(ฟรี)บทที่ 70 - เสาหินน้ำแข็งน้อย: ┐(￣ー￣)┌

(ฟรี)บทที่ 70 - เสาหินน้ำแข็งน้อย: ┐(￣ー￣)┌

◉◉◉◉◉

คุณพ่อคุณแม่ที่อยู่ไกลถึงนครแห่งแสง ลูกชายของพวกท่าน ผม ไป๋หลี่หยวน ตกอยู่ในวิกฤตที่ยากจะอธิบาย ผมขอถามหน่อยว่า... ตอนนี้ขอสูบบุหรี่สักมวนจะได้ไหมครับ?

ไป๋หลี่หยวนจุดบุหรี่ให้ตัวเองเงียบๆ สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพ่นควันเป็นวงกลมออกมา มองสันหลังเหมันต์ที่สูงกว่าสี่ร้อยเมตรด้วยสายตาลึกซึ้ง ดูมีความระทมทุกข์เล็กน้อย

"ความจริงผมไม่ได้ตั้งใจ แต่ผมจะรับผิดชอบครับ" ไป๋หลี่หยวนพูด

ส่วนภายในร่างกายของไป๋หลี่หยวน ไป๋หลี่หยวนจับระบบพลิกไปพลิกมาแล้วเสียบเข้าเสียบออกนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว

ถ้าไม่ใช่เพราะระบบเฮงซวยนี่ล่อลวง เขาจะมือบอนไปจับดอกไม้นั่นเหรอ? สุดท้ายจะถ่ายเทแสงของตัวเองเข้าไปในดอกไม้เหรอ? เรื่องแบบนี้มันจะเกิดขึ้นได้ยังไง?

"อื้ม ไม่ต้องรับผิดชอบก็ไม่เป็นไรนะ~" สันหลังเหมันต์พูดขึ้นกะทันหัน

"เอ๊ะ?" ไป๋หลี่หยวนชะงัก

"พวกเราเสาหินน้ำแข็งสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ และมีแต่เพศเมีย ลูกหลานทั้งหมดล้วนเป็นท่านแม่ที่ใช้แสงของตัวเองแบ่งตัวออกมา ถ้าจะให้พูดจริงๆ พวกเราล้วนถือเป็นร่างแยกของท่านแม่ เพียงแต่มีความคิดเป็นของตัวเองเท่านั้น" เสาหินน้ำแข็งยักษ์อธิบาย

"งั้นที่บอกว่าเกิดลูกเมื่อกี้คือ..." ไป๋หลี่หยวนเอ่ยปาก

"ฉันสามารถผลิตทายาทที่พิเศษออกมาได้จากการดูดซับแสงพิเศษนะ~" เสียงของสันหลังเหมันต์ดังมา "แต่ว่า แม้เมื่อก่อนจะมีสิ่งมีชีวิตที่มีแสงในตัวเคยขึ้นไปบนยอดเขา แต่พวกเขาเคารพยำเกรงฉันเกินไป ไม่กล้าล่วงเกินฉัน ก็เลยไม่เคยทิ้งแสงของตัวเองเอาไว้ นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันใช้แสงของสิ่งมีชีวิตอื่นให้กำเนิดทายาท~"

ครั้งแรก...

ไป๋หลี่หยวนเงียบไป ไม่รู้จะต่อบทสนทนายังไงดี

"รอให้เด็กเกิด ฉันจะหาทางแจ้งเธอนะ" เสาหินน้ำแข็งยักษ์พูดแทรกขึ้นมา

ไป๋หลี่หยวนเอามือปิดหน้า

"เอาล่ะ ฉันต้องหลับต่อแล้ว ถ้าออกมานานเกินไป สภาพอากาศของภูเขาหิมะยักษ์จะเปลี่ยนแปลงขนานใหญ่" สันหลังเหมันต์พูด น้ำเสียงเริ่มมีความเกียจคร้านเจือปน

