บทที่ 28: โซนขายของ มีแต่ของแพงหูฉี่ แต่ก็ยังพอไปเดินดูได้

【ผู้เล่น: เจ้าเกาะหมายเลข 99111 (เย่เหิง)】

พลังต่อสู้: 13

ทักษะ: เคล็ดวิชาเสริมแกร่งกายา (ประเภทเสริมพลัง)

เลเวล: การล่า (เลเวล 1, 159/200), การตกปลา (เลเวล 1, 35/200), การรวบรวม (เลเวล 6, 2966/6400), การเพาะปลูก (เลเวล 0, 29/100)

เกาะ: พื้นที่ทั้งหมด 100 ตร.ม. {พื้นที่ดินบนเกาะ 64 ตร.ม. (เสริมแกร่งเลเวล 2: 1 ตร.ม., เสริมแกร่งเลเวล 1: 63 ตร.ม.), พื้นที่ชายหาด 36 ตร.ม. (เสริมแกร่งเลเวล 1: 36 ตร.ม.)}, กระท่อมไม้เลเวล 1, ลูกหมึกยักษ์ลาดตระเวนทะเลเลเวล 2

【ช่องเก็บของ (15 ช่อง): บัตรผ่านเทเลพอร์ตเมืองการค้า/1, ผลึกคริสตัลแห่งมหาสมุทร/113, พืชกลายพันธุ์ที่ไม่ทราบชื่อเลเวล 3 +1, ผงกัดกร่อนเลเวล 3/10 หน่วย, แร่เหล็ก/106, หินเหล็กไฟ/23, ดิน/281, หิน/999, ไม้/999, ไม้/999, ไม้/999, วัชพืช/999】

อุปกรณ์สวมใส่: เสื้อกล้ามมือใหม่, กางเกงผ้าหยาบเลเวล 1, รองเท้าแตะฟางเลเวล 1】

ช่องเก็บของของเขาอัดแน่นไปด้วยหินหนึ่งกองเต็ม วัชพืชหนึ่งกองเต็ม ไม้อีกสามกองเต็ม รวมถึงแร่เหล็กและผงกัดกร่อน เย่เหิงจัดของให้เข้าที่และเตรียมตัวไปเดินเล่นที่เมืองการค้า

เขาต้องการวัสดุทุกอย่าง แต่ตอนนี้เขาต้องเอาพวกมันไปแลกเปลี่ยนเป็นของอย่างอื่นแทน

อย่างเช่น เนื้อสัตว์หรือพืชเลเวล 2 สามารถนำมาแปรรูปเป็นปุ๋ยเพื่อเสริมความแข็งแกร่งหินฐานเกาะได้ และต้องเสริมความแข็งแกร่งก่อน ทรัพยากรเลเวล 2 ถึงจะงอกเงยขึ้นมาได้

"ช่างเถอะ ฉันพาแกไปด้วยดีกว่า ขืนปล่อยแกไว้บ้านในสภาพนี้ มีหวังได้กลายเป็นอาหารปลาบนชายหาดแน่ๆ..."

จัดของทุกอย่างเสร็จสรรพ เย่เหิงมองดูลูกหมึกยักษ์ที่ยังคงกินไม่หยุด แล้วหยิบมันขึ้นมาจากก้อนเนื้อ ตั้งใจจะพามันไปเดินเล่นในตลาดการค้าด้วยกัน

'?'

เมื่อลูกหมึกยักษ์รู้ตัวว่าเย่เหิงจะไม่ยอมให้มันกินเนื้อต่อ มันก็ใช้หนวดแตะมือเขาด้วยความสงสัย ราวกับจะถามว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่ทันทีที่หนวดของมันยื่นออกไป มันก็ชะงักงัน แสดงอาการสับสนกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมอย่างกะทันหัน

สำหรับลูกหมึกยักษ์ ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างเมืองการค้ากับเกาะคือ ที่นี่ไม่มีกลิ่นอายของลมทะเลเลย

หลังจากแน่ใจว่ามันอยู่ในสถานที่แปลกประหลาด ลูกหมึกยักษ์ก็เอาหนวดพันรอบนิ้วของเย่เหิงและซ่อนตัวอยู่ในฝ่ามือของเขา

"..."

เย่เหิงก้มมองมือที่กำหลวมๆ ของตัวเอง นี่เจ้าหมึกน้อยก็ประหม่าเวลาเข้าสังคมด้วยงั้นเหรอ?

