บทที่ 42 : เรย์มอนด์ปะทะจูกูเลียน! พลังดาบแสงศักดิ์สิทธิ์ขนาดมหึมา

บทที่ 42 : เรย์มอนด์ปะทะจูกูเลียน! พลังดาบแสงศักดิ์สิทธิ์ขนาดมหึมา!

"กรรร!"

"กรรร!"

ขณะเดียวกัน, โอเวนส์และเเมร์กก็ส่งเสียงคำรามและเริ่มสังหารคนอื่นๆ!

สำหรับอัลเดอร์สัน หลังจากประสบความสำเร็จในการสังหารนักเวทย์​ทั้งสอง….เขาก็กระพือปีกบินโฉบลงมาเพื่อโจมตี​จูกูเหลียนที่ตีนเขาทันที​!

อย่างไรก็ตาม, เขากลับถูกเรย์มอนด์ห้ามไว้

“อัลเดอร์สัน….ไปจัดการคนอื่นๆ”

“ส่วนชายคนนี้…..ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้า!” เรย์มอนด์ตะโกนออกคำสั่ง​

จากนั้นเขาก็เดินตรงไปหาจูกูเลียน

“ผู้เฒ่า….ให้ข้าเล่นกับท่านได้หรือไม่”

บูมมมมม!

หลังพูดจบพลังปราณแสงศักดิ์สิทธิ์ก็พลุ่งพล่านออกมาจากร่างกายของเรย์มอนด์​ในทันที

เมื่อเห็นสิ่งนี้, รูม่านตาของจูกูเลียนก็หดตัวลง.....เเละการแสดงออกของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

“เจ้า, เจ้าก็อยู่ระดับหกเหมือนกันงั้นเหรอ….นี่มันเป็นไปไม่ได้!”

เด็กคนนี้อยู่ระดับหกจริงเหรอ?.....เเล้วสัตว์เวทย์​ที่น่าสะพรึงกลัวบนเนินเขาก็มีระดับหกเหมือ​นกัน

ถ้าเขารู้ว่าสถานการณ์​มันจะเป็นแบบนี้…..เขาไม่มีทางรับภารกิจ​นี้อย่างเเน่นอน!

“เป็นไปไม่ได้งั้นเหรอ….งั้นก็มาลองพิสูจน์​กันหน่อย” เรย์มอนด์หัวเราะ

จากนั้นดึงดาบเเห่งแสงออกมาจากเอวของเขาแล้วฟันไปทางจูกูเลียนอย่างรวดเร็ว​

บูมมมมม!

เเน่นอนว่าดาบของเขาถูกดาบของจูกูเลียนสกัดไว้

แต่ถึงอย่างนั้น, จูกูเหลียนก็ต้องถอยหลังไปสองก้าวใหญ่​ๆ

เเละสิ่งนี้เเสดงให้เห็นได้อย่างชัดเจน​ว่าเขาไม่แข็งแกร่งเท่าเรย์มอนด์!

……..

“นี่มันเป็นไปไม่ได้!”

“เจ้ามีพลังขนาดนี้ด้วยอายุเท่านี้ได้อย่าง​ไร” จิตใจของจูกูเลียนในตอนนี้ทรุดโทรม​อย่างมาก

เขา​เป็น​ทหารผ่านศึกที่มีประสบการณ์หลายสิบปี, เป็นอัศวิน​นภา​ระดับ​หกที่แข็งแกร่ง!

เเล้วจะเป็นไปได้อย่างไร, ที่เขาจะไม่สามารถเอาชนะเด็กเเบบนี้ได้!!!

“จิตวิญญาณการต่อสู้แห่งสายลมอัน, เสียงคำรามแห่งสายลม!” จูกูเลียนคำรามด้วยความโกรธ

และทันใดนั้น​พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ปะทุออกมาจากร่างกายของเขา…..เเปรเปลี่ยนเป็นจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ และหลอมรวมเข้ากับดาบยักษ์ในมือของเขาพร้อมฟันไปทางเรย์มอนด์​อย่างรุนแรง​

“วิชาดาบแสงศักดิ์สิทธิ์ ฟาดฟันศักดิ์สิทธิ์!”

