บทที่ 140 - ดูเอลลิสต์ในตำนาน

บริษัทที่มีเจตนาจะเซ็นสัญญากับเทียนเฉิงกวงคือบริษัทบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ชื่อว่า "ฟงกวง"

ถ้าพูดถึงขนาดธุรกิจก็ถือว่าเล็กมาก ไม่ติดอันดับโลกเลยด้วยซ้ำ แต่ก็เพราะว่าขนาดธุรกิจมันเล็กนี่แหละถึงได้ยอมรับเงื่อนไขของเทียนเฉิงกวงได้

ยังไงซะสิ่งที่เทียนเฉิงกวงเสนอไปก็คือ "สูตรใหม่" แถมยังตั้งชื่อให้เสร็จสรรพว่าคัพเมน "อินสแตนท์ ฟิวชั่น"

สถานการณ์ที่ต้องใช้ "หุ้นส่วนทางเทคโนโลยี" แบบนี้ พวกเขาไม่ได้เตรียมตัวมาก่อนเลยก่อนที่จะมาที่ดูเอลอาคาเดเมีย ยังไงซะโรงเรียนที่เน้นศึกษาเรื่องการดวลจะไปมีของแบบนี้โผล่มาได้ยังไงกันล่ะ

เทียนเฉิงกวงรู้สึกว่าพวกนั้นคิดตื้นเกินไป ในโลกนี้คำว่า "ดูเอลลิสต์" มันเป็นคำเรียกแทนพวกหัวกะทิและอัจฉริยะอยู่แล้ว ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นไกล เขาเอาหัวเป็นประกันเลยว่าอาจารย์คาบายามะแห่งหอราเยลโลว์ "จอมมารแกงกะหรี่" ผู้คลั่งไคล้แกงกะหรี่สุดๆ คนนั้น จะต้องเสกแกงกะหรี่รสชาติที่พวกนั้นไม่เคยลิ้มรสมาก่อนออกมาได้แน่

ทว่าพอได้ยินว่าเทียนเฉิงกวง "ได้สูตรมาจากต่างมิติ" พวกเขาก็เปลี่ยนท่าทีไปทันที

ด้านหนึ่งถึงเทียนเฉิงกวงจะเป็นแค่นักเรียน แต่เขาก็เคยเข้าร่วม "การดวลระดับโลก" มาแล้วจริงๆ แถมยังเป็นซูเปอร์รุกกี้คนแรกในรอบหลายปีที่เอาชนะดูเอลลิสต์จากโลก X ได้ ชื่อเสียงในช่วงนี้ของเขาจึงไม่ธรรมดาเลย

อีกด้านหนึ่งในปัจจุบัน "ต่างมิติ" ถือเป็น "แหล่งขุมทอง" แห่งใหม่ สูตรที่ได้มาจากต่างมิติแถมยังได้มาจากมือของภูตดูเอลอีก ขอแค่รสชาติมันไม่ได้แย่จนเกินไป ยังไงก็ต้องมีคนยอมจ่ายเงินซื้ออยู่แล้ว

สุดท้ายนี้มันก็แอบมีความหมายแฝงทำนองว่ายอมลงทุนเพื่อซื้ออนาคตอยู่เหมือนกัน ยังไงซะเทียนเฉิงกวงก็เพิ่งอยู่ปีหนึ่ง แถมมารุฟุจิ เรียวที่เคยออกรายการระดับโลกเหมือนกันก็เพิ่งจะคว้าชัยชนะนัดแรกในวงการมืออาชีพมาได้ นั่นพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าดูเอลลิสต์จากดูเอลอาคาเดเมียคู่ควรแก่การคาดหวังจริงๆ ดังนั้นดูเอลลิสต์อย่างเทียนเฉิงกวงที่เคยฝากฝีมือไว้ในการถ่ายทอดสดระดับโลก แถมยังเคยทิ้งประโยคเด็ดอย่าง "การฟิวชั่นคือวิธีการอัญเชิญที่สูงส่งที่สุด" เอาไว้ ในอนาคตเขาอาจจะประสบความสำเร็จยิ่งกว่านี้ก็ได้ ถึงตอนนั้นพวกเขาก็จะกลายเป็นบริษัทใหญ่ที่มีสายตาเฉียบแหลมยังไงล่ะ!

"ไม่ใช่ว่าตกลงกันแล้วหรือไงว่าจะให้ฉันเป็นพรีเซนเตอร์หลักน่ะ แล้วไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่โผล่มานี่มันหมายความว่ายังไงกัน!"

