บทที่ 1 มหันตภัยพเนจรจักรวาล การเอาชีวิตรอดในสถานีอวกาศ!

“ฮัลโหล... เจียงสือเหรอ?”

เสียงที่ฟังดูหวาดหวั่นจากปลายสายทำเอาเจียงสือถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง

“ใครน่ะ! เบอร์โทรศัพท์ก่อกวนหรือเปล่า? จะวางสายแล้วนะ...”

“เดี๋ยวๆ อย่าเพิ่งวาง ฉันเอง จางซือซือ!”

“อะไรนะ?”

เจียงสือที่เอนหลังอยู่บนเก้าอี้เกมมิ่งพลางรัวนิ้วบนคีย์บอร์ดเปลี่ยนสีหน้าไปทันที

เขาหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะขึ้นมาดู หน้าจอแสดงผลภาพเกม MC กราฟิกจัดเต็ม ตัวละครทรงเหลี่ยมสวมชุดเกราะเนเธอไรต์ลาย Silence ครบชุด

บนหน้าจอกำลังค้างอยู่ที่หน้าต่างโต๊ะคราฟต์สำหรับการผสมไอเทมตีบวก

เขาถอดหูฟังสีน้ำเงินดำออกด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะตะโกนใส่ปลายสายด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว:

“จางซือซือ ไม่ได้คุยกันตั้งสามปี โทรมาหาฉันทำไม? มีธุระอะไรก็รีบพูดมา อย่ามาเสียเวลาลีลาอยู่เลย!”

“ฉันท้องแล้ว นายต้องรับผิดชอบ...”

เจียงสือถึงกับอึ้งไปทั้งตัวจนพูดไม่ออก

“ฮัลโหล”

“ฮัลโหล นายพูดอะไรสักคำสิ!”

จางซือซือเร่งเร้า

เจียงสือสูดหายใจเข้าลึกๆ อยากจะรู้เหมือนกันว่ายัยผู้หญิงสติไม่ดีคนนี้จะไม้ไหนต่อ: “ฉันฟังอยู่ พูดต่อสิ...”

“แม่ฉันบอกว่า ในเมื่อนายชอบฉันมาก เดิมทีค่าสินสอดแต่งงานต้องหกแสนหกหมื่นหยวน แต่เห็นแก่ที่บ้านนายมีฐานะดี ตอนนี้จะลดราคาให้เป็นพิเศษ”

“ขอแค่เก้าแสนเก้าหมื่นหยวนพอ!”

“บอกว่าเป็นตัวเลขมงคล จะได้รักกันนานๆ ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชร...”

“หยุด! ทำไมเธอไม่ไปปล้นธนาคารเลยล่ะ?” เจียงสือฟิวส์ขาดขึ้นมาทันที

“จางซือซือ ฉันไปบอกว่าชอบเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่เจอกันสามปีนี่หลงตัวเองขึ้นเยอะเลยนะ อีกอย่างฉันยังไม่เคยนอนกับเธอเลยสักครั้ง เรื่องท้องมันเกี่ยวอะไรกับฉันไม่ทราบ?”

“ฉันไม่สน!”

เสียงจากปลายสายเริ่มดังขึ้นเช่นกัน

“สามปีก่อนนายเคยจับมือฉัน นั่นแปลว่านายชอบฉัน ในอินเทอร์เน็ตเขาก็บอกกันว่าแค่จับมือก็ท้องได้แล้ว ต้องเป็นฝีมือของนายแน่ๆ! ถ้านายไม่รับผิดชอบ ฉันจะแจ้งความข้อหาล่วงละเมิด!”

“ไร้สติสิ้นดี...”

เจียงสือสบถออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะคว่ำหน้าจอโทรศัพท์ลงบนโต๊ะเพื่อตัดรำคาญ

เขาเตรียมตัวจะเล่นเกมต่อ แต่ในวินาทีถัดมา กลับมีแสงสีขาวระเบิดขึ้นตรงหน้าจนแสบตาแทบบอด

ตามมาด้วยอาการเวียนศีรษะอย่างรุนแรง และเสียงจักรกลที่ไร้อารมณ์ดังขึ้นในหัว

【ยินดีต้อนรับสู่มหันตภัยพเนจรจักรวาล การเอาชีวิตรอดในสถานีอวกาศ ต่อไปนี้คือกฎการเอาตัวรอด โปรดตั้งใจฟังให้ดี!】

