37.ตระกูลหวังแห่งเมืองหลวงล่มสลาย

ที่แท้แล้วร่างพิเศษของเซียวเหยียนนั้นเป็นสิ่งที่เกิดมาพร้อมตัวแต่ต้องผ่านการปลุกพลังจึงจะสามารถเปิดใช้งานได้เต็มที่

ส่วนร่างกระบี่อมตะนิรันดร์ของเซียวจ้านนั้นต่างออกไปเพราะต้นกำเนิดของร่างพิเศษนี้มาจากระบบโดยตรงจึงไม่จำเป็นต้องทำอะไรเพิ่มเติมเพื่อปลุกพลังก็สามารถใช้งานได้ทันที

เมื่อได้ยินคำปลุกใจจากคนในตระกูลรอบข้างเซียวเหยียนกำหมัดแน่นแล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น

หลังจากที่เหล่าผู้อาวุโสแสดงความจริงใจและทุ่มเทอย่างสุดใจเซียวเยว่และคนอื่นๆก็แยกย้ายไปฝึกฝนอย่างหนักไม่มีใครกล้าขี้เกียจแม้แต่น้อย

แต่บทสนทนานี้กลับแพร่กระจายไปถึงหูของคนในตระกูลเกือบทั้งหมดทุกคนต่างฮึกเหิมเต็มที่ตระกูลเพิ่งจะเริ่มมีสภาพดีขึ้นมีแนวโน้มพัฒนาพวกเขาไม่ยอมให้ใครมาทำลายเด็ดขาด

ขณะที่ทุกคนในตระกูลเซียวต่างทุ่มเทฝึกฝนเพื่อเพิ่มพลังของตนอย่างสุดกำลังในเมืองหลวงของราชวงศ์ต้าเซียบนท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงก็ปรากฏร่างเสือยักษ์ตัวหนึ่งที่แผ่กลิ่นอายน่ากลัวออกมากลิ่นอายมหาศาลกดดันทั่วทั้งสี่ทิศ

“ราชันอสูรขอบเขตวงล้อวิญญาณ?”

จักรพรรดิเซี่ยหยางเทียนแห่งราชวงศ์ต้าเซียที่กำลังอ่านรายงานราชการอยู่ลุกพรวดขึ้นทันทีพุ่งตัวขึ้นฟ้าสีหน้าเคร่งขรึมและระแวดระวังข้างกายเขามีมังกรทองคำที่ก่อตัวจากพลังมังกรทองแผ่กลิ่นอายสูงส่งอย่างยิ่ง

“เป็นราชันอสูรจากเทือกเขาจิ่วจี๋งั้นหรือ?ราชวงศ์ต้าเซียของเราไม่ได้เป็นศัตรูกับมันแล้วมันมาปรากฏตัวในเมืองหลวงของเราทำไม!”

เซี่ยหยางเทียนจำมันได้เพราะในดินแดนของราชวงศ์ต้าเซียขอบเขตวงล้อวิญญาณถือเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดเขาจึงรู้จักประวัติของมันดี

แต่เขาไม่ได้ลงมือทันทีเพราะเป้าหมายของอีกฝ่ายไม่ใช่พระราชวังตรงกลางเมืองหลวงแต่ไปยังที่อื่น

ยิ่งกว่านั้นแม้เขาจะลงมือก็อาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันได้พลังของเสือตัวนี้ไม่ธรรมดาเลย

“อืม? บนหลังเสือตัวนี้มีคน?”

เซี่ยหยางเทียนสูดหายใจเย็นเฉียบราชันอสูรขอบเขตวงล้อวิญญาณกลับกลายเป็นสัตว์ขี่ของผู้อื่น?

ตอนนี้เขาไม่กล้าขยับตัวอีกต่อไป!

เสือยักษ์ปรากฏตัวเหนือตระกูลหวังกลิ่นอายอันน่ากลัวทำให้สมาชิกตระกูลหวังทุกคนตัวสั่นเทา

“ท่านผู้อาวุโสไม่ทราบว่าท่านมาที่ตระกูลหวังของเรามีธุระอันใดหรือขอรับ?”

ประมุขตระกูลหวัง หวังหยวนใจเต้นระรัวในเมืองหลวงมีขุมอำนาจใหญ่และตระกูลมากมายทำไมอีกฝ่ายถึงเลือกมาปรากฏตัวเหนือตระกูลหวังของพวกเขาโดยเฉพาะ?

และดูท่าทางแล้วชัดเจนว่ามีเจตนาเจาะจงต่อตระกูลหวัง!

