บทที่ 1 จบการดูตัว ระบบระดับเทพตื่นจากการหลับใหล

เมืองฮั่นตง

เวลาเที่ยงตรง ณ ภัตตาคารไป่หลี่เซียง

หญิงสาวผมดำขลับยาวสลวย ใบหน้ารูปไข่ตามมาตรฐานความงาม หากให้คะแนนคงไม่ต่ำกว่า 85 คะแนนขึ้นไป เธอเหลือบมอง หลินจิ่ง ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างไม่ใส่ใจนัก เมื่อสายตาหยุดลงที่เสื้อผ้าเกรดตลาดนัดราคาถูกของเขา แววตาของเธอก็ฉายแววเหยียดหยามออกมาอย่างไม่ปิดบัง

หลังจากเงียบไปพักหนึ่ง ฝ่ายหญิงก็เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกเหนือกว่า: "ขอแนะนำตัวก่อนนะคะ ฉันชื่อ เซี่ยรั่วถง อายุ 24 ปี จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยในโปรเจกต์ 211 ปัจจุบันเงินเดือนต่อปีประมาณ 200,000 หยวนค่ะ"

หลินจิ่งตอบกลับด้วยท่าทีเรียบเฉย: "ผมชื่อหลินจิ่ง อายุ 24 ปี วุฒิมัธยมปลาย เงินเดือนเดือนละ 3,800 หยวนครับ"

"เหอะ..."

เซี่ยรั่วถงส่งเสียงตอบรับสั้นๆ สีหน้าท่าทางรังเกียจของเธอยิ่งชัดเจนขึ้นไปอีก

ในใจของเธออดไม่ได้ที่จะตำหนิแม่ตัวเองว่าทำไมต้องหาผู้ชายเกรดต่ำแบบนี้มาให้ดูตัวด้วย!

แม้ว่าตามความจริงแล้ว หลินจิ่งจะหน้าตาดีโดดเด่นมากก็ตาม

แต่หน้าตาดีมันกินได้ไหมล่ะ?

ทั้งวุฒิการศึกษาและภูมิหลังช่างย่ำแย่สิ้นดี!

เงินเดือนยิ่งไม่ต้องพูดถึง!

คนประเภทนี้ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะมาเป็นแฟนของเธอด้วยซ้ำ!

เซี่ยรั่วถงยกน้ำผลไม้ตรงหน้าขึ้นมาจิบด้วยความรู้สึกเบื่อหน่าย

……

หลินจิ่งรู้ดีว่าเซี่ยรั่วถงที่อยู่ตรงหน้านี้เป็นสาวสวยระดับแถวหน้าจริงๆ

เพียงแต่ท่าทางดูถูกคนและสีหน้าเหล่านั้น เขาล้วนเก็บข้อมูลไว้ในสายตาหมดแล้ว

หลินจิ่งไม่มีความสนใจที่จะเอาใจใคร ในเมื่ออีกฝ่ายแสดงอาการเหยียดหยาม เขาก็ไม่จำเป็นต้องเอาหน้าไปแนบก้นใคร

ทั้งสองนั่งประจันหน้ากันโดยไม่มีใครเอ่ยปาก บรรยากาศตกอยู่ในความกระอักกระอ่วนทันที

"ติ๊ง!"

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของหลินจิ่งก็สั่นเตือนขึ้นมา

เขาหยิบมือถือออกมาดู บนหน้าจอปรากฏข้อความประหลาด:

【แจ้งเตือน: ท่านได้รับมอบซองแดงจำนวน 8,000 ล้านซอง โปรดยืนยันว่าจะถอนเงินหรือไม่?】

หลินจิ่งเกือบจะหลุดขำออกมา

ซองแดง 8,000 ล้านซองงั้นเหรอ?

นั่นไม่ได้หมายความว่าทุกคนบนโลกนี้ส่งซองแดงให้เขาหรอกเหรอ?

