บทที่ 14 : ไวเคานต์ วิลล์ และ อัศวินอีวาน!

บทที่ 14 : ไวเคานต์ วิลล์ และ อัศวินอีวาน!

"รับคำสั่ง​ท่านลอร์ด​บารอน…..ข้าจะทําตามทันที!"

ชีนน์พยักหน้า​ พร้อมหันหลังกลับและจากไปอย่างรวดเร็ว​

และในเวลาเดียวกัน….เรย์มอนด์ก็เริ่มคิดถึงเรื่องอื่น!

ความเสี่ยงภายนอกในปัจจุบันของเขาได้รับการจัดการ​! การขาดแคลนอาหารไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป…..ดังนั้นเขาจึงเริ่มคิดถึงสิ่งอื่น

เเต่ก็ไม่มีอะไรต้องคิดมากขนาดนั้ย

เพราะตอนนี้สิ่งที่เค้าอยากจะจัดการมากที่สุด, นั่นคือการจัดการกับสภาพแวดล้อมที่สกปรกและยุ่งเหยิงในหมู่บ้านเกรย์​สโตน

ดังนั้น​เขาจึงเรียกยิร์มารามาทันที

เเละให้เขาไปหาช่างก่ออิฐเเละช่างตีเหล็กมาที่นี่!

การต้องการปรับปรุงคุณภาพ​ชีวิตต้องเริ่มจาก, อาหาร, เสื้อผ้า, ที่อยู่อาศัย, และการขนส่ง

อาหารได้รับการแล้ว แต่เสื้อผ้า, ที่อยู่​อาศัย, และการขนส่งยังสภาพ​ไม่ดีเท่าไหร่….. ดังนั้นควรเริ่มต้นด้วยที่อยู่​อาศัยก่อน​!

"ปูนซีเมนต์…..ถ้าเราสามารถผลิต​สิ่งนี้ออกมาได้, มันก็จะสะดวกมาก!"

ปูนซีเมนต์…..คือเงื่อนไขที่จําเป็นสําหรับการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่

แต่ความไม่แน่นอนเพียงอย่างเดียวคือ….มันมีหินปูนในโลกนี้หรือไม่

ท้ายที่สุดเเล้ว, สิ่งนั้นคือกุญแจสําคัญ!

ในไม่ช้าช่างก่ออิฐและช่างตีเหล็กสามคนก็ถูกพาไปหาเรย์มอนด์

เขาพูดสั้นๆ เกี่ยวกับกระบวนการผลิตปูนซีเมนต์

จากนั้นเรย์มอนด์ก็ปล่อยให้พวกเขากลับไปทําการทดลองด้วยตัวเอง...

พูดตามตรง! เรย์มอนด์​เองก็รู้เพียงคร่าวๆเกี่ยวกับ​วิธีการทำปูนซีเมนต์…..ดังนั้น​ ถ้าให้เค้าทำเองมันก็คงไม่สำเร็จ​อย่างเเน่​นอน​

อย่างไรก็ตาม, สำหรับ​ช่างเก่าเหล่านี้….มันไม่ควรเป็นปัญหาใหญ่!

ท้ายที่สุดเเล้ว, ตราบใดที่รู้แนวทาง

…..มันก็เหลือ​เพียงเรื่องของสัดส่วนเท่านั้น​

เพียงแค่ลองสองสามครั้ง…..พวกเขา​ก็น่าจะทำได้เเล้ว​

……..

จากนั้นเรย์มอนด์ก็เรียกหา ยิร์มารา อีกครั้ง

ข้าวชุดหนึ่งถูกปล่อยขายผ่านยิร์​มารา​ในราคาต้นทุน

และเขาได้ยุบกลุ่มล่าสัตว์เวทย์….เปลี่ยน​มันให้กลายเป็นผู้พิทักษ์คนใหม่ซึ่งเป็นคนในกองทัพปราสาทศักดิ์​สิทธ์​ของเขา!

ทุกอย่างเริ่มเคลื่อนไปในทิศทางที่ดี, หมู่บ้านเกรย์​สโตนที่เคยไร้ชีวิตชีวาและมึนงง……เริ่มดูมีชีวิตชีวามากขึ้นกว่าเดิม!