เขาไม่เคยจำได้เลยว่าตระกูลหวังเคยไปล่วงเกินยอดฝีมือระดับนี้เมื่อไหร่?

หรือว่าครั้งก่อนที่พวกเขากวาดล้างสำนักและตระกูลอื่นๆมีบางคนรอดตายไปได้?

วิธีการตัดรากถอนโคนของพวกเขาไม่ได้ใช้แค่กับมนุษย์ แต่กับอสูรก็เช่นกัน!

หากเป็นเช่นนั้นจริงๆก็แย่แน่!

ตอนนี้หวังหยวนก้มตัวลงกำหมัดทั้งสองมือแน่นเหงื่อเย็นไหลซึมที่หน้าผาก

ไป๋เลี่ยมองลงมาที่ตระกูลหวังด้วยสายตาเย็นชานี่คือตระกูลที่ส่งคนมาฆ่าทายาทของตนและตระกูลเซียวซ้ำแล้วซ้ำเล่าหรือ?

“พวกเจ้ามีความกล้าขนาดไหนกัน?”

“แค่พวกเจ้าพวกผักชีโรยหน้าพวกนี้ก็กล้ามาแตะต้องทายาทและตระกูลเบื้องหลังของเขาไม่กลัววิญญาณแตกสลายแม้แต่ยมโลกยังเข้าไม่ได้งั้นหรือ?”

？？？？？

หวังหยวนใจสั่นสะท้าน

ตระกูลหวังไม่ได้ล่วงเกินเสือยักษ์ตัวนี้แต่ล่วงเกินนายของมันและตระกูลเบื้องหลังงั้นหรือ?

“เป็นไปไม่ได้! ช่วงนี้ตระกูลหวังไม่ได้แตะต้องใครนอกจากเซียวจ้านและตระกูลเซียวเบื้องหลังเขาเลยแต่เซียวจ้านที่มีแค่ขอบเขตตำหนักวิญญาณจะเป็นนายของราชันอสูรขอบเขตวงล้อวิญญาณได้ยังไง!”

ความคิดในหัวของเขาพุ่งพล่านคิดย้อนไปถึงทุกตระกูลและขุมอำนาจที่ตระกูลหวังเคยกวาดล้างตั้งแต่เขาขึ้นเป็นประมุขแต่ก็ยังนึกไม่ออก

แต่ทันใดนั้นปีกยักษ์ของไป๋เลี่ยสะบัดอย่างรุนแรงแสงสีทองน่ากลัวนับไม่ถ้วนระเบิดออกจากปีกครอบคลุมทั้งตระกูลหวังในชั่วพริบตา

แสงสีทองราวกับกระบี่แหลมคมแฝงไว้ด้วยพลังมหาศาลพุ่งทะลุร่างกายสมาชิกตระกูลหวังที่ไร้ทางต้านทาน...

เสียงกรีดร้องดังระงมร่างหนึ่งแล้วร่างเล่าล้มลงในกองเลือด

แสงสีทองทะลุร่างหวังหยวนทำให้ใบหน้าของเขาเบี้ยวเกร็ง เขาร้องคำรามขึ้นฟ้า “ต่อให้ต้องตายข้าก็ขอตายแบบเข้าใจเหตุผล!”

แต่เขาไม่ได้คำตอบใดๆร่างกายถูกเจาะเป็นรูพรุนล้มลงกับพื้นดวงตาเบิกกว้างค้างหลับตาไม่ลง!

เมื่อแสงจางหายไปตระกูลหวังขนาดใหญ่ทั้งหมดถูกสังหารสิ้นไม่เหลือผู้รอดชีวิตแม้แต่คนเดียวเป็นการตัดรากถอนโคนที่แท้จริง

“ถึงจะบอกว่าความแค้นไม่ควรถึงตระกูลแต่พวกเจ้าดันมุ่งมั่นจะทำลายตระกูลของข้าก็ทำอะไรไม่ได้อีกแล้วฆ่าพวกเจ้าให้สิ้นซากจึงจะจบเรื่อง!”

เซียวจ้านที่นั่งบนหลังไป๋เลี่ยเอ่ยเสียงเรียบเฉยไม่มีสีหน้าอารมณ์ใดๆ

เหตุการณ์ของตระกูลหวังในครั้งนี้โหดร้ายแต่ทั้งหมดล้วนเป็นสิ่งที่พวกเขาเรียกหามาเอง!

“ไปกันเถอะราชวงศ์ต้าเซียเล็กเกินไปเราจะไปยังแผ่นดินที่กว้างใหญ่กว่านี้!”