เมื่อวานหลังจากประเมินเสร็จ เจ้าตัวเล็กนี่คลานไปทั่วมือเขาเลย เขาไม่คิดเลยว่าวันนี้มันจะมีปฏิกิริยาแบบนี้

อย่างไรก็ตาม ที่ซ่อนของมันไม่ได้มิดชิดเอาเสียเลย

หนวดสีชมพูเรียวเล็กพันรอบนิ้วของเขา ใครเห็นก็ต้องสะดุดตาเป็นพิเศษแน่นอน

บางคนอาจจะคิดว่าเขาได้อุปกรณ์พิเศษอะไรมาสักอย่างด้วยซ้ำ

"ว่าไง เจอหน้านายอีกแล้ว มาประเมินไอเทมปริศนาอีกแล้วเหรอ?"

หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งหน้าตาดีคนหนึ่งเดินเข้ามาทักทาย เธอคือผู้หญิงคนเดียวกับที่เย่เหิงเจอตอนเดินออกจากโซนประเมินเมื่อวานนี้

หญิงสาวก้มมองที่มือของเขา และด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอก็ยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิม

"ครับ ผมจะไปดูหน่อยว่าค่าประเมินราคาเท่าไหร่"

ถึงแม้เขาจะไม่ชอบพูดคุยกับผู้คน แต่มันก็เป็นแค่ความชอบส่วนตัว เขาไม่ได้เป็นโรคกลัวการเข้าสังคมขั้นรุนแรงแต่อย่างใด

เขาจะไม่เมินเฉยต่อคำทักทายจากคนแปลกหน้าแบบนี้ โดยเฉพาะเมื่อดูเหมือนว่าเธอจะไม่มีเจตนาแอบแฝงอะไร

"ดูเหมือนนายจะได้ของดีมาอีกแล้วนะ ขอให้โชคดีล่ะ!...อ้อ จริงสิ ผู้เล่นหมายเลข 7 ยังป้วนเปี้ยนอยู่ข้างในนะ ทางที่ดีอย่าให้เขาเห็นของในมือจะดีกว่า หมอนั่นมันเพี้ยนๆ พอเห็นสัตว์เลี้ยงของคนอื่นตาก็ลุกวาว ถึงจะแย่งไปไม่ได้ แต่ถ้าโดนตอแย นายก็อัดมันไม่ได้ด้วย น่ารำคาญสุดๆ ไปเลยล่ะ"

หญิงสาวยิ้มให้เย่เหิง ขณะที่เธอกำลังจะเดินไปทางระเบียงประเมิน เธอก็หันกลับมาเตือนเขาอีกครั้ง

ถึงแม้เธอจะชอบดูผู้เล่นหมายเลข 7 หงุดหงิดหัวเสีย แต่เธอก็ไม่อยากเห็นหนุ่มหล่อเงียบขรึมคนนี้ต้องมาโดนรังแกหรอกนะ

"เข้าใจแล้วครับ ขอบคุณมาก!"

เย่เหิงหันกลับไป พยักหน้ารับ เอ่ยขอบคุณ แล้วก็เดินหน้าต่อไป

เมื่อเขาเดินเข้าไปในระเบียงของโซนประเมิน เขาเห็นว่าระเบียงที่ 2 เปิดใช้งานแล้ว เขาจึงเลี่ยงระเบียงที่ 1 และหยุดอยู่ที่หน้าห้องหนึ่งในระเบียงที่ 2

【ตรวจพบไอเทมที่ยังไม่ได้ประเมิน 1 ชิ้นในช่องเก็บของของผู้เล่น ค่าประเมิน: 1,000 ผลึกคริสตัลแห่งมหาสมุทร ผลึกคริสตัลแห่งมหาสมุทรในช่องเก็บของผู้เล่นมีไม่เพียงพอ; ไม่สามารถเริ่มการประเมินได้】

ยืนอยู่หน้าประตู ไม่ต้องเสียเวลาเลือกเลย เพราะเขาไม่มีสิทธิ์เลือกอยู่แล้ว

เมื่อยืนยันค่าประเมินแล้ว เย่เหิงก็หันหลังเดินออกจากระเบียงที่ 2 ตั้งใจจะไปดูที่โซนขายของต่อ

เขาไม่ได้คิดจะรีบซื้ออะไร ส่วนหนึ่งเพราะผลึกคริสตัลแห่งมหาสมุทรไม่พอ และอีกส่วนเพราะเขาไม่มีเวลามาเดินเตร็ดเตร่ที่นี่ เขาแค่อยากจะดูผ่านๆ ว่าข้างในมีอะไรบ้างเท่านั้น

