บทที่ 195: การบุกของอะโพคาลิปส์ และจุดแตกหักของทีม X-Men (ฟรี)

“ชาร์ลส์ ฉันไม่รู้หรอกว่านายยังยึดติดกับอะไรอยู่ แต่ถ้านายยังเป็นแบบนี้ต่อไป จะไม่มีใครอยากเดินตามนายอีกแล้ว!”

เรเวนส่ายหน้าด้วยสีหน้าผิดหวัง ก่อนจะหมุนตัวออกจากห้องทำงานไปทันที

ในห้อง

ชาร์ลส์เงยหน้าขึ้นมองแผ่นหลังของเรเวนที่กำลังเดินจากไป เขาถอนหายใจ แล้วใบหน้าก็ยิ่งดูเหนื่อยล้าเข้าไปอีก

แต่ในตอนนั้นเอง!

“หืม?”

สีหน้าของชาร์ลส์เปลี่ยนไปทันที

เบื้องหน้าของเขา ประตูมิติสีน้ำเงินที่เต็มไปด้วยหมอกสีเทากำลังเปิดออกอย่างเงียบงัน

ทันใดนั้นเอง มิวแทนท์คนหนึ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ก็ก้าวออกมาจากอีกด้านของประตู

“นี่เหรอ... ความสามารถของยุคนี้?”

พอรับรู้ได้ถึงพลังจิตที่แผ่กระจายออกมาจากภายนอก รอยยิ้มก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของอะโพคาลิปส์

ชายแปลกหน้าที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ประหลาดตรงหน้าเขา... คือร่างใหม่ที่เหมาะสมที่สุดที่เขาต้องการ!

คนที่มีพลังจิตมหาศาลระดับนี้...

แม้แต่ในยุคที่เขาครองโลกเมื่อหลายพันปีก่อน อะโพคาลิปส์ก็ไม่เคยเจอใครที่มีพลังจิตสูงแบบนี้มาก่อน

แม้ว่าเขาเองก็มีพลังจิตมหาศาล แต่การใช้พลังของเขากลับหยาบและไม่แม่นยำเอาซะเลย พูดได้ว่าแทบไม่มีพรสวรรค์ทางด้านนี้เลยด้วยซ้ำ

แต่คนตรงหน้าไม่ใช่แบบนั้น!

ไม่ใช่แค่มีพลังจิตมหาศาล แต่ยังมีพรสวรรค์ทางธรรมชาติที่โดดเด่นสุดๆ อีกด้วย

อะโพคาลิปส์จินตนาการได้ทันที ถ้าเขายึดร่างนี้ได้ เมื่อถึงตอนนั้นแค่ "นึก" ก็สามารถควบคุมคนทั้งโลกได้หมด

และถ้าเป็นแบบนั้น......

การครอบครองโลกของเขาจะมั่นคงยิ่งกว่ายุคก่อนเสียอีก ใช่ไหมล่ะ?

“นายเป็นใคร?”

ชาร์ลส์ถามด้วยสายตาระวัง

เขาไม่เคยเห็นผู้ชายผิวสีฟ้าคนนี้มาก่อน

แต่สิ่งที่เขาสัมผัสได้... คือกลิ่นอายแห่ง ความตาย ที่เข้มข้นจนเย็นเฉียบ

“กลัวเหรอ?” อะโพคาลิปส์แสยะยิ้ม

“เจ้าศิษย์น้อยของข้า... เจ้ารู้จักพลังของข้าน้อยเกินไปแล้ว”

พูดจบ เขาก็โบกมือเบาๆ ทันใดนั้น สายทรายสีเหลืองก็พุ่งขึ้นมาจากพื้น ล้อมรอบตัวชาร์ลส์ไว้ทันที!

ชาร์ลส์รู้ทันทีว่าสถานการณ์ไม่ดี รีบปล่อยพลังจิตเข้าจู่โจมอะโพคาลิปส์ทันที หวังจะหยุดอีกฝ่าย

แต่พลังจิตของเขา พอเข้าสู่สมองของอะโพคาลิปส์ กลับเหมือนลำธารเล็กๆ ที่ไหลลงสู่แม่น้ำสายใหญ่ แทบไม่มีแรงต้านอะไรเลย!