"ท่านแม่จะหลับอีกแล้ว" เสาหินน้ำแข็งยักษ์อธิบาย

"เร็วจัง" ไป๋หลี่หยวนอึ้ง เพื่อรักษาสภาพอากาศของภูเขาหิมะยักษ์ จึงยอมให้ตัวเองหลับใหล ภาพลักษณ์ของสันหลังเหมันต์ในใจของไป๋หลี่หยวนดูยิ่งใหญ่ขึ้นมาอย่างน่าประหลาด แม้ว่าในสายตาของไป๋หลี่หยวน สันหลังเหมันต์ในตอนนี้จะตัวใหญ่มากพออยู่แล้วก็ตาม

"พวกเราล้วนเป็นร่างแบ่งภาคของท่านแม่ ดังนั้นต่อให้ท่านแม่หลับไป ก็ไม่ได้โดดเดี่ยวหรอก" เสาหินน้ำแข็งยักษ์พูดด้วยรอยยิ้ม น้ำเสียงไม่มีความเศร้าเจือปนเท่าไหร่

ไป๋หลี่หยวนพยักหน้า เอ่ยถามว่า "แล้วแม่ของพวกเธอจะไปหลับที่ไหนล่ะ?"

"เรื่องนี้... ก็พูดยาก ท่านแม่จะลอยไปเรื่อยเปื่อย แล้วก็หลับไปกะทันหัน ณ ที่ใดที่หนึ่ง" เสาหินน้ำแข็งยักษ์กล่าว

"เป็นอย่างนี้นี่เอง" ไป๋หลี่หยวน

สันหลังเหมันต์เริ่มเคลื่อนที่อย่างช้าๆ เหล่าเสาหินน้ำแข็งก็เคลื่อนที่ตามสันหลังเหมันต์ไป

แต่ทว่า ยังไม่ทันที่สันหลังเหมันต์จะลอยไปได้ถึงร้อยเมตร เธอก็ร่วงดิ่งลงมา ปักลงไปในพื้นหิมะ

"สันหลังเหมันต์" ไป๋หลี่หยวนลองเรียกดู

สันหลังเหมันต์: ครอก...

โอเค ดูเหมือนจะหลับไปแล้ว

ไป๋หลี่หยวนสงสัยมากว่าที่สันหลังเหมันต์เลือกที่จะหลับ เป็นเพราะตัวเธอเองขี้เซาอยู่แล้วหรือเปล่า

ดอกไม้น้ำแข็งที่ยอดของสันหลังเหมันต์ค่อยๆ หุบลง กลายเป็นรูปร่างดอกตูมอีกครั้ง

เมื่อสันหลังเหมันต์หลับใหล ผลึกน้ำแข็งทรงแปดหน้าจำนวนนับไม่ถ้วนที่เธอควบคุมอยู่ก็ร่วงหล่นลงมา แต่ถูกพวกเสาหินน้ำแข็งรับไว้ แล้วนำไปกองไว้ข้างกายสันหลังเหมันต์ ราวกับกำลังสร้างเตียงให้สันหลังเหมันต์

เสาหินน้ำแข็งยักษ์วางไป๋หลี่หยวนและบาชาโมลงบนพื้นหิมะด้านข้าง

จากนั้น เสาหินน้ำแข็งนับไม่ถ้วนภายใต้การนำของเสาหินน้ำแข็งยักษ์ 5 ต้น ก็หมุนวนรอบสันหลังเหมันต์ แสงสว่างในตัวสว่างวาบ เกิดหิมะตกหนักราวมหกรรมขนห่านในรัศมีที่เสาหินน้ำแข็งอยู่ ไม่ถึงสิบนาที สันหลังเหมันต์ขนาดยักษ์ก็ถูกลูกสาวของตัวเองใช้หิมะฝังกลบจนมิด

ผ่านไปอีกสักพัก ในสายตาของไป๋หลี่หยวน ก็ไม่มีร่องรอยของสันหลังเหมันต์อีกต่อไป แต่กลับมีภูเขาหิมะสูงสี่ร้อยกว่าเมตรเพิ่มขึ้นมาหนึ่งลูก

จากนั้นเหล่าเสาหินน้ำแข็งก็ร่อนลงบนภูเขาหิมะอย่างร่าเริง บ้างก็ฝังตัวเองลงในหิมะ บ้างก็ห้อยตัวอยู่บนภูเขาเพื่ออาบแดด