ทันทีที่ก้าวออกจากระเบียง เย่เหิงก็เจอผู้เล่นหมายเลข 7 อีกครั้ง

ผู้เล่นหมายเลข 7 คนนี้คือคนเดียวกับเมื่อวาน และอุปกรณ์สวมใส่ของเขาก็ดูดีขึ้น: กางเกงผ้าฝ้าย รองเท้าผ้า และเสื้อท่อนบนดูเหมือนจะเป็นเกราะหนังเข้ารูปที่ทำจากหนังปลาอะไรสักอย่าง

ตอนนี้เขากำลังเดินตามผู้เล่นคนหนึ่งที่เพิ่งออกมาจากระเบียงที่ 1

ระหว่างที่เดิน เขาก็พร่ำบอกตลอดว่าตัวเองเสนอผลึกคริสตัลให้ได้เท่าไหร่

ผู้เล่นที่เพิ่งประเมินเสร็จมีสีหน้าลังเล ท้ายที่สุดแล้ว ผลึกคริสตัลหลายร้อยก้อนคือสิ่งที่ผู้เล่นส่วนใหญ่ต้องเปิดกล่องเสบียงกันเป็นเวลานานกว่าจะสะสมได้ขนาดนั้น

เมื่อเห็นผู้เล่นคนนั้นมีทีท่าลังเล ผู้เล่นหมายเลข 7 ก็พูดต่อว่าการเลี้ยงสัตว์ต้องใช้ต้นทุนสูง ถ้าไม่สามารถหาสิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐานให้สัตว์เลี้ยงเติบโตได้ จะปล่อยให้มันแทะขนมปังประทังชีวิตไปวันๆ งั้นเหรอ?

จากนั้นก็เข้าสู่ช่วงต่อรองราคา... ผู้เล่นทั้งสองคนคุยเรื่องราคากันไปตลอดทางเดินออก

กว่าเย่เหิงจะเดินมาถึงโถงกลาง ทั้งสองคนก็ตกลงราคากันได้ที่ 888 ผลึกคริสตัลแห่งมหาสมุทร และกำลังเดินไปที่โซนแผงลอยเพื่อตั้งแผงแลกเปลี่ยนกัน

ในตอนนี้ เย่เหิงไม่มีอารมณ์จะไปสนใจใคร เขาเดินเข้าไปในโซนขายของที่อยู่อีกฝั่งเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเข้ามาในโซนขายของ จะเห็นไอเทมวางขายเรียงรายอยู่บนผนังทั้งสี่ด้าน

ราคาถูกจัดเรียงจากสูงไปต่ำ โดยมีช่องขายของหนึ่งหมื่นช่องต่อการรีเฟรชหนึ่งรอบ

ไอเทมที่อยู่ในช่องแรกตอนนี้มากพอที่จะทำให้ผู้เล่นทุกคนอิจฉาตาร้อน และเย่เหิงก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

【10,000 ตร.ม. · 3 ชั้น · เสริมแกร่งเลเวล 5 · แพ็กเกจทรัพยากรขยายและเสริมความแข็งแกร่งชายหาดเกาะ: หลังจากใช้งาน สามารถดัดแปลงเกาะประเภทพื้นฐานใดๆ ได้ในทันที; ราคา: 100,000,000 ผลึกคริสตัลแห่งมหาสมุทร】

เย่เหิงนับเลขศูนย์ยาวเหยียดนั่น; มันคือหนึ่งร้อยล้านผลึกคริสตัลแห่งมหาสมุทร

ในเมื่อแค่เปิดแพ็กเกจของขวัญได้ 1,000 ผลึกคริสตัลก็ถูกเรียกว่าเทพแห่งโชคได้แล้ว การเอาแพ็กเกจทรัพยากรราคาหนึ่งร้อยล้านผลึกคริสตัลมาวางขายเนี่ย... เอาเถอะ มันไม่ได้มีไว้แค่กระตุ้นต่อมอิจฉาของคนหรอก

อย่างน้อย ข้อมูลจากแพ็กเกจทรัพยากรนี้ก็ทำให้รู้ว่า หินฐานเกาะสามารถสร้างให้มีหลายชั้นได้

และยังสามารถเสริมความแข็งแกร่งเกาะได้ด้วยการซื้อแพ็กเกจทรัพยากรโดยตรง เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ต้องการในรวดเดียว

ละสายตาจากแพ็กเกจทรัพยากรนี้ เย่เหิงก็เลื่อนไปดูไอเทมชิ้นต่อไป