บทที่ 150 - เด็คเผาเลือดมันขี้โกงไปแล้ว!

"ฟู่ ฟู่ ... "

คนที่ได้เริ่มก่อนคือนักรบเผ่ามังกร

ในฐานะหนึ่งในผู้พิทักษ์แห่ง ภูเขา ผู้พิทักษ์เผ่ามังกรตนนี้ดูจากหน้าตาแล้วค่อนข้างน่าเกรงขามเลยทีเดียว

เกล็ดสีส้มอมเหลือง ปีกกว้างใหญ่ แล้วก็รอยยิ้มอันแสนมั่นใจ ...

เอ๊ะ

เทียนเฉิงกวงเหลือบมองไปด้านข้าง มีร่างมินิไซส์ของมันกำลังพยายามปีนป่ายไปบนตัวของธันเดอร์ ดราก้อน ไททันอย่างเอาเป็นเอาตาย ถ้าเป็นคนที่คุ้นเคยคงมองแวบเดียวก็จำได้ทันที นี่คือขาประจำสุดคลาสสิกของพวกชอบมั่วเอฟเฟกต์อย่าง เบบี้ ดราก้อน

เทียนเฉิงกวงเลิกคิ้วขึ้น

มิน่าล่ะถึงได้รู้สึกว่ามังกรตัวนี้หน้าตาคุ้นๆ

ที่แท้ก็คือ ฮันเดรดเยียร์ ดราก้อน นี่เอง

ร่างโตเต็มวัยของเบบี้ ดราก้อน

มันใช้กรงเล็บมังกรอันใหญ่โตจับการ์ดใบเล็กจิ๋วเอาไว้ บ่นพึมพำสองสามคำแล้วครุ่นคิด "ฉันยังไม่เคยต่อสู้กับนักรบมนุษย์มาก่อนเลยแฮะ ... "

มันเดาไม่ถูกเลยว่าคู่ต่อสู้มีฝีมือระดับไหนกันแน่

ควรจะใช้แทคติกแบบระมัดระวังตัวดี หรือว่าควรจะบุกทะลวงไปเลยดีนะ

"ช่างเถอะ ฉันขอใช้งานการ์ดเวทมนตร์ ฟูลลิช เบอเรียล!"

มันยื่นกรงเล็บมังกรออกไป "การ์ดใบนี้สามารถส่งการ์ดมอนสเตอร์จากในเด็คลงสุสานได้หนึ่งใบ"

"ฉันขอส่ง อีคลิปส์ ไวเวิร์น จากในเด็คลงสุสาน"

เชี่ย การ์ดต้องห้ามงั้นเหรอ!?

ถึงแม้จะเคยเห็นการ์ดต้องห้ามในโลกนี้มานับไม่ถ้วนแล้ว แต่พอได้เห็นการ์ดใบนี้ เทียนเฉิงกวงก็ยังอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง

เพราะว่าการ์ดต้องห้ามใบนี้ ... มันโคตรจะการ์ดต้องห้ามเลยน่ะสิ

"เมื่ออีคลิปส์ ไวเวิร์นถูกส่งลงสุสานสามารถเปิดใช้งานเอฟเฟกต์ นำมอนสเตอร์เผ่ามังกรเลเวล 7 ขึ้นไปธาตุแสงหรือธาตุมืดจากในเด็คออกจากการเล่นได้หนึ่งตัว" ฮันเดรดเยียร์ ดราก้อนค้นดูในเด็คของตัวเองแล้วหยิบการ์ดออกมาหนึ่งใบ "ฉันขอนำ ดีไวน์ ดราก้อน ลอร์ด เฟลแกรนท์ ออกจากการเล่น"

"จากนั้น นำอีคลิปส์ ไวเวิร์นในสุสานออกจากการเล่น อัญเชิญพิเศษ ... แบล็คดราก้อน คอลแลปเซิร์ฟเพนต์"

