ตอนที่ 521: บอสสาวจอมสะบัดบ๊อบกับผู้ช่วยสาวสารพัดประโยชน์

หร่วนชีชีขลุกตัวอยู่ในห้องแล็บมาครึ่งเดือนแล้วโดยไม่โผล่หน้าออกมาเลย หลิวเหวินเหยียนเดินทางมาถึงอาณาจักรชีชีกรุ๊ป เธอยืนอยู่หน้าห้องแล็บของลูกสาว พลางมองไปทางเฉิงเหว่ยที่รับหน้าที่เป็นคนนำทาง

"เหว่ยเหว่ย เธอบอกว่าชีชีไม่ได้ออกมานานขนาดนี้ แถมยังไม่ตอบข้อความ ไม่รับสายโทรศัพท์เลย คงไม่ได้เกิดเรื่องร้ายแรงอะไรขึ้นใช่ไหมจ๊ะ?"

หลิวเหวินเหยียนรู้ดีว่าหร่วนชีชีกำลังเก็บตัวทำโปรเจกต์อยู่ในห้องแล็บ ตอนแรกเธอคิดว่าอย่างมากก็คงแค่สัปดาห์เดียว ใครจะไปคิดล่ะว่าผ่านไปครึ่งเดือนแล้ว ยัยลูกสาวตัวดีก็ยังไม่ออกมาอีก ตกลงว่ามัวทำอะไรอยู่ข้างในนั้นกันแน่เนี่ย!

"คุณนายวางใจได้เลยค่ะ คุณหนูปลอดภัยดี ฉันคอยส่งอาหารให้เธอตรงเวลาทุกวัน และตอนที่เข้าไปเก็บจานหลังมื้ออาหาร คุณหนูก็ทานหมดเกลี้ยงตลอดเลยค่ะ"

เรื่องกินไม่ได้นอนไม่หลับจนเสียสุขภาพน่ะ ไม่มีทางเกิดขึ้นแน่นอน หร่วนชีชียังคงกินและพักผ่อนตามตารางเวลาปกติ ส่วนเรื่องที่ไม่ยอมรับสายหรือตอบข้อความนั้น...

คงต้องบอกว่ายัยโก๊ะของเราลืมไปแล้วจริงๆ ว่าบนโลกนี้มีสิ่งที่เรียกว่าสมาร์ตโฟนอยู่ด้วย!

ในแต่ละวัน นอกจากการกินและนอนแล้ว เธอก็เอาแต่หมกตัวทำนู่นทำนี่อยู่ในแล็บจนลืมเช็กโทรศัพท์ไปเสียสนิท ถ้าไม่ได้เฉิงเหว่ยคอยแวะชาร์จแบตเตอรี่ให้ตอนที่เอาข้าวไปส่ง ป่านนี้โทรศัพท์ของหร่วนชีชีคงดับอนาถคาที่เพราะสายเรียกเข้าและข้อความที่เด้งรัวๆ จนแบตหมดไปนานแล้ว

"ถ้าลูกไม่เป็นอะไร แล้วทำไมถึงไม่ยอมรับสายหรือตอบข้อความแม่ล่ะ? นี่มันก็ห้องแล็บของชีชีเองไม่ใช่เหรอจ๊ะ? ต้องตัดขาดจากโลกภายนอกเหมือนพวกโปรเจกต์ลับระดับชาติขนาดนั้นเลยเชียว?"

คนเป็นแม่เนอะ ลูกสาวหายเงียบไปตั้งครึ่งเดือน จะไม่ให้ร้อนใจได้ยังไงล่ะ!

"คุณนายไม่ต้องกังวลไปนะคะ คุณหนูปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะ เธอคงจะอินกับการทดลองมากไปหน่อยจนลืมดูโทรศัพท์ค่ะ"

เฉิงเหว่ยอธิบายด้วยน้ำเสียงใจเย็น

"เดี๋ยวฉันเปิดกล้องวงจรปิดในห้องแล็บให้ดูนะคะ เป็นภาพสดๆ แบบเรียลไทม์เลย คุณนายจะได้สบายใจ ดีไหมคะ?"