กลยุทธ์การตลาดสมัยนี้ช่างไร้สาระเกินไปแล้ว

ถ้าเป็นเวลาปกติ หลินจิ่งคงกดปิดไปแบบผ่านๆ

แต่เนื่องจากตอนนี้เขากำลังว่างจนเบื่อจัด เขาจึงลองกดตกลงไปด้วยความรู้สึกอยากเล่นสนุกๆ เพื่อฆ่าเวลา

"ติ๊ง!"

หน้าจอมือถือพลันปรากฏแสงสีแดงวูบหนึ่ง จากนั้นซองแดงก็เด้งออกมาจริงๆ

หลินจิ่งกดปุ่ม "เปิด" อย่างไม่ใส่ใจ

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ยอดเงินเข้าบัญชี 18,888 หยวน"

ตามมาด้วยซองแดงที่สองที่ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง

หลินจิ่งกดเปิดอย่างรวดเร็ว

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ยอดเงินเข้าบัญชี 108 หยวน"

จากนั้นหน้าจอก็มีซองแดงใหม่เด้งขึ้นมาเรื่อยๆ

หลินจิ่งเริ่มสับสน: หรือจะเป็นแค่แอปพลิเคชันสุ่มแจกซองแดงหลอกๆ? น่าเบื่อจริงๆ

ในขณะที่คิด เขากำลังจะกดออกจากแอปพลิเคชัน

แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น มือถือก็สั่นรัว ธนาคารส่งข้อความแจ้งเตือนยอดเงินเข้าบัญชีมาจริงๆ ถึงสองฉบับ:

"ธนาคารกงหนงเรียนแจ้งให้ทราบ วันที่ 12:00 มียอดฝาก 18,888 หยวน"

"ธนาคารกงหนงเรียนแจ้งให้ทราบ วันที่ 12:00 มียอดฝาก 108 หยวน"

หัวใจของหลินจิ่งกระตุกวูบทันที

ยอดเงินในซองแดงที่เขากดไปเมื่อกี้ ถูกฝากเข้าบัญชีจริงๆ งั้นเหรอ?

หรือนี่ไม่ใช่โฆษณาหลอกลวง แต่เป็นเงินของจริง?

ด้วยความสงสัยเต็มอกและความตื่นเต้น หลินจิ่งจึงกดซองแดงต่อๆ ไปอีกครั้ง

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ยอดเงินเข้าบัญชี 29,999 หยวน"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ยอดเงินเข้าบัญชี 2,000 หยวน"

……

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ท่านได้รับทักษะการขับขี่รถยนต์ระดับมืออาชีพ ทักษะการขับขี่ชั้นเลิศที่จะช่วยให้เสน่ห์ของท่านพุ่งทะยาน"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ยอดเงินเข้าบัญชี 5 หยวน"

หลินจิ่งรัวนิ้วกดซองแดงอย่างต่อเนื่อง ข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมารัวๆ ในขณะเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนข้อความเข้าของเขาก็ดังไม่หยุด

ตอนนี้หลินจิ่งเข้าใจถ่องแท้แล้ว……

ซองแดงเหล่านี้ล้วนเป็นของจริง!

ทางด้านเซี่ยรั่วถงที่เห็นหลินจิ่งนั่งเงียบแต่กลับรัวนิ้วลงบนหน้าจออย่างบ้าคลั่ง ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

เธอแอบยื่นหน้าเข้าไปมองหน้าจอโทรศัพท์ของหลินจิ่งโดยสัญชาตญาณ

"ขอแสดงความยินดี ยอดเงินเข้าบัญชี 5 หยวน"

เมื่อเห็นข้อความบรรทัดนี้……

ความดูแคลนและความรังเกียจในใจของเซี่ยรั่วถงก็ประทุขึ้นมาทันที

เธอเป็นผู้หญิงคุณภาพสูงที่มีวุฒิการศึกษาสูงและมีฐานะ

แต่หลินจิ่งคนนี้กลับไม่ใช้โอกาสนี้ชวนเธอคุย แต่กลับมัวแต่วุ่นอยู่กับการแย่งเศษเงินไม่กี่หยวน!

