช่ข่าวดีหรือไง?"

เชอร์รี่, "..."

ถ้ามองในมุมนั้น

มันก็เป็นข่าวดีจริงๆ นั่นแหละ

แต่เชอร์รี่ก็ทำใจให้มีความสุขไม่ได้เลย

เมื่อเห็นน้องสาวยังคงทำหน้าเศร้าหมอง บิ๊กเชอร์รี่ก็ดึงเธอให้ลุกขึ้นยืน

"มาเถอะ เดี๋ยวฉันจะพาไปช้อปปิ้ง"

"หืม?"

เชอร์รี่มองเธอด้วยความงุนงง

ช้อปปิ้งเนี่ยนะ?

ตอนนี้เนี่ยนะ?

"มาหงมาหืมอะไรเล่า!"

"รีบๆ ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้ว"

โดยไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง บิ๊กเชอร์รี่ก็ผลักเธอเข้าไปในห้องน้ำแล้วปิดประตูดังปัง

"รีบๆ อาบน้ำเข้าล่ะ ตัวเธอเหม็นไปหมดแล้ว"

ขณะที่พูด เธอก็ดมกลิ่นตัวเองแล้วทำหน้าขยะแขยงทันที

"เดี๋ยวก่อน ฉันก็อยากอาบด้วย!"

แกร๊ก!

ประตูห้องน้ำเปิดออกแล้วปิดลงอีกครั้ง

ไม่นานนัก

เสียงน้ำไหลจากฝักบัวก็ดังแว่วออกมาจากข้างใน

เช้าตรู่ ถนนหนทางและตรอกซอกซอยในเมืองเยี่ยนก็คลาคล่ำไปด้วยผู้คนที่ตื่นเช้า

หลัวเฉินซื้ออาหารเช้าจากร้านใกล้ๆ คอมเพล็กซ์ที่พักอาศัยของเขา ตั้งใจจะเอากลับไปกินกับอันเจียฉี

ส่วนเรื่องของสองสาวฝาแฝดน่ะเหรอ?

หลัวเฉินโยนมันทิ้งไปจากหัวตั้งนานแล้ว

ตอนแรกที่เขาเห็นว่าเชอร์รี่เป็นฮีโร่ที่มีพลังพิเศษ หลัวเฉินก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

เพราะยังไงซะ บนโลกนี้ก็มีฮีโร่มากมายที่ปิดบังตัวตนของตัวเอง

แม้แต่ฮีโร่ระดับ 8 หรือแม้แต่ระดับ 9 บางคนก็ยังชอบทำตัวแบบนั้น นับประสาอะไรกับเด็กสาวระดับ 3 ธรรมดาๆ

แต่ต่อมา หลัวเฉินก็ค้นพบว่าพี่สาวของเชอร์รี่ก็เป็นฮีโร่เช่นกัน

ระดับพลังพิเศษของเธอสูงกว่าเชอร์รี่หนึ่งขั้นเสียด้วยซ้ำ

จนถึงจุดนี้ ทุกอย่างก็ยังถือว่าปกติ

จนกระทั่งพวกเขาเข้าไปในสวนสนุก ชุดการกระทำของเชอร์รี่ถึงทำให้หลัวเฉินมั่นใจว่าเธอตั้งใจเข้าหาเขา

ถึงเขาจะไม่รู้ว่าพวกเธอวางแผนอะไรกันอยู่

แต่หลัวเฉินจำเป็นต้องกังวลเรื่องพวกนั้นด้วยเหรอ?

ดังนั้นเขาจึงกินและเที่ยวเล่นต่อไปตามใจชอบ โดยไม่มีความคิดที่จะปฏิเสธกระสุนเคลือบน้ำตาลของศัตรูเลยสักนิด

ผลลัพธ์ก็คือเขาได้มีวันที่แสนรื่นรมย์อย่างเป็นธรรมชาติ

อย่างไรก็ตาม หลัวเฉินไม่อยากจะเล่นสนุกต่อไปแล้ว

เกมแบบนี้เล่นแค่ครั้งเดียวก็พอแล้ว เขาจึงแค่ทิ้งโน้ตไว้เพื่อเปิดโปงธาตุแท้ของพวกเธอ

ถ้าพี่น้องเชอร์รี่ทำตัวดีๆ และไม่มาปรากฏตัวต่อหน้าเขาอีก หลัวเฉินก็จะทำเหมือนว่าเรื่องทั้งหมดนี้ไม่เคยเกิดขึ้น

แต่ถ้าพวกเธอยังดึงดันจะรนหาที่ตาย...

