บทที่ 7 การเก็บเกี่ยวอันมหาศาล

บทที่ 7 การเก็บเกี่ยวอันมหาศาล

สไตล์ทั้งสองแบบนี้เป็นของโปรดของเธอ สนนราคาอยู่ในช่วงสามถึงสี่หมื่นหยวน อีกทั้งสีดำคลาสสิกยังนำไปมิกซ์แอนด์แมตช์ได้ง่าย

หลังจากเลือกชมกระเป๋าแล้ว พนักงานขายได้พาทั้งสองคนไปยังโซนเสื้อผ้าเพื่อเลือกดูชุดต่างๆ

เสื้อผ้าของชาแนลยังคงดูเป็นผู้ใหญ่เกินไปสำหรับ อันอวิ๋นซี ในวัยสิบแปดปี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอยังเป็นนักเรียนอยู่

หลังจากลองสวมใส่ดูแล้ว อันอวิ๋นซีเลือกชุดเดรสยาวแขนกุดสีดำที่มีเข็มขัดเส้นกว้างรัดช่วงเอว

นอกจากนี้ยังมีชุดเซตที่เป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวจับคู่กับกระโปรงสีดำอีกหนึ่งชุด

เมื่อเห็นว่าลูกสาวเลือกเสื้อผ้าเสร็จแล้ว ฟางหมิงเซี่ยจึงเลือกสรรรองเท้าให้อีกสองคู่

ยอดชำระเงินรวมทั้งหมดออกมาเป็นจำนวนเงินกว่าหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นหยวน

เมื่อออกจากร้านชาแนล ฟางหมิงเซี่ยพาอันอวิ๋นซีไปยังร้านแอลวีและซื้อกระเป๋าใส่เหรียญทรงกลมลายโมโนแกรม พร้อมด้วยกระเป๋าทรงโท้ทสีขาวนวล ซึ่งกระเป๋าสีขาวเมื่อพันด้วยผ้าพันคอไหมสีชมพูแล้วดูสดใสและสง่างามมาก

กระเป๋าสีขาวนั้นเข้ากับเสื้อผ้าได้ง่ายเช่นกัน และก่อนหน้านี้เธอไม่มีกระเป๋าโทนสีอ่อนเลย ครั้งนี้จึงเป็นโอกาสดีที่จะเลือกซื้อไว้สักใบ

ไม่ไกลจากร้านแอลวีคือร้านกุชชี่ ที่นี่อันอวิ๋นซีเลือกกระเป๋ารุ่นแพดล็อก มูน บ็อกซ์ ที่เป็นหนังสีดำผสมกับผ้าใบลายโมโนแกรม

รูปทรงของมันดูเหมือนกล่อง ตกแต่งด้วยโทนสีดำ น้ำตาล และทอง ให้ความรู้สึกเรียบหรูแต่แฝงกลิ่นอายวินเทจ สามารถสะพายพาดลำตัวด้วยโซ่เดี่ยวหรือสะพายไหล่ด้วยโซ่คู่ก็ได้

ราคาใบละหมื่นกว่าหยวน สีสันสารพัดประโยชน์ และงานฝีมือก็ทนทาน อันอวิ๋นซีชอบมันมากจึงตัดสินใจซื้อมาหนึ่งใบ

ฟางหมิงเซี่ยเริ่มเสพติดการช้อปปิ้งมากขึ้นเรื่อยๆ และอยากจะซื้อต่อไป แต่อันอวิ๋นซีห้ามเธอไว้ก่อน

เธอซื้อกระเป๋ามาห้าใบแล้ว ในฐานะนักเรียนคนหนึ่งถือว่าเพียงพอสำหรับตอนนี้

ยิ่งไปกว่านั้น หากซื้อเพิ่มตอนนี้เธอก็ต้องขนไปปักกิ่งด้วย ซึ่งกระเป๋าเดินทางของเธอคงใส่ไม่หมด ไว้ไปซื้อหลังจากถึงปักกิ่งแล้วน่าจะดีกว่า

ฟางหมิงเซี่ยพิจารณาคำพูดของลูกสาวและตระหนักว่าถูกต้องแล้ว ที่ปักกิ่งอาจจะมีสไตล์และตัวเลือกที่มากกว่านี้