เซี่ยรั่วถงลุกขึ้นยืนทันทีแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "คุณเองก็น่าจะเข้าใจนะคะว่าระหว่างเราไม่มีทางเป็นไปได้ ฉันยังมีธุระต้องไปจัดการต่อ ขอตัวก่อนค่ะ"

ทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านี้ เธอก็เตรียมตัวเดินจากไป

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ท่านได้รับรถยนต์ลาเฟอร์รารี (LaFerrari) หนึ่งคัน"

ในขณะที่หลินจิ่งตั้งใจจะกดซองแดงต่อไป เวลาบนหน้าจอก็เปลี่ยนเป็น 12:01 น. จากนั้นก็ปรากฏประกาศใหม่ขึ้นมา:

【เหลือเวลาอีก 23 ชั่วโมง 59 นาที ในการรับซองแดงครั้งถัดไป】

【แจ้งเตือน: ทุกการใช้จ่ายครบ 10,000 หยวน จะได้รับสิทธิ์เปิดซองแดงทันที 1 ซอง】

หลินจิ่งค่อยๆ เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า และต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าในกระเป๋ากางเกงมีวัตถุบางอย่างเพิ่มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

กุญแจรถเฟอร์รารี!

ของรางวัลที่เขาเพิ่งได้รับคือลาเฟอร์รารีจริงๆ แต่ทำไมกุญแจถึงมาอยู่ในกระเป๋าได้เลยล่ะ?

ของรางวัลเหล่านี้…… ไม่ใช่เรื่องหลอกลวง!

เซี่ยรั่วถงเหลือบมองหลินจิ่งที่ยังคงยืนเหม่อลอยจ้องโทรศัพท์ เธอคิดว่าเขายังคงหมกมุ่นอยู่กับเงินไม่กี่หยวนนั่น ความชิงชังในใจจึงยิ่งเข้มข้นขึ้น

เซี่ยรั่วถงไม่ได้หยุดรอ เธอเดินนวยนาดออกจากร้านอาหารไปอย่างรวดเร็ว

ที่หน้าประตูร้านในตอนนี้มีฝูงชนมุงดูอยู่มากมาย ทุกคนต่างจ้องมองรถยนต์ซูเปอร์คาร์รูปทรงโฉบเฉี่ยวที่จอดอยู่ไม่ไกลด้วยสายตาอิจฉา

"นั่นมันเฟอร์รารีนี่!"

"แถมยังเป็นลาเฟอร์รารีด้วย! ราคาในประเทศรวมภาษีแล้วตั้ง 20 กว่าล้านหยวนเลยนะ!"

"สีแดงแรงฤทธิ์แบบนี้ รถคันนี้เท่เกินไปแล้ว!"

"เมืองฮั่นตงมีรถหรูขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย ไม่รู้เลยว่าเป็นของเศรษฐีคนไหน"

เน็ตไอดอลสาวสวยแต่งตัวเซ็กซี่คนหนึ่ง ถึงกับเดินเข้าไปใกล้รถเฟอร์รารีเพื่อโพสท่าถ่ายรูปสตรีทแฟชั่นอย่างต่อเนื่อง

เซี่ยรั่วถงเองก็อดไม่ได้ที่จะมองรถซูเปอร์คาร์คันนั้นด้วยสายตาโหยหา

แต่เมื่อเธอเห็นหลินจิ่งเดินออกมาจากร้านอาหาร สีหน้าของเธอก็เคร่งขรึมลงทันที

เธอแสดงท่าทีชัดเจนขนาดนี้แล้ว เขายังจะมีหน้าเดินตามออกมาอีกเหรอ?

"ฉันมีรถขับค่ะ ไม่ต้องรบกวนคุณ"

พูดจบ เธอก็เจตนาแกว่งกุญแจรถบีเอ็มดับเบิลยูในมือให้ดู

เธอตั้งใจจะให้หลินจิ่งเห็นชัดๆ ว่าเธอคือคนมีฐานะ ส่วนคนอย่างเขา แม้แต่ล้อรถก็ยังซื้อไม่ไหว!