งั้นหลัวเฉินก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องไร้ความปรานีต่อสาวงามเหล่านี้แล้วล่ะ

โอกาสถูกมอบให้แล้ว

ขึ้นอยู่กับว่าสองพี่น้องจะคว้ามันไว้ได้หรือเปล่า!

เมื่อกลับมาถึงบ้านพร้อมอาหารเช้า

จังหวะของหลัวเฉินก็พอดีเป๊ะ ทันทีที่เขาวางอาหารเช้าลง เขาก็เห็นอันเจียฉีเดินออกมาจากห้องนอนในชุดนอนพอดี

"กลับมาแล้วเหรอ!"

อันเจียฉีเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม ปรายตามองอาหารเช้าที่หลัวเฉินซื้อมาเป็นอันดับแรก จากนั้นก็โน้มตัวเข้ามาดมกลิ่นเขา

"อาบน้ำมาเหรอคะ?"

เธอถามพร้อมรอยยิ้ม

หลัวเฉิน, "..."

เขาไม่ได้โง่พอที่จะกลับบ้านมาพร้อมกับกลิ่นของผู้หญิงคนอื่นหรอกน่า

ถึงแม้ว่าอันเจียฉีจะรู้เรื่องที่เขาไปทำมาเมื่อวานแล้วก็เถอะ แต่การรู้ก็เรื่องหนึ่ง ถ้าหลัวเฉินกลับมาพร้อมกลิ่นผู้หญิงคนอื่นหึ่งมาเลยจริงๆ ต่อให้อันเจียฉีจะใจกว้างแค่ไหนก็ต้องมีไม่พอใจบ้างแหละ

"เมื่อวานเป็นไงบ้าง?"

หลัวเฉินเปลี่ยนเรื่องและถามถึงทริปช้อปปิ้งของเธอกับหลัวอี้อี้เมื่อวาน

"อี้อี้ดูเหมือนกำลังมีความรักน่ะสิ!"

อันเจียฉีพูดพร้อมรอยยิ้ม

"หืม!?"

หลัวเฉินประหลาดใจมากจนสงสัยว่าเขาหูฝาดไปหรือเปล่า

หลัวอี้อี้ ลูกพี่ลูกน้องของเขาผู้หญิงที่อายุสามสิบแล้วแต่ยังไม่เคยมีแฟนดันไปเจอผู้ชายที่ถูกใจเข้าจริงๆ แค่เพราะออกไปข้างนอกครั้งเดียวเนี่ยนะ?

เดี๋ยวนะ... มันจะดราม่าขนาดนั้นเลยเหรอ?

"ใครเหรอ? เรารู้จักเขาไหม?"

หลัวเฉินรีบดึงอันเจียฉีให้นั่งลงคุยกัน

เขาอยากรู้จริงๆ ว่าผู้ชายแบบไหนที่ทำให้ลูกพี่ลูกน้องของเขา ผู้ซึ่งไม่เคยชอบผู้ชายคนไหนจริงๆ จังๆ มาตลอดสามสิบปี จู่ๆ ก็ตาสว่างขึ้นมาได้

"ความจริงแล้ว มันก็ยังไม่ถึงกับมีความรักหรอกค่ะ"

อันเจียฉีนั่งลงแล้วพูดว่า "หลังจากที่คุณออกไปเมื่อวาน ฉันกับอี้อี้ก็คุยกันเรื่องความรักนิดหน่อย แล้วเราก็พูดถึงเรื่องที่เธออายุสามสิบแล้วในปีนี้ แต่ยังไม่เคยมีแฟนเลยสักคน"

"อี้อี้ดูเหมือนจะสติแตกไปนิดหน่อยน่ะค่ะ"

พอมาถึงตรงนี้ อันเจียฉีก็อดหัวเราะไม่ได้

เมื่อนึกถึงสภาพสติแตกของหลัวอี้อี้เมื่อเช้าวานนี้ เธอก็อยากจะหัวเราะออกมา

"แล้วไงต่อ?" หลัวเฉินถาม "เธอคงไม่ได้แค่สุ่มหาผู้ชายสักคนมาชอบเพียงเพื่อจะได้มีแฟนหรอกนะ? แบบนั้นมันจะเด็กน้อยเกินไปแล้ว!"

