บทที่ 47 : เผ่ามนุษย์​ปลา​แห่งทะเลสาบออสติน!

บทที่ 47 : เผ่ามนุษย์​ปลา​แห่งทะเลสาบออสติน!

“มีเผ่ามนุษย์​ปลาหลายแสนตัวในทะเลสาบออสติน!”

“และในหมู่พวกมันมีมนุษย์​ปลาที่แข็งแกร่งหลายตัวอยู่ระดับหก….ดังนั้นการตั้งเมืองที่นั่นจึงลำบากมาก!”

“นอกจากนี้​ พวกมันไม่มีความสามารถในการผลิตอาหารเองและทำได้เพียงการล่าสัตว์หรือการปล้นเท่านั้น​!”

“ดังนั้น….ทุกครั้งที่มีการขาดแคลนอาหารหรือเมื่อฤดูหนาวมาถึง​ ก่อนที่ทะเลสาบออสตินจะกลายเป็นน้ำแข็งพวกมันจะออกมาล่วงหน้าเพื่อทำการปล้นสะดมครั้งใหญ่!”

“เเละนี่เป็นเหตุผลสำคัญที่สุด​ ว่าทำไมถึงไม่มีใครกล้ามาตั้งเมืองที่นี่!” ยิร์มาราอธิบาย​อย่างละเอียด​

เเต่เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้, เรย์มอนด์ก็ถามขึ้นอย่างสงสัย

“แม้ว่าจะมีระดับหก เเต่พวกมันก็น่าจะสามารถแก้ไขได้ใช่ไหม?”

“โดยเฉพาะขุนนางใหญ่เหล่านั้นและผู้เชี่ยวชาญระดับเจ็ด…..ตราบใดที่เราจัดการกับพวกมันในคราว​เดียว, พวกมันก็จะหายไปตลอดกาล​ไม่ใช่​หรือ?”

“ท่านลอร์ด​บารอน, บังเอิญ​ที่ก้นทะเลสาบออสตินดันเชื่อมต่อกับแม่น้ำลองตันตะวันตก”

“ดังนั้น, เมื่อมีสิ่งผิดปกติหรืออันตราย​ใหญ่​หลวงเกิดขึ้น….พวกมันก็จะผ่านที่นั่นและหลบหนีเข้าไปในแม่น้ำลองตันตะวันตกได้!”

“และถ้ามันอยู่ใต้น้ำ ที่นั่นคืออาณาเขต​ของพวกมัน…..ว่ากันว่าแม้แต่ผู้เชี่ยวชาญระดับเจ็ดก็ไม่สามารถ​จัดการพวกมันใต้น้ำ​ได้”

“เหล่าขุนนาง​เเละผู้เชี่ยวชาญ​ระดับเจ็ดจึงได้เเต่ยอมเเพ้กับพื้นที่​นี้​” ยิร์มาราอธิบาย

"เป็นอย่างนี้เอง?" เรย์มอนด์พยักหน้า

เผ่ามนุษย์​ปลาจะทรงพลังมากเมื่ออยู่ใต้น้ำ, และทะเลสาบออสตินนั้นเชื่อมต่อกับแม่น้ำลองตันตะวันตก….ซึ่งสิ่งนี้ทำให้มนุษย์​ปลาเหล่านั้นมีเส้นทางหลบหนีขนาดใหญ่!

มันจึงยากมากที่จะฆ่าพวกมันให้ได้​ทั้งหมด

เเต่อย่างไรก็ตาม, เขาก็เริ่มสนใจพวกมันบ้างแล้ว

ระดับหกงั้นหรอ?

หลังจากที่แมตต์-เยอร์มันและคนอื่นๆ กลับมา….เขาก็น่าจะมีพลังการต่อสู้ระดับหกมากกว่านี้

เเละเมื่อถึงเวลานั้น เขายังจะต้องกลัวพวกมนุษย์​ปลาเหล่านี้​อีกหรอ!

เเละถ้าใช้ประโยชน์จากช่องว่างที่พวกมันไม่มีข้อมูลของพวกเขา​ เพื่อฆ่าผู้เชี่ยวชาญของอีกฝ่ายสักสองสามตัว

ถ้าทำเเบบนั้นได้, พวกเขาจะเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะอย่างแน่นอน!

