19.ส่งมอบคัมภีร์ระดับนักบุญและหลอมรวมร่างกายพิเศษ

จากนั้นเซียวจ้านก็หยิบแหวนวงหนึ่งยื่นให้เซียวเฉิน

“อ้อ? นี่คือแหวนมิติงั้นหรือ?”

“ใช่ขอรับของสิ่งนี้ในโลกภายนอกถือเป็นของที่ผู้ฝึกตนหลายคนต้องมีติดตัวไม่ถือว่าแพงหรูอะไรนัก!” เซียวจ้านอธิบาย

เซียวเฉินพยักหน้าแล้วแผ่จิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์เข้าไปตรวจดู พบว่าพื้นที่ภายในแหวนนี้มีขนาดเพียงเศษเสี้ยวเดียวเมื่อเทียบกับถุงจักรวาล

“เจ้าได้คัมภีร์วิชาระดับนักบุญมาด้วยงั้นหรือ?”

เขาหันมองเซียวจ้านด้วยความประหลาดใจในแหวนมิติมีม้วนทองคำเล่มหนึ่งสลักตัวอักษรจำนวนมากแฝงกลิ่นอายวิถีเต๋าเพียงมองแวบเดียวเซียวเฉินก็รู้ทันทีว่านี่คือคัมภีร์วิชาระดับนักบุญ

“ท่านประมุขสายตาเฉียบคมจริงๆเพียงชำเลืองเดียวก็มองออกถึงความลึกซึ้งของคัมภีร์เล่มนี้!” เซียวจ้านตกตะลึงไม่น้อยคัมภีร์นี้ไม่ได้ระบุระดับหากเขาไม่รู้มาก่อนว่านี่คือมรดกจากนักบุญก็คงไม่รู้เช่นกันว่ามันคือวิชาระดับนักบุญแต่เซียวเฉินกลับมองออกในพริบตาช่างน่าทึ่งยิ่งนัก

“วิชาระดับนักบุญ? ระดับสูงมากงั้นหรือ?” เซียวหลิงเทียนที่ยังไม่เข้าใจถามด้วยความสงสัย

“ต่ำกว่าขอบเขตสูงสุดก็คือขอบเขตนักบุญ!” เซียวเฉินอธิบายสั้นๆ

เหล่าผู้อาวุโสต่างสะดุ้งเฮือกสายตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึงขอบเขตสูงสุดคือระดับที่ขึ้นรายชื่อทองคำแห่งวิถีสวรรค์ได้แล้วต่ำกว่านั้นคือขอบเขตนักบุญจะเห็นได้ชัดว่าคัมภีร์เล่มนี้มีระดับสูงส่งเพียงใด!

“ถูกต้องขอรับนี่คือมรดกที่ข้าได้มาด้วยโชควาสนาจากสถานที่ที่นักบุญคนหนึ่งสิ้นชีพข้าก็อาศัยคัมภีร์นี้จึงก้าวหน้าถึงขอบเขตตำหนักวิญญาณได้อย่างรวดเร็วตอนนี้เมื่อข้ากลับมาแล้วก็ขอมอบคัมภีร์นี้ให้ตระกูลเพื่อให้สมาชิกตระกูลมากมายได้ฝึกฝนจะช่วยยกระดับพลังของตระกูลได้ไม่น้อย!”

ตอนนั้นที่ได้มรดกนักบุญมาได้ก็เพราะโชคช่วยจริงๆมีผู้ฝึกตนมากมายที่แข็งแกร่งกว่าต่อสู้แย่งชิงแต่สุดท้ายกลับตกเป็นของเขาที่พลังต่ำต้อย

เดิมทีเขายังไม่กล้าเปิดเผยคัมภีร์นี้แต่เมื่อรู้ว่าเซียวเฉินมีพลังแข็งแกร่งอย่างยิ่งเขาก็เกิดความคิดนี้ขึ้นมาเมื่อมีผู้อยู่ในขอบเขตอวตารกฎเกณฑ์คุ้มครองแม้ข่าวว่าตระกูลเซียวมีคัมภีร์วิชาระดับนักบุญรั่วไหลออกไปก็คงไม่ก่อภัยพิบัติร้ายแรงอะไร

“ขอบเขตตำหนักวิญญาณ? ดีมาก! ดีมาก! เจ้าเติบโตขึ้นแล้วสามารถแบ่งเบาภาระตระกูลได้แล้ว!” ผู้อาวุโสใหญ่ตื่นเต้นจนน้ำตาคลอเบ้าตระกูลกำลังก้าวหน้าอย่างเห็นได้ชัดนี่คือภาพฝันที่คนรุ่นเก่าอย่างพวกเขาอยากเห็นมานานแต่ไม่เคยได้เห็น!

