บทที่ 52 ขุมกำลังพิเศษ! ฝูงสิงโตทองคำ!

บทที่ 52 ขุมกำลังพิเศษ! ฝูงสิงโตทองคำ!

เวลาไหลผ่านไปไวเหมือนโกหก

เพียงพริบตาเดียว ราตรีก็ผ่านพ้นไป เมื่อยามเช้ามาถึง เสียงประกาศและข้อความแจ้งเตือนพิเศษจากมหาทวีปไร้สิ้นสุดก็ดังก้องขึ้นในโสตประสาทของลอร์ดฝึกหัดทุกคนพร้อมกันอีกครั้ง

[ประกาศ: เหล่าลอร์ดฝึกหัดทุกท่าน วันนี้คือวันที่ 6 นับจากที่พวกท่านจุติลงสู่มหาทวีปไร้สิ้นสุด! เหลือเวลาอีกเพียง 1 วันสุดท้ายก่อนที่คลื่นสัตว์อสูรจะเข้าจู่โจม!]

[ในช่วง 1 วันสุดท้ายนี้ จำนวนสัตว์อสูรรอบดินแดนจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว และในขณะเดียวกัน จะเริ่มมีสัตว์อสูรระดับสูงเลเวล 7 ปรากฏออกมาด้วย!]

[นอกจากนี้ ขุมกำลังเจ้าถิ่นบางกลุ่มจะเริ่มปรากฏตัวรอบดินแดนบ่อยครั้งขึ้น เหล่าลอร์ดสามารถตัดสินใจเข้าโจมตีหรือเจรจาได้ตามเจตนาดีร้ายที่พวกมันแสดงออกมา!]

[แจ้งเตือน: บริเวณใกล้เคียงดินแดนของลอร์ดฝึกหัด จะมีหีบสมบัติพิเศษปรากฏขึ้นแบบสุ่ม ภายในบรรจุไว้ด้วยทั้งรางวัลและอันตราย!]

... ณ ป่าแห่งการทดสอบ ภายในดินแดนเลเวล 3 เสิ่นหลินยืนจ้องมองข้อความแจ้งเตือนของอาคารโรงทหารพลางใช้ความคิดครู่หนึ่ง "เหลือเวลาอีกแค่หนึ่งวันสุดท้ายคลื่นสัตว์อสูรก็จะบุกมาแล้ว การอัญเชิญขุนพลเพิ่มตอนนี้อาจจะยังไม่ค่อยเห็นผลเท่าไหร่..."

เขาสูดลมหายใจลึกก่อนจะตัดสินใจ "สะสมโควตาการอัญเชิญไว้!"

[แจ้งเตือน: ลอร์ดเลือกใช้วิธีสะสมการอัญเชิญพิเศษสำเร็จ ขณะนี้เริ่มใช้โควตาการอัญเชิญครั้งที่ "1"

(ของรอบใหม่)!]

หลังจากจัดการเรื่องโรงทหารเสร็จ เสิ่นหลินก็เดินไปที่หน้าอาคารคฤหาสน์ราษฎร ซึ่งหน้าต่างแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมาเช่นกัน

[แจ้งเตือน: รีเฟรชเวลาการอัญเชิญของคฤหาสน์ราษฎรสำเร็จ!]

[แจ้งเตือน: ปัจจุบันจำนวนการอัญเชิญฟรีของลอร์ดคือ "1"!]

[แจ้งเตือน: ลอร์ดสามารถเลือกใช้โควตาอัญเชิญ 3 ครั้ง เพื่ออัญเชิญช่างตีเหล็กพิเศษ!]

[แจ้งเตือน: ท่านต้องการเริ่มทำการอัญเชิญของวันนี้เลยหรือไม่?]

เสิ่นหลินไม่อ่านซ้ำสองและสั่งการทันที "เริ่มอัญเชิญราษฎรเดี๋ยวนี้!"

สำหรับยูนิตช่างตีเหล็ก ในตอนนี้เขามีเทพแห่งการสร้างอย่างก้านเจี้ยงอยู่คนเดียวก็เพียงพอแล้ว!

การมีช่างตีเหล็กเพิ่มขึ้นมาอีกตอนนี้ก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก สู้เอาโควตาไปอัญเชิญราษฎรธรรมดาเพิ่มจะดีกว่า

หนึ่งคือเพื่อเพิ่มความเร็วในการทำเหมืองและตัดไม้

สองคือเพื่อเริ่มก่อสร้างดินแดน เมือง และเริ่มการเพาะปลูก! ก็นะ ดินแดนนกว้างใหญ่ตั้งหนึ่งหมื่นเมตร

ถ้ามีแค่ลอร์ดกับขุนพลไม่กี่คน จะไปเรียกว่าเป็นเจ้าดินแดนได้ยังไง!