【1 : อวกาศคือความมืดมิด เพื่อป้องกันไม่ให้พวกคุณเกิดอาการป่วยทางจิตจนฆ่าตัวตาย สถานีอวกาศแต่ละแห่งจะสุ่มจับคู่ผู้รอดชีวิต 10 คน ขนาดของสถานีจะเป็นแบบสุ่ม】

【2 : ตั้งแต่เวลา 7 โมงเช้าถึง 6 โมงเย็น จะมีการเปิดใช้งานเขตปลอดภัย】

ในช่วงเวลานี้ คุณสามารถเปิดประตูห้องโดยสารและใช้เครื่องดูดฝุ่นอวกาศที่ติดมากับชุดอวกาศ เพื่อดักจับอุกกาบาตที่ลอยผ่านและรวบรวมทรัพยากรที่จำเป็นได้

เขตปลอดภัยจะหายไปหลังจากหมดช่วงเวลาคุ้มครอง ขอให้ผู้รอดชีวิตพยายามรวบรวมทรัพยากรก่อนที่เขตปลอดภัยจะหายไป เพื่อสร้างความสามารถในการต้านทานภัยคุกคามจากอวกาศ

ในขณะเดียวกัน ระยะเวลาและขอบเขตของเขตปลอดภัยจะค่อยๆ ลดลงตามเวลาคุ้มครองที่ผ่านไป

【3 : อวกาศไม่ใช่สถานที่ที่ปลอดภัย หากต้องการออกไปข้างนอกในช่วงเวลาอื่น โปรดตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีอันตราย มิฉะนั้นจะต้องรับผิดชอบต่อผลที่ตามมาเอง】

【4 : ในระหว่างการพเนจรในจักรวาล ย่อมมีโอกาสได้พบกับดวงดาวที่น่าสนใจ ภายในดวงดาวเหล่านั้นอาจมีทรัพยากรที่คุณต้องการ แต่ที่ไหนมีทรัพยากรที่นั่นย่อมมีความเสี่ยง โปรดระมัดระวังในการนำยานลงจอด】

【5 : เมื่อเริ่มเกม ผู้รอดชีวิตทุกคนจะได้รับพรสวรรค์ตามความชอบส่วนตัวในยามปกติ โดยเริ่มตั้งแต่ระดับต่ำสุดคือระดับ F ไปจนถึงระดับสูงสุดคือระดับ S และระดับหนึ่งเดียว ซึ่งระดับหนึ่งเดียวมีความสำคัญมากกว่าระดับ S】

【6 : ทุกคนจะมีห้องโดยสารส่วนตัวคนละหนึ่งห้อง โปรดพยายามอัปเกรดห้องโดยสารเพื่อพัฒนาสถานีอวกาศแห่งนี้และเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน】

หมายเหตุ: ห้องโดยสารไม่สามารถตัดการเชื่อมต่อกับสถานีอวกาศหลักเป็นเวลานานได้...

【7 : หากห้องโดยสารหรือยานพาหนะในสังกัดเสียหายโดยสิ้นเชิง จะถือว่าเสียชีวิตและไม่สามารถเพิ่มพูนความสามารถใดๆ ได้อีก ทำได้เพียงรอรับความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมทีม มิฉะนั้นก็มีเพียงความตายเท่านั้น】

【8 : ทุกคนจะมีหน้าจอแสงแห่งจิตส่วนตัวเพื่อตรวจสอบข้อมูล อัปเกรดห้องโดยสาร และใช้เก็บทรัพยากรยกเว้นสิ่งมีชีวิต】

【9 : ระยะเวลาการคุ้มครองมือใหม่จะคงอยู่เป็นเวลา 3 วัน】

...

เมื่อเสียงจักรกลสิ้นสุดลง เจียงสือก็รู้สึกว่าตัวเบาหวิว

เก้าอี้เกมมิ่งที่เคยนั่งหายวับไป ตัวของเขาลอยเคว้งอยู่ในพื้นที่แคบๆ แห่งหนึ่งเหมือนกับลูกโป่งสวรรค์

แสงสว่างค่อนข้างสลัว มีเสียงกระแสไฟฟ้าดังแปลบปลาบและเสียงโลหะสั่นคลอนดังขึ้นเป็นระยะ

เขาพยายามกะพริบตาเพื่อปรับสายตาอยู่นาน จนเริ่มมองเห็นสภาพรอบกายชัดเจนขึ้น

มันคือห้องโดยสารขนาดเล็กที่มีพื้นที่ไม่เกินห้าตารางเมตร ผนังทั้งสี่ด้านเป็นโลหะสีเทาเงิน

ที่ประตูห้องโดยสารด้านนอกมีช่องกระจกใส เมื่อมองผ่านกระจกออกไปข้างนอก สิ่งที่เห็นมีเพียงความมืดมิดที่ข้นคลั่กจนมองไม่เห็นอะไรเลย

ดวงดาว? ดวงจันทร์? อย่าได้หวังเลย แม้แต่จุดแสงเล็กๆ ก็ยังไม่มี!