กล้องวงจรปิดพวกนี้เฉิงเหว่ยเป็นคนลงมือติดตั้งและเดินระบบเครือข่ายด้วยตัวเองทั้งหมด จึงหมดห่วงเรื่องโดนแอบดูไปได้เลย เว้นเสียแต่ว่าอีกฝ่ายจะสามารถเจาะกำแพงไฟร์วอลล์ของเฉิงเหว่ยเข้ามาได้... ซึ่งถ้าประเมินจากระดับเทคโนโลยีเครือข่ายของดาวโลกบลูสตาร์ในตอนนี้ ต่อให้พัฒนาไปอีกสักร้อยๆ ปี ก็ใช่ว่าจะแตะได้แม้แต่หางเลขไฟร์วอลล์ของเธอด้วยซ้ำ

"แม่เข้าไปดูลูกข้างในเลยไม่ได้เหรอจ๊ะ?"

ถ้าไม่ได้เห็นหน้าลูกสาวแบบตัวเป็นๆ หลิวเหวินเหยียนก็ยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี

"การทดลองของคุณหนูอาจจะกำลังอยู่ในช่วงเวลาสำคัญค่ะ ถ้าเราพรวดพราดเข้าไป อาจจะทำให้ความคิดเธอสะดุดได้นะคะ"

เพราะคิดรอบคอบแบบนี้ไง เฉิงเหว่ยถึงไม่ยอมพาหลิวเหวินเหยียนเข้าไปหาหร่วนชีชีในแล็บสุ่มสี่สุ่มห้า ขนาดตอนที่เธอเข้าไปส่งข้าวและเก็บจาน เธอยังต้องทำตัวให้เงียบกริบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่อย่างนั้นถ้าไปทำลายสมาธิของหร่วนชีชีเข้า มีหวังเจ้านายสาวได้สูญเสียเซลล์สมองไปอีกมหาศาลเพื่อรื้อฟื้นไอเดียใหม่แน่ๆ

"เอาล่ะๆ งั้นเปิดกล้องวงจรปิดให้แม่ดูหน่อยก็แล้วกันจ้ะ"

พอได้ยินว่าอาจไปกระทบกับการทดลองของลูก หลิวเหวินเหยียนก็เลิกตื๊อที่จะเข้าไปข้างในทันที ในฐานะแม่ ย่อมต้องสนับสนุนการทำงานของหร่วนชีชีแบบเต็มร้อยอยู่แล้ว และไม่อยากให้ลูกต้องเสียงานเพราะความกังวลของตัวเองเด็ดขาด

"ถ้าอย่างนั้นเชิญคุณนายกลับไปที่ห้องทำงานกับฉันนะคะ ตรงนี้คงไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่"

อันที่จริงเฉิงเหว่ยสามารถฉายภาพโฮโลแกรมสามมิติกลางอากาศได้เลยด้วยซ้ำ แต่เทคโนโลยีบนดาวบลูสตาร์ในตอนนี้ยังไปไม่ถึงขั้นนั้น เธอเลยต้องทำตัวให้กลมกลืน ไม่ทำอะไรให้ดูเว่อร์จนเกินไป

"ได้จ้ะ"

ในเมื่อเข้าไปในแล็บไม่ได้ หลิวเหวินเหยียนก็ไม่เกี่ยงว่าจะต้องดูวงจรปิดที่ไหน เธอแค่อยากเห็นให้แน่ใจว่าหร่วนชีชีปลอดภัยดีก็พอ

"คุณนายเชิญทางนี้ค่ะ"

เฉิงเหว่ยเดินนำหน้าไปทางขวาของหลิวเหวินเหยียนเพื่อนำทาง ห้องทำงานของเฉิงเหว่ยยังคงอยู่ในอาคารสำนักงานเฟสแรกที่เพิ่งสร้างเสร็จ ตำแหน่งยังไม่เปลี่ยนแปลง

"เหว่ยเหว่ย ทำงานกับชีชีเหนื่อยแย่เลยใช่ไหมจ๊ะ? แม่ได้ยินมาว่ายัยตัวดีโยนงานทุกอย่างในบริษัทให้เธอจัดการหมดเลย ส่วนตัวเองก็ทำตัวเป็นบอสจอมสะบัดบ๊อบสบายใจเฉิบ จริงหรือเปล่าเนี่ย?"