ลูกบอลพลังงานสีดำปรากฏขึ้นตรงหน้าฮันเดรดเยียร์ ดราก้อน จากนั้นลูกบอลพลังงานลูกนั้นก็บิดเบี้ยว แล้วภาพเงาของมังกรก็โผล่ออกมาจากจุดศูนย์กลางของการบิดเบี้ยวนั้น

แบล็คดราก้อน คอลแลปเซิร์ฟเพนต์ เลเวล 4 ธาตุมืด เผ่ามังกร พลังโจมตี 1800

"ในเวลาเดียวกัน เอฟเฟกต์ของอีคลิปส์ ไวเวิร์นก็จะทำงานด้วย เมื่อการ์ดใบนี้ถูกนำออกจากการเล่น สามารถนำมอนสเตอร์ที่ถูกนำออกจากการเล่นด้วยเอฟเฟกต์ของมันขึ้นมือได้ ฉันขอนำดีไวน์ ดราก้อนขึ้นมือ"

"หมอบการ์ดหนึ่งใบ จบเทิร์น"

หลังจากฮันเดรดเยียร์ ดราก้อนจัดการคอมโบเสร็จ มันก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ ราวกับโล่งอก

"พยายามเข้านะพี่ชาย!"

"สู้ๆ น้า~"

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะชอบดูเรื่องสนุกๆ หรือแค่ตั้งใจจะเชียร์ดูเอลลิสต์ทุกคนกันแน่ ฝูงลูกมังกรตัวน้อยพากันแห่เข้ามาส่งเสียงเชียร์เทียนเฉิงกวงกับฟุบุกิ

พอเทนโจอินเห็นฝูงลูกมังกรสุดน่ารัก หรือแม้กระทั่งไข่มังกรขยับเข้ามาใกล้ เขาก็กระแอมไอเบาๆ แล้วชูมือขึ้นสูง

"ฉันกำลังชี้ไปที่อะไรเอ่ย!?"

"เอ๋" ฝูงภูตพากันทำหน้างง มีภูตตัวหนึ่งเผลอตอบกลับมาตามสัญชาตญาณ "ท้องฟ้า งั้นเหรอ"

"เทนโจอินต่างหากล่ะ!" ฟุบุกิดีดนิ้วดังเป๊าะ "ฟุบุกิ"

"ว้าว! เท่จังเลย~"

"น่าสนุกจังเลยแฮะ!"

ฝูงภูตน้อยที่ยังอ่อนต่อโลกพากันโดนการแนะนำตัวสุดจะเล่นใหญ่ของเทนโจอินดึงดูดความสนใจไปซะหมด

"ถ้าอย่างนั้นก็ เทิร์นของฉัน" ฟุบุกิไม่ได้ลืมเรื่องดวล เขาจั่วการ์ดออกมาหนึ่งใบ ก่อนจะหันไปถามอย่างเป็นธรรมชาติ "อาฮิคาริ มังกรตัวนั้นมีเอฟเฟกต์อะไรที่ต้องระวังเป็นพิเศษไหม"

"แบล็คดราก้อนน่ะเหรอ ถ้ามันถูกส่งจากสนามลงสุสาน มันจะนำ ไวท์ดราก้อน ไวเวอร์เบิร์สเตอร์ ที่เป็นมอนสเตอร์เลเวล 4 ธาตุแสงขึ้นมือได้น่ะ" เทียนเฉิงกวงเหลือบมองแวบหนึ่งแล้วตอบ

"ว้าว! ถูกต้อง! ถูกต้องเป๊ะเลย!"

"พี่ชายคนนี้รู้เยอะจังเลยอ่ะ!"

"ทางนี้ดูจืดไปเลยแฮะ"

"เฮ้ย ไอ้พวกเด็กบ้า! พวกแกอย่าไปบอกพวกนั้นสิว่าทายถูกแล้วน่ะ!" ฮันเดรดเยียร์ ดราก้อนเริ่มร้อนรน

"สมกับเป็นนายเลยอาฮิคาริ!" พอได้ยินเอฟเฟกต์ของมอนสเตอร์ ฟุบุกิก็ฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันเรียงสวย "ฉันรู้อยู่แล้วว่านายต้องรู้!"