มีเพียงความมืดมิดอันไร้ขอบเขตที่เงียบเชียบจนน่าสยองขวัญ

“พเนจรจักรวาล? อวกาศ? เอาตัวรอด?”

เจียงสือพึมพำกับตัวเองพลางยื่นมือไปยันผนังโลหะข้างกายไว้

สัมผัสที่เย็นเยียบทำให้เขารู้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน

“ไม่จริงน่า ฉันแค่คว่ำโทรศัพท์ลงเองนะ ทำไมถึงมาโผล่ในที่เฮงซวยแบบนี้ได้?”

“พูดตามตรงนะ การเริ่มต้นเอาชีวิตรอดของคนอื่น ถ้าไม่ใช่ในป่าก็บนเกาะร้าง อย่างน้อยที่สุดก็น่าจะเป็นดวงดาวที่มีภูเขามีน้ำให้วิ่งเล่นเก็บกิ่งไม้ได้บ้าง”

“แต่ฉันกลับถูกโยนทิ้งมากลางอวกาศเฉยเลย”

“เท้าก็ไม่ได้เหยียบดินเหยียบหญ้า แล้วจะให้ทำอะไร? ลอยคอรอความตายหรือไง?”

เจียงสือลอยเคว้งอยู่นานกว่าจะยอมรับความจริงนี้ได้ เขาถอนหายใจยาวออกมาหนึ่งครั้ง:

“เฮ้อ ดูท่าฉันคงจะไม่มีวาสนาได้สืบทอดมรดกพันล้านจากพ่อแล้วล่ะ...”

“ติ๊ง! เนื่องจากคุณเป็นผู้เล่น MC ระดับเซียน ยินดีด้วยที่คุณได้รับพรสวรรค์ : สรรพสิ่งสรรค์สร้างเพียงคลิกเดียว”

“ระดับ : ระดับหนึ่งเดียว”

“ผลลัพธ์ : สามารถรับรู้ถึงวัตถุดิบที่ใช้ในการสังเคราะห์สิ่งของได้ผ่านการสัมผัสหรือแบบแปลน ตราบใดที่มีวัตถุดิบครบถ้วนจะสามารถสร้างหรือซ่อมแซมได้ทันทีเพียงคลิกเดียว”

“หมายเหตุ : ไม่สามารถใช้กับสิ่งมีชีวิตได้ ยกเว้นสิ่งมีชีวิตที่เกิดจากไอเทมพิเศษ”

“สรรพสิ่งสรรค์สร้างเพียงคลิกเดียว? สุดยอดไปเลยแฮะ”

ด้วยความตกตะลึง เจียงสือลองสัมผัสที่ผนังห้องโดยสาร หน้าจอแสงขนาดเล็กก็ปรากฏขึ้น : ตัวห้องโดยสารอยู่ในสถานะเสียหายเล็กน้อย วัตถุดิบที่ใช้ในการซ่อมแซม : โลหะผสมไทเทเนียม 100 กิโลกรัม, เหล็ก 100 กิโลกรัม, ทองแดง 200 กิโลกรัม, อะลูมิเนียม 150 กิโลกรัม

ด้านล่างมีปุ่ม 'ซ่อมแซมเพียงคลิกเดียว' ที่เป็นแถบสีเทา

“ให้ตายเถอะ มันคือวัตถุดิบดิบจริงๆ ด้วย ไม่ต้องผ่านการแปรรูปเลยสักนิด!”

“ขอดูหน้าต่างข้อมูลหน่อยสิ...”

