บทที่ 35 : ความมั่งคั่งมหาศาลจากเหล่าขุนนางจอมโลภ​!

บทที่ 35 : ความมั่งคั่งมหาศาลจากเหล่าขุนนางจอมโลภ​!

ณ​ ขณะนี้​

ผู้ที่ยังรอดชีวิต​ทั้งหมดต่างก็คุกเข่าลงทั้งน้ำตาและร้องขอความเมตตาอย่างสุดชีวิต​

“อย่าฆ่าข้าเลย, ได้โปรด…..ข้ายังไม่อยากตาย!”

“ข้ามีเงิน ข้ามีมากกว่าสี่ร้อยเหรียญทอง….ข้าจะซื้อชีวิตข้าด้วยเงินนี้!”

“อย่าฆ่าข้า ได้โปรดอย่าฆ่าข้า…”

ทุกคนหวาดกลัวเเละสิ้นหวังมาก!

เมื่อไม่กี่วินาทีที่แล้ว, พวกเขายังคุยกันว่าจะแก้แค้นอย่างไรอยู่เลยย…..แต่ตอนนี้พวกเขาช่างน่าสังเวชมาก!

เมื่อเปรียบเทียบดีๆแล้ว, พวกเขาดูเหมือนตัวตลกเลย

แต่​อย่างไร​ก็​ตาม, ตอนนี้ไม่มีใครสนใจการอ้อนวอน​ของพวกเขาเลย

"ลงมือ!" ชีนน์ยกมือขึ้นแล้วสั่งการอย่างเด็ดขาด​

ในช่วงเวลาต่อมา, ลูกธนูมากกว่าหนึ่งโหลก็ถูกยิงออกมา….เพิ่มศพที่เปื้อนเลือดอีกมากมายในบ้านหลังนี้!

…….

“ชีนน์, เจ้าอยากออกไปดูข้างนอกหน่อยไหม?”

คนที่เสียชีวิตในบ้านหลังนี้ล้วนแต่เป็นพวกบารอน อัศวิน พ่อค้า และขุนนางเล็กๆ

แต่​อย่างไร​ก็​ตาม, มันก็ยังมีคนอื่นอยู่ข้างนอก……ส่วนใหญ่พวกเขา​เป็นองครักษ์​ส่วนตัวของคนในบ้านนี้

ตอนนี้, พวกเขา​เริ่มฆ่าคนแล้ว…..ดังนั้นก็ควรจัดการให้หมดจะดีที่สุด

"มันไม่จำเป็นเลย..." แต่ชีนน์​ยังคงส่ายหัว

“นากัสและคนอื่นๆได้เฝ้าอยู่ข้างนอกเเล้ว….นอกจากนี้โอเวนส์และกริฟฟอนตัวอื่นๆก็อยู่ที่นั่นด้วย”

“พวกที่เหลือ​หนีไม่พ้นหรอก”

เเละมันก็เป็นอย่างที่เขาพูด

ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที,​ นากัสก็เดินเข้ามาและกล่าวอย่างใจเย็น!

“ทุกคนข้างนอกถูกจัดการหมดแล้ว…..ไม่มีใครรอด!”

“ดีมาก, เเต่เช็คให้ดีเผื่อว่ามีใครที่เจ้าพลาดไป…..นอกจากนี้ คนเหล่านี้น่าจะมีทรัพย์สินซ่อนอยู่มากมาย, ค้นหาพวกมันแล้วนำไปมอบให้ท่านลอร์ด​ของเรา” ชีนน์​สั่งการต่อ

จากนั้นทุกคนก็เริ่มยุ่งกันอีกครั้ง...

………

ในเวลาเดียวกัน, แม้ว่าการเคลื่อนไหวของพวกเขาจะเงียบมาก….แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลย

ในบ้านอีกหลัง​ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่นี่

ผ่านหน้าต่างที่เต็มไปด้วยหิมะและลมหนาว, นักเวทย์คริสมองมาทางพวกเขาอย่างเงียบๆ….แล้วจู่ๆก็ถอนหายใจยาว

"บารอนโกดักและคนอื่นๆคงถูกจัดการ​ไปเเล้ว, แม้แต่รอยัลกริฟฟอนยังถูกส่งออกไป…..พวกเขาไม่มีทางรอดได้เลย!"