ดังนั้นสิ่งที่เสิ่นหลินต้องทำในตอนนี้ นอกจากจะเพิ่มความแข็งแกร่งของกองกำลังแล้ว คือการเพิ่มจำนวนประชากรในดินแดนด้วย!

"ตามที่อาจารย์ฝึกสอนเคยบอกไว้ เมื่อจำนวนราษฎรถึงระดับหนึ่ง จะสามารถปลดล็อกสิ่งปลูกสร้างพิเศษได้ด้วย..."

ในขณะที่เสิ่นหลินกำลังคิด ราษฎรชายที่ดูแข็งแรงกำยำ 30 คนก็เดินออกมาจากคฤหาสน์ราษฎรที่ส่องแสงสีขาวนวล

"คารวะท่านลอร์ด!" ราษฎรทั้งสามสิบคนเอ่ยทักทายเสิ่นหลินอย่างนอบน้อม "พวกเจ้าจงไปสมทบกับคนขุดแร่นอกเมือง และช่วยกันรวบรวมทรัพยากร!"

เสิ่นหลินสั่งการ "รับบัญชาครับท่านลอร์ด!" จากนั้นราษฎรทั้งสามสิบคนก็มุ่งหน้าออกนอกดินแดนไป

เมื่อจัดการงานภายในเสร็จ

เสิ่นหลินก็เดินขึ้นไปบนกำแพงเมืองเพื่อตรวจสอบสถานการณ์ของเหล่าขุนพลภายนอก เขาพบว่าสัตว์อสูรรอบๆ ดินแดนถูกโจวชางและกวนปิงคอยดักสังหารและกวาดล้างจนเหี้ยน

ส่วนสัตว์อสูรระดับสูงที่ห่างออกไปหนึ่งกิโลเมตร จ้าวอวิ๋นรับหน้าที่ออกไปจัดการเพียงลำพังเพื่อเก็บค่าประสบการณ์

"จ้าวอวิ๋นเนี่ย สมกับที่เป็นเทพขุนพลจริงๆ ดุดันเหลือเกิน..." เมื่อได้ยินเสียงประกาศแจ้งเตือนว่าจ้าวอวิ๋นสังหารสัตว์อสูรเลเวล 5 และเลเวล 6 อย่างต่อเนื่อง เสิ่นหลินก็รู้สึกว่าเรื่องคลื่นสัตว์อสูรอะไรนั่น ไม่เห็นจะมีอะไรน่ากังวลเลยสักนิด! "ตอนนี้ ฉันก็แค่รอพักผ่อนสบายๆ ในดินแดนก็พอแล้ว..."

... ในเวลาเดียวกัน ณ ทุ่งหญ้ากว้างที่อยู่ห่างออกไป 5,000 เมตร ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของดินแดนเลเวล 3 ของเสิ่นหลิน ที่แห่งนี้คือถิ่นที่อยู่อาศัยของฝูงสิงโตทองคำขนาดยักษ์กว่า 30 ตัว จ่าฝูงของพวกมันคือสิงโตทองคำที่มีความสูงกว่า 5 เมตร!

นอกจากนี้ บนส่วนหัวของจ่าฝูงสิงโตทองคำตัวนี้ ยังมีเขาทองคำยาวประมาณ 30 เซนติเมตรงอกออกมาด้วย!

และที่สำคัญที่สุดคือ จ่าฝูงตัวนี้เป็นสัตว์อสูรเลเวล 7 ที่มีพลังรบสูงถึงระดับ 8!

ทันใดนั้น จ่าฝูงสิงโตทองคำก็ลืมตาขึ้น ดวงตาสีทองคู่นั้นจ้องมองไปยังทิศทางที่ดินแดนของเสิ่นหลินตั้งอยู่

"ไอ้พลังงานม่านคุ้มครองที่น่ารำคาญนั่น คาดว่าอีกแค่วันเดียวมันก็น่าจะสลายไปเองแล้ว..."

จ่าฝูงสิงโตทองคำเอ่ยออกมาเป็นภาษามนุษย์

"ทันทีที่ม่านคุ้มครองหายไป พวกเราจะบุกเข้าไปในดินแดนนั้น! ฆ่าไอ้พวกต่างถิ่นจากมหาทวีปให้หมด! แล้วกลับมาครองแผ่นดินนี้อีกครั้ง!"

