บทที่ 8 ปู่โสมออนไลน์อย่างเป็นทางการแล้ว
บทที่ 8 ปู่โสมออนไลน์อย่างเป็นทางการแล้ว
ในโลงศพทองแดงที่มืดมิด
โจวอี้ไม่ได้ตื่นตระหนกเหมือนคนอื่น เพียงแต่นั่งพิงผนังโลงศพอย่างเงียบสงบ ตั้งสมาธิจมดิ่งลงสู่สมอง
ในสมอง ม้วนไม้ไผ่สีม่วงที่ดูเก่าแก่และงดงามลอยอยู่ เปล่งประกายแสงสีม่วงไร้ที่สิ้นสุด
“คัมภีร์สวรรค์ไท่ซั่ง?”
โจวอี้มีชาติตระกูลไม่ธรรมดา ไม่ได้แปลกหน้ากับอักษรโบราณ เมื่อเห็นอักษรไม่กี่ตัวนี้ นึกถึงตอนที่หลี่อวี้จากไป พร้อมเสียงขับขานบทกวี โจวอี้พอจะเดาฐานะของหลี่อวี้ได้ลางๆ
“ไท่ซั่ง... หรือจะเป็นปรมาจารย์เต๋า?”
โจวอี้สูดหายใจเข้าลึก หัวใจเต้นแรงขึ้น
“คัมภีร์สวรรค์ไท่ซั่ง หรือนี่จะเป็นมรดกที่ปรมาจารย์เต๋ามอบให้ข้า?”
โจวอี้ในใจร้อนรุ่ม รีบเพ่งสมาธิไปที่ม้วนไม้ไผ่สีม่วง
“หง่าง...”
เสียงระฆังที่ก้องกังวานและหนักแน่นดังขึ้นในสมอง ท่ามกลางแสงสีม่วงที่หมุนวน ม้วนไม้ไผ่สีม่วงค่อยๆ เปิดออก
“เอ๊ะ? เจ้าเด็กโจวอี้ กำลังเปิดระบบอยู่หรือ?”
บริเวณเขาซู่ซาน จู่ๆ หลี่อวี้ก็ได้ยินเสียงเตือนจากระบบ “ผู้ครอบครองกำลังเปิดใช้งานคัมภีร์สวรรค์ไท่ซั่ง” หลี่อวี้หัวเราะหึหึ “ปู่โสมออนไลน์อย่างเป็นทางการแล้ว เฮอะๆ งั้นก็แกล้งเล่นหน่อยแล้วกัน!”
ด้วยความคิดเพียงวูบเดียว หลี่อวี้ใช้การเชื่อมต่อระบบ เข้าควบคุมระบบ “คัมภีร์สวรรค์ไท่ซั่ง” แปลงร่างเป็นปู่โสม
ในสมองของโจวอี้ ม้วนไม้ไผ่สีม่วงค่อยๆ เปิดออก
“เมื่อแรกแยกฟ้าดิน เต๋าคือที่หนึ่ง, มีและไม่มี ล้วนเป็นธรรมชาติ.
ปราณม่วงจากบูรพาสามหมื่นลี้, ด่านหานกู่ข้ามผ่านห้าพันปี.”
เสียงขับขานบทกวีดังขึ้น ท่ามกลางแสงสีม่วงไร้ที่สิ้นสุด ชายชราท่าทางเก่าแก่ ขี่วัวเขียวตัวหนึ่ง ย่ำแสงสีม่วงมาอย่างสบายอารมณ์
“ปะ... ปรมาจารย์เต๋า?”