“ก็ปกตินะ, กฎหมายห้ามมีกองกำลังส่วนตัวนี้มุ่งเป้าไปที่พวกเขาอย่างเเน่นอน”

“อีกอย่าง, ถ้าเป็นข้า​ ข้าก็คงคิดว่าคนพวกนั้นไม่ได้มีเจตนาดีตั้งแต่แรก…. เเละข้าก็คงจะไม่ยอมปล่อยพวกเขาไปเช่นกัน” อัศวินโคน่าพูดด้วยใบหน้าสงบ

"นั่นก็จริง..." นักเวทย์คริสยักไหล่แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม

“พรุ่งนี้ข้าจะยุบกลุ่มคุ้มกันของเรา…..การต่อสู้ครั้งนี้น่ากลัวเกินไป ข้าไม่อยากเป็นเหมือนบารอนโกดักและคนอื่นๆ”

ทันทีที่ได้ยิน​เช่นนี้, อัศวินโคน่าก็พยักหน้าเห็นด้วยเช่นกัน

แน่นอนว่าพวกเขาก็มีกองกำลัง​ติดอาวุธส่วนตัวด้วย…..ไม่เช่นนั้น ทั้งสองคนจะสามารถช่วยเหลือผู้บาดเจ็บหลายร้อยคนเช่นนี้ได้อย่างไร

ส่วนเรื่องการยุบกองกำลังพวกเขานั้น…..มันไม่สำคัญอะไรหรอก

ตราบใดที่พวกเขาเข้าร่วมกับบารอนเรย์มอนด์​ด้วยความจริงใจ สิ่งนี้ก็เรื่องยอมรับได้และไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

……

เช้าวันรุ่งขึ้น

ณ​ ปราสาทของตระกูลไบรอัน

เมื่อมองดูกล่องสมบัติอันแวววาวมากมายที่อยู่ตรงหน้า….แม้แต่เรย์มอนด์ก็ยังต้องอ้าปากค้างและประหลาดใจ

การเก็บเกี่ยวจากการโจมตีครั้งนี้เกินกว่าที่เขาคาดไว้มาก

มีกล่องใหญ่หลายใบที่เต็มไปด้วยสิ่งของ……นี่มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ?

“ท่านลอร์ด, จากการค้นบ้านของพวกเขา…..เราพบว่ามีเหรียญทองทั้งหมด 2,341 เหรียญ เหรียญเงิน 71,833 เหรียญ และเหรียญทองแดงอีกประมาณห้าถึงหกล้านเหรียญ​”

“นอกจากนี้ ยังมีหนังสือทักษะการต่อสู้สามเล่ม, แกนเวทมนตร์ระดับห้า​ 1​ ชิ้น, แกนเวทย์ระดับสี่ 6 ชิ้น, แกนเวทย์มนตร์ระดับสาม 31 ชิ้น, แกนเวทย์มนตร์ระดับสอง 55 ชิ้น, และแกนเวทย์มนตร์ระดับหนึ่ง 143 ชิ้น!” นากัสอธิบายอย่างละเอียด

“ทำไม, ถึงได้มีมากมาย​ขนาดนี้!” เรย์มอนด์พึมพำ​อย่างประหลาดใจ

“พวกผมตรวจสอบ​สองครั้งเเล้ว, และมันมีจำนวนเท่านี้​จริงๆ!”

เรย์มอนด์เงียบไปพักหนึ่ง, จากนั้นเขาก็ถอนหายใจยาว!

“สมกับเป็นขุนนางจอมโลภ พวกเขาร่ำรวยมากจริงๆ!”

แมตต์-เยอร์มันที่อยู่ด้านข้างก็พยักหน้าเห็นด้วยแล้วพูดขึ้นมา

“สุดท้ายแล้ว พวกเขาก็เป็นคนมีศักดินา…..เเละนี่ก็เป็นเงินออมของพวกเขาซึ่งมีจำนวนมากกว่าสิบคน!”

