ตอนที่ 24 ภารกิจใหม่

ตอนที่ 24 ภารกิจใหม่

"หา?"

เพราะคำพูดของจางซิงเมื่อครู่นี้ไม่ได้ปิดบังอำพราง ซ้ำระดับเสียงก็ไม่ได้เบาเลยแม้แต่น้อย ฟางหนิงจึงได้ยินอย่างชัดเจนเต็มสองหู

พริบตาเดียว ริ้วรอยแดงระเรื่อก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเล็กๆ ของฟางหนิงอย่างห้ามไม่อยู่

"นายพูดจาเหลวไหลอะไรเนี่ย? ตกลงจะฟังฉันอธิบายเนื้อหางานไหม?"

ฟางหนิงกลอกตาใส่จางซิงอีกรอบ เธอเองก็ไม่รู้ว่าทำไม แต่กลับรู้สึกหวิวๆ ในใจ คล้ายกับมีลูกกวางน้อยวิ่งชนกันวุ่นวายอยู่ข้างใน

จางซิงยิ้มบางอย่างดูไร้พิษสงแล้วพยักหน้ารับ

"รบกวนรุ่นพี่ช่วยชี้แนะด้วยครับ"

ฟางหนิงลอบถอนหายใจ ปกติแล้วเธอเป็นคนที่ใจเย็นและมีเหตุผลมาก ทว่านับตั้งแต่ได้รู้จักกับจางซิง โดยเฉพาะยามที่ต้องเผชิญหน้ากับเขา จิตใจของเธอก็มักจะว้าวุ่นไม่สงบอยู่เสมอ

หลังจากนั้น ฟางหนิงก็เริ่มอธิบายงานประจำวันของสมาชิกหน่วยปฏิบัติการที่สองให้จางซิงฟัง

พูดให้เข้าใจง่ายๆ มันก็คือขั้นตอนการทำงานมาตรฐานสำหรับการสืบสวนและสอบสวนคดีอาญานั่นเอง

ไม่ว่าจะเป็นการตรวจสอบแฟ้มคดี การติดตามเบาะแสต้องสงสัย การวิเคราะห์รูปคดี การกำหนดเป้าหมาย และอื่นๆ อีกมากมาย

แม้ว่าจางซิงจะพอเข้าใจขั้นตอนการทำงานโดยทั่วไปอยู่บ้าง แต่เขาเพิ่งเข้าทำงานใหม่ จึงตั้งใจฟังคำอธิบายของฟางหนิงอย่างจดจ่อ

ทว่าเมื่อเธออธิบายไปได้ราวครึ่งทาง เสียงสบถด่าของเฉินกวงเป่ยก็ดังมาจากนอกประตู

"เด็กสมัยนี้นี่มันกำเริบเสิบสาน ไม่เห็นหัวใครเลยจริงๆ"

เสียงสบถของเฉินกวงเป่ยขัดจังหวะการอธิบายของฟางหนิง

จังหวะนั้นเอง เฉินกวงเป่ยก็เดินถือโทรศัพท์ผ่านโซนโต๊ะทำงานของฟางหนิงพอดี เธอจึงเอ่ยถามด้วยความห่วงใย

"เหล่าเฉิน เกิดอะไรขึ้นคะ? ทำไมถึงได้โมโหขนาดนี้?"

เฉินกวงเป่ยปรายตามองฟางหนิงกับจางซิง สีหน้าของเขาดูอ่อนลงเล็กน้อย

"ภรรยาเพิ่งโทรมาน่ะ เธอบอกว่าลูกสาวฉันถูกเด็กผู้ชายที่โรงเรียนรังแก มีไอ้เด็กผู้ชายคนหนึ่งมาเปิดกระโปรงลูกสาวฉัน"

"แถมไอ้เด็กนี่ไม่ได้ทำแบบนี้แค่ครั้งแรกด้วยนะ ได้ยินมาว่าก่อนหน้านี้มันก็เคยเปิดกระโปรงเด็กผู้หญิงคนอื่นมาแล้วหลายคน"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทั้งฟางหนิงและจางซิงก็ตกตะลึงไปในทันที

เพราะลูกสาวของเฉินกวงเป่ยเพิ่งจะอายุแค่เจ็ดแปดขวบเท่านั้น แกน่าจะเพิ่งเข้าเรียนชั้นประถมเองด้วยซ้ำ

แม้ว่าการที่เด็กๆ จะเล่นซนหรือทะเลาะกันจะเป็นเรื่องปกติ แต่การที่เด็กผู้ชายตัวแค่นั้นมาเที่ยวเปิดกระโปรงเด็กผู้หญิงเล่นตามอำเภอใจ มันออกจะผิดปกติไปสักหน่อย

"เด็กแบบนั้นต้องถูกสั่งสอนเสียให้เข็ด ฟางหนิง ฉันต้องรีบไปจัดการเรื่องนี้ที่โรงเรียนลูกสาวแล้ว ถ้าหัวหน้ากลุ่มถามหา รบกวนช่วยอธิบายแทนฉันทีนะ"

ลูกสาวเปรียบดั่งแก้วตาดวงใจของคนเป็นพ่อ ปกติแล้วเฉินกวงเป่ยเป็นคนอารมณ์ดีเบิกบาน ทว่าอารมณ์ที่เขาแสดงออกมาเมื่อรู้ว่าลูกสาวถูกรังแกนั้น กลับเปลี่ยนไปเป็นคนละคนอย่างสิ้นเชิง

ฟางหนิงพยักหน้ารับ "อืม ฉันรู้แล้วค่ะว่าจะบอกหัวหน้ากลุ่มยังไง เหล่าเฉิน คุณก็อย่าเพิ่งวู่วามเกินไปนะคะ ยังไงก็ต้องระมัดระวังวิธีจัดการกับเรื่องแบบนี้ด้วย"

เฉินกวงเป่ยพยักหน้า ก่อนจะรีบร้อนเดินออกจากสำนักงานไป

ฟางหนิงถอนหายใจอย่างหนักใจเล็กน้อย "ทำไมเด็กสมัยนี้ถึงเป็นแบบนี้กันนะ?"