เมื่อเห็นภาพนี้ ต่อให้โจวอี้เตรียมใจไว้แล้ว ก็ยังอ้าปากค้าง ตะลึงงัน
ชายชราขี่วัวเขียวผู้นี้ ย่อมเป็นหลี่อวี้ที่กำลังแกล้งทำผีหลอกคน
“ฟังก์ชันเชื่อมต่อระบบนี้ สามารถตั้งค่ารูปลักษณ์ที่แสดงได้ตามใจชอบ น่าสนใจจริงๆ”
หลี่อวี้แอบหัวเราะในใจ เล่นสนุกยิ่งขึ้นไปอีก
“ข้าไท่ซั่ง พ่อหนุ่ม เป็นเจ้าหรือที่ได้วาสนานี้ไป? อืม ลูกหลานมหาจักรพรรดิหรือ? ดูเหมือนร่างแยกของข้าจะไม่ได้ทำอะไรส่งเดช”
หลี่อวี้สวมบทบาทชายชราขี่วัว พยักหน้ายิ้มให้โจวอี้
รูปลักษณ์ผมขาวหน้าเด็ก แววตาเปี่ยมปัญญา ขี่วัวเขียว ย่ำเมฆม่วงหมื่นลี้มา รูปลักษณ์เช่นนี้ ไม่ใช่ปรมาจารย์เต๋าแล้วจะเป็นใครได้อีก?
“ศิษย์โจวอี้ คารวะท่านปรมาจารย์เต๋า!”
โจวอี้ไม่มีความสงสัยแม้แต่น้อย รีบทำความเคารพอย่างนอบน้อม
“ไม่ต้องมากพิธี”
หลี่อวี้โบกมือยิ้มๆ “ในเมื่อเจ้าได้รับวาสนานี้ ย่อมมีบุญวาสนาลึกซึ้ง รากฐานไม่ธรรมดา”
พูดถึงตรงนี้ หลี่อวี้ชะงักไปครู่หนึ่ง หันมามองโจวอี้ “เพียงแต่ วาสนานี้ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะควบคุมได้ ต้องมีจิตใจแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า ไม่เกรงกลัวความยากลำบาก มุ่งหน้าไปข้างหน้า พ่อหนุ่ม เจ้าทำได้หรือไม่?”
“ศิษย์ทำได้!”
โจวอี้ตอบอย่างหนักแน่น
“ดี!”
หลี่อวี้พยักหน้าชมเชย “เก้ามังกรมาถึง เส้นทางจักรพรรดิเปิดออก พ่อหนุ่ม เจ้าได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางการเดินทางแล้ว การต่อสู้แย่งชิงตำแหน่งจักรพรรดิ ซากศพกองเป็นภูเขาเลากา เลือดนองเป็นสายน้ำ พ่อหนุ่ม หวังว่าเจ้าจะไม่ลืมความตั้งใจแรกเริ่ม มุ่งหน้าสู่จุดสูงสุด”
“หง่าง...”
เสียงระฆังดังกังวานขึ้นอีกครั้ง
ท่ามกลางเมฆม่วงที่ส่องประกาย ชายชราขี่วัวเขียวหายวับไปแล้ว เหลือเพียงม้วนไม้ไผ่สีม่วงที่กางออกลอยเด่นอยู่ในสมอง
บนม้วนไม้ไผ่สีม่วง แผ่นไม้ไผ่แต่ละแผ่นเปล่งประกายเจิดจรัส ข้อมูลสายแล้วสายเล่าไหลเข้าสู่จิตใจของโจวอี้
“นี่... นี่คือ...”
เมื่อเห็นวิชาลึกลับซับซ้อนนับไม่ถ้วนในแผ่นไม้ไผ่ เห็นอาวุธเทพที่ส่องแสงระยิบระยับ เห็นของวิเศษจากสวรรค์ที่แสงวิญญาณเจิดจ้า โจวอี้ตะลึงงัน
“สิ่งเหล่านี้... สามารถแลกเปลี่ยนได้หมดเลย? ช่างเป็นวาสนาใหญ่หลวงจริงๆ!”
โจวอี้ดีใจจนเนื้อเต้น หัวใจที่เต้นแรงแทบจะกระดอนออกมาจากอก
“โครม!”