"แน่นอนว่าไม่ใช่ค่ะ"

อันเจียฉีส่ายหน้า จากนั้นก็เล่าเหตุการณ์เมื่อวานให้หลัวเฉินฟังอย่างละเอียด

สรุปสั้นๆ ก็ง่ายมาก

ระหว่างที่เดินช้อปปิ้ง พวกเธอไปบังเอิญเจอผู้ชายคนหนึ่งที่ทำเอาหลัวอี้อี้อดแอบมองไม่ได้ และการแอบมองของเธอก็ถูกอันเจียฉีจับได้

แต่สุดท้าย หลัวอี้อี้จอมขี้ขลาดก็ไม่กล้าเข้าไปขอช่องทางการติดต่อของเขาอยู่ดี

พอกลับมาถึงบ้านตอนกลางคืน เธอก็ยังแอบนั่งเสียดายอยู่เลย

แน่นอน!

เรื่องแอบเสียดายนี่เป็นแค่อันเจียฉีเดาเอาเอง

ส่วนจะจริงหรือไม่นั้นก็พูดยาก

หลังจากฟังคำอธิบายของอันเจียฉี หลัวเฉินก็เริ่มอยากรู้เรื่องผู้ชายคนนั้นขึ้นมาเหมือนกัน

"พวกคุณได้ถ่ายรูปเขาไว้ไหม?"

หลัวเฉินถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"อี้อี้แอบถ่ายรูปเขาไว้รูปหนึ่งค่ะ"

อันเจียฉีพูดพร้อมรอยยิ้ม

หลัวเฉิน, "..."

ช่างเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้เรื่องจริงๆ ถึงกับต้องแอบถ่ายรูปเนี่ยนะ

ไม่เหมือนเขาสักนิด

ไม่นานนัก

หลัวเฉินก็ย่องเข้าไปหยิบโทรศัพท์ของหลัวอี้อี้มาจากห้องของเธอ

หลัวอี้อี้ที่กำลังนอนหลับอยู่ ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย

เธอยังคงเดาะลิ้นและละเมอออกมา

หลัวเฉินแอบได้ยินมานิดหน่อย

"หมูสามชั้นตุ๋น อย่าหนีนะ ขอฉันกินคำหนึ่ง!"

หลัวเฉิน, "(￢_￢)"

ในหัวเธอมีแต่หมูสามชั้นตุ๋นหรือไง!

ทั้งอันเจียฉีและหลัวเฉินต่างก็รู้รหัสปลดล็อกหน้าจอโทรศัพท์ของหลัวอี้อี้

มันคือวันเกิดของเธอนั่นแหละ

เขาปลดล็อกมันด้วยการใส่รหัส จากนั้นก็หารูปที่เธอแอบถ่ายเมื่อวานจนเจอ

ให้ตายเถอะ!

เธอถึงกับเอามันไปซ่อนไว้ในอัลบั้มที่เข้ารหัสไว้ด้วย

แต่อันเจียฉีก็รู้รหัสผ่านอัลบั้มที่เข้ารหัสไว้นั่นเหมือนกัน

ดังนั้น... จะไปซ่อนอะไรมิดล่ะ!

"คนนี้แหละค่ะ"

อันเจียฉีชี้ไปที่ชายหนุ่มในรูปใบหนึ่ง

หลัวเฉินเหลือบมอง

ไม่เลวเลย รสนิยมของหลัวอี้อี้ถือว่าใช้ได้จริงๆ

ผู้ชายในรูปก็หล่อจริงๆ นั่นแหละ

หล่อเกือบจะเท่าเขาเลยล่ะ