บทที่ 205: หมัดอ่อนงั้นเหรอ (ฟรี)

หมัดอ่อนงั้นเหรอ?

พออะโพคาลิปส์ได้ยินคำนี้ ความโกรธก็พุ่งขึ้นทันที

“อย่ามาดูถูกข้า!!!”

เขาคำรามแล้วซัดหมัดออกไป อากาศถูกบีบอัดจนระเบิดในทันที เกิดเป็นคลื่นกระแทกเสียงดังสนั่น พลังหมัดที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าพุ่งตรงใส่หน้าคลาร์ก

บูม!!!

คลาร์กรับหมัดของอะโพคาลิปส์ไว้ด้วยมือเดียวอีกครั้ง ท่าทางยังคงสบาย ๆ เหมือนเดิม

เขายังหาวออกมาด้วยซ้ำ ท่าทีเหมือนกำลังจะหลับ ทำเอาเหงือกของอะโพคาลิปส์แทบระเบิดด้วยความโกรธ!

“อ๊ากกกกก~~~！！”

อะโพคาลิปส์ที่เดือดจัดโจมตีอย่างบ้าคลั่งไม่หยุด

พลังของแต่ละหมัดล้วนเกินระดับสิบล้านตัน!

ถ้ามองจากสายตาของคนนอก การต่อสู้ตรงนั้นน่ากลัวราวกับนรกอสูร แค่แรงสะท้อนเล็กน้อยก็สามารถฆ่ามิวแทนท์ที่ร่างกายไม่แข็งแกร่งได้ทันที

แต่สำหรับคลาร์กที่อยู่ใจกลางการต่อสู้ กลับรู้สึกว่ามันน่าเบื่อนิด ๆ

เดิมทีเขาอยากจะหยอกหมอนี่เล่นสักหน่อย

ยังไงอีกฝ่ายก็เป็นคนดังไม่ใช่เหรอ?

แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือ!

หมอนี่อ่อนกว่าที่คิดไว้มาก!

ทำเอาคลาร์กรู้สึกหมดอารมณ์ไปเลยนิดหน่อย

“จริง ๆ เลย ทุกคนอ่อนแอเกินไป จนสะท้อนพลังของฉันออกมาไม่ได้เลย”

คลาร์กหาวอีกครั้ง

ภาพนี้ทำให้เปลือกตาของอะโพคาลิปส์กระตุก ความรู้สึกโกรธและหวาดกลัวถาโถมเข้ามาพร้อมกัน

เรื่องโกรธไม่ต้องพูดถึง

ใครโดนปฏิบัติแบบนี้ก็ต้องโกรธทั้งนั้น

ส่วนความหวาดกลัวนั้น……

เป็นเพราะเขาเริ่มตระหนักได้แล้วว่าซูเปอร์แมนตรงหน้าน่ากลัวแค่ไหน

ทุ่มสุดแรงโจมตี แต่คู่ต่อสู้กลับรับไว้ด้วยมือเดียว แถมยังหาวอย่างสบาย ๆ มันทำให้คนรู้สึกถึงความสิ้นหวังจากก้นบึ้งหัวใจ!

หรือว่า……

หนีดีไหม?

อะโพคาลิปส์อดไม่ได้ที่จะคิดถึงการหลบหนี

โดยไม่รู้ตัว ความเร็วของหมัดก็เริ่มช้าลง

คลาร์กที่สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนี้ เงยเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย และเดาความคิดในใจของอีกฝ่ายได้ทันที

“อย่างที่คิด ไอ้นี่มันขี้ขลาดจริง ๆ”

คลาร์กส่ายหัวด้วยความผิดหวัง

จากนั้น เขาก็ใช้มืออีกข้างหนึ่ง ชกออกไปเบา ๆ……

ครืน ครืน!!!

หมัดอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งออกไป

คนแรกที่รับมันเข้าไปเต็ม ๆ คืออะโพคาลิปส์ที่อยู่ในระยะประชิด

พลังป้องกันร่างกายที่เขาภาคภูมิใจนักหนา กลับไร้ค่าโดยสิ้นเชิงต่อหน้าหมัดนี้ ไม่มีแม้แต่โอกาสต้านทาน ร่างกายถูกอัดจนแหลกเป็นชิ้น ๆ!

พลังหมัดที่บดขยี้อะโพคาลิปส์ไม่อ่อนลงเลยแม้แต่น้อย มันพุ่งต่อไปทลายพีระมิดสูงหลายร้อยเมตรด้านหลังเข้าไปอีก ส่วนบนที่หายไปถูกบดเป็นผงในทันทีภายใต้แรงหมัดนั้น ครืน ครืน……

จากท้องฟ้าที่อยู่ไกล เสียงคำรามดังต่อเนื่องไม่หยุด

ยิ่งใหญ่มหาศาล!

ต่อเนื่องไม่สิ้นสุด!

หลังจากผ่านไปสักพัก……

เมฆบนท้องฟ้าไกลออกไปถูกแยกออกเป็นร่องลึกยาวสุดสายตา!

ดูเหมือนว่า……

ท้องฟ้าจะถูกฉีกออกเป็นสองส่วน!!!

ในตอนนั้น คลาร์กดึงมือกลับมา

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนว่าได้รับแต้มทำลายล้างในหัว เขาก็หันตัว แล้วเดินไปหาเอ็มม่าที่อยู่ไกลออกไปอย่างช้า ๆ ก่อนจะหยุดฝีเท้าลงเล็กน้อย

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เฮลล์ไฟร์คลับของคุณจะถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของไฮดรา โอเคไหม?”