“มันจึงเป็นเรื่องปกติที่จะเจอสมบัติ​มากมายเช่นนี้”

"และตอนนี้สมบัติ​เหล่านี้ก็กลายมาเป็นของเราเเล้ว…. ฮ่าๆๆๆๆ”

“ถ้าเป็นเเบบนี้, เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึงเราก็ไม่น่าจะมีปัญหากับการสร้างเมือง การบริโภค​ หรือเเม้เเต่​อาหาร”

“เมื่อแปลงค่าแล้ว…..นี่มันน่าจะเกือบ 3,000 เหรียญทอง, มันเกินจริงเกินไป ข้าไม่เคยเห็นเหรียญทองมากมายขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต!”

เรย์มอนด์พยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูด​ของเเมตต์-เย​อร์มัน​แล้วถามขึ้นอีกครั้ง!

“ลุงเเมตต์ สิ่งเหล่านี้สามารถแลกเปลี่ยนเป็นแกนเวทมนตร์ระดับหก ได้หรือเปล่า?”

เมื่อได้ยิน​เช่นนี้, เเมตต์-เยอร์มันตกตะลึงเเละครุ่นคิด​อยู่ครู่หนึ่ง

“หากคำนวณตามราคาตลาดปกติ ราคาของแกนเวทมนตร์ระดับหกจะอยู่ที่ประมาณ 7,000-8,000 เหรียญทอง!”

“แม้แต่แกนเวทมนตร์ระดับหกที่ไม่เป็นที่นิยมและอ่อนแอของสัตว์​เวทย์​ระดับหกบางตัว….ก็ควรจะมีราคาอย่างน้อย 6,000 เหรียญ​ทอง!”

“มันแพงขนาดนั้นเลยเหรอ?”

"ใช่" เเมตต์-เยอร์มันพยักหน้า

“เรย์มอนด์ เจ้าต้องรู้ด้วยว่าความแข็งแกร่งของสัตว์​เวทย์​ระดับหกนั้นแข็งแกร่งกว่าผู้เชี่ยวชาญ​ระดับหก ทั่วไปด้วยซ้ำ…..เเละสถานะของผู้เชี่ยวชาญระดับหกเหล่านี้โดยพื้นฐานแล้วเทียบเท่ากับพลังของเอิร์ล”

“เพราะฉะนั้น, จึงไม่เเปลกอะไรที่มันจะเเพงขนาดนี้!”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เรย์มอนด์ก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ

เเละเขาก็รู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี

ในระบบขุนนางของนครรัฐเลน…..โดยทั่วไปแล้ว

ผู้เชี่ยวชาญ​ระดับสี่จะเท่ากับบารอน

ผู้เชี่ยวชาญ​ระดับห้าจะเท่ากับไวเคาต์

ผู้เชี่ยวชาญ​ระดับหกจะเท่ากับเอิร์ล

ผู้เชี่ยวชาญ​ระดับเจ็ดจะเท่ากับมาร์ควิส

เเละผู้เชี่ยวชาญ​ระดับแปดจะเท่ากับดยุค

ดังนั้น, แม้ว่าเงินจำนวนหลายพันเหรียญทองจะเยอะมาก…..อย่างไรก็ตาม หากเปรียบเทียบกับพลังของผู้เชี่ยวชาญ​ระดับ​หก,​ มันก็คุ้มค่า​มากอยู่ดี

เเต่เมื่อนึกถึงราคาของเเกนเวทย์​มนต์​ระดัลหก, เรย์มอนด์ก็ได้แต่ส่ายหัว

ถึงมันจะน่าเสียดาย...เเต่ดูเหมือนว่าแผนการอัญเชิญ​รอยัลกริฟฟอนตัวที่สองของเขาจะต้องถูกเลื่อนออกไปก่อน!

แต่อย่างไรก็ตาม,​ จู่ๆแมตต์-เยอร์มัน ก็ยิ้มแล้วพูดต่อ!

“เเต่อย่ากังวลเลยเรย์มอนด์​ ด้วยความมั่งคั่งของเราในปัจจุบัน แม้ว่าจะเป็นแกนเวทมนตร์ระดับหก…..เราก็ควรสามารถซื้อได้!”

“เเถมอาจจะซื้อได้ถึงสองชิ้นเลย!”

………………………………..