คนอื่นๆต่างยิ้มกว้างด้วยความปลื้มปีติหากเป็นเช่นนี้ต่อไปตระกูลเซียวจะไม่รุ่งเรืองก็ยากแล้ว!

เซียวเฉินมองแหวนมิติแล้วพยักหน้า “นอกจากคัมภีร์วิชาระดับนักบุญยังมีวิชาและทักษะอื่นๆอีกมากมายล้วนมีระดับสูงกว่าที่เราค้นพบจากอีกสามตระกูลหากสมาชิกตระกูลฝึกฝนได้ระดับพลังของตระกูลจะพุ่งขึ้นหลายขั้นแน่นอน!”

เซียวเฉินเองก็ขี้เกียจลงมือหากตั้งใจใช้เวลาสักหน่อยในจักรวาลอันกว้างใหญ่ก็หาสิ่งดีๆได้ไม่น้อยแต่เมื่อมีระบบคอยช่วยเหลือเช็คอินวันละครั้งสักวันก็ได้ของดีพวกนี้อยู่ดี ไม่ต้องรีบร้อน

“เจ้าเป็นนักกระบี่งั้นหรือ?ในนี้มีวิชาและทักษะกระบี่อยู่ไม่น้อยเลยนะ!”

เซียวเฉินมองวิชาในแหวนมิติแล้วถาม

“ใช่ขอรับข้าฝึกกระบี่เป็นหลักแต่ยังไม่นับเป็นนักกระบี่แท้จริงการเป็นนักกระบี่ต้องบรรลุ ‘เจตนากระบี่’ ก่อนซึ่งข้ายังห่างไกลจากจุดนั้นมาก!”

เซียวจ้านส่ายหน้าหากบรรลุเป็นนักกระบี่แท้จริงพลังต่อสู้ของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

“อย่างนั้นงั้นหรือข้ามีโอกาสดีอย่างหนึ่งเหมาะกับเจ้าพอดีเลย!”

แต่เซียวจ้านกลับส่ายหน้าอีก “โอกาสที่ข้าได้รับมาก็ไม่น้อยแล้วและในระยะสั้นยังย่อยไม่ได้ท่านประมุขมอบโอกาสนั้นให้สมาชิกตระกูลคนอื่นเถอะ!”

“เจ้าแน่ใจงั้นหรือโอกาสนี้ดีกว่าคัมภีร์วิชาระดับนักบุญของเจ้ามากมายนับไม่ถ้วนเจ้ายังยืนยันจะให้คนอื่นงั้นหรือ?” เซียวเฉินยิ้มมุมปาก

“เซียวจ้านรีบตกลงซะสิ่งที่ท่านประมุขยกย่องว่าเป็น ‘โอกาส’ ย่อมไม่ใช่ของธรรมดาหากเจ้าปฏิเสธคงเสียใจไปตลอดชีวิตแน่!” ผู้อาวุโสใหญ่รีบเตือนคนอื่นอาจไม่รู้รายละเอียดแต่เหล่าผู้อาวุโสรู้ดีท่านประมุขคือผู้ไร้เทียมทานอันดับหนึ่งบนรายชื่อทองคำแห่งวิถีสวรรค์สิ่งที่เขาเรียกว่าโอกาสย่อมไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง

เซียวจ้านชะงักเล็กน้อยดีกว่าคัมภีร์วิชาระดับนักบุญของเขานับไม่ถ้วนแล้วเหตุใดเหล่าผู้อาวุโสถึงมองเขาด้วยสายตาจริงจังขนาดนี้

“เอ่อ...ได้ขอรับถ้าเป็นเช่นนั้นข้ายอมรับ!”

เซียวเฉินสะบัดนิ้วเบาๆสิ่งหนึ่งที่ห่อหุ้มด้วยแสงทองก็ปรากฏต่อหน้าเซียวจ้านแล้วค่อยๆซึมซาบเข้าที่หว่างคิ้วของเขา

ชั่วขณะนั้นเจตนากระบี่อมตะนับไม่ถ้วนระเบิดออกจากร่างเซียวจ้านแผ่กระจายไปรอบด้านสิ่งที่ผ่านพ้นล้วนถูกตัดขาดมิติเกิดรอยแยกสีดำสนิทอันน่าสะพรึงกลัวยาวนานไม่หายไป!