โดนกลืนหายไปในทันที!

เม็ดทรายสีเหลืองพันร่างของชาร์ลส์ขึ้นมาถึงครึ่งตัว

อะโพคาลิปส์ก้าวเข้ามาใกล้ เอามือจับหัวชาร์ลส์ไว้ แล้วบังคับให้เขาหลับตา

“ข้าต้องการพลังของเจ้า”

เขาพูดเสียงเรียบ

แม้ชาร์ลส์จะยังไม่รู้แน่ชัดว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรกับเขา แต่เขารู้ว่าตัวเอง ยอมไม่ได้เด็ดขาด!

เขากระจายพลังจิตออกไป หวังจะส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือไปยังทุกคนในโรงเรียน

“ดิ้นรนไปก็เท่านั้น...”

อะโพคาลิปส์ไม่คิดจะหยุดเขาเลยด้วยซ้ำ

เขาปล่อยให้ชาร์ลส์ส่งสัญญาณออกไป แล้วควบคุมทรายให้ยกร่างเขาขึ้นมาจากเก้าอี้ประหลาดนั่น

และในเวลาเดียวกันนั้นเอง

ทีม X-Men ก็รับสัญญาณขอความช่วยเหลือจากชาร์ลส์ได้ พวกเขารีบพุ่งตรงมาทันที!

“แกเป็นใคร?! วางศาสตราจารย์ลงเดี๋ยวนี้!”

ไซคลอปส์เป็นคนแรกที่มาถึง เขายกมือแตะแว่นตาแล้วปล่อยลำแสงเลเซอร์พลังทำลายสูงพุ่งเข้าใส่อะโพคาลิปส์ทันที!

“พลังใช้ได้... แต่เสียดาย อ่อนแอเกินไป”

อะโพคาลิปส์รับพลังของไซคลอปส์ตรงๆ โดยไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่นิดเดียว

เขาหัวเราะอย่างดูแคลน ทำเอาไซคลอปส์รู้สึกเหมือนโดนตบหน้าด้วยคำดูถูกจนทนไม่ไหว ตะโกนลั่นพร้อมเพิ่มพลังเลเซอร์ให้หนาขึ้นอีกหลายเท่า!

แต่......

ก็ยังไม่มีผลอะไรเลย!

ในฐานะมิวแทนท์ระดับ 5 อะโพคาลิปส์มีพลังทั้งหมดที่พัฒนาไปถึงขีดสุดแล้ว

แถมเขายังมีพลังในการ "เพิ่มขีดความสามารถ" ให้ตัวเองอีกต่างหาก

ทำให้ความสามารถดั้งเดิมของเขารุนแรงยิ่งกว่าเดิมอีกหลายเท่า

แค่สายตาของไซคลอปส์?

แม้แต่ผิวหนังเขายังไม่สะเทือน!

ปัง!

พลังเลเซอร์ผลักร่างของอะโพคาลิปส์กระเด็นทะลุกำแพงห้อง ทำให้ร่างเขาพุ่งไปตกกลางลานด้านนอก

อะโพคาลิปส์โบกมือเบาๆ ใช้ทรายหอบร่างของชาร์ลส์ลอยขึ้นกลางอากาศ

เขากระโดดตามขึ้นมา ปรากฏตัวต่อหน้าไซคลอปส์ทันที แล้วเอื้อมมือไปคว้าแว่นตาของเขา

ไซคลอปส์คำรามลั่น พยายามขัดขืน

แต่ไร้ประโยชน์ อะโพคาลิปส์บีบใบหน้าเขาแน่น แล้วบดแว่นตาทิ้งซะ

“ต้องใช้สิ่งของภายนอกถึงจะใช้พลังได้ ไร้สาระสิ้นดี!”

