ตอนที่ 20: ธรรมะสูงสิบจั้ง มารร้ายสูงร้อยจั้ง

ตอนที่ 20: ธรรมะสูงสิบจั้ง มารร้ายสูงร้อยจั้ง

เมื่อมองดูสีหน้าหวาดหวั่นเล็กน้อยของจางซิง ลู่ถานซีก็ยิ่งหัวเราะร่วนอย่างเบิกบานใจ

ราวกับว่าเธอได้พบกับความสนุกสนานที่ไม่ได้สัมผัสมานานหลายปี

จางซิงตีหน้าขรึม สีหน้าดูหนักใจ

"หัวหน้าลู่ครับ ถึงผมจะไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงอยากให้ผมเข้าร่วมการสืบสวนครั้งนี้ แต่ผมเพิ่งเริ่มทำงาน ประสบการณ์ก็ยังไม่มี แถมยังเป็นคนหน้าบาง ผมคิดว่าภารกิจที่ท้าทายขนาดนี้คงไม่เหมาะกับผมหรอกครับ"

ลู่ถานซียิ้มและกล่าวว่า

"พูดตามตรงนะ ตอนที่ผู้อำนวยการลู่ของคุณเสนอให้คุณเข้าร่วมปฏิบัติการนี้ครั้งแรก ฉันคัดค้านหัวชนฝาเลยล่ะ แต่ตอนนี้ฉันเพิ่งตระหนักได้ว่า คุณอาจจะเหมาะกับภารกิจนี้มากจริงๆ"

จางซิงชะงักงันไปในทันที สมองขาวโพลน

เขาหลุดปากถามออกไปโดยสัญชาตญาณว่าทำไม

ลู่ถานซีมองจางซิงด้วยสายตายั่วยวนและอธิบายว่า

"ความจริงแล้ว สิ่งที่ปฏิบัติการนี้ต้องการก็คือเด็กใหม่ที่ไร้ประสบการณ์ มือเก๋ามากประสบการณ์นั้นไม่เหมาะสมหรอก เพราะเหอหลินเป็นคนระแวดระวังตัวสูง ยิ่งคุณมีประสบการณ์น้อยเท่าไหร่ ก็ยิ่งได้รับความไว้วางใจจากเธอได้ง่ายขึ้นเท่านั้น คุณก็รู้นี่ว่าต่อให้เป็นการแสดงที่ยอดเยี่ยมแค่ไหน ก็มักจะสู้การแสดงออกที่มาจากเนื้อแท้ไม่ได้หรอกนะ"

"ยิ่งไปกว่านั้น รูปร่างหน้าตา ความฟิตของร่างกาย และความอ่อนเยาว์ของคุณ ล้วนตรงกับรสนิยมของเหอหลินพอดี ฉันได้นำข้อมูลของเด็กหนุ่มที่เหอหลินไปหาตามคลับมาวิเคราะห์เปรียบเทียบดูแล้ว และลักษณะเด่นที่สุดของพวกเขาเหล่านั้นก็คือคำว่า... บริสุทธิ์ผุดผ่อง"

"ฉันตั้งสมมติฐานว่าตอนที่เหอหลินก้าวเข้าสู่เส้นทางสายลับใหม่ๆ เธอคงต้องเผชิญกับความยากลำบากมาไม่น้อย บางทีตอนที่เธอยังอายุน้อยกว่านี้ เธออาจจะเคยได้รับบาดแผลทางใจมาบ้าง ทำให้เธอต่อต้านความรัก แต่ในขณะเดียวกันก็โหยหาความรักอันบริสุทธิ์ไปด้วย"

เมื่อได้ยินดังนั้น จางซิงก็รู้สึกว่าการวิเคราะห์ของลู่ถานซีดูจะทะแม่งๆ เขาจึงพูดโพล่งออกไปตามตรง

"คนที่ชอบไปหาผู้ชายขายบริการตามคลับจะไปโหยหาความรักอันบริสุทธิ์ได้อย่างไรครับ? ยังไงซะ ก็ไม่มีทางที่คุณกับผู้อำนวยการลู่จะอยากให้ผมไปเป็นผู้ชายขายบริการในคลับหรอกจริงไหม"

"ผู้ชายขายบริการ?"

