ตอนที่ 501: งานเลี้ยงวันเกิดสุดอลังการ 4 — ยัยพวกตาไม่มีแวว

"ได้เวลาแล้วล่ะค่ะ ฉันคิดว่าแขกคนอื่นๆ น่าจะทยอยมากันแล้ว พวกเราออกไปเตรียมตัวกันดีไหมคะ?"

สวี่หย่าเซียงเอ่ยชวนด้วยความประหม่าเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เธอต้องเผชิญหน้ากับสตรีสูงศักดิ์ระดับตัวแม่ของวงการอย่างฮั่วอวิ๋นซู เมื่อเห็นว่าเวลาประจวบเหมาะ เธอจึงรีบเสนอให้เข้าสู่ขั้นตอนต่อไปของงานทันที เพราะหากแขกเหรื่อมาถึงแล้วเจ้าภาพยังไม่ปรากฏตัว มันคงดูเสียมารยาทไม่น้อย

ฮั่วอวิ๋นซูก้มมองนาฬิกาข้อมือเรือนหรูแล้วพยักหน้าเห็นด้วย งานเลี้ยงกำลังจะเริ่มขึ้นจริงๆ เธอเองก็ไม่อยากจะรั้งตัวพวกเขาไว้นานกว่านี้ จึงแนะนำให้ทุกคนไปสมทบกับ คุณท่านเฟิง

"ตกลงค่ะ คุณน้าฮั่วถ้ามีอะไรขาดเหลือเรียกใช้ชีชีได้ตลอดเลยนะคะ"

หร่วนชีชีตอบกลับด้วยรอยยิ้มสดใส เธอรู้ดีว่าที่ฮั่วอวิ๋นซูขอตัวก็เพื่อให้พวกเธอได้ทำหน้าที่เจ้าภาพต้อนรับแขกได้อย่างเต็มที่โดยไม่มีอะไรติดขัด

ทางด้านหลิวเหวินเหยียนและสวี่หย่าเซียงนั้นตื่นเต้นจนมือไม้สั่น ทั้งคู่ไม่เคยต้องรับมือกับสังคมชั้นสูงของเมืองจิ่วเฉิงมาก่อน จึงกลัวแทบแย่ว่าจะทำอะไรเปิ่นๆ จนทำให้หลานสาวคนเก่งต้องขายหน้า

ผิดกับหร่วนชีชีที่ดูชิลล์สุดๆ เธอรู้สถานะของตัวเองดี และด้วยแบ็กหลังที่มีอยู่เธอจึงไม่มีความจำเป็นต้องเกรงกลัวตระกูลไหนในเมืองจิ่วเฉิงทั้งนั้น ความมั่นใจมันฉายชัดอยู่ในแววตาคู่สวย

หร่วนชีชียืนเคียงข้างคุณแม่หลิวและคุณป้าสวี่ในจุดที่เด่นที่สุดของฮอลล์จัดงาน ไม่นานนักเธอก็เห็นคนสามคนเดินเข้ามาทางประตู ดูเหมือนจะเป็นครอบครัวพ่อแม่ลูก ทั้งสามคนเตรียมพร้อมที่จะเข้าไปทักทายตามมารยาท

ครอบครัวนั้นเห็นพวกเธอแล้ว... แต่เพียงแค่พริบตาเดียว สายตาของพวกเขาก็หันไปเห็นคุณท่านเฟิงกับฮั่วอวิ๋นซูที่นั่งพักผ่อนอยู่ในโซนรับรองมุมห้อง

นั่นคือผู้นำและนายหญิงของตระกูลเฟิงเชียวนะ! ระหว่างตระกูลเฟิงที่มีรากฐานมั่นคงมาอย่างยาวนานกับยัยเด็กหน้าใหม่ที่เพิ่งจะเริ่มตั้งไข่ ต่อให้เป็นคนโง่ก็รู้ว่าควรเลือกประจบใคร!

และแล้วครอบครัวสามพ่อแม่ลูกที่เดิมทีตั้งท่าจะเดินตรงมาหาหร่วนชีชี ก็หักเลี้ยวกลางคันพุ่งตรงไปยังทิศทางของคุณท่านเฟิงและฮั่วอวิ๋นซูแทนทันที

"ชีชี... นี่มันหมายความว่ายังไงลูก?"

หลิวเหวินเหยียนกระซิบถามอย่างงงๆ

ถึงแม้จะเป็นที่รู้กันว่างานเลี้ยงแบบนี้คือสนามเน็ตเวิร์กกิ้งทางธุรกิจ แต่การมางานคนอื่นอย่างน้อยก็ควรให้เกียรติเจ้าภาพบ้างไม่ใช่เหรอ? เข้ามาถึงแล้วเมินเจ้าภาพพุ่งไปหาคนอื่นเนี่ยนะ... นี่ไม่ได้เรียกฉลาดหรอก เขาเรียกว่าโง่ต่างหาก!