มองดูฉากที่กลมเกลียวนี้ ไป๋หลี่หยวนจินตนาการไม่ออกเลยว่าก่อนหน้านี้มีเสาต้นเบ้อเริ่มยาวสี่ร้อยกว่าเมตรลอยอยู่บนฟ้า

เวลานี้ เสาหินน้ำแข็งยักษ์พาเสาหินน้ำแข็งใหญ่และเสาหินน้ำแข็งน้อยบินมาตรงหน้าไป๋หลี่หยวน

ไป๋หลี่หยวนมองพวกเธอด้วยความสงสัย ไม่รู้ว่าพวกเธอจะทำอะไร

ตอนนั้นเอง ผลึกทรงแปดหน้าที่ส่องแสงเจิดจรัสระยิบระยับก้อนหนึ่งก็ลอยมาตรงหน้าไป๋หลี่หยวน

"อันนี้คือ?" ไป๋หลี่หยวนถามด้วยความสงสัย

"นี่คือสิ่งที่ท่านแม่กำชับฉันไว้เป็นเรื่องสุดท้ายก่อนหลับ ท่านแม่บอกว่าท่านสัมผัสได้ว่าตอนนี้เธออยู่ในสภาวะอ่อนแอ ต้องการเติมแสง แสงในผลึกก้อนนี้น่าจะเพียงพอชดเชยส่วนที่เธอขาดหายไปได้" เสาหินน้ำแข็งยักษ์อธิบาย

สีหน้าของไป๋หลี่หยวนเปลี่ยนไป เขารีบคว้าผลึกน้ำแข็งที่ลอยอยู่ตรงหน้ามาตรวจสอบ ไม่นานก็เผยสีหน้าดีใจสุดขีด

ตัวเองสามารถดูดซับแสงในผลึกทรงแปดหน้าได้จริงๆ ด้วย!

แถมแสงข้างในยังอัดแน่นมาก พอที่จะช่วยให้เขาเติมแสงจนเต็มถึงระดับแปลงร่างได้แน่นอน!

กำไร นี่มันกำไรเละเทะ! กำไรชนิดที่ว่าไปอ่างต้องเรียกเด็กสองคนเลยทีเดียว

ขณะเดียวกัน ไป๋หลี่หยวนก็สัมผัสได้ถึงความป๋าของสันหลังเหมันต์!

ดังนั้น ไป๋หลี่หยวนจึงมองเสาหินน้ำแข็งยักษ์ด้วยสายตาคาดหวัง

"ฉันขอถามหน่อย ฉันขอรับผิดชอบได้ไหม? แบบแต่งเข้าบ้านก็ได้"

"อย่าแม้แต่จะคิด! คนละสายพันธุ์จะรักกันได้ยังไง?" เสาหินน้ำแข็งยักษ์พูดอย่างจนใจ

"เสียดายจัง..." ไป๋หลี่หยวนคิดในใจ

"ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง" เสาหินน้ำแข็งยักษ์เอ่ยปากอีกครั้ง

ไป๋หลี่หยวนมองเสาหินน้ำแข็งยักษ์อย่างคาดหวัง แต่ทว่า สิ่งที่บินมาหาเขาไม่ใช่ผลึกทรงแปดหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยแสงอีกก้อน แต่เป็น... เสาหินน้ำแข็งน้อย

ไป๋หลี่หยวนรับตัวเสาหินน้ำแข็งน้อยไว้ มองเสาหินน้ำแข็งยักษ์อย่างไม่เข้าใจ

"เธอเป็นนักอัญเชิญใช่ไหม ท่านแม่บอกว่าเธอทำสัญญากับเด็กคนนี้ได้ ให้เด็กคนนี้ติดตามอยู่ข้างกายเธอ" เสาหินน้ำแข็งยักษ์อธิบายอีกครั้ง

ไป๋หลี่หยวนมองดูเสาหินน้ำแข็งน้อย

เสาหินน้ำแข็งน้อย: ┐（￣ー￣）┌

"เอ่อ..." ไป๋หลี่หยวนก็ยังไม่เข้าใจจุดประสงค์ที่สันหลังเหมันต์ทำแบบนี้อยู่ดี

"ท่านแม่บอกว่าเธอเป็นคนดี"

ระบบ: ติ๊ง! ยินดีด้วยได้รับบัตรคนดีหนึ่งใบ

ไป๋หลี่หยวนจับระบบในร่างกายมากระซวกยับ ว่างนักเหรอมาพากย์เสียงมั่วซั่วเนี่ย?