เเต่ทางด้านเรย์มอนด์​ก็ไม่ได้ล่าถอย …..เขาเหวี่ยงดาบและฟันสวนกลับมา

ทันใดนั้น พลังงานดาบขนาดใหญ่อย่างน้อยสิบเมตรก็บินตรงไปและกระแทกเข้ากับจิตวิญญาณ​การต่อสู้​ของจูกูเหลียน!

"บูมมมมม!"

พื้นดินโดยรอบสั่นไหวอย่างรุนแรง​

พลังงานดาบทั้งสองสายได้ทิ้งร่องรอยอันน่า​สะพรึงกลัว​ไว้บนพื้นเป็นเเนวยาว

และหลังจากปะทะกันได้ไม่นาน, ปราณดาบศักดิ์​สิทธ์​ของเรย์​มอน​ด์ก็ได้ทำลายจิตวิญญาณการต่อสู้ของ จูกูเลียนได้อย่างหมดจด

จากนั้น, มันก็พุ่งเข้าโจมตีร่างของจูกูเหลียนอย่างรุนแรง!

"บูม!"

เกิดเสียงดังสนั่น​หวั่นไหว​

พลังแสงศักดิ์สิทธิ์พร่างพราวออกมาอย่างน่าสะพรึงกลัว!

เเละภายใต้พลังแสงศักดิ์สิทธิ์ที่พร่างพราวนี้…..ร่างของจูกูเลียนก็บินออกไปโดยตรงและกระแทกเข้ากับเชิงเขาอย่างรุนแรง

ตามด้วยเสียงดังกึกก้อง, เเละเนินเขาก็เริ่มถล่มลงมาทั้งเเถบ

"เอื้อกกก~"

แมตต์-เยอร์มันเผลอกลืนน้ำลาย

นี่มัน…..เเข็งเเกร่งเกินไปหรือเปล่า?

สำหรับเขา เขารู้อยู่​เเล้วว่าเรย์มอนด์​ในปัจจุบันนั้นแข็งแกร่งมาก!

เเต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม จูกูเลียนเองก็เป็นอัศวิน​นภาระดับหกและยังมีประสบการณ์การต่อสู้​มาหลายสิบปี!

เเล้ว…..เขาถูก​เรย์มอนด์​ทุบตีแบบนี้ได้อย่างไร?

นี่มันไม่เกินจริงไปหน่อยเหรอ? !

……

ในเวลานี้, เรย์มอนด์ได้หันมามองดูดาบแห่งแสงในมือของเขา และจมอยู่ในความคิดอย่างลึกซึ้ง

"สิ่งนี้สามารถเพิ่มพลังปราณแสงศักดิ์สิทธิ์ของข้าได้มากมายจริงๆ!"

ปรากฎว่าไม่ใช่เขาที่แข็งแกร่งขนาดนั้น…..แต่ด้วยดาบแห่งแสง, พลังปราณศักดิ์สิทธิ์ของเขาจึงแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก!

มันเพิ่มขึ้นมากจนเขาสามารถ​เอาชนะจูกูเลียนที่อยู่ระดับเดียวกัน​เเละมีประสบการณ์​มากกว่าได้อย่างง่ายดาย

"ตามที่คาด…..รางวัลที่ผลิตโดยระบบ, มันเป็นผลงานชิ้นเอกอย่างแท้จริง!"เรย์มอนด์ถอนหายใจด้วยอารมณ์

จากนั้นเขาก็เดินไปที่ด้านล่างของเนินเขาที่พังทลายซึ่งมีโขดหินกองอยู่

เขาเคลียร์​โขดหิน​และตรวจดู…..ซึ่งแน่นอนว่าอีกฝ่ายยังไม่ตาย, แต่ก็สลบไปเรียบร้อย​แล้ว​!

เห็นได้ชัดว่า วิชาดาบเเสงศักดิ์สิทธิ์ของเขาในตอนนี้ทรงพลังมากแค่ไหน!

“เราควรฆ่าเขาใหม?”

เมื่อมองไปที่จูกูเลียนที่สลบอยู่…เรย์มอนด์​ก็เริ่มสับสนเล็กน้อย

แน่นอนว่าไม่ใช่ว่าเขาไม่โหดเหี้ยม….ถึงตอนนี้เขาฆ่าคนไปมากกว่าร้อยคนเเล้ว

เขาเเค่สงสัยว่า​ เเทนที่จะฆ่าทิ้ง, เขาจะสามารถ​หาคุณค่าเพิ่มเติมจากผู้ชายคนนี้ได้หรือไม่?