"ในเมื่อเป็นแบบนั้น งั้นก็อย่าเพิ่งไปทำลายมันเลย รอให้ถึงเทิร์นนายค่อยว่ากันอีกทีก็แล้วกัน!"

"ฉันขออัญเชิญปกติเจ้านี่ ... แบล็คดราก้อน ชิค!"

ไข่มังกรสีแดงใบหนึ่งปรากฏขึ้นบนสนามของเขา สิ้นเสียงตะโกน ไข่มังกรใบนั้นก็แตกเพล้ง เผยให้เห็นหัวของลูกมังกรสุดน่ารักโผล่ออกมา

แบล็คดราก้อน ชิค เลเวล 1 ธาตุมืด เผ่ามังกร พลังโจมตี 800

"ว้าว! นั่นฉันนี่นา ฉันนี่นา!" ในหมู่ภูตน้อย มีลูกมังกรตัวหนึ่งกอดเปลือกไข่ตะโกนลั่นด้วยความตื่นเต้น

"ดีจังเลยน้า ฉันเองก็อยากลงไปบนสนามบ้างจัง ... " มีภูตตัวอื่นเริ่มแสดงอาการอิจฉา

"เอฟเฟกต์ของแบล็คดราก้อน ชิค ส่งการ์ดใบนี้ที่หงายหน้าอยู่บนสนามลงสุสานเพื่อเปิดใช้งาน อัญเชิญพิเศษจากบนมือ ... เรดอายส์ แบล็คดราก้อน!"

ฟุบุกิเก็บแบล็คดราก้อน ชิคลงไป จากนั้นมังกรดำที่มีขนาดใหญ่กว่ามันหลายสิบเท่าก็จุติลงมาบนสนาม

เรดอายส์ แบล็คดราก้อน เลเวล 7 ธาตุมืด เผ่ามังกร พลังโจมตี 2400

"เท่สุดๆ ไปเลย!" ลูกมังกรตัวน้อยมองดูมังกรยักษ์ตัวนี้ด้วยแววตาเป็นประกาย "วันข้างหน้าฉันจะกลายเป็นแบบนั้นได้ไหมนะ"

"ได้แน่นอนสิ ขอแค่พยายาม ขอแค่เติบโตขึ้น สักวันหนึ่งเธอจะต้องกลายเป็นตัวเธอในแบบที่วาดฝันไว้ได้อย่างแน่นอน!" ฟุบุกิใจดีกับพวกเด็กๆ มาก เขาเหลือบมองการ์ดบนมือแวบหนึ่งก่อนจะตะโกนลั่น "จากนั้น สิ่งที่จะตามมาก็คือ ... เวลาของท่าไม้ตายยังไงล่ะ! การ์ดเวทมนตร์ อินเฟอร์โน ไฟเออร์ บลาสต์!"

"ในเทิร์นที่ใช้งานการ์ดใบนี้ เรดอายส์ แบล็คดราก้อนจะไม่สามารถโจมตีได้ เลือกเป้าหมายเรดอายส์ แบล็คดราก้อนบนสนามของตัวเองหนึ่งตัวเพื่อเปิดใช้งาน ทำความเสียหายให้คู่แข่งเท่ากับพลังโจมตีตั้งต้นของมอนสเตอร์ตัวนั้น!"

"เอ๋ เอ๋ เอ๋???"

