บทที่ 1230 - ช่วงเวลาแห่งการเฉลิมฉลอง

บทที่ 1230 - ช่วงเวลาแห่งการเฉลิมฉลอง

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เผลอแป๊บเดียวก็ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์แล้ว

การยิงปะทะกันอย่างดุเดือดที่มีสาเหตุมาจากขุมทรัพย์ลิมา และความโกลาหลครั้งใหญ่ที่เกิดจากปฏิบัติการค้นหาและจับกุมในภายหลัง ค่อยๆ สงบลงแล้ว แมนฮัตตันกลับคืนสู่สภาวะปกติอีกครั้ง

ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา เย่เทียนผู้เป็นจุดสนใจของคนทั่วนิวยอร์กและได้รับการยกย่องให้เป็นฮีโร่ของเมือง แถมยังยึดพื้นที่พาดหัวข่าวของสื่อทุกสำนัก ก็กลับมาใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเช่นกันหลังจากที่ความวุ่นวายจางหายไป

ถึงแม้การประท้วงและการโจมตีผ่านสื่อของชาวเปรูและชาวสเปนจะยังคงดำเนินต่อไป แต่กระแสก็ไม่ได้แรงเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังแผ่วปลาย

จากการปะทะกันระหว่างพวกเย่เทียนกับไอ้สวะชิคาโกพวกนั้น ทุกคนต่างก็เห็นได้ชัดเจนเลยว่าเย่เทียนไม่มีทางก้มหัวให้ใคร และอย่าได้หวังจะมาฮุบความมั่งคั่งของเขาเลย

การคิดจะทวงคืนขุมทรัพย์ลิมาครึ่งหนึ่ง รวมถึงสมบัติทองคำและเงินตราอันเจิดจรัส และงานศิลปะวัตถุโบราณที่ประเมินค่าไม่ได้ไปจากมือเขานั้น มันเป็นแค่ฝันลมๆ แล้งๆ ไม่มีทางสำเร็จได้เลย

ถ้ายังไม่ยอมแพ้และคิดจะเสี่ยงดวงทำเรื่องบ้าๆ ไอ้สวะชิคาโกที่ถูกส่งลงนรกด้วยมือของเย่เทียนจนหมดเกลี้ยงนั่นแหละคือบทเรียนราคาแพงที่เห็นได้ชัดที่สุด

ไม่ว่าจะเป็นชาวสเปนหรือชาวเปรู ต่างก็ไม่อยากปะทะกับเย่เทียนในนิวยอร์กหรือในแมนฮัตตัน เพราะพวกเขาไม่อาจรับมือกับผลลัพธ์ที่จะตามมาได้

พวกเขามั่นใจมากว่าหากเลือกใช้วิธีรุนแรงและลงมือโจมตีเย่เทียนเมื่อไหร่ พวกเขาจะต้องเผชิญกับการแก้แค้นที่โหดเหี้ยมไร้ปรานี และการถูกเย่เทียนกวาดล้างจนสิ้นซากก็เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อย่างแน่นอน

ด้วยระดับความโหดเหี้ยมอำมหิตของหมอนั่น ต่อให้คนของพวกเขาจะไปหลบซ่อนตัวอยู่ในสถานกงสุลประจำนิวยอร์ก ก็คงไม่แคล้วโดนตามล่าล้างบางอย่างบ้าคลั่งอยู่ดี

เมื่อเผชิญกับผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ ชาวเปรูและชาวสเปนต่างก็ระงับความอยากที่จะลงมืออย่างพร้อมเพรียงกัน เพราะกลัวว่าจะจุดชนวนสงครามที่ทำให้เลือดนองเต็มแผ่นดิน

แต่พวกเขาก็ไม่อยากทนดูเย่เทียนฮุบขุมทรัพย์ลิมาไปเป็นของตัวเองโดยที่พวกเขากลับไม่ได้อะไรติดไม้ติดมือเลยสักแดงเดียว ดังนั้นพวกเขาจึงยังคงจัดการประท้วงและโจมตีเย่เทียนผ่านสื่ออย่างบ้าคลั่ง เพื่อเรียกร้องสิทธิ์ในขุมทรัพย์ลิมาต่อไป

สำหรับเสียงนกเสียงกาที่น่ารำคาญจากชาวเปรูและชาวสเปนพวกนี้ เย่เทียนไม่มีอารมณ์จะไปใส่ใจและไม่คิดจะให้ค่าเลยสักนิด

ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าขุมทรัพย์ลิมาครึ่งหนึ่งตกเป็นของเขาไปเรียบร้อยแล้ว ใครจะทำไมได้ล่ะ

ในวันรุ่งขึ้นหลังจากที่จัดการกวาดล้างไอ้สวะชิคาโกจนสิ้นซาก ลอเรน สาวสวยที่ถูกจับเป็นตัวประกันก่อนหน้านี้ ก็วิ่งมาสมัครงานที่บริษัทด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม

หลังจากการทดสอบจากฝ่ายบุคคลของบริษัท ลอเรนก็ได้รับข้อเสนอเข้าทำงานได้สำเร็จ เธอได้พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นถึงความสามารถของตัวเองว่าคู่ควรกับตำแหน่งนี้จริงๆ

เมื่อได้รับข้อเสนอเข้าทำงาน สาวสวยผู้มีจิตใจแข็งแกร่งดุจหินผาก็ดีใจจนแทบคลั่ง

เธอไม่ลังเลเลยสักนิดและจัดการทำเรื่องเข้าทำงานในวันนั้นทันที กลายเป็นพนักงานคนใหม่ของบริษัทสำรวจผู้กล้าไร้เทียมทานอย่างเป็นทางการ

ด้วยเหตุผลด้านมนุษยธรรม แม่ผิวดำที่อพาร์ตเมนต์กลายเป็นสมรภูมิเลือดและถูกยิงจนพังยับเยินพร้อมกับลูกน้อยสองคนก็ได้รับการดูแลจากเย่เทียนเช่นกัน

ด้วยคำแนะนำของเขา แม่ผิวดำคนนั้นได้งานใหม่ที่มีเงินเดือนสูงกว่าเดิมมาก เธอพาลูกย้ายออกจากเฮลส์คิตเชนไปอยู่แถวๆ ไชน่าทาวน์ ซึ่งปลอดภัยกว่าเดิมเยอะ

เรื่องน่าเสียดายเพียงเรื่องเดียวก็คือ ตาเฒ่าโรเบิร์ตดันเกิดโลภมากลาภหายและเปลี่ยนใจซะงั้น

หลังจากปรึกษากับภรรยาแล้ว เขาก็ตัดสินใจที่จะไม่ขายภาพวาดสีน้ำมันทิวทัศน์แม่น้ำฮัดสันให้เย่เทียน แต่เอาไปฝากให้บริษัทประมูลบอนแฮมส์จัดการแทน เพื่อหวังว่าจะประมูลได้ราคาสูงกว่านี้และทำกำไรให้มากขึ้น

สำหรับความเปลี่ยนแปลงนี้ เย่เทียนก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจเลย

ถึงภาพวาดสีน้ำมันทิวทัศน์แม่น้ำฮัดสันภาพนั้นจะดีงาม แต่ก็ไม่ใช่ของล้ำค่าที่ประเมินค่าไม่ได้ เขาเองก็มีสมบัติระดับนี้อยู่ในมือตั้งเยอะแยะ และงานศิลปะชั้นยอดที่มีมูลค่าสูงกว่าภาพนั้นก็มีอยู่นับไม่ถ้วน

หลายวันต่อมา งานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของปฏิบัติการตามล่าขุมทรัพย์ลิมาที่ล่าช้ามานานก็เปิดฉากขึ้นในที่สุด

สถานที่จัดงานยังคงเป็นห้องจัดเลี้ยงชั้นบนสุดของโรงแรมพลาซ่าตรงสี่แยกถนนสาย 59 ตัดกับฟิฟท์อเวนิว บรรยากาศในงานเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม ทำให้ทุกคนรู้สึกตื่นเต้นฮึกเหิมเช่นเคย

เหมือนกับงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของปฏิบัติการสำรวจครั้งก่อนๆ เย่เทียนประกาศแผนการแจกโบนัสต่อหน้าทุกคนในงานเลี้ยงสุดหรูนี้อีกครั้ง

ผู้ที่มีส่วนร่วมในปฏิบัติการสำรวจขุมทรัพย์ลิมาทุกคนต่างก็ได้รับเงินโบนัสก้อนโตกันถ้วนหน้า

เมื่อรู้ตัวเลขโบนัสที่ตัวเองจะได้รับ ทุกคนต่างก็อึ้งกิมกี่ไปตามๆ กัน จากนั้นก็เริ่มเฉลิมฉลองกันอย่างบ้าคลั่ง ดีใจจนแทบจะเสียสติ