บ่ายวันหนึ่งหลังจากเทียนเฉิงกวงได้รับใบอนุญาตออกนอกโรงเรียนที่เซ็นโดยอาจารย์โครโนส เขาก็นั่งเรือมาที่โรงงานแห่งหนึ่งทางตอนใต้ของประเทศเกาะ เพื่อเดินชมอุปกรณ์และสายการผลิตของโรงงาน ถือโอกาสทดลองสูตรของเทียนเฉิงกวงไปด้วยเลยว่ารสชาติจะเป็นยังไง จะ "กินได้" จริงหรือเปล่า

และในระหว่างที่เทียนเฉิงกวงกำลังเดินตามพนักงานเพื่อชมโรงงานอยู่นั้น ที่อีกฝั่งหนึ่งของโรงงานก็มีเสียงทะเลาะวิวาทดังขึ้น

"อ๊ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะคุณเทียนเฉิง" พนักงานสาวออฟฟิศที่รับหน้าที่เป็นคนนำทางให้เทียนเฉิงกวงมีสีหน้ากระอักกระอ่วนเล็กน้อย เธอรีบอธิบาย "เป็นดูเอลลิสต์คู่สัญญาของบริษัทเราเองค่ะ เดิมทีพวกเราวางแผนจะเชิญเขามาพูดคุยกับคุณในวันพรุ่งนี้ ไม่คิดเลยว่าเขาจะมาที่นี่ด้วยตัวเอง ... เชิญคุณมาทางนี้ดีกว่าค่ะ"

ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะพาเทียนเฉิงกวงเดินหลบไป อีกด้านหนึ่งพวกพนักงานก็สกัดกั้นอีกฝ่ายไม่อยู่ ปล่อยให้เขาวิ่งพรวดพราดเข้ามาซะแล้ว

เทียนเฉิงกวงมองดูคนที่วิ่งเข้ามาด้วยความรู้สึกมึนงงไปชั่วขณะ ดูเอลลิสต์ตรงหน้าให้ความรู้สึกคุ้นเคยแต่ก็ดูแปลกตา มองแวบแรกเหมือนจะคุ้นหน้าคุ้นตามาก แต่พอลองนึกดูดีๆ กลับนึกไม่ออกว่าเป็นใคร

เขาเป็นชายหนุ่มรูปร่างค่อนข้างสูงใหญ่ สวมหมวกสีแดง ปล่อยผมเผ้ายุ่งเหยิง สวมเสื้อตัวในสีเหลืองและทับด้วยเสื้อคลุมสีเขียว

อืม ... เอ๊ะ ... อ้อ!

"คุณไดโนเสาร์ ทำไมวันนี้ถึงมาที่นี่ล่ะคะ!" พนักงานสาวรีบเอ่ยปากหวังจะช่วยคลี่คลายสถานการณ์ "การมาเยือนของคุณทำให้บริษัทของเรามีเกียรติมากเลยนะคะเนี่ย ... "

"ไม่ต้องมาพูดจาไร้สาระเลย ตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่ ไม่ใช่ว่าตกลงกันแล้วหรือไงว่าจะให้ฉันเป็นพรีเซนเตอร์หลักตลอดไปน่ะ!"

"คุณไดโนเสาร์ เรื่องนั้นมันก็จริงค่ะ แต่บริษัทของเราก็ต้องเติบโตนะคะ แล้วเราก็ไม่ได้ยกเลิกสัญญากับคุณซะหน่อย ... "

เทียนเฉิงกวงจำอีกฝ่ายได้แล้ว ไดโนซอร์ ริวซากิ เขาคือตัวละครที่เคยปรากฏตัวในผลงานต้นฉบับ Yu-Gi-Oh! เด็คหลักของเขาคือเด็คเผ่าไดโนเสาร์ และหมอนี่ก็มีสถิติการดวลในต้นฉบับที่สุดแสนจะน่าสะพรึงกลัว นั่นก็คือไม่เคยชนะใครเลย

ในมังงะ ไดโนซอร์ ริวซากิเป็นคนที่กล้าทำกล้ารับ หลังจากแพ้ให้กับเอสเปอร์ โรบะ เขาก็ยังอุตส่าห์เตือนโจวโนะอุจิให้ระวังพลังจิตเอาไว้ ถึงแม้จะโดนอินเซคเตอร์ ฮากะหลอกอยู่บ่อยๆ แต่เขาก็ยังเห็นอีกฝ่ายเป็นเพื่อน ... สรุปง่ายๆ ก็คือเขาเป็นคนที่พร้อมยอมรับความพ่ายแพ้และค่อนข้างซื่อตรงคนหนึ่งเลยทีเดียว

แต่เทียนเฉิงกวงจำได้ว่าในช่วงใกล้ตอนจบ หมอนี่เหมือนจะตกอับจนต้องไปเดินเตร็ดเตร่ข้างถนน ใช้ชีวิตอย่างน่าเวทนาสุดๆ เลยนี่นา