ทั้งสามคนไม่ได้โทษคุณท่านเฟิงหรือฮั่วอวิ๋นซูเลยสักนิด เพราะดูจากรูปการณ์แล้ว ครอบครัวนั้นน่าจะสติเลอะเลือนไปเองมากกว่า

"ไม่เป็นไรค่ะแม่ ก็แค่พวกชอบปีนบันไดสังคมน่ะค่ะ" หร่วนชีชียิ้มเย็น

"แม่กับคุณป้าจำหน้าครอบครัวนี้ไว้ให้ดีนะคะ งานเลี้ยงครั้งต่อๆ ไปของเรา ไม่จำเป็นต้องมีรายชื่อคนพวกนี้อยู่ในลิสต์แขกอีก"

วันนี้เป็นงานแรก หร่วนชีชีจึงยอมลดเพดานแขกรับเชิญลงเพื่อเป็นการทักทายแวดวงไฮโซเมืองจิ่วเฉิง แต่หลังจากนี้ ใครจะได้ไปต่อหรือจะถูกเขี่ยทิ้ง ก็ขึ้นอยู่กับการทำตัวในวันนี้แหละ

"จ้ะ แม่จะจำไว้"

หลิวเหวินเหยียนเชื่อฟังลูกสาวอย่างที่สุด

ส่วนสวี่หย่าเซียงแม้จะแอบคิดในใจว่าครอบครัวเธอคงไม่ได้จัดงานบ่อยขนาดนั้น แต่เธอก็พยักหน้าและจดจำใบหน้าของแขกไร้มารยาทกลุ่มนั้นไว้แม่นยำ... ก็ชีชีว่าไง เธอก็ว่างั้นแหละ!

อีกด้านหนึ่ง คุณท่านเฟิงและฮั่วอวิ๋นซูนั่งจิบเครื่องดื่มคุยกันเบาๆ ในมุมพักผ่อน

จริงๆ พวกเขาตั้งใจมานั่งตรงนี้เพื่อช่วยกันซีนและสร้างบารมีให้หร่วนชีชี แต่กลับคิดไม่ถึงว่าแขกกลุ่มแรกที่มาถึงจะทำเรื่องน่าขันขนาดนี้ พวกเขาอุตส่าห์เลือกนั่งในมุมอับเพื่อให้รู้ว่าไม่อยากแย่งซีนใคร แต่ครอบครัวนี้กลับทำตัวบ้าๆ บอๆ พุ่งเข้าใส่พวกเขาหน้าตาเฉย

กิริยาประจบสอพลอนี้มันดูบ้งจนน่าเกลียดจริงๆ

ฮั่วอวิ๋นซูยังคงสีหน้าเรียบเฉย นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นคนอ่านบรรยากาศไม่ออกขนาดนี้ ต่อให้พวกเขาทักทายหร่วนชีชีตามมารยาทสักนิดก่อนจะเดินมาหา สถานการณ์มันก็คงไม่น่าอึดอัดเท่านี้

"ประธานเฟิง คุณนายเฟิง! ไม่นึกเลยครับว่าจะเจอทั้งสองท่านที่นี่ ผมคือ..."

ฮั่วอวิ๋นซูทำเป็นหูทวนลม เธอจิบแชมเปญในมือเพียงเล็กน้อยพลางมองไปทางอื่น

"อย่าดื่มเยอะนักสิ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็บ่นปวดหัวอีกหรอก"

เมื่อภรรยาเมิน คุณท่านเฟิงย่อมไม่เสียเวลาชายตามองคนพวกนั้น ความสนใจทั้งหมดของเขาอยู่ที่ปริมาณแอลกอฮอล์ในแก้วของฮั่วอวิ๋นซูเท่านั้น

ครอบครัวสามพ่อแม่ลูกหน้าเสียไปตามๆ กัน ไหนใครบอกว่าประธานเฟิงเป็นคนอ่อนโยนเมื่ออยู่ต่อหน้าภรรยา และมักจะคุยง่ายเสมอถ้าคุณนายเฟิงอยู่ด้วยไง? ต่อให้ไม่อยากร่วมธุรกิจ อย่างน้อยเขาก็ไม่น่าจะปฏิเสธหน้าตายแบบนี้สิ!

แล้วนี่มันอะไรกัน? พวกเขาถ่อมตัวจนแทบจะกราบแทบเท้าแล้ว แต่กลับโดนเมินเหมือนเป็นอากาศธาตุ! ใครกันที่ปล่อยข่าวปลอม!

"คุณอาเฟิงคะ จำหนูได้ไหมคะ? หนูชื่อโจวจื้ออิงค่ะ ตอนนี้ทำงานอยู่ที่นิตยสารการเงินที่เคยสัมภาษณ์คุณอาครั้งก่อน หนูโชคดีที่เคยเจอคุณอาที่ตระกูลเฟิงตอนช่วงสัมภาษณ์น่ะค่ะ"

เมื่อเห็นพ่อของเธอทำเอาประธานเฟิงไม่พอใจ โจวจื้ออิงจึงรีบก้าวออกมาข้างหน้า พร้อมหยิบยกความสัมพันธ์อันน้อยนิดมาอ้างทันที

และดูเหมือนจะได้ผล เมื่อได้ยินชื่อนิตยสารการเงิน คุณท่านเฟิงก็ชะงักมือเล็กน้อยและปรายตามามองเธอ

โจวจื้ออิงแอบยิ้มกระหยิ่มในใจ

งานที่นิตยสารการเงินนี้เธอหามาได้ด้วยความสามารถล้วนๆ เธอเป็นคนเก่งมีดีกรีการทำงานที่ยอดเยี่ยม ไม่เหมือนพวกไฮโซไร้สมองในจิ่วเฉิงที่วันๆ เอาแต่กิน เที่ยว และช้อปปิ้งกระเป๋าแบรนด์เนมไปวันๆ แม้งานจะหนักและเหนื่อย แต่นี่แหละคือจุดขายที่จะทำให้เธอโดดเด่นเหนือใครในวงสังคม!