แน่นอนว่าเรื่องแบบนี้มันก็ต้องมีความแตกต่างกันบ้างเป็นธรรมดา

พวกมาติสกับเจสันที่เป็นพนักงานของบริษัทสำรวจผู้กล้าไร้เทียมทาน ย่อมได้รับเงินโบนัสที่มหาศาลกว่าอยู่แล้ว น่าอิจฉาสุดๆ ไปเลย

ส่วนเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยติดอาวุธจากบริษัทเรย์ธีออนนั้น ได้รับเงินโบนัสน้อยกว่าหน่อย

แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาทุกคนก็ยังได้เช็คเงินสดมูลค่าสามแสนดอลลาร์ไปนอนกอดอยู่ดี ซึ่งเทียบเท่ากับเงินเดือนหลายปีที่พวกเขาต้องเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายแลกมาเลยทีเดียว

วินาทีที่เย่เทียนยื่นเช็คเงินสดให้ ไอ้พวกนี้ก็สติแตกไปเลย แต่ละคนยิ้มหน้าบานเป็นจานเชิง ปากแทบจะฉีกถึงรูหูอยู่แล้ว

พนักงานบริษัทที่ไม่ได้ตามไปร่วมปฏิบัติการสำรวจขุมทรัพย์ลิมาที่เกาะโคโคสในคอสตาริกา แต่ทำหน้าที่สนับสนุนอยู่เบื้องหลังในนิวยอร์ก ก็ได้รับเงินโบนัสกันทุกคนเหมือนกัน แถมตัวเลขก็ไม่ใช่น้อยๆ ด้วย

แต่แน่นอนว่า โบนัสที่พวกเขาได้รับย่อมต้องน้อยกว่าพวกเจสันอยู่หลายขุม

เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ ก็ไม่มีใครบ่นอะไรเลยสักคำ เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่า ปฏิบัติการระดับตามล่าขุมทรัพย์ลิมาแบบนี้ ในอนาคตจะต้องมีอีกเพียบแน่นอน

พอเริ่มปฏิบัติการตามล่าขุมทรัพย์ครั้งต่อไป พวกเขาก็สามารถขออาสาไปลุยแนวหน้าเพื่อค้นหาและขุดค้นสมบัติ ทองคำ เงินตรา และงานศิลปะวัตถุโบราณ แล้วก็รับโบนัสก้อนโตที่สุดไปได้เลย

เพื่อนร่วมงานที่ไปลุยเกาะโคโคสในคอสตาริกาครั้งนี้ ครั้งหน้าอาจจะต้องอยู่เฝ้าโยงที่แมนฮัตตัน นิวยอร์ก เพื่อทำหน้าที่สนับสนุนเบื้องหลังแทนก็ได้

ทีใครทีมัน วันพระไม่ได้มีหนเดียว

โอกาสจะมาถึงในไม่ช้า ไม่เห็นต้องไปอิจฉาคนอื่นเลย

ตอนที่พวกเย่เทียนกำลังปาร์ตี้กันสุดเหวี่ยงอยู่ที่โรงแรมพลาซ่า เรือกู้ภัยน้ำลึกผู้กล้าไร้เทียมทานยังคงแล่นอยู่กลางทะเลแคริบเบียน ห่างจากนิวยอร์กตั้งหลายพันกิโลเมตร

แต่เย่เทียนก็ไม่ได้ลืมพวกเคนนีกับเรย์มอนด์ และไม่ได้ลืมคนอื่นๆ บนเรือกู้ภัยน้ำลึกผู้กล้าไร้เทียมทานเลย ถึงยังไงทุกคนก็ร่วมแรงร่วมใจกันมานี่นา

เขาวิดีโอคอลไปหาพวกที่ลอยคออยู่กลางทะเลแคริบเบียนเพื่อประกาศแผนการแจกโบนัส โบนัสยังคงมหาศาลและล่อตาล่อใจสุดๆ ไม่ต่างจากพนักงานบริษัทคนอื่นๆ เลย

ทันทีที่เขาประกาศจบ เสียงโห่ร้องด้วยความตื่นเต้นและเสียงปรบมือดังกึกก้องก็ดังระงมไปทั่วเรือกู้ภัยน้ำลึกผู้กล้าไร้เทียมทานทันที

ตามมาด้วยพลุดอกไม้ไฟอันเจิดจรัสที่ถูกจุดขึ้นสู่ท้องฟ้าเหนือทะเลแคริบเบียน งานปาร์ตี้สุดเหวี่ยงได้เปิดฉากขึ้นแล้วท่ามกลางผืนน้ำอันงดงาม