“คนอย่างเจ้า... ไม่คู่ควรแม้แต่จะเป็นอัศวินของข้าด้วยซ้ำ”

อะโพคาลิปส์สะบัดมือเหวี่ยงร่างไซคลอปส์ออกไปทันที!

ปัง ปัง ปัง!!!

ร่างของไซคลอปส์ลอยกระเด็นทะลุกำแพงกระแทกต้นไม้ใหญ่หลายต้นในลานจนหักโค่น ก่อนจะหยุดลง

แต่ตอนนั้น...

กระดูกในร่างเขาหักหมดแล้ว!

อวัยวะภายในฉีกขาดจากแรงกระแทกรุนแรง

เขาร่วงลงบนพื้น กระอักเลือด ใบหน้าบิดเบี้ยว ก่อนจะปล่อยลำแสงเลเซอร์พุ่งขึ้นฟ้าเป็นครั้งสุดท้าย...

และไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น ลำแสงก็ดับลง

ไซคลอปส์... ตาย!

“สก๊อต!!!”

เหล่า X-Men ที่วิ่งตามมาถึงได้แต่ยืนอึ้ง ไม่อยากเชื่อสายตา

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป จนพวกเขาไม่มีแม้แต่โอกาสจะช่วย!

“โฮ่~!”

บีสต์คำรามลั่น ก่อนจะแปลงร่างเต็มตัว!

เขาพุ่งเข้าใส่ศัตรูเต็มแรง งับฟาด ตะปบใส่หน้าอะโพคาลิปส์อย่างจัง!

ผัวะ!

กรงเล็บฟาดเข้าใส่ใบหน้าอะโพคาลิปส์เต็มแรง

แต่เขายังยืนเฉย ไม่แม้แต่จะขยับคอ เพียงแค่จ้องกลับด้วยสายตาเย็นชา

“น่าขำ! แค่สัตว์เดรัจฉาน คิดจะมาท้าทายข้างั้นเหรอ?”

อะโพคาลิปส์คว้าแขนของบีสต์ไว้ข้างหนึ่ง บีบแน่น เสียงกระดูกแตกร้าวดังลั่น บีสต์ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด!

“ปล่อยแฮงค์เดี๋ยวนี้!”

เรเวนพุ่งเข้าใส่ทันที

แต่ก็โดนอะโพคาลิปส์เตะสวนเข้าที่ท้องอย่างแรง ร่างเธอลอยกระเด็น ทะลุกำแพงอีกด้าน ก่อนจะโดนฝุ่นและเศษซากถล่มทับ

“แฮงค์!”

มือของสตอร์มมีสายฟ้าแตกเปรี้ยง เธอฟาดมือออกไป สายฟ้าสีขาวฟาดเข้าใส่อะโพคาลิปส์อย่างจัง!

เปรี้ยง!!!

สายฟ้าระเบิดกลางอกของเขา

อะโพคาลิปส์ถอยหลังไปครึ่งก้าว

“พลังใช้ได้เลยนะ...”

เขามองไปที่สตอร์มด้วยแววตาชื่นชม

“ไอ้สารเลว! ปล่อยแฮงค์เดี๋ยวนี้!!!”

ดวงตาของสตอร์มกลายเป็นสีขาวสนิท ลมแรงเริ่มหอบร่างเธอลอยขึ้นกลางอากาศ

ท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยเมฆดำ สายฟ้า ฟ้าร้อง สะท้านไปทั่ว!

สายฟ้าขนาดเท่าขาต้นไม้ฟาดลงมาเป็นระยะๆ

เธอกำลังเตือนอะโพคาลิปส์

อะโพคาลิปส์ยักไหล่ ก่อนจะโยนร่างของบีสต์ลงกับพื้นเหมือนไม่ใส่ใจ

จากนั้นเขาก็บินขึ้นไปในอากาศ เผชิญหน้ากับสตอร์มแบบตาต่อตา

“เจ้ามีพลังดี... คู่ควรจะเป็นอัศวินของข้า”

อะโพคาลิปส์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง...

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

………..