เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

24. Noblesse Guild (5)

24. Noblesse Guild (5)

24. Noblesse Guild (5)


24. Noblesse Guild (5)

หลังจากโรงเรียนเลิกรถSUVของจองโฮกำลังรออยู่ด้านหน้าประตู

ถัดจากรถSUVผมเห็นจองโฮพิงรถเอามือบังแดดด้วยแขนของเขา.

‘อุวาา!แฟชั่นอุบาทว์! ได้โปรดอย่ามาทำเป็นรู้จักผมที่นี่! ได้โปรด!’

มันต่างจากสิ่งที่ผมหวัง เขาโบกมือให้ผม.

“โย่! มินชอย! ที่นี่ ทางนี้!”

‘มันเป็นเสื้อยืดสีขาวเน่าๆอีกแล้ว.’

แทนที่จะตอบคำถามผมเร่งฝีเท้าของผมเข้าไปหาของโฮ

“อิย๊า,มันเป็นเวลานานมากแล้วตั้งแต่ที่ฉันไปโรงเรียน.แต่ทำไมฉันถึงเห็นแต่ผู้ชายน่าเบื่อและมีหญิงสาวไม่กี่คนเท่านั้น?”

“ได้โปรดหยุดเล่นมุกสักทีและเข้าไปในรถเร็วๆได้แล้ว!”

“ทำไม! ทำไม! นายกำลังถูกไล่ล่าหรอ?”

จองโฮกำลังมองไปรอบๆเหมือนกับหนังฉากหนึ่งของการเป็นสายลับ

“ฮยอง ผมรู้สึกอายแฟชั่นของคุณจริงๆ ได้โปรดเข้ามา!”

“อ่า นั่นอะไร.คนที่สวมแต่เครื่องแบบนักเรียนกำลังมาวิจารย์แฟชั่น คนจำพวกนี้รู้เรื่องพวกนี้ด้วย? ฉันรู้ว่านายยังอายุน้อย.”

“…..”

เมื่อจบการสนทนาที่น่าอับอายแล้วเราก็ได้มาถึงลานจอดรถที่ใกล้กับรถของจองโฮ.

“ฮยอง หลังจากที่ฮยองโทรหาผมเมื่อวาน คุณได้ออกไปไหนหลังจากลงครามกิลด์ไหม?”

“ใช่.ไม่มีอะไรที่ต้องเป็นห่วงมากนัก.แต่สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับข้อความเมื่อวานหรอ?”

ผมบอกจองโฮและการสนทากับปาร์คฮยอนและสถานการณ์ปัจจุบัน

“อืม… เรากำลังจะเป็นเหมือนครอบครัว.ผู้แข็งแกร่งจะเป็นผู้ชนะและผู้อ่อนแอจะเป็นผู้แพ้…..”

ผมถามจองโฮที่กำลังพูดกับตัวเองขณะที่เขากำลังมองทรายบนพื้น.

“คุณไม่รู้สึกอะไรหรอ?”

“มันเป็นสิ่งที่ฉันเคยบอกเธอแล้วจากพี่ๆที่เคยทำงานให้ แต่ฉันไม่ค่อยสนใจเนื่อหานี้เท่าไรนัก.หลังจากที่ฟังคำพูดของเธอแล้วดูเหมือนว่าเธอยังบอกไม่หมด.”

“ผมมีลางสังหรณ์ว่ามันเป็นฝ่ายรุนแรง แต่ผมไม่รู้ว่ากิลด์โนเบลสจะมีส่วนเกี่ยวข้องหรือไม่ก็ทุกคน.”

“เนื่องจากรัฐบาลไม่ได้โทษกลุ่มใดกลุ่มนึงทั้งสองฝ่ายมีพลังพิเศษหรือไม่ก็ปล่อยผ่านๆไป.”

“ดูแลธุรกิจหรอ?”

จองโฮมองมาที่ผมตรงๆและตอบคำถามผม.

“มินชอย.นายรู้ไหมว่าอเวคที่เกิดขึ้นมาแล้วหายไปได้อย่างไร?”

“ไม่มีอะไรบ่งบอกเลย.”

