ตอนที่ 20 เทหมดหน้าตัก

ตอนที่ 20 เทหมดหน้าตัก

เช้าวันพฤหัสบดี

ตามความทรงจำของลู่หยาง ฟิวเจอร์สทองแดงเซี่ยงไฮ้กำลังจะเริ่มปรับตัวขึ้นรอบใหม่

ดังนั้น วันนี้หลังจากเรียนคาบแรกในตอนเช้าเสร็จ ลู่หยางก็ออกจากมหาวิทยาลัยทันที

เขาจำเป็นต้องไปที่บริษัทฟิวเจอร์สแต่เนิ่นๆ เพื่อพยายามเข้าซื้อในราคาที่ค่อนข้างดี

"ทำไมช่วงนี้หยางจื่อถึงชอบหายตัวไปทันทีที่เลิกเรียนตลอดเลยวะ?" เฉินอี้ป๋อมองตามหลังลู่หยางที่เพิ่งจะชิ่งหนีไปหลังเลิกเรียน แล้วหันมาถามเพื่อนร่วมห้องอีกสองคน

"เขาก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าไปเปิดบัญชีที่บริษัทฟิวเจอร์สมา?"

"หมอนั่นอาจจะกำลังยุ่งอยู่กับการเทรดฟิวเจอร์สก็ได้!" สวี่ฉู่ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วตอบ

"ก็เป็นไปได้นะ"

"แต่ความเสี่ยงของฟิวเจอร์สมันสูงเกินไป"

"เดี๋ยวหยางจื่อกลับมา พวกเราลองเกลี้ยกล่อมเขาหน่อยดีกว่า เขาไม่ควรทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดไปกับเรื่องแบบนั้น" ฉินเฟยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้น

เขายอมรับในตัวลู่หยางมากๆ แต่ก็รู้สึกว่านักศึกษาอย่างพวกเขายังไม่เหมาะที่จะเทรดอะไรอย่างฟิวเจอร์ส ความเสี่ยงมันสูงเกินไป

"มีเหตุผล" เฉินอี้ป๋อกับสวี่ฉู่พยักหน้าเห็นด้วย

เขตซินตง ห้องวีไอพีของบริษัทกั๋วไท่ฟิวเจอร์ส

ราคาของสัญญาหลักทองแดงเซี่ยงไฮ้กะพริบไหวอยู่บนหน้าจอขนาดใหญ่ ตัวเลขสีเขียวที่ร่วงลงมาดูบาดตาอยู่ไม่น้อย

31,550, 31,420, 31,380... เมื่อเทียบกับจุดสูงสุดตอนที่ลู่หยางปิดสถานะทำกำไรไปเมื่อวันอังคาร ราคาก็ย่อตัวลงมาเกือบสามเปอร์เซ็นต์แล้ว

บรรยากาศภายในห้องวีไอพีนั้นหนักอึ้งและตลบอบอวลไปด้วยควันบุหรี่

ชายวัยกลางคนที่เคยเยาะเย้ยว่าลู่หยางเป็น "ไอ้โง่" เมื่อสัปดาห์ก่อน ตอนนี้มีสีหน้าซีดเผือด เขากำลังจ้องมองหน้าจอเขม็งพลางพึมพำว่า "บ้าเอ๊ย ไม่ใช่ว่าบอกว่ามันจะขึ้นอีกเหรอ? ทำไมถึงร่วงลงมาอีกแล้ว..."

เห็นได้ชัดว่าเขาหนีไม่ทัน หรือไม่ก็หนีช้าเกินไป ขาดทุนที่ยังไม่รับรู้ในบัญชีทำให้เหงื่อผุดซึมเต็มหน้าผาก

ส่วนชายหัวล้านกลับทำหน้าเหมือน 'ข้าว่าแล้วเชียว' ทว่าลึกๆ ในแววตาของเขากลับแฝงไปด้วยความเสียดายที่ยากจะสังเกตเห็น

เขาลอบมองไปยังที่นั่งว่างเปล่าของลู่หยาง รู้สึกร้อนรุ่มราวกับมีแมวมาข่วนหัวใจ

ถ้าเขาจำไม่ผิด... และเขาจำได้อย่างแม่นยำ ลู่หยางได้ปิดสถานะมูลค่ากว่าหกล้านของตนเองไปอย่างเด็ดขาดเมื่อวันจันทร์ ตอนที่ทองแดงเซี่ยงไฮ้พุ่งขึ้นไปแตะระดับ 32,350!

เขารอดพ้นจากการร่วงลงเกือบสามเปอร์เซ็นต์ในช่วงสองวันครึ่งที่ผ่านมาไปได้อย่างหวุดหวิด!

นี่ไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ เลย หากลู่หยางหนีไม่ทัน ยอดขาดทุนทางบัญชีเกือบสองล้านนั่น... ชายหัวล้านเพียงแค่คิดก็เสียวสันหลังวาบแล้ว

เขาขยับท่านั่งตามสัญชาตญาณพลางครุ่นคิด

"เจ้าเด็กนั่นจะมาเมื่อไหร่วะ?"