"ขะ ขี้โกงเกินไปแล้ว ... " มีภูตเด็กตัวอื่นอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมา

หา? นักรบทั้งสองตนไม่ได้ใส่ใจอะไรอยู่แล้ว เพราะความเสียหายจากเอฟเฟกต์ก็ถือเป็นแทคติกรูปแบบหนึ่งเหมือนกัน แต่ลูกมังกรดำตัวน้อยกลับน้ำตาคลอเบ้าไปซะแล้ว

"แงงงงงง" มันส่งเสียงร้องไห้โฮ ทำเอาภูตที่อายุมากกว่าแถวๆ นั้นต้องรีบเข้าไปโอ๋มันกันยกใหญ่

แต่ไม่ว่าจะยังไง เรดอายส์ แบล็คดราก้อนบนสนามก็ค่อยๆ รวบรวมเปลวเพลิง จากนั้นก็พ่นลูกไฟลูกใหญ่เข้าใส่นักรบทั้งสองตน

ผู้พิทักษ์แห่งภูเขา LP: 8000 -> 5600

การที่มังกรดำจะใช้เอฟเฟกต์เผาเลือดมันก็เป็นเรื่องปกตินั่นแหละ

แต่สำหรับลูกมังกรดำที่ได้รับการปกป้องมาตลอด ไม่ค่อยได้เห็นคนดูเอลกัน แถมยังวาดฝันว่าตัวเองจะต้องเติบโตไปเป็นมังกรที่สูงใหญ่และน่าเกรงขาม การกระทำแบบนี้มันอาจจะขัดกับจินตนาการของมันไปสักหน่อย

"เอ๊ะ ... อึก คงไม่ใช่ว่าฉันไปทำให้เด็กร้องไห้หรอกนะ" ฟุบุกิรู้สึกเหมือนร่างกายแข็งทื่อ เขามองการ์ดบนมือ จะขยับก็ไม่กล้า จะอยู่เฉยๆ ก็ไม่ได้

"อาฮิคาริ รีบช่วยฉันด้วยสิ!!!"

เฮ้อ ... เทียนเฉิงกวงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา

"รุ่นพี่ครับ รุ่นพี่ดวลต่อไปเถอะครับ"

"นี่นายถึงขนาดไม่อยากเรียกรุ่นพี่แล้วใช่ไหมล่ะ! ใช่ไหม!!" ฟุบุกิตะโกนโวยวายอย่างตลกขบขัน

"เอาล่ะ นักรบมนุษย์เอ๋ย" เสียงของธันเดอร์ ดราก้อน ไททันดังขึ้นอีกครั้ง "การได้เห็นพิธีแห่งการดวลที่แท้จริงแทนที่จะเป็นการวิ่งเล่นไปวันๆ ก็ถือเป็นการเติบโตอย่างหนึ่งสำหรับพวกเด็กๆ เหมือนกันนั่นแหละ"

"เจ้าจงดำเนินเทิร์นของเจ้าต่อไปเถิด"

อืม ... เทนโจอิน ฟุบุกิขมวดคิ้วแน่น

"งั้น ... ฉันขอหมอบการ์ดสองใบ แล้วจบเทิร์นก็แล้วกัน" ฟุบุกิหมอบการ์ดสองใบลงบนสนามด้วยท่าทีเก้อเขินเล็กน้อย

ทีนี้ก็ถึงคราวเทิร์นของผู้พิทักษ์เผ่าสัตว์ปีกแล้ว

เมื่อเทียบกับฮันเดรดเยียร์ ดราก้อนที่ต้องอาศัยความคุ้นเคยถึงจะพอมองออก ผู้พิทักษ์เผ่าสัตว์ปีกตนนี้กลับสามารถแยกแยะได้ง่ายดายมาก

เพราะว่าโดยรวมแล้วมันก็คือนกยูงยักษ์ตัวหนึ่ง แต่ที่ไม่เหมือนกันก็คือ หลังจากที่มันรำแพนหางออก ลวดลายบนนั้นกลับไม่ใช่ลวดลายธรรมดาทั่วไป แต่เป็น ... งู

มันคือ ไนน์สเนค พีค็อก

เป็นการ์ดที่หาดูได้ยากมากทั้งนั้นเลยแฮะ ...

[จบแล้ว]