เเละด้วยชัยชนะ​นี้, ปัญหาและวิกฤตที่ใหญ่ที่สุดก็สามารถแก้ไขได้ตามธรรมชาติ!

ส่วนปัญหา​อื่นๆ

สำหรับเขาเเล้ว, มันไม่มีความกดดันหรือความรู้สึกมากนักต่อกลุ่มพันธมิตร​เคลย์ หรือตระกูลโอแลนเดอร์​

อยากเก็บภาษี​เมืองของเขา!

ถ้าอยากตายขนาด​นั้น…..ดาบของเขาก็สามารถช่วยเหลือ​พวกนั้นได้!

เเละเมื่อคิดถึงสิ่งนี้, เรย์มอนด์​ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

“เอาล่ะ ข้าตัดสินใจได้แล้ว”

“เราจะย้ายไปอยู่ที่หุบเขา​โฟโด้!”

“ยิร์มารา กำหนด​การย้ายเมืองของเราคือเมื่อไหร่​?”

“เรียนท่านลอร์ด​บารอน, หากท่านต้องการย้ายไปยังที่นี่…..เมื่อช่วงฤดูหนาวสิ้นสุดลงและต้นฤดูใบไม้ผลิกำลังจะมาถึงในอีกสองสามวัน”

“เราก็จะสามารถเริ่มต้นการอพยพคนในหมู่บ้านได้ทันที​”

“ส่วนความเห็น​ของผู้คน ท่านวางใจได้!”

“ท่านเป็นบารอน​ที่ดีเกินพอสำหรับพวกเขา….และนี่ยังเป็นช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ ไม่ใช่ฤดูหนาว พวกเขาจะต้องไม่มีมีปัญหาอย่างเเน่นอน!”

……

เเต่ทันทีที่ยิร์มาราพูดจบ ร่างใหญ่ร่างหนึ่งก็บินลงมาจากบนท้องฟ้า

มันคือกริฟฟอนแมร์ก

“ท่านลอร์ด” เเมร์กทักทายด้วยความเคารพ​

“มีอะไรหรือเปล่าแมร์ก” เรย์มอนด์ถามอย่างสงสัย

“ท่านลอร์ด, ตอนที่พวกข้ากำลังลาดตระเวนอยู่ข้างนอก พวกข้าพบว่ามีกองทัพกลุ่มหนึ่งกำลังเดินทางตรงมาที่หมู่บ้านของเราจากทางตะวันตก” แมร์กพูดอย่างใจเย็น

"กองทัพ?"

เรย์มอนด์ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งและอุทานด้วยความประหลาดใจ!

“พวกนั้นมีกี่คน….เเล้วพวกเขาแข็งแกร่งมากใหม?”

ในขณะที่ถาม​ เขาก็เริ่มครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย

เป็นพวกใหนกัน?

เป็นไปได้ไหม, ​ว่าจะเป็นคนของเอิร์ลกูตันที่ส่งมาเพื่อสังหารเขา?

เเบบนี้เเสดงว่าเขาไม่สนใจ​ผู้ใต้บังคับบัญชาระดับหกเลยหรือ?

“ไม่ใช่ ไม่ควรเป็นพวกเขา ข้าพึ่งส่งคนออกไปกี่วันเชียว….พวกเขาไม่น่าจะถึงเมืองเเฮนเซนได้เร็วขนาดนั้น!”

เรย์มอนด์​ส่ายหัวและปฏิเสธความคิดนี้

“ท่านลอร์ด​บารอน พวกเขาไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก…..มีคนประมาณสามร้อยคน เเละส่วนใหญ่อยู่ระดับหนึ่ง,​ มีระดับสอง ระดับสาม และระดับสี่ประปราย​!”

"ส่วนระดับห้า.....ดูเหมือนจะมีอยู่สองคน!"

“ระดับห้าสองคน?” เรย์มอนด์ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้นเขาก็มองไปทางยิร์มาราแล้วถามทันที!

“ยิร์มารา เจ้าคิดว่าเป็นสมาชิกของตระกูลโอแลนเดอร์เหล่านั้นหรือเปล่า?.......คนเก็บภาษีที่เจ้าพูดถึงก่อนหน้านี้คือพวกเขาใช่ใหม!”