เมื่อล้มเลิกความคิดที่จะซื้อกระเป๋าเพิ่ม ฟางหมิงเซี่ยจึงลากลูกสาวไปดูเสื้อผ้าและรองเท้าต่อ

อาร์มานี่ เวอร์ซาเช่ ปราด้า จีวองชี่... พวกเธอเดินเลือกชมไปตลอดทาง

ฟางหมิงเซี่ยไม่เพียงแต่ซื้อให้ลูกสาวเท่านั้น แต่ยังเลือกดู ลองสวม และซื้อให้ตัวเองไม่น้อยเลยในระหว่างทาง

ในการเลือกเสื้อผ้า อันอวิ๋นซีไม่ได้เน้นความฉูดฉาดหรือหรูหราฟู่ฟ่า เธอเลือกเสื้อผ้าที่เหมาะสมกับวัยและสามารถสวมใส่ในรั้วมหาวิทยาลัยได้เป็นหลัก

เสื้อผ้าจากดีไซเนอร์มีทั้งแบบที่โดดเด่นอลังการ แบบเรียบหรูทรงคุณค่า แบบเรียบง่ายสง่างาม และแบบลำลองที่สวมใส่สบาย

กล่าวโดยสรุป กุญแจสำคัญคือการเลือกสิ่งที่เหมาะสมกับตนเอง

...

ดังนั้น ภายใต้การจัดการของ มาดามฟางหมิงเซี่ย ผู้เป็นมารดา ตู้เสื้อผ้าของอันอวิ๋นซีจึงได้รับการยกระดับอย่างสมบูรณ์ในช่วงปีที่เธอจบการศึกษาจากมัธยมปลาย เริ่มต้นชีวิตใหม่กับการใช้สินค้าแบรนด์เนมสุดหรู

หลังจากเดินเที่ยวชมจนทั่ว อันอวิ๋นซีได้รับกระเป๋าห้าใบ ชุดเสื้อผ้าสิบชุด รองเท้าห้าคู่ สร้อยข้อมือสองเส้น เลสข้อมือหนึ่งเส้น สร้อยคอสามเส้น ต่างหูสามคู่ และนาฬิกาข้อมือสตรีคาร์เทียร์อีกหนึ่งเรือน

นอกจากนี้ เพื่อความสะดวกในการไปเรียน เธอยังซื้อกระเป๋าเดินทางเพิ่มอีกสองใบ เป็นใบใหญ่ขนาด 26 นิ้ว และใบเล็กขนาด 20 นิ้ว

อันอวิ๋นซีคำนวณคร่าวๆ ว่าในเวลาเพียงสองชั่วโมงเศษ แม่ของเธอซื้อของให้เธอไปมากกว่าสี่แสนหยวนแล้ว

ในช่วงเวลานี้ เนื่องจากพวกเธอซื้อของมากเกินไป จึงต้องนำของบางส่วนไปไว้ที่รถก่อนแล้วจึงกลับมาเดินเลือกชมต่อ

เมื่อเดินผ่านร้านแอร์เมส ฟางหมิงเซี่ยก็ตรงเข้าไปรับกระเป๋าสองใบที่เธอสั่งจองไว้ก่อนหน้านี้ รวมเป็นเงินทั้งสิ้นสี่แสนแปดหมื่นหยวน

อันอวิ๋นซี: "..."

ความรู้สึกตื้นตันใจที่เธอสัมผัสได้ในวันนี้ดูเหมือนจะวางไว้ผิดที่ไปเสียหมด

ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยรู้เลยว่าแม่ของเธอก็มีศักยภาพในการใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยขนาดนี้

เมื่อเห็นว่าแม่ของเธอคุ้นเคยกับพนักงานขายในร้านแบรนด์เนมเหล่านี้มากเพียงใด เธอก็เดาได้ว่าในวันธรรมดาแม่คงไม่ได้มาที่นี่ไม่บ่อยนัก

โชคดีที่มาดามฟางยังไม่ลืมสามีที่ทำงานอยู่ที่บริษัทเพื่อหาเงินมาให้พวกเธอใช้ และลูกชายคนเล็กที่ไม่ได้มาช้อปปิ้งด้วยในวันนี้ เธอจึงไม่ลืมที่จะซื้อเสื้อผ้าและรองเท้าให้พวกเขาทั้งคู่ด้วย