โลงศพทองแดงยักษ์สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ความรู้สึกไร้น้ำหนักอย่างรุนแรงถาโถมเข้ามา ผู้คนในโลงศพส่งเสียงกรีดร้องแหลมแสบแก้วหู
“นี่คือการร่วงหล่น?”
โจวอี้อดกลั้นความรู้สึกไม่สบายใจ ยันผนังโลงศพทองแดงไว้ ยึดร่างกายไว้แน่น
“ตูม!”
แรงสั่นสะเทือนรุนแรงราวกับฟ้าผ่า
ทุกคนในโลงศพทองแดงรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าโลงศพทองแดงยักษ์เกิดการปะทะอย่างรุนแรง
ที่น่าแปลกใจคือ แรงกระแทกเพิ่งเกิดขึ้น ผนังโลงศพทองแดงก็ส่องแสงจางๆ สลายแรงกระแทกที่ราวกับอุกกาบาตตกนี้ไปจนหมด
“ถึงดาวอังคารแล้วหรือ? เก้ามังกรลากโลงศพนี่เร็วใช้ได้เลยนะ!”
หลี่อวี้มองเห็นเหตุการณ์นี้ผ่านระบบ ก็ฉีกยิ้มกว้าง “ในเมื่อถึงดาวอังคารแล้ว เช่นนั้นก็เริ่มประกาศภารกิจเถอะ!”
หลี่อวี้คิดในใจ “คัมภีร์สวรรค์ไท่ซั่ง” ในสมองของโจวอี้ก็ตอบสนองทันที
“ภารกิจหลักเปิด!”
“ภารกิจหลัก: เส้นทางสู่มหาจักรพรรดิ”
“คำอธิบายภารกิจ: เส้นทางสู่มหาจักรพรรดิเริ่มต้นจากการพิชิต ความสำเร็จของขุนพลแลกมาด้วยซากศพของคนนับหมื่น เส้นทางสู่มหาจักรพรรดิมีแต่เดินหน้าไม่มีถอยหลัง ต้องเหยียบย่ำซากศพนับไม่ถ้วนเท่านั้นจึงจะขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลกนี้ได้”
“นี่คือ...”
เสียงดังต่อเนื่องในสมอง โจวอี้ตัวสั่นสะท้าน แทบจะอุทานออกมาด้วยความตกใจ
“ยังมีภารกิจด้วยหรือ? ‘คัมภีร์สวรรค์ไท่ซั่ง’ นี้ตกลงคืออะไรกันแน่?”
โจวอี้นวดขมับ รู้สึกปวดหัวขึ้นมาตงิดๆ
“คัมภีร์สวรรค์ไท่ซั่ง คือของวิเศษจากนอกโลกที่ท่านปรมาจารย์เต๋าบังเอิญได้มา และหลอมสร้างขึ้นในเตาหลอมแปดทิศ ของสิ่งนี้มีที่มาลึกลับซับซ้อน แม้แต่ท่านปรมาจารย์เต๋าก็ไม่รู้รากเหง้า คัมภีร์สวรรค์ไท่ซั่งไม่มีประโยชน์ต่อท่านปรมาจารย์เต๋า จึงมอบให้ผู้มีวาสนา”
“เป็นเช่นนี้เองหรือ?”
เมื่อได้ยินคำอธิบายนี้ โจวอี้ก็เริ่มเชื่อบ้างแล้ว คัมภีร์สวรรค์ไท่ซั่งเห็นได้ชัดว่าเป็นระบบ การที่ท่านปรมาจารย์เต๋าไม่รู้รากเหง้าก็พอฟังขึ้น
“ภารกิจหลัก ‘เส้นทางสู่มหาจักรพรรดิ’ เปิดแล้ว ผู้ครอบครองจะรับภารกิจหรือไม่?”
“นี่... หากไม่รับภารกิจจะเป็นอย่างไร?”