เขาออกคำสั่งผ่านความคิด หน้าจอแสงขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้น

แถบเมนูด้านล่างประกอบด้วย : ข้อมูลส่วนตัว, ตลาดแลกเปลี่ยน, ข้อมูล, พื้นที่เก็บของ

เขาเลื่อนไปที่แถบข้อมูลส่วนตัว:

ชื่อ : เจียงสือ, เพศ : ชาย, อายุ : 22 ปี

พรสวรรค์ : สรรพสิ่งสรรค์สร้างเพียงคลิกเดียว

ยานพาหนะ : ห้องโดยสารขนาด 5 ตารางเมตรที่มีความเสียหายเล็กน้อย (ยานขนส่งบุคคลระดับ 1)

ตัวห้องโดยสารเสียหายเล็กน้อย วัตถุดิบในการซ่อมแซม : โลหะผสมไทเทเนียม 100 กิโลกรัม, เหล็ก 100 กิโลกรัม, ทองแดง 200 กิโลกรัม, อะลูมิเนียม 150 กิโลกรัม

ระบบหมุนเวียนอากาศเสียหายเล็กน้อย วัตถุดิบในการซ่อมแซม : โลหะผสมไทเทเนียม 10 กิโลกรัม, เหล็ก 10 กิโลกรัม, ทองแดง 20 กิโลกรัม, แร่ซิลิคอนกราไฟต์ 60 กิโลกรัม, อะลูมิเนียม 10 กิโลกรัม

ระบบไฟฟ้าเสียหายเล็กน้อย วัตถุดิบในการซ่อมแซม : โลหะผสมไทเทเนียม 10 กิโลกรัม, เหล็ก 10 กิโลกรัม, ทองแดง 50 กิโลกรัม, แร่ซิลิคอนกราไฟต์ 120 กิโลกรัม, อะลูมิเนียม 10 กิโลกรัม

ระบบแรงโน้มถ่วงเสียหายเล็กน้อย วัตถุดิบในการซ่อมแซม : โลหะผสมไทเทเนียม 10 กิโลกรัม, เหล็ก 10 กิโลกรัม, ทองแดง 20 กิโลกรัม, แร่ซิลิคอนกราไฟต์ 60 กิโลกรัม, อะลูมิเนียม 10 กิโลกรัม

วัตถุดิบในการอัปเกรด : (หมายเหตุ : ต้องซ่อมแซมให้เสร็จสิ้นก่อนจึงจะปลดล็อกการอัปเกรดได้)

โลหะผสมไทเทเนียม 200 กิโลกรัม, เหล็ก 200 กิโลกรัม, ทองแดง 400 กิโลกรัม, อะลูมิเนียม 300 กิโลกรัม, แร่ซิลิคอนกราไฟต์ 600 กิโลกรัม

“เยอะขนาดนี้เลยเหรอ!”

เขาเลื่อนปิดหน้าจอด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะเหลือบไปเห็นเวลาที่มุมขวาล่าง คือเวลา 7 นาฬิกา 10 นาที

เขตปลอดภัยเปิดใช้งานมาได้สิบนาทีแล้ว

เจียงสือกัดฟันแน่นพลางมองออกไปในความมืดมิดของอวกาศ และพึมพำกับตัวเอง: “เวลาไม่รอท่าแฮะ หรือจะ... ลองออกไปเสี่ยงดวงดูหน่อยดีไหม?”

ทันทีที่เขาสิ้นคำพูด เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น

ตามมาด้วยเสียงผู้หญิงที่ฟังดูเย็นชาแต่ยังสุภาพดังลอดเข้ามาผ่านประตูห้องโดยสาร พร้อมเสียงสะท้อนเล็กน้อย:

“สวัสดีค่ะ พอจะออกมาคุยกันหน่อยได้ไหมคะ?”

ผู้หญิงเหรอ?

หัวใจของเจียงสือเต้นผิดจังหวะ เขาหันไปมองประตูห้องโดยสารด้านในที่อยู่คนละฝั่ง

ประตูนั้นไม่มีช่องกระจก ทำให้มองไม่เห็นคนที่อยู่ด้านนอกเลย

ในหัวของเขาพลันนึกถึงบทสนทนาทางโทรศัพท์เมื่อครู่นี้ จนรู้สึกเสียวฟันขึ้นมาทันที

ผู้หญิง? น่ารำคาญชะมัด หวังว่าคงไม่ใช่พวกที่จู่ๆ ก็จะมาเรียกร้องเงินเก้าแสนเก้าหมื่นนั่นอีกนะ...

“มาแล้ว!”

เจียงสือตะโกนบอกออกไป โดยที่ไม่แน่ใจว่าคนข้างนอกจะได้ยินหรือไม่

“สวัสดีค่ะ พอจะออกมาคุยกันหน่อยได้ไหมคะ?” เสียงเดิมพูดซ้ำประโยคเดิมอีกครั้ง

เจียงสือเข้าใจได้ในทันที

สรุปคือฉันได้ยินเสียงข้างนอก แต่คนข้างนอกไม่ได้ยินเสียงฉันสินะ

เอาเถอะ ตั้งค่าแบบนี้ก็ดูมีความเป็นส่วนตัวดี ฉันชอบ!