เหล่าผู้อาวุโสรอบข้างตกใจยิ่งแม้ยังห่างจากรอยแยกอยู่บ้างแต่ก็รู้สึกเจ็บแปลบราวกับมีกระบี่คมกริบกำลังกรีดเนื้อหนังทีละน้อยความหนาวเย็นแทรกกระดูก

พวกเขาไม่เคยเห็นภาพเช่นนี้มาก่อนนี่คือการทำลายมิติชัดๆไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะจินตนาการได้

“กัก!”

เซียวเฉินเอ่ยคำเดียวคำนั้นหล่นลงมาทุกปรากฏการณ์ถูกจำกัดไว้ภายในหอประชุมใหญ่มิเช่นนั้นปรากฏการณ์จากการหลอมรวมร่างเทพสูงสุดย่อมฉีกทุกสิ่งรอบข้างเป็นชิ้นๆ

ถูกต้องแล้วเซียวเฉินมอบ ‘ร่างกระบี่อมตะนิรันดร์’ ให้เซียวจ้านของสิ่งนี้เก็บไว้ก็ไร้ประโยชน์สู้มอบให้สมาชิกตระกูลแต่เนิ่นๆให้พวกเขายกระดับพลังดีกว่า

ยิ่งกว่านั้นหากหลอมรวมสำเร็จคุณสมบัติของสมาชิกตระกูลจะพุ่งสูงขึ้นอย่างมากทั้งความเร็วในการฝึกและศักยภาพในอนาคตจะเพิ่มขึ้นมหาศาล

เมื่อเสียงเซียวเฉินจบลงเหล่าคนในหอใหญ่จึงรู้สึกว่าความเจ็บปวดบนร่างหายไปแต่เพียงชั่วครู่ทุกคนก็เหงื่อโทรมกาย

“เซียวเฉินนั่นมันคืออะไรกันแน่ทำไมร่างเซียวจ้านถึงแผ่แสงน่ากลัวขนาดนั้น?” เซียวหลิงเทียนถามด้วยความตกตะลึง

เมื่อครู่เซียวเฉินมอบอะไรให้อีกฝ่ายหลอมรวมกันแน่?

“คือร่างกายพิเศษที่แข็งแกร่งยิ่ง!” เซียวเฉินอธิบาย

“อะไรนะ? ร่างกายพิเศษ? เซียวจ้านมีร่างกายพิเศษงั้นหรือ?”

“ไม่ใช่ร่างกายพิเศษที่ข้ามอบให้เขาหลอมรวมต่างหากจึงก่อเกิดปรากฏการณ์เช่นนี้!”

“อะไรกัน? ร่างกายพิเศษยังหลอมรวมกันได้ด้วยหรือ?” ทุกคนตะลึงงันของแบบนี้ไม่ใช่ติดตัวมาตั้งแต่เกิดหรอกหรือ?

“คนอื่นทำไม่ได้แต่ข้าทำได้!”

ขณะที่ทุกคนกำลังสนทนาเจตนากระบี่อมตะบนร่างเซียวจ้านเริ่มจางหายสุดท้ายกลับสู่ความสงบด้วยการช่วยเหลือจากเซียวเฉินการหลอมรวมร่างกายจึงรวดเร็วหากปล่อยให้เขาทำเองเกรงว่าจะไม่มีวันหลอมรวมสำเร็จแถมอาจถูกพลังในร่างเทพสูงสุดฉีกกระชากร่างกาย

เซียวจ้านลืมตาขึ้นสองลำแสงกระบี่สีทองพุ่งออกจากดวงตากรีดพื้นหอประชุมเป็นรอยแยกลึกสองรอย

“นี่มัน...?” เซียวจ้านกำหมัดแน่นสัมผัสการเปลี่ยนแปลงในร่างกายเขารู้สึกว่าร่างกายตนราวกับกลายเป็นกระบี่ที่แหลมคมไร้เทียมทานเพียงสะบัดนิ้วก็ตัดขาดสรรพสิ่งในโลกได้

เขาชี้สองนิ้วออกเจตนากระบี่สีทองแหลมคมก็ลอยขึ้นเหนือปลายนิ้วทันที