32.ยึดร่าง,เศษเสี้ยววิญญาณแตกสลาย,กระบี่จักรพรรดิยอมจำนน

“ใครกัน?”

จักรพรรดิกระบี่จิ่วจี๋ตะคอกเสียงดังร่างวิญญาณของเขาที่ครึ่งหนึ่งกำลังจะเข้าสู่ทะเลจิตสำนึกของชายหนุ่มตรงหน้ากลับถูกบางสิ่งดึงรั้งส่วนหลังไว้ไม่สามารถก้าวเข้าไปได้!

เซียวจ้านเงยหน้าขึ้นมองคนที่ไม่รู้ว่าโผล่มาตั้งแต่เมื่อไร แล้วอุทานด้วยความตกใจ “ท่านประมุข?”

ส่วนเย่หรูเมิ่งที่เฝ้าอยู่นอกทางเข้าตลอดเวลาก็งงงวยไปเช่นกันตนเฝ้าประตูทางเข้าไว้แน่นหนาเหตุใดจึงไม่เห็นมีใครเข้าไปเลย?

“หรือที่นี่มีทางเข้าอื่น?”

“กล้าหาญดีนักที่กล้ายึดร่างคนในตระกูลข้า!” เซียวเฉินจับขาหนึ่งข้างของจักรพรรดิกระบี่จิ่วจี๋ไว้แน่นแล้วหัวเราะเย็นชา

เขาเฝ้ามองสถานที่นี้มาตลอดเพื่อป้องกันเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้น

ตั้งแต่ผู้อาวุโสใหญ่บาดเจ็บและเขาสำรวจที่นี่เขาก็พบแล้วว่าเศษเสี้ยววิญญาณที่เหลือของจักรพรรดิกระบี่จิ่วจี๋หลอมรวมกับวิญญาณกระบี่ทั้งเก้าเล่มในสภาพเช่นนี้เขาสามารถมีชีวิตยืนยาวในรูปแบบอื่นได้แต่ไม่อาจแยกจากวิญญาณกระบี่มิเช่นนั้นต้องสลายสูญสิ้นเว้นเสียแต่จะหาคนที่เหมาะสมได้ในเวลาอันสั้น

“คนในตระกูลเจ้าก็แล้วไง? ข้าก็ยึดร่างเขา! ข้ารอคอยมาหลายแสนปีในที่สุดก็ได้ตัวรับที่เหมาะสมไม่มีใครขวางข้าได้!”

เสียงแหลมคมดังออกมาจากทะเลจิตสำนึกของเซียวจ้านตามมาด้วยพลังมหาศาลที่ระเบิดออกจากขาที่ถูกจับหวังจะสลัดหลุดแต่กลับไร้ผล!

ขานั้นยังคงถูกอีกฝ่ายกดไว้แน่นหนา

จักรพรรดิกระบี่จิ่วจี๋ตกใจเล็กน้อยคนผู้นี้ไม่ธรรมดาเลย!

แต่เขาตัดสินใจเด็ดขาดเพียงเสียงตูมขาที่ถูกจับก็ระเบิดกระจายจากนั้นร่างวิญญาณของเขาพุ่งฉับไวเข้าสู่ทะเลจิตสำนึกของเซียวจ้าน

“ฮ่าฮ่าฮ่า! แผนการหลายแสนปีของข้าจะให้คนนอกมาขัดขวางได้ยังไงไม่มีใครหยุดการฟื้นคืนชีพของข้าได้ยุคนี้จักรพรรดิกระบี่จิ่วจี๋จะกลับมาสร้างความรุ่งโรจน์อีกครั้งข้าจะให้ทั้งจักรวาลต้องคุกเข่าต่อกระบี่ของข้า ฮ่าฮ่าฮ่า!”

เสียงหัวเราะบ้าคลั่งและตื่นเต้นดังก้องจากร่างเซียวจ้าน

หากได้เกิดใหม่เขามั่นใจว่าจะก้าวไปถึงระดับที่สูงกว่าเดิม จากนั้นเขาก็เตรียมกลืนกินวิญญาณของเซียวจ้าน

นี่ไม่ใช่การยึดร่างธรรมดาแต่เป็นเคล็ดวิชาลับที่สืบทอดมาจากยุคเซียนโบราณต้องกลืนกินวิญญาณของอีกฝ่ายแล้วใช้เป็นรากฐานเพื่อเกิดใหม่เพราะวิญญาณของเขาใกล้จะสูญสลายสิ้นหากยึดร่างธรรมดาวิญญาณเขาก็ยังคงต้องตาย

“เป็นวิญญาณที่มีพลังชีวิตเข้มข้นจริงๆ!”