เอ็มม่าพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว

จนกระทั่งคลาร์กเดินจากไป เธอถึงเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองตอบตกลงอะไรไป และรอยยิ้มขมขื่นก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า

โชคดีที่ก่อนหน้านี้ เธอเคยคิดจะใช้ไฮดราเพื่อขยายเฮลล์ไฟร์คลับอยู่แล้ว!

แต่ตอนนี้…… ช่างเถอะ!

คนเราต้องยอมแพ้ให้กับพลังที่แข็งแกร่ง

เมื่อมีซูเปอร์แมนที่น่ากลัวขนาดนี้อยู่ ไฮดราก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะครองโลก

คิดแบบนี้แล้ว การเข้าร่วมไฮดราก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร……

“พวกคุณกลับไปก่อน ฉันยังมีธุระต้องจัดการ”

คลาร์กเดินผ่านแม็กนีโต้แล้วพูดขึ้นหนึ่งประโยค

แม็กนีโต้พยักหน้า จากนั้นก็หันไปมองเอ็มม่าด้วยสายตาเวทนา

อะไรนะ?

คุณบอกว่าเอ็มม่าคนเดียวแทนทั้งเฮลล์ไฟร์คลับไม่ได้งั้นเหรอ?

งั้นก็ลองไปถามคนอื่นดูสิ ว่าพวกเขากล้าคัดค้านไหม?

ใครจะกล้าไม่เห็นด้วยกันล่ะ!

ส่วนเรดแทงก์ที่ถูกอะโพคาลิปส์วาร์ปไปก่อนหน้านี้

ดูเหมือนจะถูกทุกคนลืมไปหมดแล้ว

จนกระทั่งพวกเขาออกจากไคโร กลับมาถึงเกาะอีเดน ถึงมีใครสักคนนึกถึงเรดแทงก์ขึ้นมา

“บ้าเอ๊ย เราลืมแบล็กคิงไปเลย!”

แกมบิทตบหน้าผากตัวเองแล้วพูด

แบล็กควีนที่อยู่ข้าง ๆ กลอกตาใส่เขา แล้วพูดพลางเดินจากไปว่า

“จะรีบอะไรนักหนา หมอนั่นไม่ตายหรอก เดี๋ยวว่าง ๆ ค่อยไปหาก็ได้”

แกมบิท: ……

ทำไมจู่ ๆ ถึงรู้สึกว่าเรดแทงก์ แบล็กคิง นี่น่าสงสารจังนะ?

แต่…… ช่างเถอะ

ตอนนี้แม้แต่เฮลล์ไฟร์คลับก็สลายไปแล้ว

แล้วแบล็กคิงจะอยู่ไหนล่ะ?

แกมบิทส่ายหัว แล้วเลิกคิดเรื่องนี้ไป……

ในทะเลทรายของไคโร

คลาร์กนั่งอยู่บนพีระมิดที่พังถล่ม เงยหน้ามองจุดดำหลายจุดที่บินอยู่ไกล ๆ บนท้องฟ้า แล้วฉีกยิ้มออกมา

“ส่งพลังงานมาอีกสิ”

ในเวลาเดียวกัน ภายในห้องประชุมของคณะมนตรีความมั่นคงโลก

จออิเล็กทรอนิกส์หลายจอเลื่อนขึ้นมา บนจอคือใบหน้าที่เคร่งขรึม หากดึงใครออกมาสักคน ล้วนเป็นบุคคลสำคัญระดับโลกทั้งนั้น

ในตอนนี้ สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่จอใหญ่ตรงกลาง

ภาพบนจอคือทะเลทรายแห่งไคโร

ต้องสำเร็จให้ได้!

ทุกคนต่างกุมความลับไว้ในใจ เหงื่อไหลซึม

ถ้าครั้งนี้ล้มเหลว พวกเขาจะต้องเผชิญกับการแก้แค้นอย่างบ้าคลั่งจากอีกฝ่ายแน่นอน!

แต่พวกเขาไม่มีทางเลือก

ไม่เดิมพันครั้งสุดท้าย เพื่อกำจัดภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดนี้ไปเลย!

ก็ต้องนั่งรออย่างสงบ ยอมรับชะตากรรม

รอให้มิวแทนท์พวกนั้นแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ แล้วค่อย ๆ กลืนกินประเทศของพวกเขาทีละนิด!

อย่างแรก อย่างน้อยก็ยังมีโอกาสชนะสงครามนี้อยู่บ้าง!

ส่วนอย่างหลัง……

ก็แค่ตายช้าลงเท่านั้นเอง

พวกเขาไม่ยอมแพ้เด็ดขาด!

คนที่เคยอยู่เหนือคนอื่นมาตลอดชีวิต จะยอมยกทุกอย่างให้คนอื่นได้ยังไง?

“มาแล้ว!”

บนจอใหญ่ เงาของหัวรบนิวเคลียร์หลายลูกปรากฏขึ้น

ครั้งนี้พวกเขายิงนิวเคลียร์ทั้งหมดหกลูก ทุกลูกมีอานุภาพระดับหลายสิบล้านตัน

ลูกที่แรงที่สุดมีอานุภาพสูงถึงหนึ่งร้อยล้านตัน!

มันคือนิวเคลียร์ที่ทรงพลังที่สุดในโลก!

ถ้าการระเบิดระดับนี้ยังฆ่าซูเปอร์แมนไม่ได้……

งั้นพวกเขาก็แค่รอตายเท่านั้น

ยังไงก็ไม่มีทางต่อต้านได้อยู่ดี

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

………