ในขณะเดียวกันระหว่างที่ไดโนซอร์ ริวซากิกำลังเถียงกับพนักงานสาวอยู่นั้น ก็มีพนักงานคนอื่นเข้ามาอธิบายเรื่องราวให้เทียนเฉิงกวงฟัง

ที่แท้ในตอนที่ "ฟงกวงราเมน" เพิ่งเริ่มก่อตั้ง เนื่องจากไม่มีดูเอลลิสต์มาเป็นพรีเซนเตอร์ก็เลยมักจะโดนคู่แข่งหัวเราะเยาะ แถมการโปรโมตแบรนด์ก็ล้มเหลวไม่เป็นท่า ตอนนั้นพวกเขาถึงได้ไปดึงตัวไดโนซอร์ ริวซากิที่กำลังตกอับสุดๆ มาร่วมงานด้วย

ยังไงซะถึงไดโนซอร์ ริวซากิจะตกอับแค่ไหน แต่เขาก็คือดูเอลลิสต์ในตำนานเชียวนะ!

เอ๊ะ ... ดูเอลลิสต์ในตำนานงั้นเหรอ

เทียนเฉิงกวงเลิกคิ้วขึ้น จริงดิ

เขาลองคิดดูอีกที ก็ใช่นะ พี่น้องเมคิวในต้นฉบับก็แค่เคยดวลกับการ์ดของมุโต ยูกิและโจวโนะอุจิ คัตสึยะมาแค่ตาเดียว ก็กลายเป็น "ดูเอลลิสต์ในตำนานที่ทำให้ดูเอลคิงต้องสู้รบปรบมืออย่างยากลำบาก" ไปซะแล้ว คนอย่างไดโนซอร์ ริวซากิที่เคยดวลกับโจวโนะอุจิมาไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง แถมยังเคยครอบครองการ์ดระดับตำนานอย่างเรดอายส์ แบล็คดราก้อน การจะได้เป็นดูเอลลิสต์ในตำนานมันก็สมเหตุสมผลอยู่เหมือนกัน

ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็แค่โดนพระรองอันดับสองอัดยับก็เท่านั้นเอง ถ้าในกรณีที่คนอื่นไม่ได้โกงล่ะก็ ฝีมือในฐานะดูเอลลิสต์ของเขาถือว่าไม่มีปัญหาแน่นอน การจะจัดการกับพวกปลายแถวหรือพวกโปรดูเอลลิสต์ทั่วไปก็คงเป็นเรื่องชิลๆ สำหรับเขาเลยล่ะ

เทียนเฉิงกวงลองถามพนักงานดูก็ได้ความว่า ตั้งแต่ไดโนซอร์ ริวซากิมาเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับบริษัท เขาก็มีสถิติชนะมากกว่าแพ้จริงๆ แถมหลังจากนั้นเขาก็ให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์ของตัวเองมาก ไม่เคยไปข้องแวะกับอินเซคเตอร์ ฮากะอีกเลย แค่เคยแนะนำงานให้อินเซคเตอร์ ฮากะไปสองสามครั้ง นอกนั้นก็ใช้ชีวิตอย่างมีระเบียบวินัยสุดๆ

พอลองคิดทบทวนดูอีกรอบ เทียนเฉิงกวงก็ได้ข้อสรุปว่า ไดโนซอร์ ริวซากิไม่เคยทำอะไรผิดต่อบริษัทนี้เลย

"ถ้าเป็นแบบนั้น ฉันคิดว่ารุ่นพี่ไดโนเสาร์พูดถูกแล้วล่ะ"

"เอ๊ะ"

"หืม ไอ้หนู"

ไดโนซอร์ ริวซากิหยุดเถียงกับพนักงานแล้วหันมามองเทียนเฉิงกวง

เทียนเฉิงกวงกระแอมไอเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้น "นี่มันตรรกะง่ายๆ เลยนะพวกคุณ ถ้าวันนี้พวกคุณสามารถยกเลิกสัญญานับสิบปีกับรุ่นพี่ได้เพียงเพราะฉันมีชื่อเสียงมากกว่าหรือเพราะเหตุผลจากต่างมิติอะไรก็แล้วแต่ ในอนาคตพวกคุณก็สามารถยอมจ่ายค่าปรับเพื่อยกเลิกสัญญากับฉันเพื่อผลประโยชน์ได้ทุกเมื่อเหมือนกัน แบบนี้ฉันจะไปยอมรับได้ยังไงกันล่ะ"

"จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะคะคุณเทียนเฉิง!" พนักงานพากันลนลานและรีบอธิบายไม่หยุด "พวกเราไม่เคยพูดว่าจะยกเลิกสัญญากับคุณไดโนเสาร์เลยนะคะ ไม่ใช่ว่าเราตกลงกันแล้วเหรอคะว่าพรุ่งนี้จะมาคุยเรื่องสัญญากัน ... "