“ท่านลอร์ด…..ข้าคิดว่าไม่ใช่​!” ยิร์มาลาส่ายหัวโดยไม่ลังเลแล้วอธิบาย​

“กองทัพประจำของตระกูลโอแลนเดอร์จะต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญ​ระดับสองขึ้นไป….นอกจากนี้ หากพวกเขามาที่นี่เพื่อเก็บภาษี, มันก็จะมีคนมาไม่มากขนาดนี้……โดยปกติจะมีเพียงไม่ถึงสิบคนเท่านั้น​!”

"อย่างงั้นหรือ"

“ช่างเถอะ……เราไปดูกันดีกว่าว่าพวกเขา​เป็นใคร”

เรย์มอนด์ยักไหล่และเริ่มสั่งการต่อ

“แมร์ก, ไปแจ้งให้ทุกคนเตรียมตัว​”

“สำหรับแขกที่กล้ามาเคาะประตู​หน้าบ้านเราเเบบนี้…..เราก็ต้องทำพิธีต้อนรับพวกเขาให้ยิ่งใหญ่หน่อย!”

แม้ว่าเขาจะสั่งการด้วยรอยยิ้ม

แต่ยิร์มาราและแมร์กก็สัมผัส​ได้ถึงการเสียดสีและความเยือกเย็นในคำพูดของเรย์​มอน​ด์

“ไอ้พวกโง่เขลา…..กล้ามายั่วยุ​ม่านลอร์ด​เเบบนี้​ พวกเเกเดือดร้อนแน่ๆ” ยิร์มาราพึมพำ​ในใจ

“ข้าจะไปจัดการตามที่ท่านลอร์ดบัญชา!”

แมร์กพยักหน้าโดยไม่ลังเล จากนั้นก็กระพือปีกแล้วบินจากไป

ไม่นานหลังจากนั้น กองทหารทั้งหมดจากหมู่บ้านเกรย์สโตนก็มารวมตัวกันที่จัตุรัสด้านนอกหมู่บ้าน

รอยัลกริฟฟอน x1, กริฟฟอน x4, นักธนู​เเห่งวิหารศักดิ์​สิทธ์​ x13, นักธนูเทมพลาร์​ x42, อัศวิน​เเห่ง​วิหารศักดิ์​สิทธ์​ x123, อัศวิน​เทมพลาร์​ x194!

นั่นคือทั้งหมดที่พวกเขามี

จากนั้น, กองทหารทั้งหมดของเรย์​มอน​ด์ก็เริ่มออกเดินทางอย่างสง่างาม

เเละสิ่งนี้ทำให้ชาวบ้านในหมู่บ้านเกรย์สโตนประหลาดใจและอยากรู้อยากเห็นมาก

“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมทหารยามทั้งหมดจากหมู่บ้านเกรย์สโตนจึงถูกส่งตัวออกไป?”

“มีปัญหาใหญ่เหรอ?!”

“ข้าได้ยินมาว่ามีกองทัพกำลังจะมาโจมตีพวกเรา…..และมันอยู่ไม่ไกลจากพวกเราเเล้ว!”

“อะไรนะ…..ใครมันกล้ามาโจมตีพวกเรา, ไม่ ข้าก็ต้องออกไปสู้ด้วย…..ข้าอยากสู้เพื่อท่านลอร์ด!”

“ใช่ ท่านลอร์ดใจดีกับเรามาก เราต้องไม่ทำให้เขาผิดหวัง….ข้าก็จะไปด้วย”

“ข้าเป็นอัศวินระดับสาม…..ใครอยากไปด้วยกันก็มากับข้า!”

"ข้าไป!"

"ข้าก็อยากไปเหมือนกัน พาข้าไปด้วย"

……

โดยไม่มีใครคาดคิด!

เกิดกองทัพที่รวมตัวกันอย่างอิสระในช่วงเวลาสั้นๆ จากนั้นพวกเขาก็ไล่ตามกองทัพของเรย์มอนด์​ที่ออกเดินทางไปก่อนอย่างรวดเร็ว

และหลังจากที่ได้เห็นฉากนี้แล้ว

นักเวทย์คริสบนกำแพงเมืองก็อดไม่ได้ที่จะถามยิร์มาราที่อยู่อีกด้านหนึ่ง

“คนเก็บภาษี….เจ้าไม่กังวล​เกี่ยวกับ​เรื่องนี้เลยเหรอ?”

“ถ้าพวกเขาติดตามไปแบบนี้, พวกเขาจะไม่สร้างปัญหาใดๆใช่ไหม?”

………………………..