หลิวเหวินเหยียนเคยได้ยินคนพูดถึงบอสสาวจอมอู้กับซีอีโอสาวสุดเพอร์เฟกต์แห่งชีชีกรุ๊ปมานับครั้งไม่ถ้วน เธอรู้ว่าชีชีกรุ๊ปเป็นของหร่วนชีชี แต่ก็ไม่รู้แน่ชัดหรอกว่าบริษัทของลูกสาวทำธุรกิจอะไรบ้าง

"คุณหนูมีเรื่องสำคัญของตัวเองที่ต้องจัดการค่ะ การทำงานรับใช้คุณหนูคือหน้าที่ของฉันอยู่แล้วค่ะ"

เธอคือผู้ช่วยที่นายจ้าง (ระบบ) เลือกมาให้คุณหนูโดยเฉพาะ แน่นอนว่าต้องทุ่มเทถวายหัวให้อยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้น... เธอเป็นหุ่นยนต์นี่นา! ตราบใดที่พลังงานยังไม่หมด เธอก็สามารถปั่นงานได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงโดยไม่ต้องพัก แถมพลังงานของเธอก็มาจากแสงอาทิตย์ ต่อให้เป็นวันฝนตกหรือตอนกลางคืน เธอก็ยังซึมซับพลังงานสำรองไว้ได้เพียงพอ คำว่าแบตหมดน่ะ ไม่มีอยู่ในพจนานุกรมของเธอหรอก

"จุ๊ๆ ยัยเด็กคนนี้ไม่รู้ไปทำบุญมาด้วยอะไรถึงได้โชคดีมาเจอคนเก่งๆ อย่างเธอนะ ถ้าเป็นคนอื่นคงทนไม่ไหวแล้วลาออกไปนานแล้วล่ะ"

หลิวเหวินเหยียนมาที่อาณาจักรชีชีกรุ๊ปเป็นครั้งที่สองแล้ว แต่ความประทับใจยังคงเดิม คือมันใหญ่... ใหญ่โตมโหฬารมาก!

หลังจากก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ ที่นี่ไม่ใช่แค่ออฟฟิศสำหรับทำงานอีกต่อไป แต่กลายเป็นเมืองขนาดย่อมที่ครบครันไปด้วยปัจจัยสี่ ทั้งอาหาร เสื้อผ้า ที่อยู่อาศัย การเดินทาง และแหล่งบันเทิงครบวงจร แถมยังมีการสร้างโรงเรียนอนุบาลและโรงเรียนประถมไว้ในนี้อีกด้วย!

เรียกว่าตอบโจทย์และแก้ปัญหาการรับส่งลูกของเหล่าพนักงานที่มีครอบครัวได้อย่างตรงจุดสุดๆ ตอนนี้กำลังอยู่ระหว่างดำเนินการเรื่องเอกสาร คาดว่าพอถึงเทอมแรกของปีหน้าก็น่าจะเปิดใช้งานได้พอดี โควตาการรับนักเรียนในแต่ละปีมีจำกัด โดยสิทธิพิเศษนี้จะสงวนไว้ให้พนักงานของบริษัทในเครือชีชีกรุ๊ป ร้านค้า หรือธุรกิจอื่นๆ เป็นอันดับแรก

หากรับบุตรหลานของพนักงานจนครบแล้วยังมีที่นั่งเหลือ ถึงจะเปิดรับบุคคลภายนอก ซึ่งเมื่อถึงตอนนั้นก็ต้องสอบแข่งขันกันอย่างเข้มข้น

เฉิงเหว่ยเพียงแค่ส่งยิ้มบางๆ ให้กับคำพูดของหลิวเหวินเหยียนโดยไม่ได้ตอบอะไร มีเพียงคุณหนูคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่า... ต่อให้เกิดใหม่กี่สิบชาติ เธอคนนี้ก็ไม่มีทางลาออกเด็ดขาด

เฉิงเหว่ยพาหลิวเหวินเหยียนมาที่ห้องรับรองในออฟฟิศของเธอ ก่อนจะยื่นแท็บเล็ตให้

"ฉันเชื่อมต่อกล้องวงจรปิดเข้ากับแท็บเล็ตเรียบร้อยแล้วค่ะ คุณนายกดตรงนี้ก็ดูได้เลยนะคะ"

เฉิงเหว่ยสาธิตขั้นตอนให้ดูหนึ่งรอบ จากนั้นก็กดย้อนกลับเพื่อให้หลิวเหวินเหยียนได้ลองกดดูด้วยตัวเอง คนเราน่ะ ต้องลองสัมผัสด้วยตัวเองถึงจะอินและประทับใจที่สุดนี่นา