"ถ้ามาแล้ว เขาจะยังเทรดทองแดงเซี่ยงไฮ้อยู่อีกไหม?"

"ถ้าเขาเข้าซื้ออีก ข้าควรจะ... ตามสักหน่อยดีไหม?"

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา มันก็วนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมไปไหน

ท้ายที่สุดแล้ว ลู่หยางก็ได้พิสูจน์ความสามารถของเขาให้เห็นแล้ว

แน่นอนว่าลู่หยางย่อมไม่รู้ความคิดของชายหัวล้าน เขาเพิ่งจะขึ้นแท็กซี่มาได้ไม่นาน

กว่าจะถึงห้องวีไอพีก็ยังต้องใช้เวลาอีกสักพัก

หงซานนั่งอยู่ข้างที่นั่งประจำของลู่หยาง คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเป็นปม

เขามองดูแนวโน้มขาลงอย่างต่อเนื่องบนหน้าจอกระดานเทรด สลับกับพอร์ตว่างเปล่าในบัญชีของลู่หยาง รู้สึกร้อนรุ่มรำคาญใจราวกับมีแมวมาข่วนหัวใจเช่นกัน

เขาส่งข้อความหาลู่หยางแล้วแต่ก็ไม่ได้รับการตอบกลับ

รุ่นน้องคนนี้ร้ายกาจเหลือเชื่อจริงๆ ไม่เพียงแต่กล้าซื้อเต็มพอร์ตตอนที่ฟิวเจอร์สทองแดงเซี่ยงไฮ้กำลังขาขึ้นเท่านั้น

เขายังสามารถปิดสถานะทำกำไรได้อย่างสวยงามก่อนที่ราคาฟิวเจอร์สทองแดงเซี่ยงไฮ้จะพุ่งแตะจุดสูงสุดอีกด้วย

การกะจังหวะเวลาและประเมินความเสี่ยงได้แม่นยำขนาดนี้ มันไม่ใช่คนแล้ว

เขาอยากจะแงะหัวรุ่นน้องคนนี้ดูจริงๆ ว่าข้างในนั้นมีอะไรอยู่

ในขณะเดียวกัน เขาก็อยากรู้ด้วยว่าลู่หยางจะยังเทรดฟิวเจอร์สทองแดงเซี่ยงไฮ้ต่อหรือไม่

แล้วถ้าเทรด เขาจะเลือกจังหวะเข้าตลาดตอนไหน?

"รุ่นน้องหนอรุ่นน้อง นายกำลังรอสัญญาณอะไรอยู่กันแน่?" หงซานพึมพำกับตัวเอง

ในตอนนั้นเอง ลู่หยางก็เพิ่งมาถึงใต้ตึกกั๋วไท่ฟิวเจอร์สในเขตซินตงพอดี

การจราจรในช่วงชั่วโมงเร่งด่วนติดขัดกว่าที่เขาคาดไว้ เขาจ่ายค่าโดยสารแล้วรีบสาวเท้าเดินเข้าไปในตึก

เขาเมินเฉยต่อสายตาสอดรู้สอดเห็นจากพนักงานต้อนรับ และเดินตรงดิ่งไปยังลิฟต์

สิ่งที่ลู่หยางไม่รู้ก็คือ ที่นี่ เขากลายเป็นคนดังพอตัวไปแล้ว

และนั่นก็เป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงถูกพนักงานต้อนรับสังเกตเห็นทันทีที่ก้าวเข้ามาในตึก

นี่เป็นการปฏิบัติที่แม้แต่วีไอพีขาประจำยังไม่ได้รับด้วยซ้ำ

ภายในห้องวีไอพี บรรยากาศหนักอึ้งจนแทบจะหยุดนิ่ง

ราคาของทองแดงเซี่ยงไฮ้กำลังยื้อยุดกันอยู่ที่แนวรับตัวเลขกลมๆ บริเวณ 31,600 ดูเหมือนว่าทั้งฝั่งซื้อและฝั่งขายต่างก็ทุ่มกำลังอย่างหนักที่จุดวิกฤตนี้

ชายหัวล้านมองดูราคาทะลวงผ่าน 31,600 ไปหลายครั้งแต่ก็ถูกดึงกลับขึ้นมาได้อย่างยากลำบาก ฝ่ามือของเขาชื้นเหงื่อเล็กน้อย

ชายวัยกลางคนที่กำลังขาดทุนขยี้บุหรี่ดับลงด้วยความหงุดหงิด

วินาทีนั้น บังเกิดเสียงผลักประตูห้องวีไอพีให้เปิดออก พร้อมกับร่างของลู่หยางที่ปรากฏขึ้นตรงทางเข้า