หลินจิ่งตอบกลับอย่างเรียบเฉย: "ผมก็ไม่ได้ตั้งใจจะไปส่งคุณอยู่แล้วครับ"

จากนั้น เขาก็หยิบกุญแจรถเฟอร์รารีออกมาแล้วกดปุ่มเบาๆ

ไฟของรถซูเปอร์คาร์พลันกะพริบวาบ พร้อมเสียงสัญญาณตอบรับจากตัวรถ

หลินจิ่งเดินตรงไปที่รถลาเฟอร์รารี เปิดประตูและก้าวเข้าไปนั่งในตำแหน่งคนขับอย่างลื่นไหล

หลินจิ่งไม่เคยจับพวงมาลัยมาก่อน ยิ่งเป็นซูเปอร์คาร์ระดับท็อปยิ่งไม่ต้องพูดถึง

แต่ในตอนนี้ที่เขานั่งอยู่ในห้องโดยสาร เขากลับรู้สึกเหมือนเป็นนักขับมืออาชีพที่ขับมานานหลายสิบปี ความรู้สึกในการควบคุมทุกอย่างอยู่ในหัวของเขาหมดแล้ว มันเป็นเรื่องที่มหัศจรรย์มาก

เน็ตไอดอลสาวที่กำลังโพสท่าถ่ายรูปอยู่ เมื่อเห็นหลินจิ่งขึ้นรถไป แววตาของเธอก็เป็นประกายทันที ในใจลิงโลดด้วยความดีใจ: นี่มันทายาทมหาเศรษฐีตัวจริงที่ทั้งหล่อทั้งรวย!

หญิงสาวคนนั้นเกาะขอบหน้าต่างตะโกนเรียกอย่างตื่นเต้น: "สุดหล่อคะ ว่างๆ ไปทานข้าวด้วยกันไหม?"

"เพิ่งทานมาครับ" หลินจิ่งตอบ

"งั้นไปดูหนังกันหน่อยไหม? ช่วงนี้มีหนังฟอร์มยักษ์เข้าใหม่เยอะเลยนะ!" เน็ตไอดอลสาวยังคงชวนอย่างกระตือรือร้น

"ขอโทษครับ ผมมีธุระยุ่ง" หลินจิ่งพูดจบก็เลื่อนกระจกรถขึ้น

เมื่อเหยียบคันเร่ง รถซูเปอร์คาร์คันนั้นก็หายลับไปจากฝูงชนในพริบตา

ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้เซี่ยรั่วถงยืนอึ้งตะลึงงัน หัวใจแทบหยุดเต้น

หลินจิ่งขับซูเปอร์คาร์จากไปต่อหน้าต่อตา!

คนที่เพิ่งมาดูตัวกับเธอเมื่อกี้ คือมหาเศรษฐีระดับท็อปงั้นเหรอ?

นี่เธอเพิ่งจะเป็นฝ่ายผลักไสเขาไปเองกับมือเนี่ยนะ?

ถ้าเมื่อกี้เธอตอบรับไป ชีวิตที่เหลือทั้งชาติก็ไม่ต้องเหนื่อยดิ้นรนแล้วไม่ใช่เหรอ?

เซี่ยรั่วถงเสียใจจนลำไส้แทบขาด ความรู้สึกหดหู่ดิ่งวูบลงถึงจุดเยือกแข็ง

ในตอนนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

จากปลายสายคือเสียงที่ร้อนรนของ โจวไฉ่ฟัง ผู้เป็นแม่: "รั่วถงจ๊ะ พ่อหนุ่มหลินจิ่งนั่นลูกเจอหรือยัง?"

"เจอแล้วค่ะ……"

"เขาดูธรรมดามากใช่ไหมล่ะ? ลูกบอกมาตรงๆ ได้เลยนะ ถ้าไม่ชอบก็อย่าฝืน ฐานะทางบ้านเขาก็แค่นั้นแหละ แม่เข้าใจ"

เซี่ยรั่วถงถึงกับไปไม่เป็น: "แม่คะ…… แม่บอกว่าบ้านเขา ค่อนข้างธรรมดาเหรอคะ?"

(จบตอน)