นี้คืออะไร….นี่คือการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน​!

ผู้คนมีรูปลักษณ์ที่มีสีสันมากขึ้น…..จนในที่สุด​ก็เริ่มมีรอยยิ้ม!

นี่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้น​ได้ยากมากในชีวิต​ของพวกเขา!

ในเวลาเดียวกันนั้น

ไม่กี่วันต่อมาโจรหนุ่มสองคนจากกลุ่มโจรราตรี​แดงที่ได้รับการปล่อยตัวก็ได้บอกเงื่อนไขของเรย์มอนด์ไปยังหูของ​ ไวเคานต์ วิลล์เรียบร้อยแล้ว!

…….

ณ​ เมืองบิตัน

ปราสาทของไวเคานต์ วิลล์

"เจ้าว่าอะไรนะ?.....คนของเรา​ถูกจับ?”

“เเถมมันยังเรียกค่าไถ่ตัวเป็นแกนเวทย์มนตร์ระดับ 5 สองแกน?!”

"ไอ้เวร!"

"ไอ้เวร!"

"มันคิดว่ามันเป็นใคร? ข้าจะฆ่ามัน! ข้าจะฆ่ามัน!"

เสียงตะโกน​ดังออกมาจากปากของ ไวเคานต์ วิลล์……ทําให้คนรับใช้ทั้งหมดในปราสาทสั่นสะท้าน​จนไม่กล้าขยับตัว!

สําหรับพวกเขา…..ไวเคานต์ วิลล์​ไม่เพียงเเต่ชั่วร้ายเท่านั้น

เเต่เขายังป่าเถื่อนเเละไร้มนุษยธรรมอีกด้วย

"ท่านพ่ออย่าโมโหไปเลย ถ้ามีปัญหาเราก็ต้องแก้ไข!"

เสียงอันสงบนิ่งดังมาพร้อมชายวัยกลางคนผู้สวมชุดเกราะอัศวินผู้สูงศักดิ์

ร่างกายของชายคนนี้มีจิตวิญญาณเเห่งการต่อสู้ที่น่าทึ่ง, มันสง่างาม​ เป็นประกายและมีพลังมากกว่านักรบขั้นสูงระดับสี่!

ใช่เเล้ว…..นี่คือผู้เชี่ยวชาญ​ระดับห้า

อัศวินระดับห้า!

ในเวลาเดียวกัน, นี่ก็เป็นขุมพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของไวเคานต์ วิลล์!

"อีวาน, เจ้าเป็นลูกชายที่รักที่สุดของข้า……เจ้าคิดว่าข้าควรจัดการกับเรื่องนี้อย่างไรดี?”

“ให้ตายสิ, เห็นได้ชัดว่าบารอนคนเก่า, โอมาร์ตายไปแล้ว…..แล้วพวกเขายังมีความแข็งแกร่งเช่นนี้ได้อย่างไร”

"เพราะแมตต์-เยอร์มันงั้นเหรอ"

"ท่านพ่อ ความแข็งแกร่งของแมตต์-เยอร์มันนั้นค่อนข้างดี….และเขาก็มีศักยภาพที่จะเป็นอัศวิน​ระดับห้าด้วย ดังนั้นข้าเดาว่าที่คนของเราถูกจับน่าจะเป็นเพราะเขา" อีวานกล่าวเบาๆ

ทันทีที่คําพูดเหล่านี้หลุดออกมา…..การแสดงออกของไวเคานต์ วิลล์ ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก!

"อะไรนะ.......เจ้าบอกว่าเขาเป็นอัศวินระดับห้าไปแล้วงั้นเหรอ, นี่มันเป็นไปได้ยังไง?!"

"นอกเหนือจากเขาเเล้วก็ไม่ควรมีใครยที่สามารถ​ต้านทาน​คนของเราได้อีกเเล้ว" อีวานเอ่ยเบาๆ

"แล้วเราควรทําอย่างไรดี……เราจําเป็นต้องมอบแกนเวทย์มนตร์ระดับห้า​ 2 แกนแก่พวกมันจริงๆหรือ?" ไวเคานต์ วิลล์เอ่ยอย่างเสียดาย

สําหรับสถานะและความแข็งแกร่งของเขา….เขาไม่สนใจคู่ต่อสู้​ที่เป็นมืออาชีพระดับสี่หรอก

เพราะอย่างไร, ลูกชายของเขาก็เป็นอัศวินระดับห้าที่ยอดเยี่ยมและทรงพลัง!

