EP.20 ดาบคุซานางิ

EP.20

ความดีใจอย่างไม่คาดคิดที่โอโรจิมารุได้รับจากการค้นพบงูเหลือมลายดอกไม้ทำให้เขารู้สึกท่วมท้นในชั่วขณะนึง อย่างไรก็ตาม สัญชาตญาณของเขาไม่ได้นำพาให้เขาโจมตี แต่กลับคิดที่จะถอยหลังมากกว่า

ทำไมต้องโจมตีงู ในเมื่อตัวฉันควรจะเป็นหนึ่งในพวกมัน ? เขาครุ่นคิด หากเขาโจมตีงูตัวนี้ แล้วเขาจะสร้างความผูกพันกับพวกมันในภายหลังได้ยังไง ?

โชคดีที่งูเหลือมลายดอกไม้ตัวนั้นดูไม่เป็นอันตราย แต่โอโรจิมารุยังคงระมัดระวังอยู่ดี เพราะความใจดีอย่างกะทันหันจากงูนั้นไม่ใช่เรื่องที่จะมองข้ามได้ เขาเหลือบมองม้วนคัมภีร์ที่งูเหลือมทำตกไว้ แล้ววางแผนอย่างรวดเร็ว ขณะที่จับตาดูงูอย่างระมัดระวัง เขาก็เอื้อมมือไปหยิบม้วนคัมภีร์

เมื่อตรวจสอบดูแล้ว เขาพบว่าม้วนคัมภีร์นั้นไม่ได้มีความพิเศษอะไรเป็นพิเศษ นอกเหนือจากสิ่งที่บันทึกไว้เกี่ยวกับที่มาของงูตัวนี้

'งูตัวนี้ถูกเลี้ยงโดยพ่อแม่ของฉันหรือเปล่า ?' โอโรจิมารุคิดในใจ ดวงตาสีทองของเขาหรี่ลง 'หรือว่าพวกเขาฝังสัญลักษณ์วิญญาณไว้ในจิตใต้สำนึกของมัน เพื่อไม่ให้มันโจมตีฉัน ?'

สายตาของเขาหวนกลับไปจับจ้องที่งูขนาดมหึมา โอโรจิมารุรู้ดีว่า 3 นินจาแต่ละคนมีสัตว์อัญเชิญประจำตัว จิไรยะมีคางคกแห่งภูเขาเมียวโบกุ สึนาเดะมีทากจากป่าชิกโคสึ และตัวเขาเอง โอโรจิมารุจะอัญเชิญงูแห่งถ้ำริวจิในที่สุด

แต่เจ้างูเหลือมลายดอกไม้ตัวนี้ที่อยู่ตรงหน้าเขา ? มันไม่พูดไม่เหมือนกับคางคกชั้นสูงหรือทากอัจฉริยะที่ซึนาเดะเรียกออกมา งูส่วนใหญ่จากถ้ำริวจิไม่มีความสามารถในการพูด เว้นแต่ว่าพวกมันจะพิเศษเป็นอย่างยิ่ง

มันพูดไม่ได้เหรอ ? โอโรจิมารุคิดพลางพิจารณาสถานการณ์แล้ว โอโรจิมารุคนก่อนควบคุมงูพวกนี้ได้ยังไงกัน ?

เขาใช้เวลาคิดวิเคราะห์หาคำอธิบายที่เป็นไปได้ต่างๆ

"ฉันต้องเซ็นสัญญาอัญเชิญก่อนเหรอ ?" โอโรจิมารุพึมพำ "ก็สมเหตุสมผล... แต่ฉันจะเซ็นสัญญายังไงล่ะ ? ฉันต้องไปที่ถ้ำริวจิเหรอ ?"

ในขณะที่ความคิดเหล่านี้กำลังผุดขึ้นในใจ งูเหลือมลาย ดอกไม้ก็แสดงปฏิกิริยาออกมา บ๊ายบาย! งูเหลือมส่ง เสียงขู่ฟ่อและชี้ไปทางห้องใต้ดิน ราวกับจะชวนให้เขา ตามไป

"อยากให้ฉันลงไปกับนายด้วยไหม ?" โอโรจิมารุถามอย่างลังเล

ฟ่อ! งูเหลือมพยักหน้า หรืออย่างน้อยก็ดูเหมือนจะพยักหน้า

โอโรจิมารุลังเลอยู่ครู่นึง แต่ก็ตัดสินใจตามไปอย่างรวดเร็ว ด้วยพละกำลังที่มีอยู่ตอนนี้ ฉันน่าจะรับมือกับสิ่งที่ไม่คาดคิดได้ทุกอย่าง เขาเดินลงไปในห้องใต้ดิน โดยระมัดระวังสิ่งรอบข้างอย่างเต็มที่