"ท่านหัวหน้าพูดถูกแล้ว มหาทวีปไร้สิ้นสุดต้องถูกปกครองโดยฝูงสิงโตทองคำของพวกเราเท่านั้น! ไอ้พวกต่างถิ่นพวกนั้นต้องตายให้หมด!" สิงโตตัวอื่นๆ ในฝูงต่างพากันส่งเสียงสนับสนุน

"น่าเสียดายที่ยังมีไอ้มังกรดำสารเลวนั่นอีกตัว!"

แววตาของจ่าฝูงสิงโตปรากฏความรังเกียจออกมา "ไอ้มังกรดำบ้านั่น! ไม่ยอมอยู่บนท้องฟ้าของมันดีๆ ดันสะเออะลงมาที่พื้นดินของพวกเรา! แต่รอให้ข้าเลื่อนระดับอีกไม่กี่เลเวลเถอะ ข้าจะเขมือบมันซะ! เหอะๆ!"

ในขณะที่จ่าฝูงสิงโตกำลังฝันหวาน จู่ๆ สิงโตทองคำที่ออกไปลาดตระเวนรอบทุ่งหญ้าเพื่อเฝ้าระวังมังกรดำ ก็พากันวิ่งหน้าตาตื่นกลับมาหาจ่าฝูง! "ท่านหัวหน้า! แย่แล้วครับ แย่แล้ว!" สิงโตทองคำวิ่งมาหยุดตรงหน้าจ่าฝูงพร้อมเสียงที่สั่นเครือด้วยความหวาดกลัว "มี—"

ยังไม่ทันสิ้นคำพูด ที่อีกฟากหนึ่งของทุ่งหญ้า ชายหนุ่มหน้าตาเย็นชาในชุดเกราะสีเงินวาววับ กุมทวนมังกรเงินไว้ในมือ ก็ค่อยๆ ก้าวย่างออกมาจากชายป่า

เมื่อเห็นมนุษย์แปลกหน้าที่บุกรุกเข้ามาในถิ่นของตน ฝูงสิงโตทองคำทั้งหมดก็พลันแยกเขี้ยวขู่และขนลุกชันทันที! โดยเฉพาะจ่าฝูงสิงโตทองคำที่ถึงกับตั้งท่าเตรียมพร้อมรับศึกหนัก!

เพราะพวกมันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งอันตรายที่รุนแรงอย่างยิ่งจากชายคนนี้! ต่อให้ชายคนนั้นจะยืนอยู่เฉยๆ แรงกดดันที่แผ่ออกมาก็ยังมหาศาลจนแทบหายใจไม่ออก!

จ่าฝูงสิงโตทองคำจ้องเขม็งไปที่มนุษย์เบื้องหน้าด้วยดวงตาสีทอง พร้อมคำรามขู่เสียงต่ำ! "ไอ้มนุษย์ชั้นต่ำ! เจ้าบังอาจบุกรุกเข้ามาในเขตแดนของฝูงสิงโตทองคำงั้นรึ! อยากตายนักใช่ไหม! รีบไสหัวไปเดี๋ยวนี้!"

จ้าวอวิ๋นหาได้แยแสต่อคำขู่นั้นไม่ เขาสะบัดทวนยาวในมือลงสู่พื้นดิน ทันทีที่ปลายทวนแตะพื้น กระแสลมสายหนึ่งก็พัดผ่าน ทำให้ผ้าคลุมสีขาวด้านหลังชุดเกราะของจ้าวอวิ๋นโบกสะบัดเสียงดังพรึ่บพรั่บ

วินาทีต่อมา จ้าวอวิ๋นก็ก้าวเดินเข้าหาฝูงสิงโตทองคำกว่าสามสิบตัวด้วยสีหน้าเรียบเฉย พร้อมทวนยาวในมือ

"เจ้าหาที่ตายเองนะ!!" เมื่อเห็นจ้าวอวิ๋นเมินคำเตือนและยังคงเดินกดดันเข้ามา

เขาทองคำบนหัวของจ่าฝูงสิงโตก็พลันระเบิดแสงสีทองเจิดจ้าออกมาทันที!

"โฮก——!!" สิ้นเสียงคำรามดังกึกก้องราวกับฟ้าผ่า

ฝูงสิงโตทองคำทั้งหมดก็พุ่งเข้าใส่จ้าวอวิ๋นหมายจะฉีกร่างเขาเป็นชิ้นๆ!

ในเวลาเดียวกัน จ่าฝูงสิงโตทองคำภายใต้แสงสีทองจากเขาทองคำ ก็โถมเข้าจู่โจมจ้าวอวิ๋นอย่างรุนแรง

และบ้าคลั่งที่สุด!