แต่ถ้าคู่ต่อสู้เป็นระดับห้าเช่นกันล่ะ?

นี่ก็จะเป็นปัญหาใหญ่ทันที​

มันเป็นไปไม่ได้สําหรับเขาที่จะรุกรานศัตรูเช่นนี้…..แม้ว่าเขาจะโลภ มากขนาดใหน, แต่เขาก็ไม่ได้โง่ขนาดนั้น

"เเกนเวทย์​มนต์​ระดับห้า 2 ชิ้นเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอถ…..แต่เราควรใช้​ 1 ชิ้นเพื่อเเลกพวกเขาออกมา!"

"ท้ายที่สุด เเมนดัวร์ และ ฮัลล์ ก็เป็นลูกน้องคนสําคัญของเรา….หากไม่มีพวกเขารายได้ของเราจะลดลงอย่างมาก" อีวานกล่าวพร้อมส่ายหัว

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา

การแสดงออกของ ไวเคานต์ วิลล์ ก็เริ่มลังเลเล็กน้อย

แน่นอนว่าลูกชายของเขาพูดถูก

ในฐานะกองกําลังติดอาวุธที่ทรงพลังที่สุดภายใต้การปกครอง​ของเขา

ความแข็งแกร่งของกลุ่มโจรราตรีแดงนั้นทรงพลังยิ่งกว่าการคุ้มกันของเมืองนี้เสียอีก!

ซึ่งสิ่งนี้ทําให้กลุ่มโจรของเขาเป็นหนึ่งในกลุ่มโจรที่ทรงพลังที่สุดในหลายสิบเมืองในบริเวณ​ใกล้เคียง.......เเละพวกมันทําให้เขามีรายได้จํานวนมากทุกปี

ถ้าไม่มี​พวกมัน, เขาจะขาดทุนอย่างหนัก

ดังนั้น, ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น​ คนของพวกเขาจะต้องได้รับการไถ่ถอนก่อน

"แต่แกนเวทย์มนตร์ระดับห้านั้น, ตอนแรกข้าวางแผนที่จะมอบให้เเกเจ้า……..ลูกชายของข้า,​ เจ้าเต็มใจที่จะมอบมันให้พวกเขาจริงๆหรือ" ไวเคานต์ วิลล์กล่าวด้วยความเจ็บปวด

สําหรับเขา, แกนเวทย์มนตร์ระดับห้านั้นเป็นมรดกตกทอดที่มีเพียงหนึ่งหรือสองชิ้นเท่านั้น

ถ้าต้องเสียไปจริงๆ…..มันก็น่าอึดอัดยิ่งกว่าการฆ่าเขาเสียอีก!

"ท่านพ่อ…..ข้าแค่ให้พวกมันเก็บไว้ชั่วคราว, ไม่นานมันก็จะกลับมาเป็นของเรา​ ฮ่าฮ่า..." อีวานเยาะเย้ยและพูดอย่างเย็นชา!

"ตราบใดที่พวกมันเต็มใจที่จะปล่อยคนของเรากลับมา….เราก็จะสามารถตั้งกองกำลัง​กลับไปต่อสู้กับพวกมันได้อย่างแน่นอน”

“แต่ช่วงฤดูหนาวนี้, มันอันตรายเกินไป”

"หลังฤดูหนาวนี้…..ข้าจะไปที่นั่นด้วยตัวเอง”

“แม้ว่าเเมตต์-เยอร์มันจะกลายเป็นอัศวิน​ระดับห้า….. แต่มันก็ไม่สําคัญ หรอก, อย่างไรความแข็งแกร่งของเขาก็ไม่มีทางดีเท่าความเเข็ง​เเก​ร่ง​ของข้าอย่างแน่นอน!”

"เเละเมื่อถึงเวลานั้น, ข้าจะทําให้พวกมันต้องจ่ายราคาด้วยชีว​ตเอง!"

……..……