ยกตัวอย่างเช่น….รับข้อตกลงจากผู้ที่ถูกเรียกว่า, เอิร์ลกูตัน

อย่าลืมว่าตอนที่เขาหาเงินได้ครั้งแรก….เขาก็เริ่มต้นด้วยการจับคนมาเรียกค่าไถ่​

เเละหากไม่ได้รับการสนับสนุนที่แข็งแกร่งจากไวเคานต์วิลล์….เขาอาจจะไม่สามารถพัฒนาความแข็งแกร่งได้ถึงขั้นนี้!

ดังนั้น…..ควรลองอีกครั้งดีไหม?

…….

“เรย์มอนด์ เจ้าจะไม่ฆ่าเขาเหรอ?” แมตต์-เยอร์มันก้าวมาด้านข้างและถาม

“ข้าสงสัยว่าข้าจะแลกเปลี่ยนผลประโยชน์บางอย่างจากเอิร์ลกูตัน….เพื่อเเลกกับชีวิต​เขาได้ไหม”

เรย์มอนด์อธิบาย​อย่างตรงไปตรงมา….จากนั้นเขาก็เตะร่างของจูกูเหลียนอีกครั้งแล้วพูดเบาๆ!

“เอาล่ะ หยุดเสแสร้งได้แล้ว…..คิดว่าเจ้าจะเเกล้งสลบต่อไปได้หรือ, บอกมาสิ…..เจ้าจะซื้อชีวิตเจ้ายังไงล่ะ!

แมตต์-เย​อร์มัน​ ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

…..จากนั้นเขาก็จ้องมองด้วยความงุนงง​ไปที่จูกูเลียนที่สลบอยู่

นี่เขาเเกล้งสลบอยู่จริงๆเหรอ?

“อ่ะเเฮ่มๆ…”

ครู่ต่อมา….หลังจากไอสองสามครั้ง จูกูเหลียนก็ลืมตาจ้องไปที่เรย์มอนด์, แล้วพูดอย่างอ่อนแรง!

"ปล่อยข้าไป ข้าจะซื้อชีวิตตัวเองด้วยเงิน 10,000 เหรียญทอง!"

"10,000?"

เรย์มอนด์เยาะเย้ยและพูดต่ออย่างเย็นชา!

“ถ้าชีวิต​เจ้ามีค่าเเค่นี้ก็…..งั้นข้าส่งเจ้าไปหาบรรพบุรุษ​เลยดีกว่า”

เมื่อได้ยิน​เช่นนี้, จูกูเลียนก็ได้เเต่ยิ้มอย่างขมขื่นแล้วถอนหายใจ!

"มูลค่าสูงสุดของชีวิตข้าคือ 50,000 เหรียญทอง….หากเกินกว่านี้, แม้ว่าเจ้าจะขู่เอิร์ลกูตัน​ มันก็เป็นไปไม่ได้!"

“แม้ว่าข้าจะเป็นอัศวิน​ระดับหก แต่มันก็ยังมีระดับหกคนอื่นอีกมากภายใต้อาณัติ​ของเขา!”

"50,000 งั้นหรือ….ไม่พอหรอก"

“แกนเวทย์มนตร์ระดับเจ็ด, มอบแกนเวทย์มนตร์ระดับเจ็ดให้ข้า….แล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป!”

เรย์มอนด์ส่ายหัว พร้อมเผยให้เห็นหางจิ้งจอกของเขา

“แกนเวทย์ระดับเจ็ด…..เจ้าบ้าไปแล้วเหรอ!”

ดวงตาของจูกูเลียนเบิกกว้างและเขาพูดด้วยความโกรธ!

“เป็นไปไม่ได้ เจ้ารู้ไหมว่าแกนเวทย์มนตร์ระดับเจ็ดมีมูลค่าเท่าไหร่…..มากกว่า 100,000 เหรียญ​ทอง​และยังประเมินค่าไม่ได้!”

“นี่เป็นไปไม่ได้เลย!”

……………………..