เซียวจ้านเอ่ยประโยคหนึ่งไป๋เลี่ยสะบัดปีกพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าหายลับไปจากเมืองหลวงราชวงศ์ต้าเซีย

ร่างกายที่ตึงเครียดของเซี่ยหยางเทียนคลายลงทันทีเขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ดูเหมือนเป้าหมายของราชันอสูรตัวนี้จะเป็นแค่ตระกูลหวังเท่านั้น!”

มิเช่นนั้นหากการต่อสู้ระหว่างสองสิ่งมีชีวิตขอบเขตวงล้อวิญญาณระเบิดขึ้นเมืองหลวงทั้งเมืองของราชวงศ์ต้าเซียคงพังพินาศเป็นเถ้าถ่าน

เขาไม่ได้ส่งคนไปตรวจสอบตระกูลหวังเพราะรู้ผลลัพธ์อยู่แล้ว

แต่คนอื่นๆทนไม่ไหวผ่านไปพักใหญ่จึงมีคนกล้าเข้าไปในตระกูลหวังเพื่อดูสถานการณ์จากนั้นสูดหายใจเย็นเฉียบ สีหน้าตกตะลึงพูดเสียงสั่น “กรรมตามสนอง! กรรมตามสนอง! ตระกูลหวังชอบกวาดล้างตระกูลและสำนักผู้อื่นมาตลอดตอนนี้กลับถูกคนอื่นกวาดล้างทั้งตระกูลซะแล้ว!”

...

【ระบบเช็คอินอัตโนมัติสำเร็จ ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับสมบัติล้ำค่าแห่งฟ้าดิน——สระวิญญาณเซียน!】

“สระวิญญาณเซียน? ของดีเลย!”

เซียวเฉินมองสมบัติที่ระบบเพิ่งเช็คอินมาดวงตาเป็นประกาย

สิ่งนี้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติจากฟ้าดินมีพลังล้างพิษปรับเปลี่ยนเส้นเอ็นและกระดูกเสริมสร้างรากฐานและพรสวรรค์เป็นสมบัติล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่งสำหรับทุกขุมอำนาจเพราะมันสามารถทำให้คนธรรมดาที่ไม่สามารถบ่มเพาะได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการบ่มเพาะ!

สรรพชีวิตในจักรวาลมีมากมายแต่มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ก้าวสู่เส้นทางบ่มเพาะได้ส่วนใหญ่ต้องใช้ชีวิตในฐานะมนุษย์ธรรมดาตลอดกาล

แม้แต่ตระกูลเซียวของพวกเขาก็เช่นกันในสมาชิกหลายพันคนส่วนใหญ่เป็นคนธรรมดาที่ไร้พลังบ่มเพาะมีเพียงร้อยกว่าคนเท่านั้นที่บ่มเพาะได้

“ข้าก็ว่าอยู่ว่าระบบต้องเช็คอินได้ของแบบนี้สักวันแน่ๆไม่ต้องลงมือเอง!”

ด้วยพลังของเขาสามารถใช้พลังเทพหลอมสร้างสิ่งนี้ได้แต่เขาขี้เกียจเกินกว่าจะทำ

ระบบเช็คอินวันละครั้งเมื่อเวลาผ่านไปสมบัติที่ได้ก็จะยิ่งมากขึ้นเขาไม่จำเป็นต้องลงมือหลอมสร้างอะไรเลย!

“มีสิ่งนี้แล้วตระกูลจะไม่มีคนธรรมดาอีกต่อไป!”

จากนั้นเขาจึงนำสระวิญญาณเซียนไปวางในห้องโล่งแห่งหนึ่งเมื่อสระสัมผัสพื้นดินก็หลอมรวมเข้ากับพื้นทันทีกลายเป็นสระน้ำธรรมชาติขนาดใหญ่ที่แผ่แสงสีทองออกมา

เซียวเฉินมองเห็นชัดเจนว่าในสระนี้มีกฎเกณฑ์แห่งวิถีเซียนนับไม่ถ้วนทอประสานกันตราบใดที่สิ่งมีชีวิตแช่ตัวลงไปก็จะได้รับการชำระล้างจากกฎเกณฑ์แห่งวิถีเซียนเหล่านี้ช่วยล้างพิษปรับเปลี่ยนเส้นเอ็นและกระดูกเสริมสร้างรากฐานและพรสวรรค์

“สมกับเป็นสมบัติล้ำค่าที่ระบบกล่าวถึงผลลัพธ์น่าทึ่งจริงๆ!”

“แม้แต่คนธรรมดาที่ไม่สามารถบ่มเพาะได้เมื่อแช่ลงไปก็จะมีรากฐานและพรสวรรค์เทียบเท่าร่างราชัน!”