“300คนต่อปี! มีประมาณ500คนที่เป็นอเวคถ้ามีอเวคจำนวนมากในปีนั้น.แต่กว่า40%ไม่สามารถหายไปได้ใน5ปีที่ผ่านมา.”

“ไม่ใช่ว่าเขาตายเพราะการระเบิดของประตูหรือว่าในดันเจี้ยนหรอกหรอ?”

“แน่นอนว่ามันอาจจะเป็นไปได้.สมมุติว่าอเวคที่ตื่นขึ้นมาแล้วแค่1-2ปีตายในดันเจี้ยนนั่นไม่ค่อยแปลกใจเท่าไรนัก.แต่สิ่งที่เกิดขึ้น5ปีที่ผ่านมามีคนที่ประสบการณ์สูงกว่า100คนได้หายไปและไม่มีร่องรอยอะไรเลยมันสมเหตุสมผลหรือเปล่า? ไม่มีเหตุผลที่พวกเขาจะตายง่ายๆ ถูกไม๊?”

“นั่นก็จริง.”

“เหตุผลอย่างเป็นทางการจากสำนักงานคือ ‘ตายในระหว่างการต่อสู้ในดันเจี้ยน’,แต่ถ้ามันเป็นในดันเจี้ยนเราจะไม่สามารถเห็นศพได้หลังจากที่มันหมดเวลา.”

“พูดให้ถูกคือมีการฆ่ากันในดันเจี้ยน.และในหมู่ผู้คนที่ถูกฆ่าอาจมีบางคนที่ต่อต้านพลุ่มหัวรุนแรง?”

“บิงโก.”

หลังจากที่ผมได้ยินคำพูดของจองโฮผมคิดว่าผมอยู่ในสถานการณ์ที่ล่อแหลม.

“ไม่มีเวลามากไปกว่านี้แล้ว! ฮยอง! ไปกันเถอะ.”

“อะไร? นายต้องการรายงานเรื่องนี้?”

“ไม่. กำลังจะไปซื้อ ‘การวิตี้ เลเซอร์’.”

“เอ๋? นี่เป็นการแก้ปัญหาของนายตอนนี้งั้นหรอ?”

* * *

ผมสามารถซื้อ ‘การวิตี้เลเซอร์’, ‘ฮีล’,และ ‘สปิริตอาเมอร์’ จากร้านค้าได้.

เนื่องจากฮีลและสปิริตอาร์เมอร์ทั้งสองสกิลเป็นสกิลเริ่มต้นของอาชีพเนโครเมนเซอร์ พวกเขาจึงถูกขายให้ในราคาถูก.

ตั้งแต่ที่ผมไม่สามารถปล่อยทิ้งทั้งการโจมตีหรือการป้องกันได้ ผมจึงต้องใช้เงินทั้งหมดของผม ผมก็ต้องทำ.

ขณะที่พระอาทิตย์กำลังจะตกดินจองโฮก็บอกว่าเขามีปาร์ตี้ล่าสัตว์ที่สัญญาว่าจะไปร่วมด้วยและเขาก็ออกไป.

แตกต่างจากคนอื่นจองโฮไม่ได้โอ๋ผมเพื่อให้ผมรู้สึกดีแต่เขาก็ทำอย่างที่เขาเคยทำแม้ว่าจะเห็นว่าผมแข็งแกร่ง

จองโฮบอกว่าเขาจะพยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับกิลด์โนเบลส.

เนื่องจากเขาสามารถทนทุกข์ทรมาณจากผลที่ตามมาหลังจากการสอดแนมได้ แต่ผมก็ได้บอกแล้วว่าหากมันอันตรายเกินไปให้ถอนตัวออกมา.

“ถ้าคุณไม่แต่งตัวแบบนั้นคุณจะน่าเชื่อถือมากกว่านี้อีก.”

ในขณะที่ผมพูดกับตัวเองและมองไปที่เขา ผมได้วางแผนล่วงหน้าไว้แล้ว

มีเพียงข่าวลือในขณะนี้เนื่องจากรัฐบาลไม่ได้ทำอะไรและไม่มีหลักฐานอะไรแม้แต่ชิ้นเดียว.การจะบอกว่าพวกหัวรุนแรงเหล่านี้ไม่ได้ก่อให้เกิดความวุ่นวาย.