วันรุ่งขึ้นหลังจากงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยติดอาวุธจากบริษัทเรย์ธีออนส่วนใหญ่ก็โบกมือลาบริษัทสำรวจผู้กล้าไร้เทียมทานแล้วเดินทางกลับบริษัทของตัวเอง ทุกคนต่างมีเช็คเงินสดก้อนโตนอนนิ่งอยู่ในกระเป๋า

เย่เทียนรั้งตัวเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไว้แค่สิบคนเท่านั้น เพื่อช่วยพวกมาติสดูแลรักษาความปลอดภัยให้บริษัท ฐานส่งกำลังบำรุงที่ถนนสาย 78 และอพาร์ตเมนต์สุดหรูบนถนนสาย 110

เมื่อพวกเรย์มอนด์เดินทางกลับมาจากทะเลแคริบเบียน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยห้าคนในนี้ก็จะหมดหน้าที่และเดินทางกลับบริษัทรักษาความปลอดภัยเรย์ธีออนเช่นกัน

ขุมทรัพย์ลิมาถูกนำไปเก็บไว้อย่างปลอดภัยในห้องนิรภัยของสำนักงานใหญ่ธนาคารเจพีมอร์แกนเชสแล้ว พวกที่เคยหมายปองขุมทรัพย์ลิมาต่างก็หวาดกลัวกับวิธีการฆ่าล้างโคตรอันแสนโหดเหี้ยมเด็ดขาดของเย่เทียนจนหัวหด และพากันถอยทัพกลับไปซบเซาตามระเบียบ

ช่วงหลายวันหลังจากนั้น สถานการณ์ก็สงบลงไปเยอะ ทุกอย่างเริ่มกลับเข้าสู่สภาวะปกติอีกครั้ง

ในช่วงนี้ เย่เทียนที่ว่างจัดก็เริ่มโผล่ไปตามพิพิธภัณฑ์ชื่อดังต่างๆ ในนิวยอร์กบ่อยขึ้น

เขาเดินชมงานศิลปะชั้นยอดที่จัดแสดงอยู่ตามพิพิธภัณฑ์ชื่อดังเหล่านั้นไปพลาง ดำดิ่งลงไปในมหาสมุทรแห่งพลังวิญญาณไปพลาง กอบโกยพลังวิญญาณอย่างบ้าคลั่งเพื่อยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเองอย่างรวดเร็ว

เพียงแค่สองวัน ระยะการมองเห็นแสงเรืองรองที่เปล่งประกายออกมาจากงานศิลปะวัตถุโบราณของเขาก็พุ่งพรวดเกิน 90 เมตรไปแล้ว ความสามารถในการมองทะลุวัตถุก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลเช่นกัน

ทั้งสมรรถภาพทางกาย พละกำลัง ความเร็วในการตอบสนอง และความคล่องตัวของเขา ล้วนพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด เข้าใกล้ขีดจำกัดของมนุษย์ในปัจจุบันเข้าไปทุกที ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นไปอีกขั้นแล้ว

วันที่หกหลังจากที่ขุมทรัพย์ลิมาถูกส่งมาถึงนิวยอร์ก ในที่สุดเรือกู้ภัยน้ำลึกผู้กล้าไร้เทียมทานก็เดินทางกลับมาถึงนิวยอร์กอย่างปลอดภัยและจอดเทียบท่าเรียบร้อย

ค่ำวันนั้น ปาร์ตี้สุดเหวี่ยงที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้มก็จัดขึ้นอีกครั้ง งานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยอาหารเลิศรสและไวน์ชั้นเยี่ยม สถานที่จัดงานก็ยังคงเป็นห้องจัดเลี้ยงชั้นบนสุดของโรงแรมพลาซ่าเช่นเดิม

วันรุ่งขึ้นมาเยือนอย่างรวดเร็ว เย่เทียนที่ได้พักผ่อนฟื้นฟูร่างกายมาเต็มที่ตลอดหนึ่งสัปดาห์ ก็พาลูกน้องสองสามคนไปปรากฏตัวที่หน้าศาลาว่าการเมืองนิวยอร์กด้วยความกระปรี้กระเปร่า

ในเวลาเดียวกัน เดวิดที่ควบรถเฟอร์รารี F12 ซิ่งมาอย่างเร็วแรงก็ปรากฏตัวขึ้น พร้อมด้วยผู้ช่วยทนายความอีกหลายคนที่นั่งรถตู้ตามมาติดๆ