โจวอี้ในใจยังคงกังวล คนที่มีจิตใจลึกซึ้งเช่นเขา การสงสัยในทุกสิ่งแทบจะกลายเป็นสัญชาตญาณไปแล้ว
“ความหมายของการดำรงอยู่ของคัมภีร์สวรรค์ไท่ซั่ง คือการช่วยให้ผู้ครอบครองขึ้นสู่บัลลังก์มหาจักรพรรดิ หากผู้ครอบครองละทิ้งภารกิจหลัก ระบบจำต้องแยกตัวออกเอง เพื่อหาผู้ครอบครองคนใหม่”
“เอ่อ... ทำแบบนี้ก็ได้ด้วย?”
โจวอี้ใจหายวาบ กลอกตาไปมา “หากข้ารับภารกิจ ‘เส้นทางสู่มหาจักรพรรดิ’ แล้ว ระบบยังมีโอกาสแยกตัวออกไปหรือไม่?”
“ผู้ครอบครองรับภารกิจหลัก ระบบ ‘คัมภีร์สวรรค์ไท่ซั่ง’ ผูกมัดกับผู้ครอบครอง ไม่สามารถแยกตัวได้ หากผู้ครอบครองเสียชีวิต ระบบจะถูกทำลาย”
“เฮ้อ!”
โจวอี้ถอนหายใจยาว พยักหน้าเบาๆ
“เส้นทางสู่มหาจักรพรรดิหรือ? ข้าในฐานะลูกหลานมหาจักรพรรดิ ย่อมต้องรับหน้าที่นี้! ภารกิจนี้ข้ารับ!”
โจวอี้กำหมัดแน่น ในใจเกิดความมุ่งมั่นอันแรงกล้า “ขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลกนี้หรือ? ลูกผู้ชายควรเป็นเช่นนี้แหละ!”
“ผู้ครอบครองรับภารกิจหลัก ระบบผูกมัด!”
ม้วนไม้ไผ่สีม่วงเปล่งประกายแสงสีรุ้งงดงาม
ชายวัยกลางคนในชุดขุนนางปรากฏกายออกมาจากแสงนั้น
“กระหม่อม จิตวิญญาณแห่งคัมภีร์สวรรค์ ถวายบังคมฝ่าบาท!”
ชายวัยกลางคนสวมหมวกขุนนาง คาดเข็มขัดหยก เครายาวสลวย เมื่อปรากฏกายแล้ว ก็ยกมือขึ้นเหนือศีรษะ ก้มกราบโจวอี้อย่างนอบน้อม
“ฝ่าบาท! เส้นทางสู่มหาจักรพรรดิเริ่มต้นจากการพิชิต ขอฝ่าบาททรงจัดระเบียบฟ้าดิน ชำระล้างจักรวาล กวาดล้างผู้ไม่สวามิภักดิ์ในโลกหล้า!”
“เรา จะรับหน้าที่นี้เอง!”
ภาพเหตุการณ์นี้ แม้แต่โจวอี้ผู้มีจิตใจลึกซึ้ง เลือดลมในกายก็ยังเดือดพล่าน
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! สนุกจริงๆ!”
หลี่อวี้แอบหัวเราะในใจ จิตวิญญาณแห่งคัมภีร์สวรรค์อะไรนั่น ย่อมเป็นหลี่อวี้จัดฉากขึ้นมา
“โจวอี้เอ๋ย! โจวอี้! ในต้นฉบับเจ้าเป็นแค่ตัวประกอบ แถมยังเป็นตัวประกอบที่บทน้อยนิด ตอนนี้ ข้าติดปีกให้เจ้าแล้ว เจ้าจงไปพลิกฟ้าคว่ำดินโลกนี้ให้ข้าดูทีเถิด!”
“พ่อหนุ่ม ก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญเถิด!”
หลี่อวี้กุมท้อง หัวเราะจนตัวงอ!
[จบบท]