บทที่ 14 - เนตรเทพอสูร สำแดงเดชครั้งแรก

บทที่ 14 - เนตรเทพอสูร สำแดงเดชครั้งแรก

"สวบสาบ..."

เสียงเสียดสีอันแปลกประหลาดนั้น ราวกับแมลงนับไม่ถ้วนกำลังคลานอยู่บนพื้น และราวกับกระดูกแห้งกำลังกระทบกัน ดังมาจากส่วนลึกของทางเดินอันมืดมิด จากไกลเข้ามาใกล้ ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

กลิ่นอายที่เย็นเยียบ เงียบสงัด และเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น ราวกับกระแสน้ำไหลทะลักเข้ามา ทำให้ห้องหินทั้งห้องอุณหภูมิลดฮวบลงไปหลายองศา

เฉินหลงเบิกตากว้างขึ้นในทันที

กระบวนการทะลวงขั้น ถูกขัดจังหวะเสียแล้ว!

แต่พลังงานในร่างกายของเขา ได้เสร็จสิ้นการผลัดเปลี่ยนครั้งสุดท้ายแล้ว พลังตบะของเขา หยุดนิ่งอยู่ในขอบเขตชำระกายขั้นที่หกอย่างมั่นคง!

[ชื่อ: เฉินหลง]

[ขอบเขต: ขอบเขตชำระกายขั้นที่หก]

[เคล็ดวิชา: 《เคล็ดวิชาเทพอสูรจำแลง》 (ขั้นที่หนึ่ง)]

[ทักษะยุทธ์: 《ก้าวเจ็ดเงา》 (ความสำเร็จเล็ก)]

[แต้มตบะ: 20]

ไม่ทันได้สัมผัสกับความยินดีจากพลังที่เพิ่มสูงขึ้น สีหน้าของเฉินหลงก็เคร่งเครียดขึ้นมาอย่างหาที่สุดไม่ได้ในพริบตา

เขาคว้ากระบี่โบราณสำริดที่หักครึ่งท่อนซึ่งอยู่ข้างกายขึ้นมา พริบตาเดียวก็ไปหลบอยู่หลังโงศพหิน เผยให้เห็นเพียงดวงตาคู่หนึ่ง จ้องเขม็งไปที่ปากทางเข้าห้องหิน

เขารู้ดีว่า สิ่งมีชีวิตที่สามารถเอาชีวิตรอดในสถานที่มรณะแห่งนี้ได้ จะต้องไม่ใช่ตัวละครธรรมดาอย่างแน่นอน!

ไม่นาน "แขกเลวร้าย" ตัวแรก ก็ปรากฏขึ้นที่ปากถ้ำ

นั่นคือ... โครงกระดูกที่ขยับได้!

กระดูกทั่วทั้งร่างของมัน เผยให้เห็นสีขาวหม่นอันแปลกประหลาด ในเบ้าตา มีเปลวไฟวิญญาณสีน้ำเงินเข้มลุกโชนอยู่สองดวง

ในมือของมัน ไม่มีอาวุธ แต่ข้อนิ้วทั้งสิบ กลับแหลมคมราวกับใบมีด

กลิ่นอายที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวของมัน บรรลุถึงระดับขอบเขตชำระกายขั้นที่สี่อย่างน่าตกใจ!

ตามมาติดๆ ด้วยตัวที่สอง ตัวที่สาม ตัวที่สิบ...

เพียงเวลาแค่สิบกว่าลมหายใจ ทหารโครงกระดูกที่มีระดับพลังตั้งแต่ขอบเขตชำระกายขั้นที่สามไปจนถึงขั้นที่ห้าหลายสิบตัว ก็อัดแน่นอยู่เต็มปากทางเข้าห้องหินจนไม่มีที่ว่าง!

เบ้าตาอันกลวงโบ๋ของพวกมัน หันขวับมายังทิศทางที่เฉินหลงทำการทะลวงขั้นอย่างพร้อมเพรียง เปลวไฟวิญญาณสีน้ำเงินเข้มทั้งสองดวงเต้นเร่าอย่างรุนแรง เต็มไปด้วยความหิวกระหายในเลือดเนื้อของสิ่งมีชีวิต

พวกมันเหล่านี้... คือซากศพของสัตว์อสูรและผู้บุกรุกที่ถูกฆ่าตายในถ้ำพำนักของนักปฏิบัติธรรมโบราณแห่งนี้ ซึ่งได้รับอิทธิพลจากมุกวิญญาณอาฆาตและไอเย็นใต้ดิน ก่อตัวขึ้นเป็นสิ่งมีชีวิตอันเดด!