เขาสวมชุดลำลองเรียบง่าย ท่าทางสงบนิ่ง ฝีเท้าไม่เร่งรีบ ราวกับเพิ่งแวะมาดื่มกาแฟ การปรากฏตัวของเขาทำลายความน่าเบื่อหน่ายในห้องลงทันที สายตาทุกคู่ รวมทั้งชายหัวล้านและชายวัยกลางคนที่กำลังขาดทุน ต่างพุ่งเป้าไปที่เขาโดยไม่ได้นัดหมาย

"บอสลู่มาแล้ว!" ใครบางคนกระซิบ น้ำเสียงแฝงความรู้สึกที่ซับซ้อน

แม้ว่าลู่หยางจะเพิ่งเปิดบัญชีมาได้ไม่นาน แต่การเทรดที่ดุดันและผลกำไรของเขาก็ได้ทิ้งความประทับใจอย่างลึกซึ้งให้กับทุกคนในห้องวีไอพีไปแล้ว

หงซานผุดลุกขึ้นยืนทันทีเมื่อเห็นลู่หยาง เขาก้าวไปรับหน้าสองสามก้าว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความร้อนรนและความตื่นเต้นที่พยายามสะกดกลั้นเอาไว้

"รุ่นน้อง! ในที่สุดนายก็มาสักที! ดูตลาดตอนนี้สิ..."

ลู่หยางพยักหน้าให้เขาแล้วพูดอย่างไม่รีบร้อน

"ไม่ต้องรีบครับรุ่นพี่ รินชาให้ผมสักถ้วยก่อน"

"ได้! เดี๋ยวจัดให้!"

ตอนนี้ลู่หยางคือลูกค้ารายใหญ่ที่สุดของหงซาน ย่อมต้องดูแลเป็นอย่างดี ห้ามละเลยเด็ดขาด

จากนั้น ลู่หยางก็นั่งลงที่นั่งประจำของตนเอง ล็อกอินเข้าบัญชี และเหลือบมองราคาปัจจุบันของทองแดงเซี่ยงไฮ้ที่ยังคงยื้อกันอยู่ที่ระดับ 31,600 จุด

ลู่หยางไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาเปิดสถานะซื้อฟิวเจอร์สทองแดงเซี่ยงไฮ้ด้วยเงินทั้งหมดที่มีแบบเทหมดหน้าตักในทันที

เมื่อเงินทุน 6.5 ล้านหยวนของลู่หยางถูกเปลี่ยนเป็นสัญญาฟิวเจอร์สทองแดงเซี่ยงไฮ้จนหมด ชาร้อนหนึ่งถ้วยก็ถูกยกมาเสิร์ฟโดยหงซานพอดี

"รุ่นน้อง นี่นายเพิ่งจะ... ใส่ไปหมดเลยงั้นเหรอ? ไม่เผื่อเหลือเผื่อขาดเลยหรือไง?"

ขณะยื่นชาร้อนให้ลู่หยาง หงซานก็เผลอชำเลืองมองพอร์ตของลู่หยางตามสัญชาตญาณ แล้วก็อดไม่ได้ที่จะโพล่งออกมา

สัญญาฟิวเจอร์สทองแดงเซี่ยงไฮ้จำนวน 410 สัญญาปรากฏหราอยู่ในบัญชีของลู่หยาง

เมื่อได้ยินคำพูดของหงซาน วีไอพีคนอื่นๆ ที่หูผึ่งอยู่แล้วก็พากันเพ่งเล็งสายตามาที่ลู่หยาง อยากรู้เหลือเกินว่าเขาเพิ่งทำอะไรลงไป

"เข้าเต็มพอร์ตอีกแล้วเหรอ?"

ชายหัวล้านคาดเดาจากคำพูดของหงซาน

แต่เขาจะกล้าตามไหมล่ะ?

เมื่อนึกถึงความบ้าบิ่นของลู่หยาง ชายหัวล้านก็ยังคงปอดแหกอยู่ดี

"อืม"

"แรงส่งของการย่อตัวลงมาใกล้จะหมดแล้ว พวกฝั่งขายกำลังจะหมดแรง ได้เวลาเริ่มคลื่นลูกใหม่แล้วล่ะ"

ลู่หยางพยักหน้ารับ สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่กระดานเทรด น้ำเสียงของเขาราบเรียบราวกับกำลังพูดคุยเรื่องดินฟ้าอากาศ

เมื่อมองดูสีหน้าอันเงียบสงบของลู่หยาง หงซานก็เต็มไปด้วยความเลื่อมใส

เงินตั้ง 6.5 ล้านหยวนเต็มๆ แต่รุ่นน้องของเขากลับยังคงมีท่าทีไม่รู้ร้อนรู้หนาว

ราวกับว่าเขาไม่ได้หวาดกลัวว่าดัชนีทองแดงเซี่ยงไฮ้จะร่วงลงมาเลยแม้แต่น้อย

ด้วยสภาพจิตใจแบบนี้ เขาเกิดมาเพื่อเทรดฟิวเจอร์สชัดๆ