บทที่ 1 ทหารรับจ้าง ยูจีน ลี

บทที่ 1 ทหารรับจ้าง ยูจีน ลี

ในจักรวาลคู่ขนานของโลกภาพยนตร์ เนื้อเรื่องหลักจะยังคงเดิม ทว่าเรื่องราวของแฟนทาสติกโฟร์และเหล่ามิวแทนท์จะถูกปรับเปลี่ยนให้เข้ากับจักรวาลภาพยนตร์

จักรวาลมาร์เวล : เอิร์ธ-199999เอแอล

เคร้ง!

เคร้ง!

เคร้ง!

ภายในถ้ำที่สลัวราง ชายผู้มีสภาพกระเซอะกระเซิงคนหนึ่งกำลังเหวี่ยงค้อนทุบลงบนแท่งเหล็กตรงหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกครั้งที่ลงแรงจะมีประกายไฟกระเด็นออกมา

พื้นที่อันคับแคบประกอบกับเตาหลอมที่กำลังลุกโชน ทำให้ชายผู้นี้ดูราวกับถูกราดด้วยน้ำมันหมูมาทั้งถัง เส้นผมหลายปอยแนบติดไปกับหน้าผาก เม็ดเหงื่อขนาดเท่าเมล็ดถั่วผุดพายไหลย้อยลงมาตามหนวดเครา และเสื้อกล้ามสีเทาอ่อนของเขาก็กลายเป็นสีเทาเข้มเพราะชุ่มไปด้วยเหงื่อ

โทนี่ สตาร์ค คือชื่อของชายผู้นี้ เขาติดอยู่ในถ้ำเฮงซวยแห่งนี้มาประมาณสองสัปดาห์แล้ว

"โทนี่!"

เมื่อได้ยินคนเรียกชื่อ โทนี่ สตาร์ค ก็ไม่รอช้า เขารีบหยุดมือและหาอะไรมาปิดทับสิ่งของบนโต๊ะทำงานทันที จากนั้นจึงขมวดคิ้วแล้วหันไปมองทางปากถ้ำที่มืดมิด

"อินเซน มีอะไรหรือ"

ชายชราศีรษะล้านเลี่ยน สวมชุดสูทที่เต็มไปด้วยฝุ่นและคราบน้ำมัน พร้อมแว่นตาที่ขาหักข้างหนึ่ง วิ่งออกมาจากทางเดินที่มืดมิด เขามาหยุดยืนตรงหน้าโทนี่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

หัวใจของโทนี่เต้นผิดจังหวะ

เกิดเรื่องขึ้นข้างนอกนั่น!

หากพวกเขาไม่รู้สาเหตุของมัน ย่อมส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อแผนการหลบหนีที่กำลังจะมาถึง

"พับผ่าสิ!"

โทนี่สบถเบาๆ ก่อนจะสับเท้าวิ่งไปยังปากถ้ำ ทว่ายังไม่ทันจะถึง เขาก็ได้ยินเสียงปืนและเสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

สิ่งที่ทำให้โทนี่ต้องขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม คือเสียงระเบิดนั้นดังใกล้เข้ามาหาเขามากขึ้นเรื่อยๆ

"เวรเอ๊ย!"

เมื่อตระหนักได้ว่าต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อป้องกันหายนะ โทนี่จึงรีบวิ่งกลับเข้าไปในถ้ำทันที

"อินเซน เสียงระเบิดใกล้เข้ามาแล้ว เราต้องหาทางป้องกัน!"