ดวงตาของจักรพรรดิกระบี่จิ่วจี๋ส่องประกายแหลมคมกางปากใหญ่คำรามกัดลงไปที่วิญญาณในตำหนักวิญญาณของเซียวจ้าน

“จบแล้ว!”

เซียวจ้านสิ้นหวังสิ้นดีเมื่อครู่ยังคิดว่าประมุขตระกูลมาช่วยได้แต่กลับถูกตัดขาเพื่อเอาตัวรอด!

ตอนนี้อีกฝ่ายเข้าสู่ทะเลจิตสำนึกของตนแล้วแม้ประมุขตระกูลจะอยู่ตรงนี้ก็คงไม่มีวิธีขับไล่ได้

แต่ชั่วขณะถัดมาฟันบนของจักรพรรดิกระบี่จิ่วจี๋กระทบฟันล่าง...กลับกัดได้เพียงความว่างเปล่า

“เกิดอะไรขึ้น?”

เขาตาเบิกกว้างเพราะตนกลับปรากฏตัวอยู่นอกร่างเซียวจ้านไม่ใช่เพิ่งเข้าไปในทะเลจิตสำนึกหรือ?

เซียวจ้านก็งงงวยเช่นกันเหตุใดอีกฝ่ายถึงโผล่ออกมาได้?

เขาหันมองเซียวเฉินแล้วเผยสีหน้าตกตะลึงเมื่อครู่ประมุขตระกูลเพียงชี้เบาๆที่หว่างคิ้วของตนจากนั้นเศษเสี้ยววิญญาณของจักรพรรดิกระบี่จิ่วจี๋ก็ถูกดึงออกจากทะเลจิตสำนึกทันที

ในใจเขาสั่นสะท้านท่านประมุขมีพลังระดับไหนกันถึงทำเช่นนี้ได้อย่างง่ายดาย?

“พวกจักรพรรดิอย่างพวกเจ้ามักจะเย่อหยิ่งโอหังขนาดนี้กันทุกคนงั้นหรือ?”

“มาเลยข้าจะลองดูหน่อยว่าเจ้าจะทำให้ข้าต้องคุกเข่าต่อกระบี่ของเจ้าได้อย่างไร!”

เซียวเฉินมองเศษเสี้ยววิญญาณจักรพรรดิที่กำลังงงงวย แล้วเอ่ย

“เจ้า...?”

จักรพรรดิกระบี่จิ่วจี๋หันมองเซียวเฉินแต่กลับตกใจสุดขีดเมื่อพบว่าอีกฝ่ายไม่มีคลื่นพลังบ่มเพาะแม้แต่น้อยเป็นเพียงคนธรรมดา?

เขาหรี่ตาเอ่ยเสียงต่ำ “หรือว่าเจ้าเป็นจักรพรรดิในยุคปัจจุบัน?”

หากเป็นเช่นนั้นก็ไม่ดีแน่!

แต่เมื่ออีกฝ่ายส่ายหน้าจักรพรรดิกระบี่จิ่วจี๋ก็โล่งอกทันใด แล้วเอ่ยเสียงเย็น “หากไม่ใช่จักรพรรดิยังกล้ามายุ่งเรื่องของข้า? เจ้ากำลังหาความตาย!”

เขาชี้มือเบาๆกระบี่ยาวสีเลือดที่ลอยอยู่ด้านหลังเซียวจ้านหายวับไปทันใดนั้นก็ปรากฏเหนือศีรษะเซียวเฉินแล้วพุ่งลงมาอย่างรวดเร็ว

ตราบใดที่ไม่ใช่จักรพรรดิเขาก็สังหารได้อย่างง่ายดาย

แม้พลังของเขาจะลดลงเหลือเพียงขอบเขตสูงสุดแต่กระบี่จักรพรรดิของเขายังอยู่ที่นี่หากกระตุ้นได้ก็ยังระเบิดพลังเทียบเท่ายอดฝีมือระดับจักรพรรดิสามารถสังหารทุกคนภายใต้ขอบเขตจักรพรรดิได้

“เซียวเฉิน ระวัง!”