คนกลุ่มใหญ่พากันส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวอธิบายกันยกใหญ่ ทั้งบอกว่าเซ็นสัญญาไปนานแค่ไหนแล้ว ทั้งอ้างว่าตลอดสิบปีที่ผ่านมาความร่วมมือระหว่างพวกเขากับริวซากิไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย ทั้งอ้างนู่นอ้างนี่ ... เอาแต่อธิบายให้ทั้งสองคนฟังไม่หยุด

เมื่อหันกลับมามอง ไดโนซอร์ ริวซากิก็ไม่ได้มีท่าทีโกรธเกรี้ยวเหมือนตอนแรกแล้ว ความจริงเขาก็แค่เลือดขึ้นหน้าในตอนแรกเท่านั้นแหละ

หลังจากต้องใช้ชีวิตเร่ร่อนมาเป็นเวลานาน ไดโนซอร์ ริวซากิก็มีความเข้าใจชีวิตในมุมมองใหม่ๆ ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็ได้บริษัทฟงกวงนี่แหละที่ช่วยดึงเขากลับมาใช้ชีวิตแบบคนปกติได้อีกครั้ง ถ้าจู่ๆ ต้องมาสูญเสียสถานะนี้ไป ต่อให้เขาจะไม่มีทางกลับไปเดินเตร็ดเตร่ข้างถนนเหมือนเมื่อก่อน แต่เขาก็อดที่จะรู้สึกกังวลและหวาดกลัวไม่ได้อยู่ดี

ดังนั้นตอนที่ได้ยินว่าบริษัทฟงกวงต้องการขยายกิจการและกำลังมองหาพรีเซนเตอร์คนใหม่ เขาก็เลยรู้สึกกลัวเอามากๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่เห็นอีกฝ่ายและจำได้ทันทีว่าเป็นดูเอลลิสต์หนุ่มอนาคตไกลที่เคยดวลชนะมิติเอ็กซ์ซีสเมื่อปีที่แล้ว เขาก็ยิ่งกังวลหนักเข้าไปอีก

เพียงแต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าเทียนเฉิงกวงคนนี้จะไม่ถูกผลประโยชน์ตรงหน้าล่อลวงเลยสักนิด แถมยังเป็นฝ่ายออกรับแทนเขาซะอีก

สำหรับคนที่มีแค่ฉายาดูเอลลิสต์ในตำนานอย่างเขา การที่เทียนเฉิงกวงออกโรงสนับสนุนแบบนี้ ทำให้เขารู้สึกประทับใจในตัวเทียนเฉิงกวงขึ้นมาไม่น้อยเลยทีเดียว

ถ้าอย่างนั้นปัญหาที่เหลือก็มีอยู่อีกเรื่อง

สำหรับไดโนซอร์ ริวซากิที่เหมือนกับสุนัขจนตรอก บริษัทแห่งนี้ก็เปรียบเสมือนบ้านหลังใหม่ของเขา ถ้าอย่างนั้น ...

"เฮ้ย ไอ้หนู" ไดโนซอร์ ริวซากิส่งเสียงเรียก

"รุ่นพี่ไดโนเสาร์" เทียนเฉิงกวงตอบรับอย่างสุภาพ

"มาดวลกันเถอะ" เขายกมือขึ้น ดูเอลดิสก์รุ่นเก่าบนแขนเริ่มทำงานและกางออกอย่างแข็งทื่อ

เมื่อเห็นดังนั้นเทียนเฉิงกวงก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา เขาวางกระเป๋าเป้ลง หยิบดูเอลดิสก์ออกมาสวมเข้าที่แขน

"เอ๊ะ คุณไดโนเสาร์ คุณเทียนเฉิง"

"ไม่เห็นต้องมาดวลกันตอนนี้เลยนะคะทั้งสองคน ... "

"พวกเราแค่จะคุยเรื่องความร่วมมือกันเฉยๆ นะคะ"

พนักงานหลายคนเห็นสถานการณ์ชักจะไปกันใหญ่ก็เริ่มลนลาน

"พอได้แล้ว พวกเธอไม่ต้องพูดแล้วล่ะ" ไดโนซอร์ ริวซากิยกยิ้มมุมปาก "ดูเอลลิสต์ก็ต้องคุยกันด้วยภาษาของดูเอลลิสต์สิ เมื่อการดวลจบลง ทุกอย่างก็จะมีคำตอบเอง"

"ไอ้หนู นายก็คิดแบบนั้นใช่ไหมล่ะ"

"การได้ดวลกับดูเอลลิสต์ในตำนาน ... ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยล่ะครับ!"

"ถ้าอย่างนั้น ... "

"ดูเอล!"

ไลฟ์พอยต์เทียนเฉิงกวง: 4000

ไลฟ์พอยต์ไดโนซอร์ ริวซากิ: 4000

[จบแล้ว]