โทนี่ตะโกนลั่นขณะวิ่งไปที่กล่องเครื่องมือ เตรียมจะนำระเบิดที่เดิมทีตั้งใจจะใช้ระเบิดประตูออกมา

อินเซนเข้าใจถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ดี เขาอยู่ที่นี่มานานกว่าโทนี่

เขารู้เรื่องเกี่ยวกับองค์กรก่อการร้ายนี้อยู่บ้าง คลังแสงของพวกมันอยู่ใกล้กับตำแหน่งที่พวกเขาอยู่มาก

หากคลังแสงนั้นถูกระเบิด ถ้ำแห่งนี้ก็มีโอกาสสูงที่จะถล่มลงมา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าชะตากรรมของพวกเขาจะเป็นเช่นไร

เพื่อรักษาชีวิตรอด พวกเขาต้องแข่งกับเวลา

เมื่อคิดได้ดังนั้น อินเซนจึงรีบวิ่งไปที่ชุดเกราะที่ยังสร้างไม่เสร็จ แล้วถอดชิ้นส่วนอาวุธออกมาเพื่อใช้เป็นเครื่องมือป้องกันตัว

ภายในถ้ำที่มืดมิด ชายสองคนต่างทำหน้าที่ของตน คนหนึ่งวางระเบิดอย่างระมัดระวัง ส่วนอีกคนมุ่งสมาธิไปกับการเตรียมอาวุธ

อาจเป็นเพราะรู้ว่าความหวังที่จะรอดชีวิตของเขาและโทนี่นั้นริบหรี่ อินเซนจึงใช้โอกาสนี้เล่าความจริงเกี่ยวกับครอบครัวของเขา ว่าเขาเหลือตัวคนเดียวเพียงใด รวมถึงบอกเล่าความในใจทั้งหมด

เขาบอกทุกอย่างแก่โทนี่ ราวกับว่ามันคือคำสั่งเสียสุดท้าย

เมื่อได้รับรู้สถานการณ์ที่แท้จริงของอินเซน โทนี่ก็ไม่ได้เอ่ยคำใด เขาเพียงแต่ก้มหน้าก้มตาทำงานของตนต่อไป

เมื่อเห็นเช่นนั้น อินเซนก็พยักหน้าเล็กน้อย เขาเข้าใจความหมายของโทนี่ดี

รอดไปให้ได้ก่อน แล้วค่อยคุยกัน

เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว โทนี่ก็นำระเบิดไปวางไว้ที่ประตูและกลับเข้ามาในถ้ำเพื่อจุดชนวน

ตูม!

ประตูถูกระเบิดจนเปิดออก ฝุ่นควันและเศษหินพร้อมกับประกายไฟพวยพุ่งเข้ามาในถ้ำ โทนี่และอินเซนสบตากัน ก่อนจะยกเครื่องพ่นไฟขึ้นและพุ่งตัวออกไปนอกถ้ำด้วยท่าทางที่เตรียมใจจะไปตาย

ทว่าในขณะที่พุ่งตัวออกไป ทั้งสองกลับสังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติ

เหตุใดเสียงระเบิดข้างนอกถึงเงียบลง

ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ทำให้โทนี่และอินเซนหยุดชะงัก พวกเขามองหน้ากันอย่างลังเล

จังหวะที่โทนี่กำลังจะถามอินเซนว่าควรทำอย่างไรต่อไป เสียงเยาะเย้ยเสียงหนึ่งก็แว่วเข้าหู

"สตาร์ค นี่คุณกำลังจะไปเล่นบทโรบินสัน ครูโซหรืออย่างไร"

หัวใจของโทนี่และอินเซนกระตุกวาบ พวกเขารีบหันขวับไปยังต้นเสียงทันที

ที่ปากถ้ำมีร่างสูงใหญ่ในชุดปฏิบัติการพิเศษสีดำยืนอยู่ เขายืนอยู่ท่ามกลางฝุ่นละอองโดยมีแสงอาทิตย์ส่องลงมาจากด้านหลัง มองลงมาที่พวกเขามือข้างหนึ่งถือปืนไรเฟิลสั่งทำพิเศษขนาดหนักเอาไว้

โทนี่หรี่ตามองเพื่อพิจารณาบุคคลตรงหน้าด้วยความประหลาดใจและสงสัย ในความจำของเขา ไม่มีหน่วยทหารสหรัฐฯ หน่วยใดสวมเครื่องแบบลักษณะนี้