เซียวจ้านร้องเตือนด้วยความตกใจ

แต่ชั่วขณะถัดมาภาพที่ทำให้จักรพรรดิกระบี่จิ่วจี๋ขนลุก และเซียวจ้านตะลึงงันก็เกิดขึ้นกระบี่จักรพรรดิที่พุ่งลงมาที่ศีรษะเซียวเฉินกลับปรากฏอยู่ในมือของเซียวเฉินอย่างประหลาด

“นี่...เป็นไปได้ยังไง?”

“นี่คือกระบี่จักรพรรดิชีวิตของข้าที่ข้าบ่มเพาะมาหลายหมื่นปีเหตุใดจึงไม่ยอมรับการควบคุมของข้า?”

เซียวเฉินมองกระบี่ยาวสีเลือดในมือแล้วพยักหน้า “ก็ถือว่าเป็นกระบี่จักรพรรดิที่ดีทีเดียวดูเหมือนเจ้าจะทุ่มเทกับอาวุธของตนมากเก้ากระบี่จักรพรรดิรวมกันเป็นค่ายกลกระบี่พลังน่าจะไม่ธรรมดา!”

จากนั้นเขาหันมองจักรพรรดิกระบี่จิ่วจี๋ดวงตาเย็นเยียบลงทันใด “หากไม่มีเรื่องยึดร่างนี้ข้าอาจจะไว้ชีวิตเจ้าไว้บ้างเพื่อมรดกและกระบี่จักรพรรดิที่เจ้าเหลือไว้แต่เจ้าดันคิดร้ายต่อคนในตระกูลข้า...เช่นนั้นก็อย่าหวังจะรอด!”

จากนั้นเขากวัดแกว่งกระบี่ยาวสีเลือดในมือแสงกระบี่สีแดงพุ่งออกมา พุ่บ! ในชั่วพริบตาร่างวิญญาณของจักรพรรดิกระบี่จิ่วจี๋ถูกผ่าครึ่งทันที

“เจ้า...!”

จักรพรรดิกระบี่จิ่วจี๋มองเซียวเฉินด้วยความหวาดกลัวสุดขีดนี่คือความคิดสุดท้ายของเขาก่อนที่ร่างวิญญาณจะสลายหายไปอย่างสิ้นเชิง!

เซียวจ้านที่ยืนอยู่ข้างๆถูกทำให้ตกตะลึงจนพูดไม่ออกในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะถาม “ท่านประมุข...ท่านมีพลังระดับใดกันแน่?”

เศษเสี้ยววิญญาณจักรพรรดิกลับอ่อนแอราวเด็กน้อยในมือเขาแม้แต่กระบี่จักรพรรดิยังถูกเขายึดมาครองแล้วใช้กระบี่ของมันเองสังหารเจ้าของนี่ช่างน่ากลัวเกินไป!

“ข้า?” เซียวเฉินยิ้มเบาๆ “ขอบเขตไร้เทียมทาน!”

เซียวจ้านชะงักแล้วส่ายหน้าดูเหมือนประมุขตระกูลจะไม่ยอมบอกความจริง

ในขณะนั้นเซียวเฉินมองกระบี่จักรพรรดิในมือแล้วเอ่ยเสียงเย็น “ข้าให้โอกาสเจ้าหนึ่งครั้งจะยอมจำนนต่อคนในตระกูลข้าแล้วตามเขาออกศึกหรือจะถูกข้าลบล้างหายไปเลือกเองซะ!”

กระบี่จักรพรรดิเล่มนี้มีพลังไม่ธรรมดาและได้เกิดวิญญาณอาวุธขึ้นแล้วที่สำคัญที่สุดคือวิชาที่เซียวจ้านฝึกฝนสามารถผสานกับกระบี่เล่มนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบจึงทำให้เซียวเฉินให้โอกาสมัน

“ได้ขอตามตระกูลของท่านออกศึกถือเป็นเกียรติสูงสุดของข้า! ข้ายอมจำนน!”

วิญญาณภายในกระบี่จักรพรรดิรีบตอบทันทีเกรงว่าช้ากว่านี้จะถูกอีกฝ่ายลบล้าง

เพราะพลังที่อีกฝ่ายใช้กดข่มมันเมื่อครู่มันไม่อาจต่อต้านได้เลยนั่นไม่ใช่พลังที่จักรพรรดิในจุดสูงสุดควรมี

ยิ่งกว่านั้นอีกฝ่ายถูกเสียงกระบี่ของมันดึงดูดมาได้แสดงถึงพรสวรรค์ไม่ธรรมดาการตามติดอัจฉริยะไร้เทียมทานเช่นนี้ก็ไม่นับว่าหมดเกียรติของมัน