พวกมันคือ... ผู้พิทักษ์ ของที่นี่!

หัวใจของเฉินหลง ร่วงหล่นลงสู่ก้นบึ้ง

หากเป็นตอนที่เขาสมบูรณ์พร้อม การรับมือกับทหารโครงกระดูกพวกนี้ อาจจะยังมีโอกาสต่อสู้ได้บ้าง

แต่ในตอนนี้ อาการบาดเจ็บของเขายังไม่หายดี มือขวาแทบจะใช้การไม่ได้ พลังฝีมือที่มีอยู่ หากแสดงออกมาได้ถึงเจ็ดส่วนก็นับว่าดีมากแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ด้านหลังของทหารโครงกระดูกเหล่านี้ กลิ่นอายที่แข็งแกร่งที่สุด เย็นเยียบที่สุด และเงียบสงัดที่สุด ยังไม่ปรากฏตัวออกมาเลย!

"โฮก!"

ทันใดนั้น ทหารโครงกระดูกขอบเขตชำระกายขั้นที่ห้าตัวหนึ่ง ดูเหมือนจะทนสัญชาตญาณกระหายเลือดไม่ไหว มันแผดเสียงคำรามอย่างไร้เสียง ขากรรไกรล่างอันกลวงโบ๋ขยับขึ้นลง กลายเป็นสายฟ้าสีขาว พุ่งพรวดเข้าใส่โลงศพหินที่เฉินหลงซ่อนตัวอยู่อย่างดุดัน!

กรงเล็บกระดูกอันแหลมคมของมัน วาดเป็นรอยทางสีขาวซีดห้าเส้นกลางอากาศ พุ่งตรงไปยังศีรษะของเฉินหลง!

ถอยไม่ได้แล้ว!

ในดวงตาของเฉินหลง ฉายประกายอำมหิต

ในเมื่อหลบไม่ได้ เช่นนั้นก็... ฆ่า!

เขาเดินพลังเลือดลมในร่างกาย ตามเส้นทางของ 《เคล็ดวิชาเทพอสูรจำแลง》 อย่างบ้าคลั่ง!

วูบ!

ไอสังหารสีเลือดจางๆ ราวกับมาจากนรกภูมิ แผ่ซ่านออกจากร่างของเขา ปกคลุมตัวเขาทั้งหมดเอาไว้

ดวงตาของเขา กลายเป็นสีแดงก่ำในพริบตา!

เนตรเทพอสูร เปิด!

ในวินาทีที่เปิดเนตรเทพอสูร โลกในสายตาของเฉินหลง ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกฟ้าพลิกดิน

ทหารโครงกระดูกที่พุ่งเข้ามาตรงหน้านั้น ในสายตาของเขา ไม่ใช่วัตถุที่เชื่อมต่อเป็นชิ้นเดียวกันอีกต่อไป

กระดูกแต่ละชิ้น ข้อต่อแต่ละข้อของมัน ล้วนมองเห็นได้อย่างชัดเจนไร้ที่ติ

หรือแม้แต่ มีเส้นสีแดงที่แสดงถึงทิศทางการไหลเวียนของพลังงาน เดินเครื่องอยู่ภายในร่างกายของมัน

และที่บริเวณหว่างคิ้ว หัวใจ รวมถึงข้อต่อสำคัญบางจุดของมัน กลับปรากฏจุดแสงสีแดงขนาดเล็กจิ๋ว จนแทบจะมองข้ามไปได้... ขึ้นมา!

นั่นคือ... จุดอ่อน!

คือจุดเชื่อมต่อที่เปราะบางที่สุด ในโครงสร้างกระดูกทั้งหมดของมัน!

คือจุดที่อ่อนแอที่สุด ในตอนที่พลังงานจากเปลวไฟวิญญาณของมันไหลเวียน!

