ตอนที่ 531: ข้อตกลงมันต้องแฟร์ทั้งสองฝ่ายนะคะ

"ไม่เป็นไรครับ หนูมีเท่าไหร่พวกเรารับซื้อหมดเลย วางใจเถอะ เราไม่เอาไปฟรีๆ แน่นอน เราจะจ่ายเงินให้หนูอย่างเหมาะสมที่สุด! แต่ก่อนหน้านั้น ฉันอยากพาคนมาทดสอบเก็บข้อมูลและดูประสิทธิภาพการดูดซับฝุ่นของมันซะก่อน ไม่ต้องห่วงนะครับ เราจะไม่มีวันทำอะไรที่ส่งผลเสียต่อต้นไม้เรืองแสงดูดฝุ่นเด็ดขาด และถ้าจำเป็นต้องทำอะไร เราจะขออนุญาตหนูก่อนเสมอนะ"

ท่าทีของโจวเหรินกวงนั้นให้เกียรติเป็นอย่างมาก หร่วนชีชีจึงไม่รู้สึกอึดอัดอะไร หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็พยักหน้าตกลง

"ตอนทดสอบก็ระวังกันหน่อยนะคะ กล้องวงจรปิดของฉันที่นี่เป็นแบบความคมชัดสูงระดับ HD ภาพไม่เบลอ บันทึกเสียงได้ แถมยังหมุนรอบทิศทาง 360 องศาแบบไม่มีมุมอับเลยนะคะ ถ้าฉันพบว่าพวกคุณไม่รักษาสัญญา ฉันจะขอยกเลิกข้อตกลงของเราฝ่ายเดียวทันที ข้อตกลงมันต้องแฟร์และเต็มใจทั้งสองฝ่าย ฉันหวังว่าพวกคุณจะไม่ทำให้ฉันผิดหวังนะคะ"

แม้ว่าโจวเหรินกวงจะเป็นผู้อาวุโสที่ได้รับการเคารพนับถืออย่างสูง... แต่หร่วนชีชีก็ไม่ได้มีอาการประหม่าเลยแม้แต่น้อย แถมยังมีท่าทีหนักแน่นเอาเรื่องทีเดียว

"วางใจได้เลยครับ เราจะจัดหาคนมาคอยดูแลอย่างเข้มงวดแน่นอน"

ไม่มีใครรับประกันได้ว่าในกลุ่มคนที่ตามมาจะไม่มีสายลับแฝงตัวอยู่ เมื่อใดที่ความพิเศษของต้นไม้เรืองแสงดูดฝุ่นถูกค้นพบ ตัวตนของหร่วนชีชีก็อาจจะถูกเปิดเผยจนหมดเปลือกตามไปด้วย ซึ่งนี่ไม่ใช่สถานการณ์ที่เบื้องบนอยากให้เกิดขึ้นอย่างแน่นอน

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ"

เพราะเจ้าต้นไม้เรืองแสงดูดฝุ่นนี่แท้ๆ ทำให้เวลาเลิกงานของเธอถูกลบล้างไปซะเยอะ ความอดทนของหร่วนชีชีแทบจะหมดหลอดแล้ว ตอนนี้เธอแค่อยากกลับบ้านไปทิ้งตัวลงนอนโง่ๆ บนเตียงไวๆ

โจวเหรินกวงไม่ใช่คนที่จะอ่านบรรยากาศไม่ออก เขาโบกมือเบาๆ เป็นสัญญาณว่าหร่วนชีชีสามารถกลับได้เลย

หร่วนชีชีไม่จำเป็นต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับขั้นตอนการทดสอบหลังจากนี้ เธอแค่รอฟังผลอย่างว่าง่ายก็พอ และนั่นจะเป็นช่วงเวลาที่ต้นไม้เรืองแสงดูดฝุ่นได้เปล่งประกายคุณค่าที่แท้จริงของมันออกมา

อย่างไรก็ตาม หร่วนชีชีไม่ได้ใส่ใจเรื่องพวกนี้มากนัก ตั้งแต่วินาทีที่เธอสุ่มได้ต้นไม้เรืองแสงดูดฝุ่นมา เธอก็คิดแค่ว่าจะยกพวกมันให้หน่วยงานรัฐจัดการไปเลย โดยไม่ได้คาดหวังถึงรางวัลอะไรในตอนนั้น

แต่ถ้าพวกเขายินดีจะเปย์ให้... เธอก็พร้อมจะรับไว้สวยๆ !