จางซิงเองก็รู้สึกเห็นด้วยเช่นกัน ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เมื่อวัตถุนิยมเจริญก้าวหน้าขึ้น ปัญหามากมายก็เริ่มผุดขึ้นมาในระบบการศึกษา

เด็กสมัยนี้แตะต้องไม่ได้ ว่ากล่าวตักเตือนไม่ได้ ซ้ำการเข้าถึงสื่อที่ไม่เหมาะสมก่อนวัยอันควร ยังส่งผลให้พวกเขาแก่แดดแก่ลมเกินวัย จนมักจะแสดงพฤติกรรมที่ผู้ใหญ่เองก็ยังคาดไม่ถึง

หลังจากนั้นไม่นาน จ้าวหย่ง หัวหน้ากลุ่มก็กลับมาที่สำนักงาน และเรียกให้ทุกคนไปรวมตัวกันที่ห้องประชุม

ก่อนหน้านี้ ผู้กองคังเจ้าเหนียนได้แจ้งให้จางซิงทราบแล้วว่า จะมีการประชุมในอีกหนึ่งชั่วโมง

นี่คือการประชุมใหญ่ของแผนกสืบสวนอาชญากรรมทั้งหมด สมาชิกจากทั้งสามกลุ่มย่อยจำเป็นต้องเข้าร่วมอย่างพร้อมเพรียง

ตามที่ฟางหนิงบอก การเรียกประชุมใหญ่เช่นนี้ มักหมายความว่ากำลังจะมีภารกิจสำคัญประกาศลงมา

ก่อนจะเดินออกไป จ้าวหย่งสังเกตเห็นว่าเฉินกวงเป่ยหายตัวไป ฟางหนิงจึงรีบเข้าไปอธิบายให้ฟัง

แม้ว่าเฉินกวงเป่ยจะลางานด้วยเหตุผลส่วนตัว ทว่าจ้าวหย่งก็เข้าใจสถานการณ์ดี เขาจึงไม่ได้ว่าอะไรและต้อนให้ทุกคนเดินไปที่ห้องประชุม

เมื่อมาถึงห้องประชุม สมาชิกจากอีกสองกลุ่มก็มารวมตัวกันพร้อมหน้าแล้ว

ไม่นานนัก ผู้กองคังเจ้าเหนียนก็เดินเข้ามาในห้องประชุม

สีหน้าของคังเจ้าเหนียนตอนที่เดินเข้ามา แตกต่างจากตอนที่เขาทักทายจางซิงก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง

ในเวลานี้ ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมจริงจัง แผ่กลิ่นอายความน่าเกรงขามออกมาอย่างชัดเจน

หลังจากกล่าวทักทายสั้นๆ คังเจ้าเหนียนก็เข้าประเด็นในทันที

"สหายทุกท่าน เมื่อเร็วๆ นี้เกิดเหตุการณ์จงใจเผยแพร่สื่อไม่เหมาะสมอย่างร้ายแรงขึ้นในพื้นที่ซื่อชวน-ฉงชิ่งของเรา และเรื่องนี้ก็ได้รับความสนใจจากผู้บริหารระดับสูงของสำนักงานใหญ่เป็นอย่างมาก"

"สำหรับต้นสายปลายเหตุและกระบวนการของเหตุการณ์นี้ รวมถึงข้อมูลที่เกี่ยวข้องทั้งหมด ผมได้สั่งให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายศูนย์ข้อมูลอัปโหลดขึ้นระบบคลาวด์แล้ว พวกคุณเปิดดูด้วยตัวเองได้เลย"

"อีกสามนาทีเราจะมาหารือเรื่องนี้กัน"

เมื่อสิ้นคำสั่งของผู้กองคังเจ้าเหนียน ทุกคนก็พากันเปิดโทรศัพท์เพื่อดูข้อมูลในระบบคลาวด์

หลังจากอ่านจบ สีหน้าของแทบทุกคนก็แปรเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด

สิ่งที่เรียกว่าเหตุการณ์จงใจเผยแพร่สื่อไม่เหมาะสมนั้น แท้จริงแล้วเป็นเรื่องของภาพประกอบประหลาดๆ ที่ปรากฏอยู่ในสื่อสิ่งพิมพ์ซึ่งผลิตโดยบริษัทหนังสือแห่งหนึ่ง

ในแง่หนึ่ง ความสำคัญของเนื้อหาภาพประกอบนั้นมีผลกระทบมากกว่าเนื้อหาที่เป็นตัวอักษรเสียอีก

เพราะสายตาของมนุษย์มักจะโฟกัสที่รูปภาพเป็นอันดับแรก และเนื้อหาที่สื่อผ่านรูปภาพก็จะถูกสมองประมวลผลเป็นสิ่งแรกสุดเช่นกัน

สไตล์การออกแบบของภาพประกอบควรสื่อถึงค่านิยมที่ถูกต้องและชี้นำไปในทางบวกเป็นอันดับแรก

แต่เห็นได้ชัดว่าเนื้อหาที่ปรากฏในภาพประกอบเหล่านี้ไม่ได้เป็นเช่นนั้น ในทางกลับกัน มันกลับชี้นำไปในทางที่ผิด

สิ่งนี้ทำให้จางซิงหวนนึกถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นกับลูกสาวของเฉินกวงเป่ยขึ้นมาทันที...