หลังจากช้อปปิ้งเสร็จสิ้น ก็เป็นเวลาเลยห้าโมงเย็นไปแล้ว สองแม่ลูกเข้าไปในร้านขนมหวาน สั่งอาหารและเครื่องดื่มมาทานพลางนั่งพักผ่อนครู่หนึ่ง

จนกระทั่งฟื้นฟูเรี่ยวแรงกลับมาได้แล้ว ฟางหมิงเซี่ยจึงขับรถพาลูกสาวกลับบ้าน

หลังจากซื้อของให้ลูกสาวเสร็จ ฟางหมิงเซี่ยก็กลับไปจดจ่อกับการทำงานต่อ

ในฐานะภรรยาของมหาเศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดในมณฑลอวิ๋น เธอไม่ใช่คุณนายผู้มั่งคั่งที่เอาแต่ช้อปปิ้งและออกงานเลี้ยงไปวันๆ เท่านั้น

ตัวฟางหมิงเซี่ยเองยังบริหารบริษัทเสื้อผ้าและบริษัทเครื่องสำอาง อีกทั้งยังต้องดูแลด้านการเงินของกลุ่มบริษัทอีกด้วย ปกติเธอจึงยุ่งมาก

ส่วนอันอวิ๋นซีนั้น เธอเริ่มต้นชีวิตที่เรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นในการเรียนขับรถไปพร้อมกับการลงชื่อเข้าใช้งานระบบ

อย่างไรก็ตาม ตลอดระยะเวลายี่สิบวันติดต่อกัน อันอวิ๋นซีได้ลงชื่อเข้าใช้งานในสถานที่ต่างๆ กัน นอกจากจะมีอยู่หนึ่งวันที่เธอได้รับบัตรดำไม่จำกัดวงเงินจากธนาคารแห่งประเทศจีนแล้ว อีกสิบเก้าครั้งที่เหลือเธอก็ได้รับเป็นเงินสด

ปัจจุบัน ยอดเงินสดในบัตรดำธนาคารอุตสาหกรรมและพาณิชย์แห่งประเทศจีนของเธอพุ่งสูงถึง 230 ล้านหยวน

เธอไม่เคยคาดคิดเลยว่าวันหนึ่งเธอจะมีเงินสองร้อยล้านที่เป็น เป้าหมายเล็กๆ ได้อย่างง่ายดายเพียงนี้

ความตื่นเต้นในใจเธอนั้นยากจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้จริงๆ

น่าเสียดายที่เธอสอบใบขับขี่ภาคปฏิบัติส่วนที่สองเสร็จสิ้นแล้ว แต่ฟังก์ชันและข้อมูลใหม่ๆ ของระบบกลับยังไม่ปรากฏออกมาเลย

อันอวิ๋นซีรู้สึกอยู่หลายครั้งว่าในช่วงเวลานี้ ระบบกำลังส่งเงินให้เธอภายใต้ข้ออ้างต่างๆ นานา

เธอไม่เชื่อคำกล่าวของระบบที่ว่ารางวัลทั้งหมดได้มาจากการสุ่ม ไม่อย่างนั้นสถานที่ลงชื่อเข้าใช้งานจะเปลี่ยนไปทุกวันตลอดยี่สิบกว่าวันนี้ได้อย่างไร แต่รางวัลที่ได้กลับมีแต่เงินเป็นพื้นฐานเสียส่วนใหญ่?

ไม่ใช่ว่าเธอไม่ชอบเงินหรอกนะ เหตุผลหลักคือในระยะนี้เธอยังไม่สามารถใช้เงินจำนวนมากขนาดนั้นได้ ในทางกลับกัน เธอต้องการทราบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับฟังก์ชันของระบบอย่างเร่งด่วนมากกว่า

ใครจะไปรู้ว่าระบบจะเล่นไม่ตามตำราขนาดนี้ เธอลงชื่อเข้าใช้งานมานานกว่ายี่สิบวันแล้ว แต่กลับยังไม่พบร่องรอยใดๆ เลยแม้แต่น้อย