ถ้าผมไปรายงานเห็นได้ชัดว่าผมจะเป็นเป้าหมายทันที

ทางเลือกเดียวของผมและอันตรายที่เหลืออยู่

จนกว่าปาร์คฮยอนและกลุ่มหัวรุนแรงจะก้าวไปข้างหน้า ผมมุ่งมั่นที่จะโตขึ้นและต้องแข็งแกร่งเท่านั้น

ถ้าพวกเขาเคลือนไหวเร็วกว่าที่ผมคิดไว้ผมจะแสร้งทำเป็นช่วยพวกเขาเพื่อซื้อเวลา.รอจนกว่าที่ผมจะเอาชนะเขาได้…..

เนื่องจากผมสามารถได้รับExpได้มากขึ้นจากดันเจี้ยนเลเวล13 ‘บลัดชัคกิ้ง ริเวอร์’ และ ‘อินคิสบัส ริเวอร์’,ผมต้องยอมแพ้ดันเจี้ยนชั้นที่14และ15ที่สามารถให้หินเลือดที่มีระดับสูงและไอเทมที่มีราคาแพง ตอนนี้

มันเป็นเพราะเงินรายได้ที่ผมมีตอนนี้ไม่อาจเทียบได้หลังจากการเติบโตของผม

“เก็บรวบรวม แล้วเลเวลอัพ!”

* * *

สกิลใหม่ที่ผมได้เรียนรู้คือ การวิตี้เลเซอร์ มันเป็นสกิลที่น่าทึ่งมาก

มันเป็นการใช้สกิลแบบกำหนดพื้นที่คล้ายๆกับ ‘บางเรีย’ ซึ่งมันจะยิงลำแสงนับไม่ถ้วนออกมา.

เนื่องจากมันเป็นสกิลที่กินมานาอย่างต่อเนื่องและจะโจมตีจนกว่าศัตรูจะตาย ผมสามารถเพิ่มเลเวลสกิลได้อย่างรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ.

มันเป็นสกิลที่เหมาะกับความสามารถของผมที่สุด

การโจมตีต่อเนื่องจากมานาและพลังทำลายที่รุนแรงอย่างต่อเนื่อง!

แม้ว่าจะไม่สามารถทำให้ซัคคิวบิในดันเจี้ยนเลเวล13ได้รับเสียหาย แต่มันก็สามารถที่จะการกำหนดพื้นที่และเป้าหมายได้.

การจ้วงแทงด้วยมือข้างเดียวในขณะอีกข้างก็ร่ายการวิตี้เลเซอร์ที่สามารถโจมตีได้อย่างต่อเนื่อง!

ผมไม่ลืมที่จะโยนฟอสชิล,บาเรียและสปิริตอาเมอร์และปล่อยให้โดนโจมตีระหว่างการจ้วงแทงจากดาบเพื่อให้ได้รับประสบการณ์ในการใช่โล่ห์.

เนื่องจากมีกลุ่มหัวรุนแรงผมจึงไม่สามารถหาเงินได้มากขึ้น แต่แทนที่จะได้รับกลายเป็นว่าความเร็วในการเติบโตของผมก็เพิ่มขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ.

แตกต่างจากที่ผมคิดไว้ ไม่มีการเคลือนไหวของปาร์คฮยอน

ถ้าผมสามารถซื้อเวลาแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆและเติบโตอย่างต่อเนื่องผมจะก้าวไปยืนข้างหน้ากับคนที่ข่มขู่ผม.

อย่างไรก็ตามผมแค่อยากจะหารายได้เพิ่มขึ้นดีกว่ามาเสียเวลาแบบนี้.

‘มาหาฉัน! มาหาฉัน!’

Looking for the next chapter?

Current schedule: Monday and Wednesday

Not soon enough? Consider contributing to our supported chapters.

จบบทที่ 24. Noblesse Guild (5)

คัดลอกลิงก์แล้ว