"อีกอย่าง พวกเราเสาหินน้ำแข็งมีวิธีการติดต่อสื่อสารที่พิเศษ พาเด็กคนนี้ไปด้วย วันหน้าพวกเราจะได้ติดต่อกันได้ตลอดเวลาไง~" เสาหินน้ำแข็งยักษ์ยิ้มแล้วพูดว่า "เช่น แจ้งเตือนตอนที่ลูกที่เกิดจากแสงของเธอคลอดออกมาแล้ว"

"เราไม่พูดเรื่องนี้กันจะได้ไหม?" ไป๋หลี่หยวนเอามือปิดตา ไม่ว่าจะฟังตอนไหนมันก็ทะแม่งๆ ชอบกล

ภายใต้การเป็นสักขีพยานของเสาหินน้ำแข็งยักษ์และเสาหินน้ำแข็งใหญ่ ไป๋หลี่หยวนได้ทำการกล่าวคำสัตย์ปฏิญาณพันธสัญญากับเสาหินน้ำแข็งน้อย

"ข้าขอปฏิญาณ ข้าจะทะนุถนอมมิตรภาพของเรา รักเจ้า ไม่ว่าจะเป็นตอนนี้ ในอนาคต หรือตลอดไป ข้าจะเชื่อใจเจ้า เคารพเจ้า ข้าจะหัวเราะไปพร้อมกับเจ้า ร้องไห้ไปพร้อมกับเจ้า ข้าจะรักเจ้าด้วยความซื่อสัตย์ ไม่ว่าอนาคตจะดีหรือร้าย จะยากลำบากหรือสุขสบาย ข้าก็จะผ่านมันไปพร้อมกับเจ้า ไม่ว่าจะต้องเตรียมรับมือกับชีวิตแบบไหน ข้าก็จะคอยปกป้องอยู่ข้างกายเจ้าตลอดไป เหมือนกับที่ข้ายื่นมือออกไปให้เจ้าจับไว้แน่น ข้าจะมอบชีวิตของข้าให้กับเจ้า ดังนั้นได้โปรดช่วยข้า มาเป็นอสูรพันธสัญญาของข้าเถอะ!"

นี่คือคำสัตย์ปฏิญาณพันธสัญญาที่นักอัญเชิญในโลกนี้ต้องท่องเวลาทำสัญญากับอสูรพันธสัญญา

ไม่ว่าจะท่องกี่รอบ ไป๋หลี่หยวนก็รู้สึกเสมอว่าเนื้อหาคำสัตย์ปฏิญาณนี้มันดูแปลกๆ

แม้ตราสัญลักษณ์ของไป๋หลี่หยวนจะตื่นขึ้นหลังจากทำสัญญากับโปเกมอน แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการทำสัญญากับสิ่งมีชีวิตในโลกนี้

"จบคำปฏิญาณ พันธสัญญาเสร็จสมบูรณ์!" เสาหินน้ำแข็งยักษ์ตะโกนรับลูก

เสาหินน้ำแข็งน้อยกลายเป็นลำแสงพุ่งเข้าไปในตราสัญลักษณ์ของไป๋หลี่หยวน และไป๋หลี่หยวนก็สัมผัสได้ถึงความเชื่อมโยงกับเสาหินน้ำแข็งน้อย

ด้วยประการฉะนี้ อสูรพันธสัญญาตัวแรกที่ไม่ใช่โปเกมอนของไป๋หลี่หยวนจึงปรากฏตัวขึ้น

"ซาบซึ้งใจจริงๆ เลย ท่านพี่" เสาหินน้ำแข็งใหญ่

"น้องเล็กนำหน้าพวกเราไปก้าวหนึ่งซะแล้ว พวกเธอต้องใช้ชีวิตคู่ให้มั่นคงนะ~" เสาหินน้ำแข็งยักษ์

ไป๋หลี่หยวน: อุลตร้าสับสน

[จบแล้ว]