เมื่อลู่ถานซีได้ยินคำที่จางซิงโพล่งออกมา สีหน้ามึนงงก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอทันที

วินาทีต่อมา ลู่ถานซีก็เหมือนจะเข้าใจความคิดของจางซิงและอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นปิดปากหัวเราะคิกคัก

ขณะที่หัวหน้าสาวหัวเราะ หน้าอกหน้าใจของเธอก็กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะอย่างเลี่ยงไม่ได้

"นี่ จางซิง คุณตลกจังเลย ฉันไปบอกตอนไหนว่าจะให้คุณไปเป็นหนุ่มโฮสต์?"

จางซิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวอย่างไม่ค่อยพอใจนัก

"สถานะสายลับของเหอหลินได้รับการยืนยันโดยพื้นฐานแล้ว สิ่งที่ขาดไปตอนนี้ก็มีแค่หลักฐาน การสืบสวนของคุณกำลังมาถึงทางตันและคุณต้องการผู้ช่วยเพื่อมาทำลายความชะงักงันนี้ ดังนั้น หลังจากหารือกับลู่ฉางหลินแล้ว พวกคุณก็เลยเลือกผม"

"คุณบอกว่าเหอหลินชอบไปหาผู้ชายตามคลับ นี่คุณไม่ได้กำลังพยายามให้ผมปลอมตัวเป็นพนักงานขายบริการในคลับ เพื่อใช้โอกาสนั้นแทรกซึมเข้าไปในชีวิตส่วนตัวของเหอหลินและค้นหาหลักฐานชิ้นสำคัญหรอกเหรอครับ?"

ลู่ถานซีหัวเราะคิกคักอีกสองสามครั้ง สายตายั่วยวนของเธอเริ่มเปิดเผยมากยิ่งขึ้น

แววตาที่ส่งมาราวกับกำลังมองว่าจางซิงเป็นของเล่นชิ้นโปรดที่แสนน่าสนุก

"จางซิง คุณนี่น่าสนใจจริงๆ"

"คุณเดาถูกแค่ครึ่งเดียว แผนการของเราจำเป็นต้องให้คุณแทรกซึมเข้าไปในชีวิตส่วนตัวของเหอหลินก็จริง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเราต้องการให้คุณไปขายบริการเสียหน่อย"

"เด็กดีที่แสนบริสุทธิ์อย่างคุณ มีความสามารถโดดเด่นในทุกๆ ด้านจนหัวหน้าแผนกต่างๆ ต้องเปิดศึกแย่งชิงตัวกัน บุคลากรที่มีพรสวรรค์เช่นคุณย่อมมีอนาคตที่สดใสรออยู่ในสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติอย่างแน่นอน ต่อให้ฉันยินยอม ก็ไม่มีทางที่ลู่ฉางหลินจะตกลงให้คุณไปทำอาชีพแบบนั้นในคลับหรอก"

"แน่นอนว่าฉันเองก็ไม่อยากให้คุณไปทำอะไรแบบนั้นเหมือนกัน เด็กดีใสซื่อแบบคุณน่ะ ให้อยู่เคียงข้างฉันแล้วทำภารกิจให้สำเร็จไปด้วยกันยังจะดีเสียกว่า"

จางซิงถึงกับอ้าปากค้างด้วยความงุนงง

"แล้วคุณอยากให้ผมทำอะไรล่ะครับ?"