เมื่อกลับมาถึงวอเตอร์ฟรอนต์ไบรต์แคปิตอล หร่วนชีชีก็ตรงกลับเข้าห้อง เปิดกระเป๋ามิติของระบบ แล้วกวาดสายตามองดูต้นไม้เรืองแสงดูดฝุ่นที่เก็บอยู่ข้างใน

"ต้นกล้าเยอะขนาดนี้ ฉันจะเอามันออกมายังไงไม่ให้คนอื่นสงสัยเนี่ย?"

หร่วนชีชีเริ่มกลุ้มใจนิดๆ

สมัยนี้มีกล้องวงจรปิดติดอยู่ทุกหนทุกแห่ง มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่เธอจะหลบเลี่ยงสายตากล้องแล้วขนต้นกล้าพวกนี้ออกไป

[ โฮสต์คนเก่งของผม กำลังกังวลเรื่องอะไรอยู่หรอครับ? ]

เจ้าถวนถวนโผล่ออกมาจากหน้าจอโฮโลแกรมของระบบตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ มันเป็นก้อนขนปุกปุยที่ตอนนี้กำลังยืนเกาะอ้อนอยู่บนไหล่ของหร่วนชีชี

"ฉันต้องเอาต้นกล้าทั้งหมดนี้ออกไปโดยไม่ให้ใครสังเกตเห็นน่ะสิ แต่นายก็รู้นี่นาว่าเดี๋ยวนี้มีกล้องวงจรปิดอยู่ทุกที่ ตอนแรกมันมีแค่สองต้นเล็กๆ ฉันหิ้วออกจากบ้านไปก็ไม่มีใครสงสัยหรอก แต่เล่นโผล่มาเกือบสองพันต้นพร้อมกันแบบนี้... จะไม่ให้คนเขาสงสัยก็แปลกแล้ว"

แม้ว่าเธอจะมีใจอยากช่วยเหลือชาติบ้านเมือง แต่เธอก็ไม่อยากให้ใครมาสอดรู้สอดเห็นความลับของเธอเหมือนกัน เธอจะไม่มีวันบอกใครหน้าไหนถึงการมีอยู่ของเจ้าถวนถวนนี้เด็ดขาด ทรัพย์สินเงินทองล้วนล่อตาล่อใจคน เมื่อความลับถูกล่วงรู้ไปถึงหูคนที่สอง มันก็จะไม่ใช่ความลับอีกต่อไป

[ เรื่องแค่นั้นเองครับ... โฮสต์อยากเอาพวกมันไปวางไว้ตรงไหนบอกผมได้เลย เดี๋ยวกระผมจะจัดการเคลียร์ปัญหากล้องวงจรปิดให้โฮสต์เอง! ]

น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยอย่างเอาใจ ในฐานะระบบผู้ยิ่งใหญ่ การดัดแปลงภาพจากกล้องวงจรปิดแค่นิดหน่อยถือเป็นเรื่องกล้วยๆ รับรองได้เลยว่าจะไม่มีใครจับผิดได้อย่างแน่นอน

"ไม่ต้องรีบหรอก ไว้รอพวกเขาได้ผลทดสอบแล้วกลับมาหาฉันก่อน ค่อยว่ากันอีกทีนะ"

เมื่อได้รับคำยืนยันอย่างหนักแน่นจากเจ้าถวนถวน หร่วนชีชีก็โล่งใจ เธอแค่รอให้โจวเหรินกวงพาคนไปทดสอบและแจ้งผลกลับมาเท่านั้น

การที่ระบบเลือกเจ้าสิ่งนี้มาเป็นของรางวัล หร่วนชีชีก็มั่นใจในประสิทธิภาพของต้นไม้เรืองแสงดูดฝุ่นมากพอสมควรและไม่หวั่นกลัวการถูกตรวจสอบแต่อย่างใด ต่อให้ผลลัพธ์สุดท้ายจะไม่ออกมาดีเลิศอย่างที่คาดหวัง แต่อย่างน้อยมันก็ยังทำหน้าที่เป็นไฟถนนได้ล่ะน่า ต้นไม้สองพันต้น... ช่วยประหยัดค่าไฟไปได้ตั้งเยอะเลยนะในแต่ละวันน่ะ!