ห้องใต้ดินนั้นเล็กและแสงสว่างไม่เพียงพอ เมื่อรู้ว่าความมืดจะเป็นอุปสรรค โอโรจิมารุจึงรีบกลับขึ้นไปข้างบนเพื่อไปเอาเทียน เมื่อจุดเทียนแล้ว แสงอ่อนๆของเปลวเทียนก็ส่องสว่างไปทั่วบริเวณ เผยให้เห็นวัตถุ 2 ชิ้นวางอยู่ตรงหน้าเขา

อันนึงเป็นม้วนกระดาษที่มีรายละเอียดซับซ้อน และอีกอันเป็นกล่องเหล็กทรงยาว

___

โอโรจิมารุนั่งไขว่ห้างในห้องนั่งเล่น โดยมีของ 2 ชิ้นวางอยู่ข้างๆ ด้านหลังเขา งูเหลือมลายดอกไม้ตัวนั้นขดตัวอยู่อย่างเงียบๆ ลิ้นของมันแลบออกมาและสอดประสานกันขณะที่มันจ้องมองเขาอย่างเชื่อฟัง นิสัยอ่อนโยนของสัตว์ตัวนี้ทำให้โอโรจิมารุประหลาดใจ มันดูภักดี และสงบอย่างน่าประหลาดใจเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา ซึ่งเป็นความแตกต่างที่คาดไม่ถึงกับชื่อเสียงด้านความก้าวร้าวของงูชนิดนี้

โอโรจิมารุคิดในใจว่า งูตัวนี้ช่างเชื่องผิดปกติ แต่เขาก็รีบปิดความคิดนั้นทิ้งไป เพราะมีเรื่องสำคัญกว่านั้นที่ต้องจัดการ

เขาหันความสนใจไปที่วัตถุ 2 ชิ้นตรงหน้า แม้ว่าเขาจะมีประสบการณ์และการทดลองมามากมาย แต่เขาก็อดทึ่งกับสิ่งที่เขาค้นพบไม่ได้

'งั้นพ่อของฉันก็ทำสัญญากับงูแห่งถ้ำริวจิด้วยสินะ ?' โอโรจิมารุคิดในใจอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่างูเหลือมลายดอกไม้ตัวนี้ถูกพ่อของเขาเรียกมาเพื่อเฝ้าสมบัติ 2 ชิ้นนี้

โอโรจิมารุจำได้ว่าในห้องใต้ดินมีอุโมงค์ที่เชื่อมออกไป จากหมู่บ้านโคโนฮะ ทำให้งูเหลือมลายอกไม้สามารถออกไปล่าอาหารได้ นั่นจึงอธิบายได้ว่าทำไมสัตว์ตัวนี้ถึงรอดชีวิตมาได้นานขนาดนั้น งูเหลือมลายดอกไม้ตัวนี้อาศัยอยู่ใต้บ้านมาเป็นเวลา 1 ปีแล้ว โดยหาเลี้ยงชีพด้วยการจับเหยื่อจากภายนอก

"ช่างเป็นเรื่องน่ายินดีเสียจริง!" โอโรจิมารุพูดกับตัวเอง ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก เขาควบคุมความตื่นเต้นและตรวจสอบกล่องเหล็กยาวที่อยู่ข้างๆ ม้วนคัมภีร์กล่องนั้นไม่ได้ล็อก แต่มีผนึกง่ายๆที่ต้องใช้จักระในการปลดล็อก โอโรจิมารุส่งจักระเล็กน้อยเข้าไปในผนึก และในไม่ช้ากล่องก็เปิดออกพร้อมเสียงเอี๊ยด

ภายในกล่องนั้นมีดาบสีเงินแวววาวเล่มนึง ใบดาบส่องประกายระยิบระยับภายใต้แสงเทียนสลัวๆ

ดวงตาของโอโรจิมารุเบิกกว้าง ม่านตาหดเล็กลง "มันคือ...ดาบคุซานางิจริงๆ!"

ในความทรงจำของเขา ดาบเล่มนี้เคยถูกใช้สังหารทั้ง คาเซคาเงะรุ่นที่ 4 ราสะ และอดีตอาจารย์ของเขา โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น แม้ว่าดาบคุซานางิจะไม่ใช่วัตถุศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็คมกริบอย่างเหลือเชื่อ และสามารถยืดหดและแปลงร่างได้ตามต้องการ ทำให้มันเป็นอาวุธที่น่าเกรงขาม

ข้างๆดาบมีจดหมายฉบับนึงวางอยู่

โอโรจิมารุค่อยๆเปิดมันออก คำนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาเขา มันถูกเขียนด้วยลายมือที่คุ้นเคย

"ถ้าลูกกำลังอ่านข้อความนี้อยู่ นั่นหมายความว่าพ่อไม่อยู่ในโลกนี้อีกแล้ว..."