ทว่า เสียงนั่นมันดูคุ้นหูพิกล

เมื่อเห็นโทนี่ยืนคุมเชิงอยู่ ร่างในชุดดำก็หัวเราะหึๆ เขาถอดหน้ากากและหมวกกันน็อกออก เผยให้เห็นใบหน้าคมสันของชายหนุ่มที่ซ่อนอยู่ภายใน

โทนี่หรี่ตามองใบหน้านั้นอยู่นาน ก่อนจะยกมือขึ้นขยี้ตาแล้วบ่นออกมาตามสัญชาตญาณ

"เฮ้ คุณอย่าไปยืนบังแดดได้ไหม ข้ามองเห็นหน้าคุณไม่ชัดเลย"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อินเซนก็หันไปมองโทนี่อย่างไม่เชื่อสายตา ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดโทนี่ถึงได้ใจกล้าบ้าบิ่นเพียงนี้

เขายังไม่เข็ดหลาบจากการถูกทุบตีคราวก่อนอีกหรือ

อินเซนกลืนน้ำลายอึกใหญ่แล้วมองชายที่ปากถ้ำอย่างระมัดระวัง เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นว่าชายผู้นั้นไม่ได้ยกปืนขึ้น

"เหอะ สตาร์ค คุณหมดเรี่ยวแรงจนสายตาฝ้าฟางไปแล้วหรือ ถึงมองหน้าผมไม่ออก ถ้าป่วยก็ไปหาหมอรักษาเสีย อย่าปล่อยไว้นาน เดี๋ยวจะเป็นปัญหาใหญ่เข้าสักวัน"

"ว่าไงนะ!"

เมื่อได้ยินคนตรงหน้าบอกว่าเขาหมดเรี่ยวแรง โทนี่ก็ของขึ้นทันที เขาเชิดคอเถียงกลับไป

"คุณต่างหากที่หมดแรง คุณนั่นแหละ! โทนี่ สตาร์ค ผู้ยิ่งใหญ่คนนี้อยู่ได้ทั้งคืน... ทั้งคืน... เดี๋ยวก่อนนะ?"

ขณะที่กำลังพูด เสียงของโทนี่ก็ค่อยๆ แผ่วลง เขาโยนอาวุธในมือลงบนพื้นแล้ววิ่งไปที่ปากถ้ำ จ้องมองใบหน้าของชายผู้นั้นอย่างตั้งใจ

หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ โทนี่ก็ค่อยๆ เอ่ยชื่อหนึ่งออกมา

"ลี! เป็นคุณจริงๆ ด้วย!"

ชายที่ถูกเรียกว่าลีพยักหน้ารับอย่างไม่รีบร้อน

"ผมเอง สตาร์ค คุณพ็อตส์ใจปล้ำมาก เธอบอกว่าจะให้เงินผมห้าสิบล้านเหรียญ ขอเพียงแค่ผมพาคุณกลับไปอย่างปลอดภัย

และอาของคุณ คุณสเตน เขาก็ลงขันเพิ่มให้อีกสามสิบห้าล้าน รวมทั้งหมดก็แปดสิบห้าล้านเหรียญ คุณนี่ค่าตัวสูงจริงๆ สตาร์ค"

โทนี่เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเบี่ยงตัวมองข้ามไหล่ของชายชื่อลีไปทางด้านหลัง

ทั่วทั้งฐานทัพเต็มไปด้วยเศษซากชิ้นส่วนมนุษย์ เปลวเพลิง และศพที่ไหม้เกรียม กลิ่นไหม้ผสมปนเปกับกลิ่นคาวเลือดโชยมาแตะจมูก

โทนี่ถามขึ้น "คุณทำทั้งหมดนี่เลยหรือ"

ลีตอบ "แน่นอน"

โทนี่ถามต่อ "คนเดียวหรือ"

ลีตอบ "คนเดียว"

โทนี่เม้มริมฝีปากแล้วพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะหันไปทางอินเซนแล้วเรียก

"ออกมาเถิด อินเซน นี่คือ ยูจีน ลี ด็อกเตอร์ลี อัจฉริยะผู้ถือปริญญาเอกสองใบ ทั้งด้านชีวเคมีและวัสดุศาสตร์ แน่นอนว่าเขายังเทียบข้าไม่ได้หรอก

อาชีพของเขาคือทหารรับจ้าง ข้าคิดว่าท่านอาจจะเคยได้ยินชื่อเขามาบ้าง

ลี นี่คืออินเซน นักฟิสิกส์นิวเคลียร์ที่จบจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์"

เมื่อเห็นว่าโทนี่รู้จักชายผู้นี้ อินเซนก็ลดการป้องกันลง เขาเดินไปข้างหน้าและยื่นมือให้ยูจีน ดวงตาเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง

"สวัสดีครับ ด็อกเตอร์ลี ผมอินเซน ผมเคยอ่านงานวิจัยที่คุณตีพิมพ์ก่อนหน้านี้ มันเป็นประโยชน์ต่อผมมากครับ"

ยูจีนยิ้มบางๆ พลางจับมือกับอินเซนแล้วกล่าวอย่างชัดเจน

"สวัสดีครับ ด็อกเตอร์อินเซน ผมยูจีน ผมรู้จักคุณครับ ผมก็เคยอ่านงานวิจัยของคุณเหมือนกัน เขียนได้ดีมากครับ"

หลังจากทักทายกันพอเป็นพิธี ยูจีนก็พาโทนี่และอินเซนกลับไปที่รถออฟโรดของเขา เตรียมตัวพาทั้งสองคนกลับไปเพื่อรับค่าตอบแทน

ภายในรถ ยูจีนยื่นโทรศัพท์ดาวเทียมให้โทนี่ ส่วนตัวเขาเองเอนหลังพิงเบาะเพื่อพักสายตา

ยูจีน ลี คือชื่อของเขาในชีวิตนี้ เมื่อยี่สิบสี่ปีที่แล้ว เขาได้รับชีวิตใหม่และข้ามมิติมายังจักรวาลมาร์เวล

ข่าวดีคือ เขามีระบบ ตราบใดที่เขามีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน เขาก็จะได้รับภารกิจ เมื่อทำสำเร็จก็จะได้รับรางวัล และไม่มีบทลงโทษหากทำพลาด เหมือนกับการเล่นเกมไม่มีผิด

ข่าวร้ายคือ ระบบนี้มันงี่เง่า รางวัลจากภารกิจรองและภารกิจประจำวันนั้นน้อยนิดจนน่าเวทนา

ภารกิจหลักจะถูกเปิดใช้งานก็ต่อเมื่อได้สัมผัสกับบุคคลที่เป็นจุดศูนย์กลางของจักรวาลปัจจุบันเท่านั้น

เดิมทียูจีนคิดว่า ในเมื่อเขาเคยดูมาร์เวลและรู้เนื้อเรื่องของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลมาหมดแล้ว เขาแค่ต้องรอเวลาที่เหมาะสมเพื่อเก็บรางวัล ทว่าเขากลับต้องประหลาดใจ เมื่อพบว่าโลกใบนี้มีพวกมิวแทนท์อยู่จริงๆ

ลำพังแค่มีมิวแทนท์ก็คงไม่เป็นไร แต่เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา เขายังบังเอิญไปเจอสองพี่น้องตระกูลซูซาน ก่อนที่พวกเขาจะกลายเป็นอินวิซิเบิลวูแมนและฮิวแมนทอร์ชเสียอีก

หากเขาไม่ได้เห็นโทนี่ สตาร์ค ในโทรทัศน์ที่มีหน้าตาเหมือนกับโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ แบบถอดแบบกันมา ยูจีนคงต้องหัวหมุนไปอีกนานกับการตามหาบุคคลที่เป็นจุดศูนย์กลางของเรื่องราวเหล่านี้