ข้อมูลทั้งหมดนี้ หลั่งไหลเข้าสู่สมองของเฉินหลง ภายในเวลาไม่ถึงเศษหนึ่งส่วนร้อยวินาที

ร่างกายของเขา ตอบสนองแทบจะด้วยสัญชาตญาณ

เท้าของเขาใช้วิชา 《ก้าวเจ็ดเงา》 ร่างกายวาดเป็นเส้นโค้งอันพิสดาร หลบหลีกการโจมตีอันตรายถึงชีวิตของทหารโครงกระดูกไปได้อย่างหวุดหวิด

ในขณะเดียวกัน กระบี่สำริดที่หักครึ่งในมือของเขา ก็ไม่ได้ฟันเข้าที่กะโหลกศีรษะอันแข็งแกร่งของทหารโครงกระดูก แต่กลับตวัดขึ้นด้วยมุมองศาที่ร้ายกาจ แทงทะลุเข้าไปในช่องว่างเล็กๆ ระหว่างขากรรไกรล่างกับกระดูกสันหลังส่วนคอของมันอย่างแม่นยำไร้ที่ติ!

จุดอ่อนที่ร้ายแรงที่สุด ซึ่งถูกเนตรเทพอสูรจับจ้องเอาไว้!

"กรอบ!"

เสียงกระดูกหักดังชัดเจน

ปลายกระบี่ที่หัก แทงทะลุเข้าไปในช่องว่างอย่างแม่นยำ บดขยี้ข้อต่อสำคัญที่เชื่อมต่อกับกะโหลกศีรษะของมันจนแหลกละเอียด!

ทหารโครงกระดูกขอบเขตชำระกายขั้นที่ห้าผู้หยิ่งผยองตัวนั้น ร่างกายที่พุ่งไปข้างหน้าพลันแข็งทื่อ เปลวไฟวิญญาณในเบ้าตากะพริบอย่างรุนแรงสองสามครั้ง ก่อนจะส่งเสียง "พรึ่บ" แล้วดับวอดไปโดยสมบูรณ์

กะโหลกศีรษะอันใหญ่โตของมัน ร่วงหล่นลงมาจากคอ ร่างกายอันใหญ่โต ก็ร่วงหล่นลงมากลายเป็นกองกระดูกแตกกระจายเต็มพื้น

[ติ๊ง! สังหารสิ่งมีชีวิตอันเดด (ทหารโครงกระดูก) ได้รับแต้มตบะ +5!]

สังหารในพริบตาด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

แม้แต่เฉินหลงเองก็ยังชะงักไปเล็กน้อย

เขาคิดไม่ถึงเลยว่า พลังศักดิ์สิทธิ์ของ "เนตรเทพอสูร" นี้ จะร้ายกาจถึงเพียงนี้!

มองทะลุจุดอ่อน!

นี่มันคือดาวข่มของศัตรูทุกคนชัดๆ!

"โฮก!!"

การตายของจ่าฝูง ดูเหมือนจะทำให้กองทัพโครงกระดูกทั้งหมดโกรธแค้น

ทหารโครงกระดูกทุกตัว ต่างตกอยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่ง พุ่งเข้าใส่เฉินหลงอย่างบ้าคลั่งราวกับคนเสียสติ!

ในชั่วพริบตา ภายในห้องหินเล็กๆ แห่งนี้ กรงเล็บกระดูกก็ปลิวว่อน จิตสังหารกระจายไปทั่วทุกทิศทาง!

ทว่า ในเวลานี้ ในดวงตาของเฉินหลง ไม่เพียงแต่จะไม่มีความตึงเครียดและความหวาดกลัวดังเช่นก่อนหน้านี้ แต่กลับลุกโชนไปด้วยเจตจำนงแห่งการต่อสู้อันร้อนแรง!

ในมุมมองของเนตรเทพอสูร ทหารโครงกระดูกที่กำลังแยกเขี้ยวส่งเสียงขู่คำรามเหล่านี้ ไม่ใช่ภัยคุกคามถึงชีวิตอีกต่อไป

แต่เป็น... แต้มตบะที่เดินได้!

จุดอ่อนทุกจุดบนตัวพวกมัน เปรียบเสมือนดวงประทีปในยามราตรี ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนตรงหน้าเขา

"เข้ามาเลย!"