ลู่ถานซียิ้มอย่างมีเลศนัย

"การแทรกซึมเข้าไปในชีวิตส่วนตัวของเหอหลินไม่จำเป็นต้องไปเป็นโฮสต์ในคลับเสมอไปหรอกนะ ถ้าคุณเป็นแค่นั้น คุณก็ไม่อาจก้าวล่วงเข้าไปในชีวิตส่วนตัวของเธอได้อย่างแท้จริง มีเพียงการหาทางเข้าไปนั่งในหัวใจของเหอหลินให้ได้เท่านั้น เราถึงจะได้หลักฐานที่ต้องการ"

"ดังนั้น สรุปสั้นๆ สิ่งที่เราต้องการให้คุณทำก็คือ..."

"จีบเธอซะ!"

จางซิงอึ้งกิมกี่ไปในทันที

ถึงแม้ความหมายของคำสั้นๆ นั้นจะไม่ได้ทำให้เขาช็อกมากนัก

แต่การที่ได้ยินลู่ถานซีพูดออกมาโต้งๆ แบบนี้ก็เล่นเอาจางซิงตั้งตัวไม่ติดอยู่เหมือนกัน

เมื่อเห็นท่าทางตกตะลึงของจางซิง ลู่ถานซีก็ยิ้มอีกครั้งแล้วเสริมว่า

"ขอโทษทีนะ คำพูดพวกนั้นอาจจะดูหยาบคายไปหน่อย ฉันทำให้คุณตกใจเหรอ?"

"ความจริงแล้วฉันเป็นกุลสตรีนะ ถ้าสายลับพวกนั้นไม่ทำตัวน่ารังเกียจ ฉันก็คงไม่ใช้คำพูดแบบนี้หรอก"

จางซิงมองดูลู่ถานซีที่รีบสวมมาดกุลสตรีทันควัน พลางคิดในใจว่า 'คนโง่เท่านั้นแหละที่จะเชื่อคุณ'

ถ้าคุณเป็นกุลสตรีล่ะก็ ผมก็คงเป็นหนุ่มน้อยพรหมจรรย์ผู้ใสซื่อบริสุทธิ์แล้วล่ะ

จางซิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขารู้สึกว่าแผนนี้มีช่องโหว่มากมายเต็มไปหมด

แถมตอนนี้เขาก็พอจะเดานิสัยใจคอของลู่ถานซีได้คร่าวๆ แล้ว เขาจึงไม่ลังเลที่จะถามออกไปตรงๆ ว่า

"ข้อแรก ทำไมคุณถึงคิดว่าผมจะจีบเหอหลินติดล่ะครับ? ต่อให้หน้าตาผมจะตรงสเปกเธอ แต่เหอหลินเป็นคนระวังตัวสูงลิบ เธอจะมาเชื่อใจผมง่ายๆ ได้ยังไง?"

"อีกอย่าง ผมเป็นแค่นักเรียนที่เพิ่งเรียนจบมัธยมปลายมาหมาดๆ หนึ่งคือผมไม่มีประสบการณ์เรื่องความรัก และสองคือผมเป็นคนขี้อาย ผมจะเอาอะไรไปจีบเหอหลินล่ะครับ?"

ลู่ถานซีกะพริบตาและตอบว่า

"อย่างที่ฉันบอกไปก่อนหน้านี้ ยิ่งผู้หญิงอย่างเหอหลินมีประสบการณ์มากเท่าไหร่ การจะเข้าไปในชีวิตเธอก็ยิ่งยากขึ้นเท่านั้น ไม่อย่างนั้น ด้วยหน้าตาและฐานะของเธอ ทำไมเธอถึงไม่มีแฟนเลยสักคนล่ะ? ตามการสืบสวนของฉัน ความจริงแล้วเหอหลินไม่ได้ขาดแคลนคนตามจีบเลยนะ มีทั้งนักธุรกิจชั้นนำและผู้นำระดับแนวหน้าในวงการ แต่เธอก็ไม่ได้ตกลงปลงใจกับใครเลยสักคน นี่ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ประเด็นนี้ได้แล้ว"