จากนั้นเขาก็ลอยไปที่หน้าประตูห้องโดยสาร จับที่จับทรงกลมแล้วหมุนมันอย่างสุดแรง

“ฟิ้ว!”

ประตูห้องโดยสารค่อยๆ เปิดออก

ในวินาทีที่ประตูเปิดกว้าง เจียงสือก็สัมผัสได้ถึงแรงโน้มถ่วงที่คุ้นเคยในทันที

ร่างกายที่เคยลอยเคว้งกลับลงมายืนบนพื้นห้องโดยสารได้อย่างมั่นคง

เขามึนงงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะก้มลงมองเท้าตัวเอง แล้วเงยหน้ามองประตูที่เปิดแง้มอยู่

หรือว่าพอเปิดประตูแล้วเชื่อมต่อกับสถานีอวกาศหลัก ถึงจะมีแรงโน้มถ่วง?

“เปิดแล้วๆ!”

เสียงโวยวายด้วยความดีใจดังขึ้นอย่างร่าเริง

ตามมาด้วยเสียงใสๆ ที่ฟังดูออดอ้อนแบบเด็กๆ จนทำให้คนฟังรู้สึกใจละลาย

“ไม่รู้ว่าจะเป็นพี่ชาย หรือพี่สาวกันนะ～”

“เสี่ยวเสี่ยว อาจจะเป็นคุณปู่หรือคุณย่าก็ได้นะจ๊ะ”

อีกเสียงหนึ่งที่ฟังดูอ่อนโยนพูดขึ้นปนเสียงหัวเราะเบาๆ

“เอาละ เลิกแกล้งเด็กได้แล้ว”

“พี่สาวไป๋ใจร้าย! พี่ต่างหากที่เป็นเด็ก!” เสียงใสๆ นั้นประท้วงกลับทันทีด้วยน้ำเสียงงอนๆ

“ชู่ว ออกมาแล้ว...”

เสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นเสียงผู้หญิง

เมื่อได้ยินดังนั้น หัวใจของเจียงสือก็ร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม

เขาจึงระมัดระวังตัว ไม่เปิดประตูออกจนสุด แต่แง้มไว้เพียงช่องเล็กๆ แล้วโผล่หน้าออกไปแค่ครึ่งเดียว

เขาส่งยิ้มแห้งๆ ให้กับกลุ่มคนที่อยู่ด้านนอก: “พวกเธอ... สวัสดียังงั้นเหรอ?”

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับดวงตาที่สวยจนน่าเหลือเชื่อเก้าคู่

เจียงสือถึงกับยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูก

ไม่จริงใช่ไหม?

เพื่อนร่วมทีมสิบคน แต่เป็นผู้หญิงไปแล้วเก้าคน?

แถมยังมีเด็กตัวเปี๊ยบอีกคนหนึ่งเนี่ยนะ?

นี่มันการเริ่มต้นที่หายนะชัดๆ!

ลำพังผู้หญิงแค่สามคนก็สร้างความวุ่นวายได้เท่ากับโรงละครโรงหนึ่งแล้ว

แล้วผู้หญิงตั้งเก้าคนล่ะ? ไม่เปิดศึกชิงอำนาจกันวุ่นวายเลยหรือไง?

ผู้หญิงแปดคนแปดปัญหา เด็กอีกหนึ่งคนที่เป็นภาระก้อนโต...

เจียงสือรู้สึกหน้ามืดไปชั่วขณะ แทบอยากจะสลบลงตรงนั้นให้รู้แล้วรู้รอด

พูดตามตรงนะ ตอนนี้พอนึกดูดีๆ ยัยผู้หญิงที่มาขอค่าสินสอดเก้าแสนเก้าหมื่นคนนั้นก็ดูไม่น่ารำคาญเท่าไหร่แล้ว

อย่างน้อยยัยนั่นก็แค่จะเอาเงิน แต่ยัยพวกนี้อาจจะพรากชีวิตฉันไปเลยก็ได้

สถานการณ์ระดับพรีเมียมแบบนี้ ระบบสุ่มทีมคงจะตั้งใจให้ฉันแบกทีมผู้หญิงเก้าคนสินะ?

แต่ปัญหาคือ พี่ชายคนนี้จะทนรับมือไหวได้ยังไงกัน...

(จบบท)

MC ย่อมาจากเกม Minecraft (มายน์คราฟต์) ครับ