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือจดหมายที่พ่อของโอโรจิมารุทิ้งไว้

จดหมายฉบับนั้นอธิบายว่าพ่อของเขาได้ดาบเล่มนี้มาโดยบังเอิญก่อนที่จะออกไปที่สนามรบ เขามีลางสังหรณ์ว่าเขาอาจจะไม่รอดชีวิต ด้วยความกลัวว่าดาบจะตกไปอยู่ในมือของศัตรู เขาจึงซ่อนมันไว้ในห้องใต้ดิน และฝากให้งูเหลือมตัวนี้ดูแล

จดหมายฉบับนั้นเตือนโอโรจิมารุถึงคุณค่าและพลังมหาศาลของดาบ และแนะนำให้เขาใช้มันเมื่อแข็งแกร่ง พอแล้วเท่านั้น พ่อของเขาเตือนเขาว่าอย่าแสดงคุซานางิให้ผู้อื่นเห็นจนกว่าเขาจะสามารถใช้มันได้อย่างมีประสิทธิภาพ

"อ๋อ นั่นเป็นเหตุผลที่โอโรจิมารุในไทม์ไลน์ดั้งเดิมถึงเก็บดาบเล่มนี้ไว้ในร่างกายตลอดสินะ" โอโรจิมารุหัวเราะอย่างชั่วร้าย เขาจำได้แม่นยำว่าโอโรจิมารุคนดั้งเดิมจะเรียกคุซานางิออกมาโดยให้งูคายมันออกมาจากปาก ซึ่งเป็นภาพที่แปลกประหลาดและน่าขนลุก

น่าขยะแขยง โอโรจิมารุคิดพร้อมกับทำหน้าบิดเบี้ยว โอโรจิมารุคนก่อนคงต้องดัดแปลงร่างกายตัวเองผ่านการ ทดลองนับครั้งไม่ถ้วน จนกลายร่างเป็นสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป

นั่นจะไม่ใช่ตัวฉันแน่ โอโรจิมารุตัดสินใจอย่างแน่วแน่ เขาไม่มีเจตนาที่จะกลายเป็นลูกผสมระหว่างงูกับมนุษย์ที่น่าเกลียดน่ากลัว การทดลองของเขาจะต้องแตกต่างออกไป

เขาจึงวางดาบคุซานางิไว้ข้างๆ แล้วหยิบม้วนคัมภีร์ขึ้นมาอย่างที่คาดไว้ มันคือสัญญาอัญเชิญ ชื่อของพ่อเขาถูกเขียนไว้ด้านบนสุด ซึ่งบ่งบอกว่าเขาเป็นผู้อัญเชิญของถ้ำริวจิ

ตามคำแนะนำในสัญญา โอโรจิมารุจะต้องลงนามด้าน ล่างและประทับรอยมือเปื้อนเลือดเพื่อยืนยันข้อตกลง มันเป็นกระบวนการง่ายๆ ซึ่งเขาคุ้นเคยดีจากความรู้ที่ เขามีเกี่ยวกับเรื่องราวต้นฉบับ

โอโรจิมารุทำตามคำแนะนำโดยไม่ลังเล เขาเจาะนิ้วตัวเอง เซ็นชื่อ และประทับรอยมือเปื้อนเลือดลงบนม้วนคัมภีร์

ขณะที่เลือดซึมเข้าไปในม้วนคัมภีร์ โอโรจิมารุรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันในจิตใจของเขา บางสิ่งที่ไม่คุ้นเคยแต่ก็แปลกใหม่ได้ฝังตัวลงในจิตสำนึกของเขา ความเชื่อมโยงกับถ้ำริวจิและสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายงูที่อาศัยอยู่ในนั้น

ทันใดนั้น เสียงนึงก็ดังขึ้นในความคิดของเขา

"ท่าน นายท่าน โปรดออกคำสั่ง!"

โอโรจิมารุขยิบตาด้วยความประหลาดใจ เสียงนั้นเป็น เสียงของงูเหลือมลายดอกไม้ที่ขดตัวอยู่ด้านหลังเขา

สรุปคือ หลังจากเซ็นสัญญาแล้ว ฉันสามารถสื่อสารกับงูพวกนี้ได้ด้วยโทรจิตใช่ไหม ?

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________