เฉินหลงหัวเราะร่า เป็นฝ่ายพุ่งทะยานเข้าหาพวกมัน

เงาร่างของเขา พลิ้วไหวราวกับภูตผี ท่ามกลางการรุมล้อมของทหารโครงกระดูกหลายสิบตัว

《ก้าวเจ็ดเงา》 ถูกเขาแสดงออกจนถึงขีดสุด ภาพติดตาหลายสาย กะพริบไปมาในพื้นที่อันคับแคบอย่างต่อเนื่อง ทำให้ทหารโครงกระดูกที่มีเพียงสัญชาตญาณพวกนั้น ไม่สามารถล็อกเป้าหมายร่างจริงของเขาได้เลย

กระบี่สำริดที่หักครึ่งในมือของเขา ทุกครั้งที่ออกอาวุธ ล้วนรวดเร็ว แม่นยำ และเด็ดขาด!

ไม่เน้นพื้นที่โจมตี เน้นเพียงปลิดชีพในดาบเดียว!

เขาเปรียบเสมือนพ่อครัวชั้นยอด ที่ชำแหละ "วัว" ตรงหน้าอย่างแม่นยำ

"กรอบ!"

กระบี่หนึ่ง จิ้มกระดูกสะบ้าเข่าของโครงกระดูกตัวหนึ่งจนแตกละเอียด ทำให้มันเสียการทรงตัว

"ฉึก!"

กระบี่ตวัดกลับ แทงลอดช่องว่างของกระดูกซี่โครงเข้าไป บดขยี้แกนกลางเปลวไฟวิญญาณในช่องอกของมันจนแหลกละเอียด

"เคร้ง!"

พลิกตัวกระบี่ ปัดป้องกรงเล็บของโครงกระดูกตัวหนึ่ง อาศัยจังหวะตวัดฟัน ตัดกระดูกนิ้วอันเปราะบางของมันทิ้ง

การต่อสู้ กลายเป็นการสังหารหมู่เพียงฝ่ายเดียว!

เงาร่างของเฉินหลง ท่ามกลางฝูงโครงกระดูก ราวกับพายุหมุนสีเลือด พัดผ่านไปที่ใด กระดูกขาวปลิวว่อน เปลวไฟวิญญาณทยอยดับมอดลง

[ติ๊ง! สังหารสิ่งมีชีวิตอันเดด ได้รับแต้มตบะ +3!]

[ติ๊ง! สังหารสิ่งมีชีวิตอันเดด ได้รับแต้มตบะ +4!]

[ติ๊ง! สังหารสิ่งมีชีวิตอันเดด ได้รับแต้มตบะ +5!]

...

เสียงแจ้งเตือนจากระบบ ดังขึ้นถี่ยิบในหัวของเขา!

แต้มตบะของเขา พุ่งสูงขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!

ทว่า ในขณะที่เฉินหลงกำลังเข่นฆ่าอย่างเมามันส์อยู่นั้น

แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าโครงกระดูกทั้งหมดก่อนหน้านี้รวมกันเป็นร้อยเท่า ก็แผ่ซ่านมาจากส่วนลึกของทางเดินอันมืดมิดนั่น อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย!

"ตึง... ตึง... ตึง..."

เสียงฝีเท้าหนักอึ้ง ราวกับเสียงกลองศึก ทุกจังหวะ ล้วนตีลงบนหัวใจของเฉินหลง

โครงกระดูกขนาดยักษ์ตัวหนึ่ง ที่มีความสูงกว่าสามเมตร กระดูกทั่วทั้งร่างมีสีทองหม่น ในเบ้าตามีเปลวไฟสีเลือดลุกโชนอยู่สองดวง ค่อยๆ เดินออกมาจากความมืด

ในมือของมัน ถือดาบเล่มเขื่องที่สร้างขึ้นจากการนำกระดูกสันหลังท่อนใหญ่มาฝนจนแหลมคม และเต็มไปด้วยหนามกระดูก!

กลิ่นอายของมัน บรรลุถึง... ขอบเขตชำระกายขั้นที่แปด!

ขุนพลโครงกระดูก!

(จบแล้ว)