"ดังนั้น เด็กหนุ่มหน้าใหม่ไร้ประสบการณ์ที่บังเอิญตรงสเปกของเหอหลิน จึงเป็นคนที่เข้าหาเธอได้ง่ายที่สุด คุณแค่ต้องหาทางเข้าใกล้เหอหลินให้ได้ก่อน ถึงจะเป็นแค่ในฐานะเพื่อนก็ยังดี ส่วนการพัฒนาความสัมพันธ์ในภายหลัง อย่างเรื่องประสบการณ์การเดตและสภาพจิตใจที่ไม่นิ่งพอ พวกนั้นฉันสอนคุณได้หมดแหละ"

จางซิงจ้องมองลู่ถานซีตาปริบๆ และถามขึ้นว่า

"หัวหน้าลู่ครับ คุณมีประสบการณ์เรื่องความรักโชกโชนเลยเหรอครับ?"

ลู่ถานซีส่ายหน้าทันที

"ก็ไม่เชิงหรอกนะ ตอนเรียนมหาวิทยาลัย ฉันเรียนเอกจิตวิทยา โดยเน้นไปที่จิตวิทยาอาชญากรรมและจิตวิทยาความรักเป็นหลัก ถ้าเป็นเรื่องการออกเดต ฉันมีวิธีการและเทคนิคมากมายก่ายกองเลยล่ะ ถ้าคุณต้องการใช้มันในภายหลัง ฉันจะถ่ายทอดเคล็ดวิชาให้คุณเอง"

เมื่อมองดูท่าทางสบายๆ ของลู่ถานซี จางซิงก็ไม่รู้จริงๆ ว่าเขาควรจะเชื่อมั่นในความเชี่ยวชาญของเธอดีหรือไม่

"ผมมีสิทธิ์ปฏิเสธภารกิจนี้ไหมครับ?"

จางซิงถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ

ลู่ถานซีส่ายหน้าอย่างใจเย็น

"คุณได้กลายเป็นสมาชิกของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติอย่างเป็นทางการแล้ว คุณมีความรับผิดชอบในการรักษาความปลอดภัยด้านข้อมูลระดับชาติ และนี่คือหน้าที่ที่คุณไม่อาจหลีกเลี่ยงได้"

"ยิ่งไปกว่านั้น คุณได้เซ็นสัญญาภารกิจกับลู่ฉางหลินไปแล้ว วินาทีที่คุณจรดปากกาเซ็นลงไป ก็เท่ากับว่าคุณยอมรับภารกิจนี้อย่างสมบูรณ์ ในขณะที่คุณปฏิบัติภารกิจ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติจะคอยดูแลครอบครัวของคุณเป็นอย่างดี"

จางซิงตื่นตระหนกสุดขีด สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าในห้องประชุม หลังจากที่ลู่ฉางหลินอธิบายทุกอย่างจบแล้ว อีกฝ่ายได้เจาะจงให้เขาเซ็นสัญญาซ้อนกันสองฉบับ ตอนนั้น ลู่ฉางหลินอธิบายว่ามันเป็นเอกสารสำหรับการจัดสรรรถยนต์และอพาร์ตเมนต์ จางซิงจึงไม่ได้อ่านมันอย่างละเอียด

ตอนนี้เมื่อลู่ถานซีพูดถึงข้อตกลงดังกล่าว ก็เป็นไปได้สูงมากว่าสิ่งที่เขาเซ็นกับลู่ฉางหลินไปนั้นคือสัญญาภารกิจ

เมื่อคิดได้ดังนั้น จางซิงก็รู้สึกทั้งโกรธและจนปัญญาในเวลาเดียวกัน

"นี่มันเข้าตำราที่ว่า ธรรมะสูงสิบจั้ง มารร้ายสูงร้อยจั้ง ชัดๆ!"

...